ทายาทเศรษฐีฉบับหนุ่มจน / ที่แท้….ฉันเป็นลูกเศรษฐี - บทที่270 ตั๋วคอนเสิร์ต

บทที่270 ตั๋วคอนเสิร์ต

คนที่มาคือเลขาของหลี่เจิ้นกั๋ว

ที่มาหาเฉินเกอเพราะมีเอกสารสัญญาที่ต้องเซ็นต์

เมื่อเร็ว ๆ นี้มีการเปิดตัวโครงการหลายโครงการในอำเภอผิงอัน ดังนั้นจึงมีหลายสถานที่ที่จำเป็นต้องทำสัญญา

“อืม? รอสักครู่ นี่คืออะไร?”

ก่อนที่เลขาจะกลับ เฉินเกอมองเห็นเลขาเอาจดหมายมัดหนึ่งวางบนโต๊ะ

พอเปิดออก เป็นตั๋วคอนเสิร์ตรวมเหล่าดารา

ดูแล้ว น่าจะมีประมาณ50ใบ

“เป็นอย่างนี้นะคุณชายเฉิน เพราะเราเริ่มงาน7โครงการพร้อมกัน เพราะฉะนั้นบริษัทเลยจัดคอนเสิร์ตใหญ่ขึ้นมา เฉพาะ

ดาราก็เชิญมา30กว่าคน ยังไม่รวมกับการแสดงที่ยิ่งใหญ่อีกหลายรายการ!”

“ประธานหลี่บอกว่าท่านอยู่อำเภอผิงอันมีเพื่อนร่วมห้องเยอะ ก็เลยให้ฉันส่งตั๋วมาให้ ถ้าหากคุณยังต้องการอีก ประธาน

หลี่ก็สามารถจัดการให้ได้!”

เลขาพูดด้วยรอยยิ้ม

“ไม่ต้องแล้ว แค่นี้ก็พอแล้ว ฉันก็ไม่ได้มีเพื่อนเยอะ!”

เฉินเกอพูดเสียงเบาๆ

จากนั้นเลขาก็ก้มหัว ได้เปิดเผยเรื่องงานออกมาขนาดนี้

กลับไม่ได้ดึงดูดความสนใจของคุณชายเฉิน

ทำให้เลขารู้สึกเศร้าใจเล็กน้อย

แล้วก็จากไป

“ตั๋วคอนเสิร์ตเยอะขนาดนี้จะให้ใคร? ฮ่าฮ่า ประธานหลี่ช่างรู้จักหาเรื่องจริง คิดได้รอบคอบมาก!”

เฉินเกอยิ้มในใจ “ใช่แล้ว ทางด้านลี่เสี้ยวก็เอาไปให้หลายใบ รอพรุ่งนี้ ค่อยเอาอีกหลายใบให้ฟางเฟย!”

ทำงานมาวันหนึ่งแล้ว อยู่ในบริษัทฟางเฟย เป็นคนที่ดูแลเขาดีที่สุด

เฉินเกอก็ต้องตอบแทนหน่อย

หลังจากที่อาบน้ำเสร็จเรียบร้อย ก็ขึ้นเตียงวีดีโอคอลกับซูมู่หาน

นับเวลาแล้ว ซูมู่หานก็ไปได้สองเดือนแล้ว อีกไม่ถึงเดือนคงกลับมาแล้ว

สองคนคุยกันประมาณสามชั่วโมง

สุดท้ายก็ยอมวางสาย

คืนนี้ เฉินเกอนอนหลับสบายมาก

พอถึงวันที่สอง มาถึงบริษัทก่อนเวลา

เพื่อนทำงานต่างมากันเยอะแล้ว

แสดงว่างานเลี้ยงเมื่อคืนคงมีความสุขมาก เหมือนความสนุกนั้นยังไม่จาง กำลังคุยกันอย่างสนุก

“ฮ่าฮ่า เมื่อคืนนี้สนุกที่สุดเลย พวกเธอไม่รู้ ช่วงท้ายพวกเราไปร้องเพลงที่คาราโอเกะ เสี่ยวจางจูบเสี่ยวลี่ด้วย พวกฉันหัวเราะ

สุดๆเลย!”

“ใช่แล้ว ยังมีเสี่ยวทาวดื่มเยอะไปหน่อยมาสารภาพรักฟางเฟย เด็กหนุ่มคนนี้ ดูฟางเฟยเป็นคนซื่อๆ ก็เลยใช้แรงดึง ฟางเฟย

เข้าไปในอ้อมกอด สุดท้าย ฟางเฟยตบเขาไปทีหนึ่ง มองเห็นท่าทางตกตะลึงจนอึ้งไปเลย คิดๆแล้วก็อยากหัวเราะ!”

ผู้หญิงกลุ่มนั้นหัวเราะจนควบคุมตัวเองไม่ได้

ในเวลานี้มีผู้หญิงคนหนึ่งพูดเสียงนิ่ง

“ที่จริงเมื่อคืนก็มีอีกเรื่อง ตอนที่ฉันเข้าห้องน้ำเห็น!”

ผู้หญิงคนหนึ่งพูด

“อ๊ะ? รีบพูดเรื่องอะไร?”

“ฮ่าฮ่า ก็คือกลุ่มสี่รองหัวหน้ากลุ่มหวังคัง รู้สึกว่าได้สารภาพรักกับพนักงาน ใหม่ในกลุ่มชื่อหยางหมินเฉว่ ยังซื้อดอกไม้ให้ช่อ

หนึ่ง หลิวย่าหนานเป็นคนที่คอยสนับสนุน

“แม่งเอ๋ย บรรยากาศสุดยอด สุดท้ายเป็นยังไง? หยางหมินเฉว่ตอบตกลงหรือยัง?”

ทั้งหมดพากันถาม

“นี่ฉันก็ไม่รู้แล้วล่ะ ฉันกำลังจะเข้าไปดู ก็โดนคนในกลุ่มเขาผลักออกมา! แต่ดูแล้วคงไม่ได้ตอบตกลง!

“ ฮ่าฮ่า ถ้าอย่างนั้นเธอรู้ได้ยังไง?”

“เพราะว่าหวังคังก็ดื้อรั้นมาก พวกเธอรู้ไหมสุดท้ายเขาพูดอะไร? เขารู้ว่าหยางหมินเฉว่ ชอบนักร้องชื่อหลานถิง นี่ก็หลานถิงจะมา

อำเภอผิงอันของพวกเรา และมีดาราดังหลายคน มีคอนเสิร์ต หวังคังพูด เพื่อหยางหมินเฉว่เขาสามารถซื้อบัตรคอนเสิร์ตมาให้

เธอได้?

“อ๊ะ? นี่เป็นเรื่องจริงเหรอ? ฉันได้ยินมาว่าตั๋วสำหรับคอนเสิร์ต แม้กระทั่งตำแหน่งสุดท้าย ประมาณสองพันหยวน และไม่

แน่ว่าจะหาซื้อได้หรือเปล่า! มันคงยากที่จะแย่งซื้อได้!”

พวกผู้หญิงพูดด้วยความผิดหวัง

เกี่ยวกับคอนเสิร์ต ทุกวันนี้มีอยู่ในสื่อของอำเภอผิงอัน บนโซเชียลเน็ต ข่าวสารตามที่ต่างๆและบนป้ายรถเมล์ การโฆษณา

เป็นที่รู้จักทั่ว อย่าว่าแต่ตั๋วด้านหน้าเวทีเลย แม้แต่ตั๋วช่วงกลางกับช่วงท้ายก็คงจะแพงมาก

สองพันบาทนี่แค่เริ่มต้น ที่นั่งธรรมดา ที่จริงตอนนี้ขึ้นไปถึงห้าพันหยวนแล้ว และก็ไม่รู้จะหาซื้อได้ไหม!

ดาราที่มาคราวนี้ล้วนกำลังได้รับความนิยม มีสาว ๆ มากมายคลั่งไคล้ไอดอลวัยรุ่น ใครเห็นก็ต้องตื่นเต้น

แต่ฉันสามารถดูการถ่ายทอดสดได้จากอินเทอร์เน็ตเท่านั้น

“ถ้าเขาสามารถหาซื้อได้ คิดว่าหยางหมินเฉว่คงต้องตอบตกลงเขา? อีกอย่างฉันคิดว่าหวางเหม่ยน่าก็คงกำลังหาซื้ออยู่ เธอคอยดู

นะ วันนั้นเธอไม่มาทำงานแน่นอน! เธอเป็นแฟนคลับตัวยงของพี่ยี่ฝานภาพยนตร์และรายการบันเทิงอยู่บนโทรศัพท์ของ

เธอ ทุกอย่างที่เกี่ยวกับยี่ฝาน! เธอต้องซื้อตั๋วให้ได้!”

ทุกคนกำลังคุยกัน

ไม่นาน มีพนักงานมากขึ้นเรื่อยๆ

ฟางเฟยก็มาด้วย

“เฉินเกออรุณสวัสดิ์!”

สีหน้าฟางเฟยคร่ำเครียด แต่ก็ฝืนยิ้มทักทายเฉินเกอ

“อรุณสวัสดิ์ฟางเฟย!”

เฉินเกอยิ้ม เมื่อรู้ว่าเมื่อคืนฟางเฟยอารมณ์เสีย เฉินเกอก็ไม่ถาม

“เออเฉินเกอ นี่คือซาลาเปาที่ฉันซื้อมา ฉันซื้อมาเยอะเกินไป กินไม่หมด นายกินข้าวรึยัง? นายช่วยฉันกินหน่อย ฟางเฟยพูด”

“ได้ซิ ฉันยังไม่ได้กินข้าวเช้าเลย!”

เฉินเกอก็ไม่เกรงใจ หยิบซาลาเปาสองสามชิ้นแล้วโยนเข้าปาก

มองเห็นฟางเฟยกำลังเปิดคอมพิวเตอร์

หน้าจอคอมพิวเตอร์ของเธอ พื้นหลังคือดาราหญิงคนหนึ่ง

เฉินเกอถามว่า “ฟางเฟยเธอชอบดาราคนนี้เหรอ ได้ยินมาว่าเธอกำลังจะมาคอนเสิร์ตรวมเหล่าดารา!”

ฟางเฟยพยักหน้า ดื่มน้ำเต้าฮู้และพูดว่า “ใช่ฉันตื่นเต้นมาก ตอนที่ฉันอยู่โรงเรียนความฝันที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของฉันคือรอฉันหา

เงินได้ ฉันต้องไปคอนเสิร์ตของเธอ และฟังเขาร้องเพลงสด แต่ตอนนี้ เธออยู่ใกล้ฉัน แต่ฉันไปไม่ได้ เฮ้ย ตั๋วแพงเกินไป

ราคาหกพันหยวนเข้าแถวยังซื้อไม่ได้เลย ถ้าใช้เงินเยอะกว่านี้ ฉันก็ไม่มีเงินแล้ว!”

ฟางเฟยหดหู่ใจ

เฉินเกอหยิบซาลาเปาสองสามชิ้นโยนเข้าปากแล้วพูดว่า “ง่ายมาก ฉันมีวิธี ฉันจะให้ตั๋วเธอหนึ่งใบ!”

ดูฟางเฟยเป็นคนดีจริงๆ และตอนนี้เขาก็กินซาลาเปาของเธอ

เฉินเกอมีตั๋วเยอะขนาดนั้น ไม่แจกคนมันก็สูญเปล่า

“อ๊ะ? นายพูดจริงเหรอ?

ฟางเฟยรู้สึกดีใจ แต่ก็ผิดหวังอีกครั้ง “เฉินเกอล้อเล่นกับฉันใช่ไหม ตั๋วจะหาง่ายขนาดนี้ได้ยังไง!”

“จริงๆ!”

ขณะที่เฉินเกอกำลังพูด ก็หยิบตั๋วออกมาจากกระเป๋าและยื่นให้ฟางเฟย

“ให้เธอ เป็นตำแหน่งช่วงกลางและแถวหน้า! ตำแหน่งนี้มีฟอร์มสูง และไม่แออัด การถ่ายภาพหรือทำอะไร สามารถเห็นได้

ชัดเจนที่สุด!”

“อ๊ะ?”

ฟางเฟยรับตั๋วด้วยความตกตะลึงจนพูดไม่ออก และไม่อยากเชื่อเลยว่ามันเป็นความจริง

“ เฉินเกอ นี่นี่นี่ ฉันไม่รู้จะขอบคุณยังไง!”

ฟางเฟยมือสั่นไปหมด

ยังต้องให้เงินเฉินเกอ เฉินเกอไม่รับ

หลังจากกินซาลาเปา เฉินเกอก็กระหายน้ำ เขาจึงเดินไปที่ตู้น้ำดื่มเพื่อดื่มน้ำ

ขณะนี้ มีเพื่อนร่วมงานอีกกลุ่มมา

“โมโหจริงๆ โมโหจริงๆ ฉันโมโหจริงๆ”

หญิงสาวคนหนึ่งเดินมาด้วยความโกรธ และโยนกระเป๋าลงบนโต๊ะ ดูท่าทางโกรธมาก

“รองหัวหน้ากลุ่มหวัง มีอะไรเหรอ?”

มีคนถาม

ผู้หญิงคนนี้ ก็คือหวางเหม่ยน่านั่นเอง