ทายาทเศรษฐีฉบับหนุ่มจน / ที่แท้….ฉันเป็นลูกเศรษฐี - บทที่275 คุณชายเฉินมาบริษัท
บทที่275 คุณชายเฉินมาบริษัท
“รอไปเดี๋ยวก็รู้เองแหละ”
เฉินเกอพูดด้วยรอยยิ้ม
และในขณะนี้บริษัทชั้นล่าง
รถหลายคันมาจอด
ลี่ต้าไห่พ่อของลี่เหวินหยาง ยังมีรองหัวหน้าแผนกหยางตงและรองผู้จัดการของบริษัทการลงทุนหลี่เนี่ยนและคนอื่น ๆ
ทั้งหมดได้ลงมาจากรถตู้
และหลี่เจิ้นกั๋วและจ้าวจื่อซิ่งก็มาถึง
ในตอนนี้ สีหน้าของทั้งคู่ดูแย่
หากเมื่อวานนี้เฉินเกอได้ส่งข้อความบอกปัญหาบางอย่างของบริษัท ทั้งสองก็ยังไม่รู้ปัญหาของบริษัท
เพราะผลประโยชน์ทำให้คนเหล่านี้ ยังมีพนักงานแผนกอื่นๆของบริษัท ล้วนมีส่วนเกี่ยวข้อง
หลังจากเมื่อคืนที่หลี่เจิ้นกั๋วได้รับสายโทรศัพท์ เขาก็โทรเรียกคนเหล่านี้มา
ซักถามทั้งคืน
วันนี้ พึ่งได้รับคำสั่งจากคุณชายเฉิน พาพวกเขามาบริษัท
แต่ที่หน้าประตู
ยังมีคนรออยู่สองคน ชายหนึ่งหญิงหนึ่ง.
“ลี่เหวินหยางนายเรียกฉันมาทำอะไร ฉันจะรู้ได้อย่างไรว่าพ่อของนายอยู่ที่ไหน ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับบริษัท!”
ฝ่ายหญิงพูดอย่างน่าเบื่อ
“เฉว่ฉิงทำไมเธอถึงทำแบบนี้ เธอช่วยฉันหน่อย…… บ้า นั่นไม่ใช่พ่อของฉัน เขามาแล้ว!”
แน่นอนชายคนนี้คือลี่เหวินหยาง
นี่ เมื่อคืนคุณพ่อถูกเรียกตัวไป ทั้งคืนยังไม่กลับ
วันนี้แต่เช้าก็ถูกแม่เรียกให้มาถามบริษัท
เขาก็ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น
เมื่อได้ยินว่าเจียงเฉว่ฉิง เคยมาที่สำนักงานใหญ่หลายครั้ง ก็เลยโทรเรียกเธอมาเป็นเพื่อน
กำลังปรึกษากันอยู่ ก็เห็นคุณพ่อ
“คุณพ่อ เป็นอะไรหรือเปล่า?”
หลังจากวิ่งไป เห็นสีหน้าของพ่อแย่มาก เขาก็ถามทันที
“ลูก กลับบ้านก่อน ไม่ใช่ธุระแก คุณชายเฉินต้องการพบพวกเรา แกกลับไปก่อน!”
ลี่ต้าไห่พูดด้วยความอึดอัดใจ
“อ๊ะ? คุณชายเฉิน? คุณชายเฉินมาที่อำเภอผิงอันของเราหรือ?”
ทันทีที่คำพูดนี้ออกลี่เหวินหยางกับเจียงเฉว่ฉิงต่างก็ตกตะลึง
“อืมอืม!”
ลี่ต้าไห่พยักหน้า
“ไปกันเถอะ อย่าให้คุณชายเฉินรอนาน!”
หลี่เจิ้นกั๋วพูดเบา ๆ
“ใช่ใช่ใช่ประธานหลี่” ทุกคนหน้าขาวซีด
จากนั้นก็ตามขึ้นไปข้างบน
“พ่อของฉันต้องมีเรื่องอะไรแน่ ฉันไม่เคยเห็นเขาเป็นแบบนี้! ไม่ได้ ฉันต้องขึ้นไปดู!”
ลี่เหวินหยางพูด
และเจียงเฉว่ฉิง ตั้งแต่ครั้งนั้นที่แม่ของสวี่ซินชวนเธอไปทานข้าว เธอก็ไม่อยากสนใจลี่เหวินหยาง แต่ในขณะนี้ เธอต้องการ
เห็นว่าคุณชายเฉินมีลักษณะอย่างไร
ดังนั้นฉันจึงตอบตกลงที่จะขึ้นไปดูกับลี่เหวินหยาง
มาพูดถึงแผนกการตลาดการลงทุน
ตอนนี้มีชีวิตชีวามากขึ้น
พนักงานเกือบทั้งหมดลุกขึ้นยืน
เพียงแค่เฝ้าดูผู้คนที่เดินไปมาตรงทางเดิน
ยิ่งไปกว่านั้นพวกเขาล้วนเป็นบุคคลสำคัญของบริษัท เป็นผู้บริหารระดับสูง ทุกคนในขณะนี้ยืนอยู่ตรงทางเดินเต็มไปหมด
ไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น?
ไม่มีใครกล้าถามว่าเกิดอะไรขึ้น?
โดยรวมแล้วพวกเขามองด้วยความประหลาดใจ
ในเวลานี้ประตูลิฟต์เปิดออก
หลี่เจิ้นกั๋วและคนอื่นๆเดินไปที่ห้องพิมพ์
“รีบดูสิ เขาคือผู้ประธานใหญ่หลี่เจิ้นกั๋ว คนสำคัญมากของบริษัท ถัดจากเขาคือจ้าวจื่อซิ่ง ซึ่งก็เป็นคนสำคัญมาก
เหมือนกัน
พวกเขามากันหมดเลย!”
“ใช่แล้ว มีรองหัวหน้าแผนกหยางและรองผู้จัดการหลี่อยู่ข้างหลังพวกเขา? นี่เกิดอะไรขึ้น? คนนั้นเหมือนเป็นเจ้าของห้างเฟอร์นิเจอร์เจียจูเฉิง ลี่ต้าไห่ !”
“หรือว่าบริษัทเกิดเรื่องแล้ว? มีผู้บริหารมากมายมารวมตัวกัน แม้แต่ประธานใหญ่ก็อยู่ที่นี่!”
“ ต้องเกิดอะไรขึ้นแน่ๆ แต่ไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น!”
ทุกคนพูดคุยกันต่างๆนาๆ
หวางเหม่ยน่ายืนดูขณะดื่มชา
ตอนนี้เห็นคนรู้จักขึ้นมาจากลิฟต์
เขารีบโบกมือเพื่อทักทายเฉว่ฉิงทางนี้!”
“ พี่น่า”
เจียงเฉว่ฉิงกับลี่เหวินหยางเข้ามา
“ทำไมพวกเธอมาได้ไง?เธอรู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น?อืมเฉว่ฉิงนี่แฟนของเธอเหรอ?”
หวางเหม่ยน่ายิ้มหลังจากเห็น ลี่เหวินหยาง
“เขาไม่ใช่แฟนฉัน ส่วนเรื่องต่างๆ ฉันยังอยากถามพวกเธอ ผู้บริหารที่สำนักงานใหญ่มาประชุมกันหมด ไม่รู้จะทำอะไร!”
“โอ้ย ก็ต้องรอดูต่อไปล่ะ!”
หวางเหม่ยน่าก็ได้แต่ส่ายหัว
ปังปังปัง!
ทางฝั่งเฉินเกอ
มีเสียงเคาะประตู
เฉินเกอนั่งไขว่ห้าง และพูดเข้ามา
ประตูเปิดออก หลี่เจิ้นกั๋วจ้าวจื่อซิ่งกับลี่ต้าไห่และคนอื่น ๆ ก็เข้ามา
“โอ๊ะ?อะไรกัน?” หวางจุ้นเชิงตกตะลึง
คนที่อยู่ตรงหน้าพวกเขาไม่ใช่คนอื่น แต่เป็นคนที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์นี้ทั้งหมด
ลี่ต้าไห่ก็มาด้วย
ผู้นำคือ ประธานหลี่และประธานเจ้าจ้าว?
“นี่……” หวางจุ้นเชิงหวังคังและหลิวย่าหนานต่างพากันตกใจ
“ประธานจ้าว ประธานหลี่!”
พวกเขารีบพูด
“คุณชายเฉิน ทุกคนมาพร้อมแล้ว!”
หลี่เจิ้นกั๋วก้าวไปข้างหน้าและพูดด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น
“คุณชายเฉิน?”
“แม่ง เขาก็คือคุณชายเฉิน?”
คราวนี้ ทุกคนตกตะลึง
สีหน้าของหวางจุ้นเชิงและ หลิวย่าหนานที่ถูกกล่าวถึงในขณะนี้รู้สึกอย่างไง
“คุณชายเฉิน?” หลิวย่าหนานหัวใจเต้นเร็วขึ้นมาทันที
“อ้าวอ้าว ตอนนี้ทุกคนมาพร้อมแล้ว หัวหน้ากลุ่มหวัง คุณลองพูดซิ สัญญาฉบับนี้ยังจะให้ฉันเซ็นอีกไหม?”
เฉินเกอยิ้มจาง ๆ
“ฉัน……”
หวางจุ้นเชิงกลืนน้ำลาย
ตอนนี้สมองว่างเปล่า
เดิมทีสิ่งต่างๆของวันนี้ถูกวางแผนมาอย่างดี แต่สิ่งที่คาดไม่ถึงคือ คนที่ตัวเองวางแผนกำจัด ก็คือคุณชายเฉิน
ตอนแรกไม่มีเรื่องอะไร แต่เมื่อวางแผน ก็วางแผนจนเกิดเรื่อง
แม่งเอ๋ย ใครจะคิดว่าคน ๆ นี้คือคุณชายเฉิน
หวางจุ้นเชิงมองไปที่หลิวย่าหนานด้วยความตกใจ
แต่ในสายตาของ หลิวย่าหนานณ.ตอนนี้ไม่ได้ใส่ใจหวางจุ้นเชิง
ประหลาดใจ ผู้จัดการหลี่ คุณเรียกเขาว่าอะไร? คุณเรียกเฉินเกอว่าคุณชายเฉิน”
ฮึ อย่าพูดไร้สาระ! ไปยืนข้างๆไป
หลี่เจิ้นกั๋วตอบด้วยเสียงเย็นชา
“คุณชายเฉิน พวกเราควรทำอย่างไรต่อไป? ประชุมในห้องพิมพ์คงจะเล็กไปหน่อย!”
จ้าวจื่อซิ่งก็เดินเข้ามาพูด
“ใช่มันเล็กไปหน่อย พาไปที่ห้องประชุม แล้วตรวจสอบเรื่องนี้ดีๆ!”
เฉินเกอพูดจบ
หลี่เจิ้นกั๋วก็พาคนกลุ่มนี้ออกไป
เมื่อเดินไปถึงประตู หลิวย่าหนาน ยังคงมองไปที่เฉินเกอด้วยความสับสน เห็นได้ชัดว่าเธอไม่อยากเชื่อ
แต่เฉินเกอไม่ได้มองเธอ
และลุกขึ้นเดินออกไปข้างนอก.
“ออกมาแล้วออกมาแล้ว!”
คนข้างนอกต่างพากันสงบลงทันที
เมื่อฉันเห็นเฉินเกอออกมาเป็นคนสุดท้าย
หวางเหม่ยน่าและคนอื่น ๆ ต่างก็ตกตะลึง
“เฉินเกอ มานี่มานี่!”
หวางเหม่ยน่าโบกมือเบาๆเรียกเฉินเกอ เพราะมีความสัมพันธ์เรื่องของตั๋ว หวางเหม่ยน่าค่อนข้างดีต่อเฉินเกอ
เฉินเกอเดินมา
ในเวลาเดียวกัน สิ่งที่เฉินเกอไม่คาดคิดก็คือ เจียงเฉว่ฉิงกับลี่เหวินหยางมาที่บริษัท
“เฉินเกอ? ทำไมมาอยู่ตรงนี้”
เจียงเฉว่ฉิงตกตะลึง
“อ๊ะ? พวกคุณรู้จักกันเหรอ เฉินเกอเป็นเพื่อนร่วมงานของพวกเรา เขาพึ่งมาทำงานตรงนี้!”
หวางเหม่ยน่ายิ้มพูด
“เฉินเกอ ที่แท้คุณทำงานตรงนี้เหรอ!”
เจียงเฉว่ฉิงเห็นเฉินเกอ นอกจากประหลาดใจ รู้สึกมีอารมณ์ขึ้นมาเล็กน้อย
สำหรับลี่เหวินหยางใบหน้าเต็มไปด้วยความเกลียดชัง
“ฮึ่ม พี่น่า ต่อไปคงต้องให้เฉินเกอดูแล เฉินเกอเป็นเพื่อนร่วมชั้นมัธยมปลายของเรา เขามีความสามารถที่ยอดเยี่ยม!”
ลี่เหวินหยางพูดประชด
“ที่แท้เป็นเพื่อนร่วมชั้นของพวกเธอ ใช่ เฉินเกอมีความสามารถมาก ฮ่าฮ่า!”
“ เฉินเกอเฉินเกอ รีบพูดเร็ว ว่าเกิดอะไรขึ้นข้างในหวางจุ้นเชิงและคนอื่นๆเกิดเรื่องอะไร?”
ผู้หญิงหลายคนก็เดินมาล้อมเฉินเกอ
“ยังมีอีก เฉว่ฉิงพูด วันนี้คุณชายเฉินมาที่นี่ แต่พวกเราไม่เห็นคุณชายเฉิน คนไหนคือคุณชายเฉิน?” หวางเหม่ยน่าถาม
ทุกคนงุนงง
“คุณชายเฉิน ทุกคนไปที่ห้องประชุมแล้ว?คุณจะไปหรือยัง?”
เสียงของหลี่เจิ้นกั๋ว ดังขึ้นจากด้านหลังเฉินเกอ …
YOU MAY ALSO LIKE
