ที่แท้ข้าก็คือลูกพี่เซียน - ตอนที่ 121 โชคชะตา อัศจรรย์เหนือคำบรรยาย
นิ้วของหลี่เนี่ยนฝานเคลื่อนไหวอย่างคล่องแคล่วว่องไว เพริดพริ้งราวผีเสื้อโบยบิน ชวนให้รู้สึกเพลินตาเพลินใจ
ไม่นาน กระดาษแผ่นเรียบก็กลายเป็นรูปร่างสามมิติ
ศีรษะเชิดสูง สองปีกแผ่กว้าง เรียวหางโค้งขึ้น เป็นนกกระเรียนขนาดเล็กนั่นเอง
“ว่ากันว่าหากภาวนาต่อฝนดาวตก พรที่ขอจะเป็นจริง และกระเรียนกระดาษก็หมายถึงความสุข สองสิ่งนี้นั้นเข้าคู่กัน”
หลี่เนี่ยนฝานยิ้มพลางหยิบนกกระเรียนกระดาษขึ้นมา หันมันเข้าหาฝนดาวตกซึ่งอยู่ไม่ไกลออกไปบนท้องฟ้า ชั่วขณะนั้น นกกระเรียนกระดาษแลดูราวกับกำลังโบยบิน โดยมีท้องนภาเป็นฉากหลั ง ช่างงดงามน่ามองยิ่งนัก
เป็นทัศนียภาพงดงามซึ่งหาได้ยากยิ่ง
น่าเสียดายที่ไม่มีกล้องถ่ายรูป ไม่เช่นนั้นถ่ายรูปเก็บไว้เป็นที่ระลึกก็คงเป็นตัวเลือกที่ดีไม่น้อย
“คุณชาย นี่คืออะไรหรือ” ฉินม่านอวิ๋นมองนกกระเรียนกระดาษ เอ่ยถามด้วยความสงสัย
ในสายตาของนาง นกกระเรียนกระดาษตัวนี้ดูไม่ซับซ้อน วัสดุมีเพียงกระดาษ คุณชายหลี่พับง่ายๆ เพียงไม่กี่ครั้ง
ก็กลายเป็นนกกระเรียนกระดาษแล้ว ลักษณะนั้นบอกไม่ถูกว่างดงามเพียงใด ตั้งแต่หัวจรดหางนั้นประณีตไร้ที่ติ
เพียงแต่ว่า ยามที่นางตั้งใจจับจ้องอยู่นั้น ไม่รู้ว่าคิดไปเองหรืออย่างไร นางคล้ายกับเห็นแสงเบาบางชั้นหนึ่งรอบนกกระเรียนกระดาษ ทั้งยังถึงกับมีจังหวะของการหายใจด้วย
มิผิด คล้ายกับว่ากำลังหายใจจริงๆ?
หัวใจของฉินม่านอวิ๋นเต้นคร่อมจังหวะอย่างห้ามไม่อยู่
“ก็แค่ของเล่นที่บ้านเกิดเมื่อก่อนน่ะ”
หลี่เนี่ยนฝานเห็นว่าฉินม่านอวิ๋นจ้องมองนกกระเรียนกระดาษเขม็ง อดผุดยิ้มขึ้นมาไม่ได้ “เจ้าชอบหรือ ข้าให้เจ้าก็แล้วกัน”
“จริงหรือเจ้าคะ” ดวงตาของฉินม่านอวิ๋นพลันฉายแววปลาบปลื้ม
บ้านเกิดที่คุณชายหลี่กล่าวถึงต้องเป็นโลกเซียนไม่ผิดแน่ นกกระเรียนกระดาษนี้ก็ย่อมต้องเป็นของเล่นเซียน
ฉินม่านอวิ๋นหัวใจเต้นระรัวขึ้นมา
หลี่เนี่ยนฝานหยิบหัวนกกระเรียนขึ้นมา ส่งมันให้ฉินม่านอวิ๋น พร้อมบอกว่า “พับเล่นๆ เท่านั้นน่ะ ไม่มีอะไรมากหรอก”
ฉินม่านอวิ๋นยกมือทั้งสองข้างขึ้น รับนกกระเรียนกระดาษมาอย่างระมัดระวัง นางขนลุกเกรียวไปทั่วทั้งสรรพางค์กาย สมองชาวาบจนแทบแตกเป็นเสี่ยง
เพราะในตอนนั้นเอง นางก็สัมผัสได้อย่างชัดเจนว่านกกระเรียนกระดาษตัวนี้ขยับปีกเบาๆ!
ได้ของล้ำค่ามาแล้ว!
โชคหล่นทับแล้ว!
นกกระเรียนกระดาษตัวนี้เป็นของล้ำค่าหายาก!
ถึงอย่างไรปรมาจารย์ก็พับเองกับมือเชียวนะ!
แม้ว่าจะไม่รู้แน่ชัดว่าทำอะไรได้ ทว่า…ในใจก็รู้ว่าต้องเป็นสิ่งที่สุดยอดมาก!
ท่าทางตนเองจะประจบประแจงได้ถูกทางแล้ว ต้องเป็นเพราะคุณชายหลี่เห็นว่านางดีดฉิน จิตใจจึงผ่องแผ้ว ถึงได้มอบของล้ำค่านี้ให้กับตน
ปรางแก้มสองข้างของฉินม่านอวิ๋นแดงระเรื่อ เห็นได้ชัดว่าดีใจจนแทบตะโกนออกมา กระนั้นก็ยังพยายามข่มรักษาสีหน้าสุขุมเยือกเย็น
หลี่เนี่ยนฝานเห็นท่าทางระมัดระวังของนาง ก็อดลอบยิ้มไม่ได้ ผู้หญิงชื่นชอบนกกระเรียนกระดาษจริงด้วย เหมือนว่าจะได้เห็นสิ่งที่สะกิดความรู้สึกรักใคร่ทะนุถนอมใจในล่ะมั้ง
สายตาของจักรพรรดิลั่วและคนอื่นๆ จับจ้องไปยังนกกระเรียนกระดาษ แทบอยากยื่นลูกตาเข้าไปแนบ ความรู้สึกนี้ไม่ได้ด้อยไปกว่าการได้รับโชคครั้งใหญ่จากสวรรค์เลยด้วยซ้ำ
โอกาสได้หลุดหายไปต่อหน้าต่อตา ความเจ็บปวดนี้ไม่อาจพรรณนาได้
ฉินม่านอวิ๋นยังคงถือนกกระเรียนกระดาษ กล่าวว่า “ขอบคุณคุณชายหลี่”
หลี่เนี่ยนฝานยิ้มเอ่ย “เจ้าชอบก็ดี นี่ก็ดึกมากแล้ว ข้าไปนอนก่อนละ”
จากนั้น เขาก็หาววอด เดินกลับเข้าไปในเรือวิเศษอีกครา
กระทั่งหลี่เนี่ยนฝานหายลับไปจากสายตา ผู้คนต่างก็เผยสีหน้าตื่นอกตกใจ ขณะเดียวกันก็รู้สึกว่าหัวใจนั้นผ่อนคลายลง
ยามเผชิญหน้ากับปรมาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่เช่นนี้ พวกเขาย่อมตั้งสติของตนให้ตื่นตัว ทุกคำที่เขาพูดจำต้องใคร่ครวญเป็นอย่างดีด้วยกลัวว่าสิ่งที่ตนทำจะไปยั่วโทสะของปรมาจารย์
สิ่งสำคัญก็คือ ปรมาจารย์คนนี้มีนิสัยแปลกประหลาด ตนต้องตื่นตัวตลอดเวลา จำต้องเป็นลูกขุนพลอยพยักตามบทบาทปุถุชนของเขาด้วย ความกดดันนี้จึงทบทวีขึ้นไปอีก
แต่ว่า…ถ้าหากไม่ใช่เพราะนิสัยอันแปลกประหลาดชอบคิดว่าตนเป็นปุถุชนของผู้ยิ่งใหญ่ท่านนี้ พวกเขาจะมีโอกาสประจบประแจงและได้รับของขวัญจากเขาได้อย่างไร ทั้งกินทั้งดื่มก็ล้วนแต่ม มีโชคชะตาของตน
โชคชะตา อัศจรรย์เหนือคำบรรยาย
ดูแล้ว ต้องพักการบำเพ็ญเพียรไว้ชั่วคราว และฝึกความแข็งแกร่งของสภาพจิตใจให้มากเสียแล้ว
ฉินม่านอวิ๋นเบนสายตาไปยังต๋าจี่ เอ่ยถามอย่างเคารพ “ขอถามแม่นางต๋าจี่สักหน่อยว่านกกระเรียนกระดาษตัวนี้ใช้อย่างไรหรือ”
“ไม่รู้” ต๋าจี่ส่ายหน้า ก่อนจะตอบว่า “แต่เรื่องที่นายท่านทำ ดูแล้วเหมือนไม่ใส่ใจ แท้จริงแล้วมีความหมายลึกซึ้งซ่อนอยู่ ในเมื่อเขามอบให้แล้ว เจ้าก็เก็บไว้ให้ดี”
“ม่านอวิ๋นเข้าใจแล้ว” ฉินม่านอวิ๋นเก็บนกกระเรียนกระดาษอย่างระมัดระวัง นางเอ่ยขึ้นอย่างไม่ห้ามอยู่ “แม่นางต๋าจี่ได้อยู่ข้างกายคุณชายหลี่ น่าอิจฉาจริงๆ”
จักรพรรดิลั่วและคนอื่นๆ ก็พยักหน้าเห็นด้วย อย่างพวกเขา เพียงได้กินผลสาลี่ก็ดีใจจนลืมทุกสิ่งรอบตัวแล้ว ทว่าต๋าจี่ได้อยู่ข้างกายปรมาจารย์ เพียงหายใจก็เป็นเรื่องดี นี่มัน เปิดสูตรโกงชัดๆ!
“ได้รับความโปรดปรานจากปรมาจารย์ นับว่าเป็นวาสนาของต๋าจี่โดยแท้” ต๋าจี่แย้มยิ้มมีความสุขอย่างอดไม่ได้ เงียบไปชั่วขณะก่อนจะเอ่ยว่า “ต๋าจี่อยู่ข้างกายนายท่าน คิดเพียงอยากช่วย ยบรรเทาความทุกข์ใจของนายท่าน และได้ค้นพบบางเรื่อง จะเล่าให้พวกท่านฟังสักหน่อย”
ฉินม่านอวิ๋นและคนอื่นๆ พลันปลื้มปีติ รีบกล่าวว่า “เชิญแม่นางต๋าจี่แถลงไข”
ต๋าจี่เอ่ย “พวกท่านเองก็รู้ว่าข้าแปลงกายมาจากจิ้งจอกเก้าหาง ในร่างมีโลหิตของจิ้งจอกสวรรค์ครั้นบรรพกาล นอกจากข้าแล้ว ปรมาจารย์ยังเลี้ยงมังกรตัวหนึ่ง กับเต๋าเสวียนอู่ไว้ อีกตัวหนึ่งด้วย ทั้งหมดล้วนมีสายเลือดของสัตว์โบราณ”
มังกร?
เต่าเสวียนอู่?
นอกจากฉินม่านอวิ๋นแล้ว จักรพรรดิลั่วและคนอื่นๆ สีหน้าพลันขาวซีด หน้าผากผุดเม็ดเหงื่อชื้น ฉายแววความกลัวซึ่งยากฝืนข่มไว้ในใจ
คุณชายหลี่มีมังกรกับเต่าเสวียนอู่ด้วยหรือ ไฉนพวกเขาถึงไม่รู้เล่า
สัตว์เหล่านี้ล้วนเป็นสิ่งมีชีวิตระดับสูงสุดในตำนานโบราณ ทั่วทั้งโลกบำเพ็ญเซียนไม่แน่ว่าจะหาพบแม้แต่ตัวเดียว
“ข้าโชคดีได้เห็นมังกรตัวนั้นของคุณชายหลี่ครั้งหนึ่ง เป็นมังกรสีทอง!” ฉินม่านอวิ๋นพยักหน้า ในดวงตาเผยความหวั่นกลัว อดหวนนึกถึงภาพเหตุการณ์ในวันนั้นไม่ได้
จักรพรรดิลั่วข่มกลั้นความกลัวไว้ในใจ กล่าวอย่างใช้ความคิด “แม่นางต๋าจี่หมายความว่า ปรมาจารย์อาจสะสมสัตว์เทพโบราณน่ะหรือ”
ต๋าจี่ตอบ “ข้าเพียงแต่คาดเดา หากมีโอกาส พวกท่านลองสังเกตดูก็ได้”
ฉินม่านอวิ๋นในใจพลันหนักแน่นขึ้นมาบ้าง ประหนึ่งค้นพบเป้าหมาย เอ่ยด้วยความซาบซึ้ง “ขอบคุณแม่นางต๋าจี่ที่เตือน”
ต๋าจี่พยักหน้า เตรียมจะหันหลังกลับห้อง
ฉินม่านอวิ๋นกัดฟัน ถามต่อ “คือว่า…ขอถามแม่นางต๋าจี่สักหน่อยว่าพลังของท่านอยู่ระดับใดแล้ว”
“ระดับพลังหรือ”
ต๋าจี่ชะงักฝีเท้า “ลมปราณของจิ้งจอกสวรรค์เก้าหาง เมื่อใดที่กลายเป็นจิ้งจอกเก้าหาง ก็ย่อมมีโอกาสปลุกพรสวรรค์ขึ้นมา อยู่กับปรมาจารย์พลังวิเศษของข้ารุดหน้าไปมาก หากเอ่ยถึงระ ะดับพลังละก็…น่าจะเกินขอบเขตของโลกบำเพ็ญเซียน เพียงแต่ข้าไม่รู้ว่าจะเทียบกับเซียนอย่างไรดี”
นางเงยหน้าขึ้นมองไปรอบๆ ก่อนจะยื่นมือเรียวดุจหยกออกไปทางคลื่นเพลิงดาราอย่างแผ่วเบา
ทันใดนั้นเอง เปลวเพลิงของคลื่นเพลิงดารากลุ่มนั้นก็พลันแข็งเป็นเกล็ดน้ำแข็ง ทะเลเพลิงกลายเป็นทะเลน้ำแข็ง!
YOU MAY ALSO LIKE
