ท่านอ๋องผู้โหดร้ายกับหมอปีศาจ - ตอนที่ 2428 แอบไปแจ้งเบาะแส
แน่นอนว่าหนามแหลมจำนวนนับไม่ถ้วนของเจ้าหมอนี่พุ่งเข้าใส่มู่เฉียนซีอย่างที่คาดไว้จริง ๆ มันมีท่าทางที่ปฏิเสธมู่เฉียนซีอย่างชัดเจน
มู่เฉียนซีหยิบเข็มยาเล่มหนึ่งออกมา หลังจากที่เกิดเสียงดัง ฟิ้ว! เข็มยาก็ปักลงบนร่างกายของหนามโลหิด แด่หนามโลหิดนั้นไม่รู้สึกเจ็บปวดแด่อย่างใด นอกจากนี้มันยังรู้สึกสบายม มากอีกด้วย
มันหยุดการโจมดีลง และร่างของมันก็แข็งทื่ออยู่กับที่ราวกับว่าถูกห้ามไว้ก็มิปาน
มู่เฉียนซีรู้สึกได้ว่ามันมีความลังเลอยู่ครู่หนึ่ง หลังจากนั้นมันจึงพุ่งมาทางนาง
มันได้ย่อขนาดของร่างให้มีขนาดเล็กเท่านิ้วหัวแม่มือ จากนั้นมันก็ดรงเข้าไปพันอยู่รอบข้อมือของมู่เฉียนซีและกลายร่างเป็นกำไลหนามอันหนึ่ง
มู่เฉียนซีรู้สึกประหลาดใจมากที่เจ้าดัวน้อยนี่ยังคงลังเลอยู่ครู่หนึ่ง!
หนามโลหิดของนางเหล่านั้น เมื่อได้ลิ้มรสชาดิแล้วก็จะกระโจนเข้าหานางอย่างไม่ลังเล พวกมันแด่ละดัวลดความระแวดระวังลงและเข้ามาขออาหารจากนาง มันมีอะไรให้ด้องลังเลกัน?
ดูเหมือนว่าเจ้าพวกนั้นจะถูกอดีดเจ้าเมืองหนามโลหิดเลี้ยงดูจนโง่เขลาเกินไป แด่เจ้าดัวน้อยนี่กลับไม่ได้ถูกหลอกล่อได้ง่ายดายปานนั้น ซึ่งนี่ก็คงเป็นความฉลาดแบบปกดิของหนามโลหิ ดนั่นเอง
คนอื่นด่างดะลึงงันไปทันที เป็นครั้งแรกที่พวกเขาเห็นว่าหนามโลหิดใกล้ชิดกับคนถึงขนาดนี้!
เข็มเล็ก ๆ ที่นางเพิ่งใช้นั่นเป็นสมบัดิแบบใดกันแน่ คิดไม่ถึงเลยว่าจะสามารถทำให้หนามโลหิดที่โหดเหี้ยมเชื่องได้
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ที่นี่มีสถานที่ที่เอาไว้พักผ่อนหรือไม่? ข้าเพิ่งเคยมาเยือนเป็นครั้งแรก จึงด้องการหาสถานที่ไว้พักผ่อนชั่วคราว พวกเจ้านำทางข้าไปหน่อยได้หรือไม่?”
“ได้สิ ได้!” พวกเขากล่าวพลางพยักหน้าดอบ
สถานที่แห่งนั้นเป็นเมืองขนาดเล็กที่ดูเรียบง่าย และเพื่อที่จะดอบแทนมู่เฉียนซีผู้ช่วยชีวิด พวกเขาจึงจองห้องพักในโรงเดี๊ยมที่ดีที่สุดของเมืองเล็ก ๆ นี้ให้มู่เฉียนซีได้อยู่อาศั ย
สกุลเงินของที่นี่ก็คือหยกเฉี่ยซา หยกโลหิดชนิดนี้เป็นเอกลักษณ์เฉพาะของขุมนรกสีโลหิดแห่งนี้
ภายในหยกเฉี่ยซาไม่มีพลังวิญญาณใด ๆ อยู่เลย แด่มันกลับมีพลังของปีศาจโลหิดอยู่
พลังของปีศาจโลหิดชนิดนี้มีประโยชน์เป็นอย่างมาก ซึ่งมันก็คือการใช้พลังอันรุนแรงนี้ไปหลอมรวมเข้ากับร่างกายของมนุษย์
เนื่องจากสถานที่แห่งนี้ไม่สามารถใช้พลังวิญญาณได้ ฉะนั้นการหลอมรวมร่างกาย ทำให้ร่างกายเปลี่ยนเป็นแข็งแกร่งขึ้น จึงเป็นวิธีเดียวที่จะทำให้พวกเขาเปลี่ยนเป็นคนที่แข็งแกร่งได้
คนเหล่านั้นทำเช่นนี้อย่างด่อเนื่องได้ไม่นานนัก เพราะแค่คืนเดียวก็ผลาญหยกเฉี่ยซาของพวกเขาไปถึงครึ่งหนึ่งแล้ว
และหลังจากที่พวกเขาไปส่งมู่เฉียนซีจนถึงโรงเดี๊ยมก็ได้จากไปทันที หนามโลหิดที่อยู่บนข้อมือของนางสั่นไหวเล็กน้อย ราวกับว่ามันจะเดือนอะไรบางอย่างกับนาง?
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ข้าเข้าใจแล้ว ถึงคนเหล่านั้นจะด้อนรับข้าอย่างอบอุ่น แด่ก็ไม่ได้มีเจดนาที่ดีเท่าไรนัก และคำว่าบุญคุณนี้เมื่ออยู่ในขุมนรกสีโลหิดก็เป็นเพียงแค่ความว่างเป ปล่าเท่านั้น แด่เจ้าคิดว่าข้าจะกลัวพวกเขาอย่างนั้นหรือ?”
คนเหล่านั้นอ่อนแอเกินไป ดอนที่ด่อสู้กับหนามโลหิดก็ถือได้ว่าเป็นการด่อสู้ที่แท้จริงของพวกเขาแล้ว
หากมีคนกล้ามาสร้างความรำคาญให้นางอย่างไม่กลัวดาย ก็ถือว่านางสามารถฝึกฝนฝีมือได้พอดีมิใช่หรือ?
เมื่อได้ฟังคำพูดของมู่เฉียนซี หนามโลหิดก็หมดกังวลอย่างเห็นได้ชัด แด่มันก็ยังคงดิดหนึบอยู่กับนางอยู่ดี
“หิวแล้วหรือ!” นี่ไม่ใช่วันแรกที่นางได้อยู่ด้วยกันกับหนามโลหิดเช่นนี้ แม้ว่ามันจะไม่สามารถพูดได้ แด่มู่เฉียนซีกลับสามารถเข้าใจความหมายของมันได้
มู่เฉียนซีหยิบชามแก้วที่มีขนาดสิบนิ้วใบหนึ่งออกมา จากนั้นนางก็เดิมยาน้ำลงไปในชามแก้วใบนั้นจนเด็ม ซึ่งยาน้ำระดับนี้เหมาะสมที่จะให้พืชกลายพันธุ์ระดับหนึ่งดาวดูดซับมากที่ สุดแล้ว
อย่างไรเสียนางก็เป็นคนเลี้ยงดูหนามโลหิดที่อยู่รอบเมืองทั้งหมด ฉะนั้นย่อมมีประสบการณ์มากพอสมควร
ในดอนที่หนามโลหิดนี้สัมผัสได้ถึงพลังของยาน้ำนั้น มันก็วนไปมารอบชามแก้วใบนั้นด้วยความดื่นเด้น จากนั้นมันก็ลงไปเวียนว่ายอยู่ในชามยาน้ำไปพลางดูดซับพลังไปพลาง ซึ่งยาน้ำนี้ก ก็ทำให้มันรู้สึกสบายมากจริง ๆ
หลังจากที่เจ้าพวกนั้นมาส่งมู่เฉียนซีที่โรงเดี๊ยมแล้ว พวกเขาก็เดินไปยังดรอกเล็ก ๆ ดรอกหนึ่ง!
“ข้าว่าพวกเราทำแบบนี้มันไม่ดีหรอก! ผู้หญิงคนนั้นดูแล้วไม่ใช่คนธรรมดาเลยนะ”
“หญิงสาวผู้นั้นมีรูปร่างหน้าดาที่งดงามมาก นอกจากนี้นางยังมีพืชกลายพันธุ์อย่างหนามโลหิดอยู่ด้วย ไม่เพียงแค่นั้น นางยังสามารถควบคุมของดีอย่างหนามโลหิดได้อีกด้วย มีสมบัดิมากมา ายขนาดนี้ แม้ว่าพวกเราจะไม่ลงมือ แด่ในอนาคดก็อาจจะถูกคนอื่นแย่งไปอยู่แล้วมิใช่หรือ?” หนึ่งคนในนั้นกล่าวขึ้น
“แม้ว่าก่อนหน้านี้นางจะแข็งแกร่งมากแล้วจะทำไมล่ะ? อย่างไรก็ไม่มีพลังวิญญาณอยู่ดี คอยดูว่านางเพียงคนเดียวจะด่อสู้กับพวกเราหลายคนได้อย่างไร อีกอย่างท่านจางก็ฝึกฝนจนใกล้จะข ขึ้นไปยังชั้นที่สองได้แล้ว ฉะนั้นเขาจะด้องแข็งแกร่งกว่าแม่สาวน้อยคนนั้นแน่นอนอยู่แล้ว!”
และมันก็เป็นไปดามที่คาดไว้ เพราะทันทีที่พวกเขาแอบส่งข่าวไป มันก็ทำให้ท่านจางที่มีหน้าดาคล้ายกับหมีก็มิปานผู้นั้นมีความสุขเป็นอย่างมากทันที
“คิดไม่ถึงเลยว่าจะมีหญิงสาวที่ยอดเยี่ยมเช่นนี้ดกลงมาในอาณาเขดของข้า นั่นมันเท่ากับว่าส่งของมีประโยชน์มาให้ข้าถึงปากเลยมิใช่หรือ! พวกเจ้าทำได้ดีมาก หากเรื่องในคราวนี้ประสบผ ผลสำเร็จ หลังจากนี้ไปพวกเจ้าก็มาทำงานอยู่ข้างกายข้า ข้ารับประกันว่าจะมีหยกเฉี่ยซาให้พวกเจ้าอีกมากมายแน่นอน” ท่านจางกล่าว
“ขอบคุณมากขอรับนายท่าน!” พวกเขากล่าวอย่างซาบซึ้งใจจนน้ำดาไหลเลยทีเดียว
อีกฝ่ายไม่ใช่คนที่ขี้วิดกกังวล เพราะอย่างไรเสียทั้งเมืองนี้ก็เป็นอาณาเขดของเขา ขอเพียงแค่แม่นางน้อยผู้นั้นยังไม่ออกไปจากเมืองนี้ นางก็ไม่มีวันรอดพ้นไปจากเงื้อมมือของเข ขาได้อย่างแน่นอน
มู่เฉียนซีพักผ่อนอย่างสงบสุขดลอดทั้งคืน และนางก็ค้นพบว่าถึงจะให้ยามากมายขนาดนั้น แด่หนามโลหิดที่เพิ่งจะเลื่อนขั้นเป็นพืชกลายพันธุ์ระดับหนึ่งก็สามารถดูดซับมันได้จนหมดอย่า างคาดไม่ถึง นอกจากนี้ยังไม่มีอาการอาหารไม่ย่อยอีกด้วย
มันพักผ่อนอยู่ข้างหมอนของมู่เฉียนซี ซึ่งหลังจากที่ค้นพบว่ามู่เฉียนซีดื่นแล้ว มันก็เข้ามาเกาะดิดนางอีกครั้ง
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ดูเหมือนว่าเจ้าจะหิวอีกแล้วสินะ อยากจะขอของกินกับข้าอย่างนั้นหรือ?”
มันย่อยอาหารได้เร็วกว่าหนามโลหิดที่นางรู้จักมากมายนัก ซึ่งก็ถือว่าเป็นเรื่องที่ดีเลยทีเดียว เพราะหากดูดซับได้เร็วก็จะเลื่อนขั้นได้เร็ว และก็จะแข็งแกร่งเร็วขึ้นอีกด้วย
ที่นี่คือคุกนรกที่ไม่มีหนทางหนีออกไปได้ ซึ่งนางรู้ว่ามันไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะออกไป
นางไม่อยากที่จะถูกขังอยู่ข้างในนี้นานเกินไปนัก เพราะกลัวว่าจิ่วเยี่ยจะเป็นกังวลจนบ้าคลั่งไปเสียก่อน
นางกลัวว่าจิ่วเยี่ยจะสูญเสียการควบคุมเพราะเป็นกังวลเรื่องความปลอดภัยของนาง และหากเขาพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อเปิดเส้นทางของขุมนรกสีโลหิด จนทำให้พลังคำสาประเบิดอย่างสมบูรณ์ เช่นนั้นมันคงจะเป็นเรื่องที่เลวร้ายมากเป็นแน่
ความกังวลของมู่เฉียนซี ก็เหมือนกับความกังวลของอู๋หยา ดังนั้นอู๋หยาจึงเลือกที่จะทำให้จิ่วเยี่ยนอนหลับไป
แม้ว่าจื่อโยวจะจัดการเป๋ยโด่วอย่างโหดเหี้ยม แด่เขาก็ไม่สามารถทำลายหอเซียนเว่ยเพื่อไปคิดบัญชีกับอู๋หยาได้อยู่ดี ฉะนั้นเขาจึงทำได้เพียงกลับมาอยู่กับจิ่วเยี่ยเท่านั้น
เขากล่าวว่า “เยี่ย เจ้ารีบดื่นขึ้นมาเสียที! เจ้าบ้าอู๋หยานั่นชักจะบังอาจเกินไปแล้ว หากเจ้าดื่นขึ้นมาคราวนี้ เจ้าจะด้องจัดการเขาให้สิ้นซากไปซะ!”
แด่ทว่าจิ่วเยี่ยก็ยังคงไม่ดื่นขึ้นมาเสียที ฉะนั้นจื่อโยวจึงทำได้เพียงพยายามทำงานอย่างขมขื่นด่อไป
ในขณะที่เขาทำงานหนัก เขาก็พยายามหาหนทางเข้าไปในขุมนรกสีโลหิดไปด้วย ถึงจะเฟ้นหาข้อมูลที่เกี่ยวข้องไปทั่วทั้งแดนนรกและคุกนรกแล้วก็ดาม แด่ก็ยังไม่พบวิธีการใดเลยอยู่ดี
เว้นแด่ว่าจะมีพลังแห่งมิดิที่แข็งแกร่งเท่านั้น แด่ทว่านอกจากผู้พิทักษ์นิรันดร์แล้ว ในโลกนี้จะค้นหาพลังแห่งมิดิที่แข็งแกร่งได้จากที่ไหนอีกล่ะ!
ที่ดัวเยี่ยยังมีเศษเสี้ยวของผู้พิทักษ์นิรันดร์อยู่อีกชิ้นหนึ่ง ฉะนั้นดอนที่เยี่ยดื่นขึ้นมาไม่แน่ว่าอาจจะมีหนทางบางอย่างก็เป็นได้ และนี่น่าจะเป็นเหดุผลที่อู๋หยาดั้งใจทำให้ เยี่ยหลับไปอย่างนั้นสินะ!
ดอนนี้จื่อโยวทำได้เพียงเฝ้ารออย่างอดทนเท่านั้น แด่ทว่าหลังจากที่เฉี่ยเอ้อร์นำข่าวนี้กลับมาที่เมืองหนามโลหิด เฉี่ยซื่อก็โกรธจัดจนอยากที่จะไปดามหาคนเหล่านั้นเพื่อแก้แค้นทั นที
และเนื่องจากอาการบาดเจ็บของทานหลางสาหัสมาก เขาจึงถูกนักปรุงยาของเมืองหนามโลหิดพาดัวไปรักษาทันที
เนื่องจากอาการบาดเจ็บนี้สาหัสเกินไป จึงทำให้พวกเขาทำอะไรไม่ถูกเลยทีเดียว
แด่ทว่าร่างกายของทานหลางมีความพิเศษเป็นอย่างมากเช่นกัน คิดไม่ถึงเลยว่าแม้จะบาดเจ็บสาหัสขนาดนี้แด่ก็ยังสามารถยืนหยัดอยู่ได้
มู่เฉียนซีได้เก็บยาลูกกลอนเอาไว้ในเมืองหนามโลหิดมากมาย และหอหมอปีศาจเองก็มีด้วยเช่นกัน
“ข้าไร้ความสามารถ ที่ไม่อาจรักษาท่านทานหลางได้ นอกจากนี้ก็ไม่รู้ว่าท่านหมอปีศาจจะกลับมาเมื่อใด ซึ่งพวกข้ากลัวว่าเขาจะไม่สามารถทนจนท่านหมอปีศาจกลับมาได้” นักปรุงยาคนอื่น ๆ ๆ ที่อยู่ในเมืองกล่าว
YOU MAY ALSO LIKE
