นางสนมแพทย์อัจฉริยะ - บทที่ 1085 แผนการ ศิษย์ของข้า อย่าแม้แต่จะคิดเรื่องนี้



ซูเหวินชิงรู้สึกโล่งใจที่เห็นว่าเสด็จอาเก้ายังคงสงบและพึ่งพาตนเองได้ ทำตัวสุขุม เขากลัวจริงๆ ว่าเสด็จอาเก้าจะทำให้ตำแหน่งของเขาเสียหายเพราะข่าวลือและตัดสินใจฆ่าศัตรูหนึ่งพันคนและสูญเสียแปดร้อยคน

ซูเหวินชิงเห็นใบหน้าที่จริงจังของเสด็จอาเก้าและหลังจากคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ เขายังคงพยายามเกลี้ยกล่อม “จิ่วชิง ข้ารู้ว่าข่าวลือล่าสุดทำให้เจ้าลำบากใจ แต่อย่าจริงจังเกินไป ชิงเฉินไม่ใช่คนขี้เหนียว และนางจะไม่สนใจเรื่องนี้ นอกจากนี้ มันไม่ใช่ความผิดของเจ้า ยิ่งคนเหล่านี้หากดุเฟิ่งชิงเฉินในตอนนี้ เจ้าสองคนจะยกย่องเฟิ่งชิงเฉินมากขึ้นในอนาคตเมื่อเจ้ามาที่นี่ในฐานะแขก”

ซูเหวินชิงไม่คิดว่าเรื่องนี้จะร้ายแรงเลย มันเป็นแค่ข่าวลือ เฟิ่งชิงเฉินสามารถทนต่อแรงกดดันจากการสูญเสียความบริสุทธิ์ก่อนการแต่งงาน แน่นอนว่าตอนนี้นางทำได้ เฟิ่งชิงเฉินแข็งแกร่งกว่าผู้หญิงทั่วไป และนางจะไม่มีวันพ่ายแพ้ง่ายๆ

“จริงหรือ?” เสด็จอาเก้าเหลือบมองไปที่ซูเหวินชิง และหันศีรษะของเขาอย่างเฉยเมย

คนที่ไม่เคยเจ็บปวดจากข่าวลือ จะไม่มีวันเข้าใจความร้ายแรงของข่าวลือ ข่าวลือทำร้ายคนได้มากกว่าคมมีด มีดคมๆ ทำร้ายร่างกายเท่านั้น แต่ข่าวลือสามารถทำร้ายจิตใจ…

แน่นอนว่าเฟิ่งชิงเฉินจะไม่ถูกครอบงำด้วยการฆ่าตัวตายเพราะเหตุนี้ แต่เฟิ่งชิงเฉินจะได้รับบาดเจ็บและเสียสติ และนี่ไม่ใช่สิ่งที่เสด็จอาเก้าต้องการ

หลังจากคุยกับซูเหวินชิงก็ถึงเวลาก่อนกลับวัง เสด็จอาเก้าหันไปที่จวนเฟิ่งอีกครั้งและรู้ว่า เฟิ่งชิงเฉินยังอยู่ในวังและไม่ได้กลับมา เสด็จอาเก้าต้องการฝากข้อความถึงเฟิ่งชิงเฉิน แต่หลังจากคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ เขาก็ยอมแพ้

บางอย่างอธิบายด้วยตัวบุคคลดีกว่า แต่ข้าไม่อยากรอ ข้าจึงไม่เคยพบโอกาสที่เหมาะสม…

อาการของซิงจือกำเริบ และเขาเริ่มอาเจียนนมอีกครั้งในเช้าวันรุ่งขึ้น และร่างกายของเขาก็แดงและบวมด้วย ดังนั้นเฟิ่งชิงเฉินจึงต้องอยู่ในตำหนักจาวเหยี่ยยน

เฟิ่งชิงเฉินรักษาทารกไม่เก่งและเขาไม่กล้าใช้ยาหนัก ๆ ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงให้นมแก่ซิงจืออย่างช้าๆ ด้วยวิธีนี้ เฟิ่งชิงเฉินจึงอยู่ในตำหนักจาวเหยี่ยนเป็นเวลาสามวันก่อนที่อาการป่วยของซิงจือจะถือว่าคงที่

ก่อนจากไปนี้เฟิ่งชิงเฉินได้ทิ้งยาเด็กไว้ให้นางสนมเอกเซี่ย ท้ายที่สุดแล้วไม่สะดวกสำหรับนางที่จะเข้าวังบ่อยๆ นางสนมเอกเซี่ยคนปัจจุบันไม่ใช่นางสนมของจักรพรรดิที่เรียกลมและฝนในวังหลัง นางไม่เป็นที่โปรดปรานและไม่มีสิทธิ์ประกาศการเข้าวังโดยไม่ตั้งใจ

ในช่วงไม่กี่วันนี้ในห้องโถงตำหนักจาวเหยี่ยน นี้ เฟิ่งชิงเฉินยังเข้าใจว่านางสนมเอกเซี่ยไม่ชอบใจเลย จักรพรรดิไม่สนใจนาง และตระกูลเซี่ยก็ตั้งใจที่จะยืนหยัดเพื่อนาง เพราะตระกูลเซี่ยส่งหญิงสาวที่อายุน้อยกว่าและสวยกว่าเข้ามาในวัง

เมื่อมองดูยาในมือ นางสนมเอกเซี่ยก็ยิ้มจางๆ “ในเวลานี้ มีเพียงชิงเฉินเท่านั้นที่จะช่วยข้าได้”

ในวังหลัง ความโปรดปรานของจักรพรรดิเป็นสิ่งสำคัญที่สุด เว้นแต่เจ้าจะเป็นราชินีและดูแลวังหลัง มิฉะนั้นเจ้าจะสูญเสียความโปรดปรานของจักรพรรดิไม่ได้ แม้ว่าเจ้าจะเป็นนางสนมของจักรพรรดิก็ตาม

“ชิงเฉินเป็นหมอ แค่ทำในสิ่งที่หมอควรทำ” เฟิ่งชิงเฉินก็ถอนหายใจเช่นกัน

นางกับนางสนมเอกเซี่ยแค่หลอกใช้กัน นางสนมเอกเซี่ยต้องการหมอที่นางไว้ใจได้ และนางต้องการใครสักคนที่จะช่วยยับยั้งราชินี ทั้งสองจึงร่วมมือกัน และตอนนี้…

นางสนมเอกเซี่ยไร้ประโยชน์ดังนั้น เฟิ่งชิงเฉินจึงไม่จำเป็นต้องสนใจนางอีกต่อไป แต่นางก็เป็นคนธรรมดาและหลังจากอยู่ด้วยกันเป็นเวลานานนางก็จะมีความรู้สึก นอกจากนี้นางและนางสนมเอกเซี่ยยังยินดีที่จะให้ความร่วมมือ นางไม่สามารถทำสิ่งที่ใช้คนแล้วโยนทิ้งไปได้

“มีหมอของจักรพรรดิมากมายในโรงพยาบาลของจักรพรรดิและข้าไม่เคยเห็นใครเหมือนเจ้า” เมื่อนึกถึงสิ่งที่ เฟิ่งชิงเฉินทำตั้งแต่นางได้พบกับเฟิ่งชิงเฉิน นางสนมเอกเซี่ยก็ตะลึงไปครู่หนึ่งแล้วยิ้ม “เจ้าพูดอย่างนั้น เป็นความจริง เจ้าสัญญาว่าจะช่วยข้ารักษาลูกชายของข้าและเจ้าพยายามอย่างเต็มที่สำหรับปีนี้ ชิงเฉิน เจ้าเป็นหมอที่ดี”

“คำพูดของฝ่าบาทนั้นจริงจัง ทุกสิ่งที่ชิงเฉินทำเป็นเพียงเรื่องของหัวใจ” เป็นการดีที่จะทำสิ่งที่คู่ควรกับความรู้สึกผิดชอบชั่วดีของนาง เพื่อว่าในคืนที่มืดมิด นางจะได้ไม่ต้องทนรับคำตำหนิจากมโนธรรมของนางและถูกปลุกด้วยฝันร้าย

“มันเป็นเพียงอุดมคติ ชิงเฉิน เจ้ารู้ไหม ข้าหวังเสมอว่าเจ้าจะสามารถจับมือกับตระกูลเซี่ย และสร้างสันติภาพได้ ข้าขอถามเจ้าอีกครั้ง เจ้าเต็มใจหรือไม่ ตราบใดที่เจ้าเต็มใจที่จะผงกหัวและถอยออกมาหนึ่งก้าว ข้าจะเกลี้ยกล่อมให้ตระกูลเซี่ย ยอมรับข้อเสนอของเจ้าอย่างแน่นอน”

แม้ว่าตระกูลเซี่ยจะยอมแพ้นาง แต่นางสนมเอกเซี่ยก็ยังต้องการทำบางสิ่งเพื่อครอบครัว ท้ายที่สุด นางสามารถปีนมาถึงจุดที่นางเป็นอยู่ในปัจจุบันซึ่งแยกออกจากการสนับสนุนจากตระกูลเซี่ยได้ การทำเช่นนี้เป็นการตอบแทนความรักที่ตระกูลเซี่ยให้กับการอบรมเลี้ยงดูและบ่มเพาะนาง

นางสนมเอกเซี่ยเคยพูดเกี่ยวกับเรื่องนี้ แต่เงื่อนไขของเฟิ่งชิงเฉินนั้นรุนแรงเกินไป ตระกูลเซี่ยจะไม่เห็นด้วยที่จะมาที่ประตูเพื่อขอโทษหากหัวหน้าตระกูลเซี่ยต้องการมาที่ประตู และเฟิ่งชิงเฉินก็ไม่เห็นด้วยที่จะถอยกลับไปเช่นกัน

“ความกรุณาของฝ่าบาทเป็นที่ชื่นชมของชิงเฉิน แม้ว่าตระกูลเซี่ยและข้าจะไม่ตายไปตลอดกาล ความอัปยศอดสูที่เราได้รับในวันนั้นยังอยู่ในใจของข้าเสมอ และข้าไม่กล้าที่จะลืมมัน แต่ท่านหญิง ไม่ต้องกังวล ชิงเฉินไม่ใช่คนดุร้ายและก้าวร้าว ข้าก็มีส่วนผิดในสิ่งที่เกิดขึ้นในวันนั้น ตราบใดที่ตระกูลเซี่ยไม่ทำให้ข้าขุ่นเคือง ข้าจะไม่ทำอะไรกับตระกูลเซี่ย ในทำนองเดียวกัน ถ้าจระกูลเซี่ยทำให้ขุ่นเคือง ข้าแล้วฉันจะตอบแทนเป็นสองเท่า ” เฟิ่งชิงเฉินไม่ใช่คนที่จะตอบแทนความคับข้องใจด้วยความเมตตาและนางจะไม่มีวันลืมการกระทำของตระกูลเซี่ยที่ทำให้เรื่องแย่ลงในวันนั้น

นอกจากนี้ ตระกูลเซี่ยยังผูกพันแน่นแฟ้นกับจักรพรรดิมากเกินไป และพวกเขาถูกกำหนดให้เป็นศัตรูของนาง ดังนั้นนางจึงไม่จำเป็นต้องประนีประนอมกับท่านอ๋องอย่างหน้าซื่อใจคด

“โธ่…” นางสนมเอกเซี่ยถอนหายใจด้วยความผิดหวัง “ในเมื่อเจ้าไม่ต้องการ ก็แสร้งทำเป็นว่าข้าไม่ได้พูดถึงเรื่องนี้ มันก็แค่… ชิงเฉิน เจ้าน่าจะเคยได้ยินข่าวลือล่าสุดในเมืองของจักรพรรดิ ในเวลานี้ เจ้าต้องการความช่วยเหลือจากตระกูล”

นางสนมเอกเซี่ยเกลี้ยกล่อมให้เฟิ่งชิงเฉินคืนดีกับตระกูลเซี่ย ไม่เพียงเพื่อตระกูลเซี่ย แต่เพื่อเห็นแก่เฟิ่งชิงเฉินด้วย

ในเวลานี้ หากตระกูลเซี่ยยินดีที่จะร่วมมือกับตระกูลหวางและเหวินและตระกูลขุนนางอื่น ๆ เพื่อพูดแทนเฟิ่งชิงเฉิน ข่าวลือในเมืองหลวงจะถูกทำลายโดยไม่มีการโจมตี

คนร่ำรวยและมีอำนาจส่วนใหญ่ขึ้นอยู่กับจักรพรรดิในการดำรงชีวิต พวกเขาไม่กล้าที่จะฝ่าฝืนพระประสงค์ของจักรพรรดิ แม้ว่าครอบครัวที่ยากจนจะแสดงสัญญาณของการเพิ่มขึ้น แต่ตอนนี้พวกเขายังอ่อนแอเกินไป ในเวลานี้พลังที่เฟิ่งชิงเฉินสามารถเอาชนะได้คือตระกูลขุนนาง

“ขอบคุณสำหรับความห่วงใย จักรพรรดินี ชิงเฉินมีวิธีของเขาเองในการแก้ไขข่าวลือ” เฟิ่งชิงเฉินกล่าวขอบคุณด้วยรอยยิ้ม จากนั้นกล่าวว่า “จักรพรรดินี ชิงเฉินยังคงพูดเหมือนเดิม มิตรภาพระหว่างชิงเฉินและจักรพรรดินีไม่เกี่ยวอะไรกับตระกูลเซี่ย”

กล่าวคือ ไม่ว่าในอนาคตเฟิ่งชิงเฉินจะต่อต้านตระกูลเซี่ยหรือไม่ นางจะไม่โกรธนางสนมเอกเซี่ยของจักรพรรดิเพราะเหตุนี้ และตอนนี้พวกเขาพูดถึงมิตรภาพเท่านั้น ไม่ใช่ความร่วมมือ

“ข้าเข้าใจ” แม้ว่านางจะรู้อยู่ในใจ แต่เฟิ่งชิงเฉินพูดอย่างชัดเจน นางสนมเอกเซี่ยยังคงมีความสุขมาก

เฟิ่งชิงเฉินกล่าวว่ามีวิธีแก้ไขข่าวลือ แน่นอนว่ามีวิธี นางมีประสบการณ์ในการจัดการกับข่าวลืออยู่แล้ว

หลังจากออกมาจากพระราชวัง เฟิ่งชิงเฉินไม่ได้กลับไปที่จวน แต่มองหาซุนซือสิงนอกเมือง นางต้องการทราบทัศนคติของซุนซือสิงที่มีต่อฉู่ฉางฮว๋า

จากน้ำเสียงของฉู่ฉางฮว๋า เฟิ่งชิงเฉินสามารถเห็นได้ว่านางห่วงใยซุนซือสิงมาก บางทีนางอาจไม่รู้ถึงความกังวลแบบนี้ แต่เฟิ่งชิงเฉินสามารถเห็นได้

เฟิ่งชิงเฉินไม่สนใจทัศนคติของฉู่ฉางฮว๋า สิ่งที่นางสนใจคือซุนซือสิง ซุนซือสิงไม่เคยอยู่กับผู้หญิงมาก่อน นางกลัวว่า ซุนซือสิงชอบฉู่ฉางฮว๋าจริงๆ

เฟิ่งชิงเฉินไม่ต้องการยั่วยุให้ฉู่ฉางฮว๋ามีปัญหา แต่ถ้าซุนซือสิงชอบฉู่ฉางฮว๋าจริงๆ นางก็จะเคารพความคิดเห็นของเขา

เฟิ่งชิงเฉินไม่เคยต้องการสร้างปัญหา แต่นางไม่กลัวที่จะสร้างปัญหา