นางสนมแพทย์อัจฉริยะ - บทที่ 380 อำมหิต หวังจิ่นหลิงผู้บีบบังคับ

บทที่ 380 อำมหิต หวังจิ่นหลิงผู้บีบบังคับ
หลังจากที่องค์ชายจากไปงานเลี้ยงก็กลับมาเป็นปกติ หนานหลิงจิ่นฝาน แพ้อย่างต่อเนื่องในมือของ เฟิ่งชิงเฉิน เสด็จอาเก้า และองค์ชายดังนั้นเขาจึงหยุดต่อสู้กับคนอื่น ๆ ชี้ไปที่บาดแผลบนใบหน้าของเขาและพูดกับจักรพรรดิ ” พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงให้อภัยสาวใช้และลุงจักรพรรดิทั้งเก้าที่เฆี่ยนตีเสี่ยวหวางในที่สาธารณะ มันจะไม่เป็นเช่นนี้ ถ้าเจ้าไม่สามารถให้คำอธิบายที่น่าพอใจแก่เสี่ยวหวางได้ เสี่ยวหวางจะไม่มีวันล้มเหลว

การเยี่ยมเยียนของคุณชายคนโต

ขณะที่ขันทีร้องเพลงในพิธี หวังจิ่นหลิงในชุดคลุมสีม่วงก็ปรากฏตัวขึ้นในสายตาของทุกคน ลักษณะการแต่งตัวไม่ใช่สิ่งที่ตระกูลขุนนางเหล่านั้นที่สืบทอดมาหนึ่งหรือสองร้อยปี

ไม่ว่าทุกคนจะเดาอย่างไร เมื่อพวกเขาเห็นหวังจิ่นหลิง ทุกคนก็ถอนหายใจด้วยอารมณ์ คุณชายคนโตก็คือคุณชายคนโต ไม่มีใครเทียบได้กับรูปลักษณ์ที่โหดร้ายและแสนโรแมนติกนี้

ท่าทางของลูกชายคนโตยังคงเหมือนเดิม

หวังจิ่นหลิง ยิ้มตลอดระหว่างเดิน แต่ผู้คนระหว่างทางยังคงรู้สึกว่าหวังจิ่นหลิง กำลังยิ้มให้พวกเขา เมื่อหวังจิ่นหลิงผ่านไป ไม่ว่าตำแหน่งทางการจะอยู่ที่ใด ทุกคนก็แสดงรอยยิ้ม แม้แต่ศัตรูทางการเมืองของหวังจิ่นหลิง ก็ทำได้ อย่าพูดจาไม่ดีกับหวังจิ่นหลิง หรือแสดงท่าทางที่ไม่ดีออกมา เพราะหวังจิ่นหลิงนั้นดูน่าเกรงขาม

เฟิ่งชิงเฉินอยากจะบอกว่าเสน่ห์ของหวังจิ่นหลิง ฆ่าผู้ชาย ผู้หญิง และเด็ก และต่อหน้า หวังจิ่นหลิง พวกคนชั้นต่ำอดไม่ได้ที่จะนั่งตัวตรง

หวังจิ่นหลิงเดินไปที่ห้องโถง ทุกคนคิดว่าเขาจะรับคำนับแต่กลับว่า หวังจิ่นหลิงยกเสื้อคลุมของเขาขึ้นคุกเข่าลงบนพื้นและคำนับจักรพรรดิ

การแสดงความเคารพเช่นนี้ไม่ค่อยได้ใช้ในเวลาปกติจะใช้ได้ก็ต่อเมื่อผู้นำตระกูลแสดงความภักดีต่อจักรพรรดิ

หรือว่าหวังจิ่นหลิง จะเป็นผู้นำตระกูลคนใหม่ของตระกูลหวัง เป็นไปไม่ได้ พวกเขายังไม่ได้รับข่าวใดๆ เลย

ทุกคนงุนงง หวังจิ่นหลิงก็กล่าวเสียงดัง “หวังจิ่นหลิง หัวหน้าตระกูลหวัง ขอคารวะจักรพรรดิ ขอพระองค์ทรงพระเจริญหมื่นปี หมื่นปี หมื่นๆ ปี”

แท้จริงแล้วเขาก็คือผู้นำตระกูลหวังอย่างแท้จริง

คำพูดของหวังจิ่นหลิง ราวกับก้อนหินที่ตกลงไปในทะเลสาบอันเงียบสงบ ด้วยท่ามกลางเสียงสนทนาที่มีชีวิตชีวาในห้องโถง

“พ่อของหวังจิ่นหลิง ข้าไม่เห็นได้ยินว่าพ่อของหวังจิ่นหลิงเสียชีวิตเลย นี่

หวังจิ่นหลิงขโมยตำแหน่งพ่อเขาหรือ?”

“ต้องเป็นผู้นำตระกูลตั้งแต่อายุยังน้อย ช่างเป็นลูกชายคนโตที่มีความสามารถจริงๆ ”

“ตระกูลหวังฝากความหวังไว้กับชายอายุน้อยเพียงนี้ ตระกูลหวังช่างกล้าเหลือเกิน”

จักรพรรดิก็ตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่งแต่ก็รีบกลับมามีสติอีกครั้ง “ท่านหวัง ได้โปรดลุกขึ้นเถิด” น้ำเสียงของเขาไม่เคยปรากฏมาก่อน

เมื่อเปรียบเทียบกับองค์ชายแห่งตระกูลหวังแล้ว สวรรค์กับโลกมีความแตกต่างกัน หวังจิ่นหลิงสามารถระดมกำลังทั้งหมดของตระกูลหวังในจิ่วโจวได้ หวังจิ่นหลิงเป็นผู้ตัดสินทั้งตระกูล และหวังจิ่นหลิงก็ได้เป็นที่ยอมรับของจักรพรรดิทั้งสี่ประเทศ

จักรพรรดิเดิมคิดว่าหวังจิ่นหลิงควรเป็นผู้นำตระกูลหลังจากอายุสามสิบปี เพราะผู้ชายในตระกูลหวังล้วนมีอายุยืนยาว และพ่อของหวังจิ่นหลิงอายุสามสิบหกปีถึงเป็นผู้นำตระกูล อย่างน้อยก็ควรจะมีอายุสามสิบปีขึ้นไป แต่หวังจิ่นหลิงกลับแทนที่พ่อของเขาเป็นผู้นำตระกูลแล้ว

“ขอบคุณฝ่าบาท” หวังจิ่นหลิงลุกขึ้นยืนตรงๆ ตอนนี้เขามีสิทธิ์ที่จะมีการเจรจาเท่าเทียมกับจักรพรรดิ เขาไม่ใช่พ่อของเขา พ่อของเขาไม่มีความสามารถเพียงพอ เขาระมัดระวัง และเมื่อเผชิญกับจักรพรรดิ ถ้าหากเขาทำผิดพลาด จะทำให้จักรพรรดิดูหมิ่นตระกูลหวัง

แม้ว่าตระกูลจะยึดติดกับอำนาจของจักรพรรดิ แต่จักรพรรดิก็ไม่สามารถดูถูกอำนาจของตระกูลได้

“ไม่ต้องเกรงใจผู้นำตระกูลหวัง จู่ๆ ตระกูลหวังก็เปลี่ยนไป ทำไมข้าถึงไม่ได้รับข่าวล่ะ?” จักรพรรดิหงุดหงิดเล็กน้อย

“จักรพรรดิยังคงเป็นข้าเหมือนเดิม เรียกข้าว่าจิ่นหลิงเถอะ พวกผู้อาวุโสในตระกูลวางแผนจะให้จิ่นหลิงเป็นผู้นำตระกูลมาตลอด แต่วันนี้ข้าได้ตัดสินใจแล้ว ข้าจิ่นหลิงจึงเข้าไปในวังทันทีและจะมาแจ้งต่อจักรพรรดิว่า อีกสามวันข้าจะประกาศให้ประชาชนทราบว่าข้าแทนที่ผู้นำตระกูลหวังแล้ว”

“อีกสามวัน ข้าจะมาแสดงความยินดีด้วยตนเอง” จักรพรรดิต้องวางท่าในเวลานี้ แม้ว่าเขาจะต้องการกำจัดตระกูลหวังก็ตาม แต่เขาต้องการการสนับสนุนจากตระกูลหวัง

“ถือเป็นเกียรติอย่างมากฝ่าบาท จิ่นหลิงก็รู้สึกขอบคุณสำหรับสิ่งที่จักรพรรดิให้เกียรติ” หวังจิ่นหลิงไม่ปฏิเสธ อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าตระกูลหวังจะมีอำนาจเพียงใด พวกเขาก็ยังต้องอยู่ในอำนาจของจักรพรรดิ แต่แน่นอนว่าจักรพรรดิไม่กล้าทำอะไรกับตระกูลหวังอย่างแน่นอน

ในจิ่วโจว นอกจากจักรพรรดิแห่งสี่อาณาจักรแล้ว ก็มีสามตระกูลที่ยิ่งใหญ่ ได้แก่ตระกูลซุย หวัง และเซี่ย ซึ่งมีอำนาจที่จะเปลี่ยนโลกได้

สามตระกูลขุนนางเหล่านี้ได้รับการสืบทอดมานับพันปีแล้ว

ตระกูลขุนนางยึดติดกับอำนาจจักรพรรดิและลูกหลานของตระกูลขุนนางถือว่าสำคัญที่สุดเสมอ ดังนั้นเมื่ออาณาจักรตระกูลล้านล่มสลาย วังเสียสองตระกูลจึงยึดอำนาจจักรวรรดิใหม่ แต่สำหรับบางคน ด้วยเหตุผลที่ไม่ทราบสาเหตุ ตระกูลซุย ปฏิเสธ จักรพรรดิแห่งสี่อาณาจักรที่ซ่อนตัวอยู่ในโลกนี้ไม่พบร่องรอยของตระกูลแรกในจิ่วโจว

จักรพรรดิและหวังจิ่นหลิงหลังจากที่เจ้ามาหาข้าที่ถือเป็นการระบุว่าตระกูลหวังยังคงภักดีต่อราชวงศ์ตงหลิง ในขณะนี้และปล่อยให้วังจิ่นหลิงเฉลิมฉลองร่วมกัน หวังจิ่นหลิงเป็นคนแรกทางขวาตรงข้ามกับเสด็จอาเก้า

นี่เป็นพรจริงๆ ผู้นำตระกูลเซี่ย นั่งอยู่ใต้องค์ชายและใบหน้าของเขาไม่กังวล แต่เขาก็เข้าใจด้วยว่านี่เป็นครั้งแรกที่หวังจิ่นหลิงปรากฏตัวในฐานะผู้นำตระกูลหวัง หวังจิ่นหลิงได้รับเกียรติมาก นอกจากจะเป็นลูกชายคนโตของตระกูลหวังแล้ว หวังจิ่นหลิงยังเป็นลูกชายคนแรกของจิ่วโจวอีกด้วย

หวังจิ่นหลิงนั่งลง แต่ทันทีที่เขานั่ง เขาก็ลุกขึ้นยืนอีกครั้ง และความสนใจของทุกคนล้วนไปอยู่ที่เขา ผู้นำตระกูลหวังจะทำอะไรกันแน่?

“ชิงเฉิน หน้าของเจ้าไปโดนอะไรมา?” หวังจิ่นหลิงยังคงยิ้ม แม้ว่าเขาจะไม่ได้มีความเย่อหยิ่งเหมือนองค์ชาย แต่เขาก็ทำให้คนเข้าใจชัดเจนว่าหวังจิ่นหลิงอารมณ์ดี ในวันนี้จู่ๆ เขาก็ก้มหน้าลง ซึ่งทำให้ทุกคนตื่นตระหนกและหวาดกลัว

เฟิ่งชิงเฉินทราบมานานแล้วว่าหวังจิ่นหลิง เข้ามาในวังด้วยตัวเอง ดังนั้นนางจึงไม่แปลกใจที่ได้ยินเรื่องนี้ นางยืนขึ้นและพูดอย่างใจเย็นว่า “ข้าถูกทำร้าย” นางไม่ได้ตั้งใจจะฟ้อง นางแค่พูดข้อเท็จจริง

“ถูกทุบตี ใครช่างกล้าปฏิบัติต่อเจ้าเช่นนี้ ทำร้ายผู้หญิงที่อ่อนแอต่อหน้าผู้คนแบบนี้ ห้ะ? ใครกล้ารังแกคนในตงหลิงของข้ากัน” หวังจิ่นหลิงรู้สึกอารมณ์ร้อน ด้วยความโมโห ทุกคนในห้องโถงไม่กล้าที่จะทำเสียงใดๆ เลย พวกเขาไม่กล้าแม้แต่จะหายใจ

ผู้นำแห่งตระกูลหวังทำการยืนยันอำนาจกับอาณาจักรหนานหลิง เหมือนกำลังจะมีเหตุการณ์นองเลือด เสนาบดีทุกคนนิ่งเงียบ แต่พวกเขาล้วนมีความสะใจ

ใบหน้าของหนานหลิงจิ่นฝานเป็นซีด เขากำหมัดแน่นและคลายอยู่หลายครั้ง การต่อสู้และความคับข้องใจบนใบหน้านั้นทำให้ผู้คนรู้สึกลำบากใจและเข้าใจยาก

ขนตาของเสด็จอาเก้าสั่น และมุมตาของเขายกขึ้นเล็กน้อย

ผู้นำตัวน้อยของตระกูลหวังคนนี้ไม่ธรรมดาจริงๆ เสด็จอาเก้า รู้ดีว่าตามความสามารถของตระกูลหวัง มีสายลับตระกูลหวัง อยู่ทุกมุมของวัง หวังจิ่นหลิงรู้ว่าคืนนี้เกิดอะไรขึ้นบ้าง เมื่อเขาเข้าไปในวัง เขากังวลเกี่ยวกับเฟิ่งชิงเฉิน เขาแสร้งทำเป็นไม่รู้และเจรจาอย่างอดทนกับจักรพรรดิ

น่าชื่นชมจิตใจหนุ่มคนนี้จริงๆ

เสด็จอาเก้าชื่นชมหวังจิ่นหลิงมาโดยตลอด เขาแตะนิ้วชี้ลงบนโต๊ะโดยพิจารณาถึงความเป็นไปได้ที่จะชนะตระกูลหวัง ตระกูลหวังภักดีต่อตระกูลหวังเท่านั้น ตราบใดที่ตระกูลหวังได้รับผลประโยชน์เพียงพอและสถานะอำนาจของตระกูลหวัง รับรองได้ไม่ยากสำหรับตระกูลหวังที่จะตกหลุมรักเขา หายากคือ……

คำสัญญาของเขาจะเกิดขึ้นได้ก็ต่อเมื่อสำเร็จแล้วเท่านั้นและจะสำเร็จหรือไม่ก็ยังเป็นคำถาม ด้วยความสงบและความเฉลียวฉลาดของหวังจิ่นหลิง เขาจะไม่มีวันเสี่ยงง่ายๆ เช่นนี้……