ผมย้อนอดีตมาเปลี่ยนชะตายุค 80 (นิยายแปล) - ตอนที่ 789 นำเสนอโครงการใหม่

ตอนที่ 789 นำเสนอโครงการใหม่

เจียงเสี่ยวไป๋ออกจากโรงงานฟิล์มพลาสติก และไม่นานก็มาถึงเทศบาลเมือง

“โอ้ ผู้ช่วยเจียงมาแล้ว ! ” เฉินเซียนจิ้นเห็นเจียงเสี่ยวไป๋ก็ทักทายเขาอย่างอบอุ่น

เจียงเสี่ยวไป๋จึงยื่นบุหรี่ให้กับเขาและพูดด้วยรอยยิ้มว่า “ผู้นำว่างหรือเปล่า ? ”

เฉินเซียนจิ้นเชิญเจียงเสี่ยวไป๋ไปนั่งรอที่โซฟา ในขณะที่กำลังชงชา เขาก็พูดว่า “ผู้ช่วยเจียง คุณอาจต้องรอหน่อยนะ นายกเทศมนตรีจางกำลังประชุม น่าจะอีกประมาณหนึ่งชั่วโมงกว่า เขาถึงจะว่าง”

เจียงเสี่ยวไป๋หยิบถ้วยชาขึ้นมาจิบแล้วถามด้วยท่าทางสบาย ๆ “กำลังประชุมอะไรกันอยู่ ? ”

เฉินเซียนจิ้นกล่าวว่า “ดูเหมือนว่ามีคนจากเบื้องบนกำลังจะมา แต่ผมไม่ทราบรายละเอียดมากกว่านั้น”

เจียงเสี่ยวไป๋จึงไม่สนใจหลังจากได้ยินประโยคนี้ และเริ่มพูดคุยเรื่องสัพเพเหระกับเฉินเซียนจิ้น

เมื่อเวลาผ่านไป

ไม่นานก็มีเสียงฝีเท้าดังขึ้นมาในทางเดิน พร้อมกับเสียงของนายกเทศมนตรีจางและรองนายกเทศมนตรีถัง

เฉินเซียนจิ้นลุกขึ้น เขาทำท่าทางให้เจียงเสี่ยวไป๋แล้วเดินออกไป

เจียงเสี่ยวไป๋ก็ได้เดินตามเขาไปทันที

“เสี่ยวเฉิน……”

นายกเทศมนตรีจางกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แต่เขาก็เห็นเจียงเสี่ยวไป๋อยู่ข้างหลังเฉินเซียนจิ้น เขาจึงพูดด้วยรอยยิ้ม “คุณมาที่นี่พอดีเลย เดิมทีฉันว่าจะให้เฉินเซียนจิ้นโทรไปหาอยู่พอดี”

“สวัสดีนายกเทศมนตรีจาง ! ”

“สวัสดีรองนายกเทศมนตรีถัง ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวสวัสดีทั้งสองก่อน

นายกเทศมนตรีจางกล่าวว่า “มาคุยกันในออฟฟิศเถอะ”

รองนายกเทศมนตรีถังกล่าวว่า “ถ้าอย่างนั้นพวกคุณคุยกันไปก่อนเลยนะ ฉันจะกลับไปสะสางงานที่ออฟฟิศก่อน”

นายกเทศมนตรีจางยิ้มแล้วพูดว่า “เหล่าถังมาคุยด้วยกันก่อนเถอะ ผู้ชายคนนี้มาหาฉันทั้งที ฉันคิดว่าคุณต้องมาช่วยฉันตัดสินใจแล้วล่ะ”

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้ม “ใช่แล้ว รองนายกเทศมนตรีถัง คุณต้องมาฟังธุระสำคัญนี้ของผม เพราะผมมีเรื่องจะรายงานให้พวกคุณทั้งสองทราบ”

นายกเทศมนตรีจางหัวเราะออกมา “เหล่าถัง เห็นไหม ฉันไม่เคยพูดผิด”

“อ่า งั้นก็ได้ ! ” รองนายกเทศมนตรีถังยิ้มแล้วเดินตามนายกเทศมนตรีจางเข้าไปในสำนักงาน

จากนั้น เจียงเสี่ยวไป๋ก็เดินตามเข้ามา

พวกเขาทั้งสามนั่งลงรอบโต๊ะหลุมไฟ เฉินเซียนจิ้นชงชาให้ จากนั้นก็เดินออกไปพร้อมทั้งปิดประตูให้

นายกเทศมนตรีจางส่งบุหรี่ไปให้เจียงเสี่ยวไป๋และถังจิงเทียน ก่อนจะพูดว่า “คุณมาหาฉันมีเรื่องอะไรเหรอ ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋ไม่ได้รีบร้อน เขาหยิบไฟแช็กแบบใช้แล้วทิ้งออกมาจุดบุหรี่ให้ผู้นำทั้งสองก่อน จากนั้นจึงจุดให้ตัวเอง แล้วพูดว่า “เรื่องผักนอกฤดูครับ……”

เขาไม่ได้ปิดบังอะไร และรายงานให้กับทั้งสองฟังเกี่ยวกับการเซ็นสัญญาจัดหาผักนอกฤดูล็อตพิเศษให้กับแผนกโลจิสติกส์ของรัฐบาลเทียนจิง

นายกเทศมนตรีจางและรองนายกเทศมนตรีถังมองหน้ากัน นายกเทศมนตรีจางหัวเราะและพูดว่า “เรารู้เรื่องนี้แล้ว เมื่อกี้เราก็ประชุมเรื่องนี้เหมือนกัน”

รองนายกเทศมนตรีถังยิ้มออกมา และกล่าวว่า “ผู้ช่วยเจียง คุณทำให้เรามีหน้ามีตาจริง ๆ สำหรับเรื่องนี้ ผู้บังคับบัญชาของเราได้ส่งคณะทำงานพิเศษมาดูแลจัดการโดยเฉพาะ จุดประสงค์ก็เพื่อให้แน่ใจว่าเราจะสามารถส่งผักนอกฤดูกาลให้พวกเขาได้อย่างต่อเนื่อง”

เจียงเสี่ยวไป๋ตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง เขาไม่คาดคิดว่าการประชุมเมื่อสักครู่นี้ของนายกเทศมนตรีจางจะเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ เขาจึงยิ้มและพูดว่า “เนื่องจากผู้นำทั้งสองรู้เรื่องนี้แล้ว งั้นผมคงไม่มีอะไรพูดไปมากกว่านี้ แต่จะพูดถึงแผนของผมก็แล้วกัน”

นายกเทศมนตรีจางพยักหน้า “งั้นก็พูดมาเถอะ ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋บอกแผนการที่ได้ตกลงกับเมิ่งเสี่ยวเป่ยให้พวกเขาฟัง

หลังจากได้ยิน นายกเทศมนตรีจางก็มองไปที่รองนายกเทศมนตรีถัง “เหล่าถัง คุณคิดอย่างไร ? ”

รองนายกเทศมนตรีถังครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพูดว่า “ก็ดีเหมือนกันที่จะเอาหมู่บ้านเจียงวาน หมู่บ้านเสี่ยวจิงโข่ว หมู่บ้านหวงเจียหยา หมู่บ้านชิงหลง และและหมู่บ้านลู่หยวนผิงเป็นแหล่งปลูกผักนอกฤดูกาลเพื่อส่งออกไปให้กับแผนกโลจิสติกส์ของรัฐบาลเทียนจิงโดยเฉพาะ นี่ไม่ใช่ปัญหาอะไร สถานที่ก็ใหญ่ เพียงพอต่อความต้องการซื้อของพวกเขา แผนนี้ฉันคิดว่าดีแล้ว ที่เหลือก็ขึ้นอยู่กับการจัดการ”

นายกเทศมนตรีจางกล่าวว่า “ใช่ เพราะมันเกี่ยวข้องกับการรักษาความลับ”

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “ผู้นำทั้งสองไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้ มั่นใจได้ครับ”

นายกเทศมนตรีจางพยักหน้า “เนื่องจากคุณตัดสินใจเรื่องสถานที่แล้ว เราจะจัดการเรื่องอื่น ๆ หรือคุณจะมอบหมายให้ใครมาช่วยเหลือก็ได้”

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “นี่ไม่ใช่ปัญหา เดี๋ยวผมจัดการเอง”

นายกเทศมนตรีจางกล่าวว่า “ถ้าอย่างนั้นนายก็รีบดำเนินการเถอะ คนของพวกเขาจะมาถึงในวันมะรืนนี้แล้ว”

เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้า ตอนที่เขาพูดคุยกับหลี่เถี่ยหลินและเฉิงเจียงเหอตอนที่อยู่เทียนจิง เวลาที่ได้ตกลงกันไว้ว่าจะเริ่มส่งผักไปให้คือวันมะรืนนี้

แต่ด้วยเหตุนี้ ผักนอกฤดูของเจียงวานจึงไม่สามารถส่งไปยังที่อื่นได้อีกต่อไป

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “ตอนนี้ผักนอกฤดูในเจียงวานของเราได้ส่งไปยังตลาดเกษตรในเทียนจิงและเจียงเฉิง แต่นับตั้งแต่วันพรุ่งนี้เป็นต้นไป เจียงวานจะไม่สามารถจัดส่งไปที่อื่นได้อีก ผักนอกฤดูที่จะส่งไปยังตลาดเทียนจิงและเจียงเฉิงจะต้องเก็บในหมู่บ้านเหอเจีย เราได้เริ่มสร้างโรงเรือนกระจกที่นั่นหลังจากเจียงวานสักพัก และตอนนี้ผักก็โตเต็มที่แล้ว”

นายกเทศมนตรีจางพูดด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม “ไม่เพียงแต่ในหมู่บ้านเหอเจียเท่านั้น แต่ยังรวมถึงหมู่บ้านเซี่ยงเจีย หมู่บ้านหลิวซูวาน หมู่บ้านซินเถียน หมู่บ้านโจวเจียเป่า หมู่บ้านเหมาป้า และที่อื่น ๆ ที่ตอนนี้ผักนอกฤดูพร้อมเก็บเกี่ยวแล้ว บริษัทขายผักของคุณจะต้องรีบดำเนินการอย่างรวดเร็ว ไม่อย่างนั้นมันก็อาจจะมีปัญหาในการขนส่งที่ล่าช้า และผักที่เราปลูกอาจจะเสียหายเพราะขายไม่ทัน”

เจียงเสี่ยวไป๋พูดด้วยรอยยิ้มว่า “ผมยังมีข่าวดีอีกเรื่องหนึ่งจะมารายงานกับท่านผู้นำทั้งสอง ผมได้ให้คนไปที่สี่เมืองใหญ่ ๆ ได้แก่ จี้หนาน หยางโจว ฉางซา อู๋ตู และเป่าติ้ง เพื่อนำผักนอกฤดูนี้ไปเสนอแลกกับโควต้าการซื้อรถบรรทุก 400 คัน ทันทีที่พวกเขาส่งรถมา ผักนอกฤดูของชิงโจวก็จะถูกส่งออกไปขายอย่างต่อเนื่อง”

นายกเทศมนตรีจางได้ฟังแล้วก็รู้สึกประหลาดใจอย่างมาก “คุณยื่นโควตาขอซื้อรถมากมายขนาดนี้เลย ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “ผมไม่มีทางเลือก หากไม่มีรถ ไม่ว่าจะมีผักนอกฤดูมากแค่ไหน แต่เราก็ไม่สามารถขนส่งผักออกไปขายได้อยู่ดี”

นายกเทศมนตรีจางพยักหน้า เขาพอรู้มาอยู่บ้างว่าบริษัทขายผักต้องใช้รถบรรทุก 2 คันขนผักไปยังเทียนจิงทุกวัน ซึ่งพวกเขามีรถบรรทุกหนักแค่ 8 คัน เมื่อต้องส่งผักไปที่เจียงเฉิงอีกวันละ 2 คัน เท่ากับว่าเหลือรถเพียงแค่ 4 คันเท่านั้น

เขาเองก็เคยกังวลเหมือนกันว่าแม้เจียงเสี่ยวไป๋จะหาผู้ซื้อได้ แต่ก็ยังติดปัญหาเรื่องการขนส่งอยู่ดี ซึ่งที่ผ่านมาเขาก็พยายามหาช่องทางเพื่อช่วยเหลือเจียงเสี่ยวไป๋ โดยตั้งใจจะยื่นขอโควต้ารถบรรทุกขนาดใหญ่ให้อีกชุดหนึ่ง

แต่ไม่คาดคิดว่าเจียงเสี่ยวไป๋จะซื้อรถบรรทุกมาในคราวเดียวได้ตั้ง 400 คัน

เรื่องนี้ช่างน่ายินดีจริง ๆ

“ฮ่าฮ่า เยี่ยมมาก ! ”

“ถ้าเรามีรถเพิ่มมาอีก 400 คัน ฉันก็ไม่ต้องกังวลเรื่องขนส่งผักไปขายแล้ว”

นอกจากนี้ เขายังชื่นชมที่เจียงเสี่ยวไป๋สามารถเอาผักนอกฤดูไปต่อรองเป็นโควต้าซื้อรถได้อีกด้วย

อย่างไรก็ตาม เขายังพูดด้วยความกังวลว่า “แล้วเงินที่ได้จากการขายผักพวกนี้ล่ะ ? จะเอาหักเป็นค่ารถหรือเปล่า ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มและโบกมือ “เจียงเจียกรุ๊ปเป็นคนซื้อรถพวกนี้ บริษัทขายผักของเรามีหน้าที่แค่ซื้อผักจากเกษตรกรและจ่ายให้พวกเขาเป็นเงินสด ไม่มีการปล่อยให้ยอดค้าง”

นายกเทศมนตรีจางรู้สึกโล่งใจขึ้นมาทันที

ในไม่ช้า เขาก็กล่าวเสริมว่า “การซื้อรถบรรทุกพร้อมกัน 400 คันไม่ใช่เงินน้อย ๆ ปัจจุบันเจียงเจียกรุ๊ปมีอุตสาหกรรมมากมาย เงินทุนหมุนเวียนในบริษัทก็เพิ่มขึ้นทุกวัน การที่ต้องเอาเงินมาซื้อรถบรรทุกเหล่านี้คงจะไม่ส่งผลกระทบต่อเงินทุนของบริษัท”

ถ้าเขารู้ว่าเจียงเสี่ยวไป๋ใช้เงินมากกว่า 10 ล้านหยวนเพื่อซื้อรถยนต์นำเข้า 18 คัน เขาคงจะกังวลมากกว่านี้

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มและพูดว่า “อย่ากังวลไปเลยท่านผู้นำ ผมได้เตรียมการไว้หมดแล้ว”

ดังที่กล่าวไป ที่จริงแล้วหากต้องเอาเงินไปจ่ายค่ารถทั้งสองรายการนี้ เจียงเจียกรุ๊ปจะเหลือเงินทุนหมุนเวียนอยู่ในบริษัทน้อยมาก

แต่ปีใหม่กำลังจะมาถึงในไม่ช้า

ในประเทศจีน ช่วงตรุษจีนเป็นช่วงที่มีการบริโภคสูงสุดมาโดยตลอด

เจียงเสี่ยวไป๋จึงมีความคิดที่จะทำการตลาดในช่วงปลายปี เพื่อเร่งให้มีเงินไหลเข้ามาในบริษัทเร็วที่สุด

แน่นอนว่านี่คือธุรกิจของเจียงเจียกรุ๊ป เขาไม่จำเป็นต้องบอกนายกเทศมนตรีจางและรองนายกเทศมนตรีถัง ดังนั้นเขาจึงไม่ได้พูดถึงเรื่องนี้

“เอาล่ะ ผมรายงานหัวข้อทั้งสองเสร็จแล้ว เรามาเริ่มเรื่องสำคัญกันดีกว่า วันนี้ที่ผมมาหาท่านผู้นำทั้งสองก็เพราะผมมีโปรเจ็กต์ใหม่ ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวด้วยรอยยิ้ม