ผมย้อนอดีตมาเปลี่ยนชะตายุค 80 (นิยายแปล) - ตอนที่ 867 ตัวแทนจำหน่ายสร้างแรงบันดาลใจ
ตอนที่ 867 ตัวแทนจำหน่ายสร้างแรงบันดาลใจ
ทีมงานได้นำหลิวอี้หรง น่ารั่วหยุน เยว่หลิงหลิง และคนอื่นขึ้นไปบนเวที
หลี่หลิงหลิงกล่าวว่า “ต่อไป ฉันขอเชิญคุณเฉินหยวนเฉา รองประธานแผนกอุตสาหกรรมของเจียงเจียกรุ๊ปขึ้นมามอบใบรับรองให้กับตัวแทนจำหน่ายที่ได้รับรางวัลตัวแทนจำหน่ายดาวรุ่งด้วยค่ะ”
“และขอเชิญคุณหวังผิง ผู้อำนวยการฝ่ายอุตสาหกรรมของเจียงเจียกรุ๊ปขึ้นมามอบโบนัสให้กับตัวแทนจำหน่ายที่ได้รับรางวัลตัวแทนจำหน่ายดาวรุ่งด้วยค่ะ”
ที่ด้านล่างเวทีก็มีเสียงปรบมือดังกึกก้อง
หวังกังกลับยิ่งตื่นเต้นมากที่สุด เขาชี้ไปที่หวังผิงและพูดเสียงดัง “พ่อ นั่นพ่อของผม ! ”
เจียงชานกล่าวว่า “พ่อของนายขึ้นเวทีไปมอบรางวัลด้วย ! ”
หวังกังกล่าวว่า “พ่อเก่งมาก เขาได้ขึ้นไปมอบรางวัลให้คนอื่นด้วยนะ”
เจียงถิงมองไปที่เจียงเสี่ยวไป๋แล้วถามอย่างแผ่วเบา “คุณลุงคะ ลุงผิงขึ้นเวทีเพื่อไปมอบรางวัล แล้วทำไมลุงไม่ไปมอบรางวัลล่ะ ? ”
เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มและพูดว่า “เฉพาะผู้ที่มีส่วนร่วมในงานนี้เท่านั้นจึงจะมีคุณสมบัติขึ้นเวทีเพื่อไปมอบรางวัล”
เจียงถิงพูดด้วยความประหลาดใจ “แล้วลุงไม่ได้มีส่วนร่วมกับงานนี้เหรอคะ ? ”
เจียงชานกล่าวว่า “ถิงถิง ป่าป๊าเป็นคนง่าย ๆ เขาไม่ชอบการเข้าสังคมสักเท่าไหร่”
เจียงถิงพูดว่า “อ้อ” และถามต่อ “แล้วอะไรคือการเข้าสังคมเหรอ ? ”
เจียงชานคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่าวว่า “ไม่เข้าออกสังคมก็ประมาณว่าป่าป๊าให้โอกาสคนอื่นได้ออกมาแสดงตัวต่อคนเยอะ ๆ น่ะ”
เจียงเสี่ยวไป๋ได้ยินก็บอกกับลูกสาวของเขาว่า “เราควรจะทำตัวให้ถ่อมตนเข้าไว้ แต่สิ่งที่สำคัญคือเป้าหมายเราต้องสูงเสมอ เพื่อที่ในอนาคตเราจะได้มีประสบการณ์มากกว่าคนอื่น ๆ ”
เจียงชานเอียงคอของเธอแล้วพูดว่า “แม้ว่าหนูจะไม่เข้าใจมันดีนัก แต่หนูจะจำไว้ค่ะ”
เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้ม พลางลูบหัวของเธอและมุ่งความสนใจไปที่บนเวทีต่อ
ในเวลานี้ เย่กวงโต้วกำลังประกาศรางวัลตัวแทนจำหน่ายดาวรุ่งด้านการขายประจำปีออกมา
รางวัลจะมีใบรับรองเกียรติคุณปกแข็งสีแดง ซึ่งมีตราประทับอย่างเป็นทางการของเจียงเจียกรุ๊ป
นอกจากนี้ รางวัลยังมีแพ็คเกจของขวัญที่เป็นผลิตภัณฑ์ของบริษัทมูลค่า 100 หยวน และเงินสดอีก 100 หยวน
รางวัลนี้อาจดูไม่มากนัก แต่ก็ไม่น้อยหากเทียบกับค่าของเงินในปี 1984
ไม่ต้องพูดถึงแพ็คเกจของขวัญเลย
ใบประกาศเกียรติคุณ รางวัลโบนัสและแพ็คเกจของขวัญที่เป็นผลิตภัณฑ์เป็นสิ่งที่แสดงถึงเกียรติยศ
ในประเทศจีน เป็นเวลานานแล้วที่ใบประกาศเกียรติคุณขนาดเท่ากระดาษ A4 สามารถสร้างแรงบันดาลใจให้ผู้คนกระตือรือร้นในสิ่งที่ทำได้
ผู้คนในสมัยนั้นให้ความสำคัญกับใบรับรองเกียรติคุณมากกว่ารางวัลและโบนัสด้วยซ้ำ
เมื่อหลิวอี้หรงและคนอื่นได้รับใบประกาศเกียรติคุณแล้ว พวกเขารู้สึกประทับใจมากจนแทบจะหลั่งน้ำตาออกมาและกล่าวขอบคุณ
เมื่อพวกเขาเดินลงจากเวทีหลังจากถ่ายรูปหมู่เสร็จ พวกเขาก็เชิดหน้าขึ้นด้วยความภาคภูมิใจ ทำให้ดอกไม้สีแดงเล็ก ๆ บนหน้าอกของพวกเขาโดดเด่นมากยิ่งขึ้นไปอีก
หลี่หลิงหลิงและเย่กวงโต้วก็ได้อ่านรายชื่อต่อไป
“ฉันขอเชิญคุณเซียงฮัวซิง ผู้จัดการของบริษัทสินทรัพย์เซียงฮัว ขึ้นมาบนเวทีเพื่อรับรางวัลค่ะ ! ”
“ฉันขอเชิญคุณอ้ายหงเซีย ผู้จัดการของบริษัทสินทรัพย์หูโจว ฉางหยู ขึ้นมาบนเวทีเพื่อรับรางวัลค่ะ ! ”
“ฉันขอเชิญคุณเฉินปิง ผู้จัดการห้างสรรพสินค้าเมืองหลงชวน ขึ้นเวทีบนเวทีเพื่อรับรางวัลค่ะ ! ”
“ยินดีด้วยนะคะ……”
“……”
เซียงหัวชิงและคนอื่น ๆ ขึ้นไปบนเวทีเพื่อรับรางวัล ส่วนคนที่มอบรางวัลให้กับพวกเขาก็ยังเป็นเฉินหยวนเฉาและหวังผิงเหมือนเดิม
หลังจากการมอบรางวัลทั้งห้ารอบเสร็จ ตัวแทนจำหน่ายดาวรุ่งด้านการขายประจำปี 100 รายก็ได้รับรางวัลทั้งหมด และหลี่หลิงหลิงยังสุ่มเลือกตัวแทนจำหน่ายที่ได้รับรางวัลนี้ขึ้นมากล่าวสุนทรพจน์ด้วย
ตัวแทนคนนี้เป็นผู้หญิง เธอมีอายุราว ๆ 40 ปี ไว้ผมสั้น เธอดูเป็นผู้หญิงมีความสามารถ มีคิ้วหนา ตาโต ดูเป็นหญิงที่แกร่งและกล้าหาญ
“สวัสดีผู้นำผู้มีเกียรติทุกท่าน หุ้นส่วนของเจียงเจียกรุ๊ป และเพื่อนตัวแทนจำหน่ายที่มาร่วมงานในวันนี้ทุกคน ! ”
“ฉันชื่อโจวจูจือ ฉันมาจากเขตเฉาหยาง ซึ่งฉันไปเปิดร้านขายของชำที่นั่นโดยบังเอิญ และได้พบกับเสี่ยวหยู พนักงานขายจากเจียงเจียกรุ๊ป”
“ไม่นะ ตอนนี้เสี่ยวหยูเป็นผู้จัดการของบริษัทสินทรัพย์เซียงฮัว ซึ่งเป็นบริษัทในเครือของเจียงเจียกรุ๊ปไปแล้ว”
“ตอนนั้นฉันไม่มีเงินมากนัก ฉันจึงซื้อถุงสะดวกซื้อ ล่าเถียว และเมล็ดแตงโมห้ารสชาติเป็นเงินเพียง 100 หยวนจากเขา แล้วเอามาขาย”
“ผลิตภัณฑ์ของเจียงเจียกรุ๊ปได้รับความนิยมอย่างมาก ผลิตภัณฑ์ที่ฉันซื้อก่อนหน้านี้ขายได้เร็ว ดังนั้นฉันจึงนำเงินทั้งหมดที่หามาได้ไปหาผู้จัดการโหยวเพื่อซื้อผลิตภัณฑ์มาขายต่อ ด้วยวิธีนี้ เงินจำนวนเล็กน้อยก็ทำเงินได้มากมาย หลังจากผ่านไปสี่เดือน ที่ตอนแรกฉันสั่งซื้อแค่ 100 หยวน ตอนนี้มียอดสั่งซื้อสูงถึง 170,000 หยวนอย่างน่าประหลาดใจ ! ”
“อาจกล่าวได้ว่าผลิตภัณฑ์ของเจียงเจียกรุ๊ปได้เปลี่ยนชีวิตฉัน จากที่ยากจนมาก จนตอนนี้ฉันกลายเป็นที่อิจฉาของทุกคน”
“ดังนั้นเมื่อได้มีโอกาสขึ้นมาบนเวทีนี้ ฉันจึงอยากจะขอบคุณทีมงานทุกคนที่ให้โอกาสฉันได้แบ่งปันเรื่องราวของฉัน และขอใช้โอกาสนี้กล่าวขอบคุณเจียงเจียกรุ๊ปและผู้จัดการโหยวที่ทำให้ฉันมีวันนี้”
“ขอบคุณค่ะ ! ”
โจวจูจือกล่าวและโค้งคำนับอย่างสุดซึ้งต่อทุกคนในกลุ่มผู้ชม
“แปะ แปะ แปะ…”
มีเสียงปรบมืออย่างอบอุ่นจากผู้ชม
เรื่องราวการเป็นผู้ประกอบการของโจวจูจือทำให้หลายคนรู้สึกประทับใจอย่างมาก
หญิงวัยกลางคนที่มีเงินเพียง 100 หยวนในตอนแรกสามารถทำยอดสั่งซื้อได้เกือบ 200,000 หยวนจาก เจียงเจียกรุ๊ปในเวลาเพียงสี่เดือน ทั้งที่บางคนมีบริษัทเป็นของตัวเอง ซึ่งต้องใช้เงินทุน กำลังคน แต่ธุรกิจกลับไม่สามารถพัฒนาได้ดีเท่าผู้หญิงคนนี้เพียงคนเดียว ?
ทั้งที่เป็นผลิตภัณฑ์ตัวเดียวกัน แต่ทำไมคนอื่นขายได้เยอะ แต่ตัวเองขายได้น้อย ?
หากไม่มีความแตกต่างก็ไม่มีการเปรียบเทียบใด
ดังนั้นก็ต้องกล้าได้กล้าเสียด้วย !
หลายคนแอบตัดสินใจว่าจะเพิ่มความพยายามในการขายผลิตภัณฑ์ของเจียงเจียกรุ๊ปหลังจากกลับไปในครั้งนี้
บางคนถึงกับตัดสินใจถามว่าโจวจูจือว่าอาศัยอยู่ที่ไหน และวางแผนที่จะไปขอคำแนะนำจากเธอหลังจากจบการประชุมนี้
พิธีกรอย่างหลี่หลิงหลิงยังใช้โอกาสนี้พูดขึ้นมาว่า “คุณโจวจูจือเป็นแบบอย่างที่ดีของเรา ด้วยความสามารถ หยาดเหงื่อ และการทำงานอย่างหนักของเธอ ผ่านการเป็นตัวแทนจำหน่ายผลิตภัณฑ์ของเจียงเจียกรุ๊ปทำให้เธอได้กลายเป็นเศรษฐีที่มีเงิน 10,000 หยวนในเวลาเพียงไม่กี่เดือน ดังนั้น ในปี 1984 ใหม่นี้ ตัวแทนจำหน่ายทั้ง 6,000 ราย ควรเรียนรู้การทำงานของคุณโจว เพื่อที่จะขายสินค้าให้มากขึ้น และสร้างรายได้ให้ตนเองมากขึ้น ! ”
ผู้ชมปรบมืออย่างต่อเนื่อง และเกือบทุกคนดูมีความกระตือรือร้น หลายคนยืนขึ้นและปรบมือ ตะโกนเสียงดังออกมาว่า “”เรียนรู้จากคุณโจว ! ”, “คุณโจวเป็นแบบอย่างของเรา ! ” เป็นต้น
โจวจูจือรู้สึกซาบซึ้งใจเป็นพิเศษ เธอยืนอยู่บนเวทีพร้อมด้วยน้ำตาที่คลอเบ้า
ผู้คนในยุคนี้เป็นคนเรียบง่าย จึงสร้างแรงบันดาลใจได้จากเรื่องที่ง่าย ๆ เสมอ
เจียงเสี่ยวไป๋อดไม่ได้ที่จะยิ้มขณะที่เขาดูฉากนี้
ฉากอันเร่าร้อนค่อย ๆ บรรเทาลงหลังจากผ่านไปเป็นเวลานาน
หลังจากที่โจวจูจือเดินลงจากเวที หลี่หลิงหลิงและเย่กวงโต้วก็กลับมาที่ใจกลางเวทีอีกครั้ง
หลี่หลิงหลิงถือไมโครโฟนและมองไปที่ผู้ชม
“ก้าวต่อไปคือช่วงเวลาสำคัญของการประชุมตัวแทนจำหน่ายและงานสั่งซื้อประจำปี 1983 ของเจียงเจียกรุ๊ป เราจะมอบรางวัลให้กับพันธมิตรคนสำคัญ 10 รายของเจียงเจียกรุ๊ป”
เย่กวงโต้วยังกล่าวต่ออีกว่า “ยอดซื้อรวมของพวกเขาแต่ละรายจากเจียงเจียกรุ๊ปไม่น้อยกว่า 3 ล้านหยวน ! ”
หลี่หลิงหลิงและเย่กวงโต้วพูดออกมาพร้อมกัน “พวกเขาเป็นตัวแทนจำหน่ายท็อป 10 ของเจียงเจียกรุ๊ป ! ที่จะได้รับรางวัลตัวแทนจำหน่ายที่มีคุณสมบัติระดับสองดาวของเจียงเจียกรุ๊ป ! ”
ตัวแทนจำหน่ายในกลุ่มผู้ชมต่างตั้งตารอคอย แต่พวกเขาก็อดไม่ได้ที่จะตกใจ
“ฉันได้ทำการสั่งซื้อมากกว่า 3 ล้านหยวนภายในไม่กี่เดือนมานี้ แต่กลับเป็นแค่ตัวแทนจำหน่ายระดับสองดาวเท่านั้น ข้อกำหนดของเจียงเจียกรุ๊ปสูงมาก ! ”
“พระเจ้า รู้ไหมว่าจะต้องใช้เวลานานขนาดไหนในการเป็นตัวแทนจำหน่ายระดับสามดาว ? ”
“ฉันรู้สึกว่ามันต้องนานมาก ! ”
“ผู้จัดการหม่าจากเทียนจิงยังบอกว่าเขาต้องเป็นตัวแทนจำหน่ายระดับห้าดาวให้ได้ ! ”
“นั่นมันยากมากเลยนะ ! ”
“……”