ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน - บทที่ 5145 ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ในเวลานี้มีเสียงเครื่องยนต์ดังกึกก้องอยู่ไม่ไกลและขับไปทางบ้านของฉัน
เย่เฉิน มองออกไปนอกโรงรถ และเห็นว่า เฉียน หงหยาน แต่งกายสวยงาม สวมแว่นกันแดดขอบสีชมพูขนาดใหญ่ ขับรถ เมอร์เซเดส-เบนซ์ G500 และมาถึงประตูบ้านของเขาแล้ว
เมื่อเห็น เฉียน หงหยาน จอดรถนอกบ้าน เขาอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว คิดว่าผู้หญิงคนนี้มาที่นี่แต่เช้า เธอต้องมองหาปัญหาแน่ๆ
ท้ายที่สุด เขาก็รู้จัก เฉียน หงหยาน เป็นอย่างดี ผู้หญิงคนนี้และ หม่าหลาน มีลักษณะที่เหมือนกันโดยพื้นฐานแล้ว
เป็นเวลานานในอดีต ครอบครัวของ นางเซียว และ เฉียน หงหยาน ทั้งสี่คนมีชีวิตที่น่าสังเวชมาก ๆ ไม่ใช่เรื่องเกินจริงหากจะบอกว่าเป็นโศกนาฏกรรมของมนุษย์
ต่อมา เฉียน หงหยาน พี่สะใภ้ได้ประจบประแจง หม่าหลาน ต่อหน้า หม่าหลาน ทีละคน ในที่สุดเธอก็หันกลับมา หากเธอไม่เหยียบ หม่าหลาน เธอคงเห็นผี
ข้อเท็จจริงไม่ใช่สิ่งที่เขาคาดหวัง
เฉียน หงหยาน ไม่ได้ปิดรถหลังจากหยุดรถ แต่บีบแตรสามครั้งติดต่อกัน จากนั้นโผล่หัวออกมา และตะโกนไปที่ชั้นสามของบ้านพักของเขา: “หม่าหลาน! หม่าหลาน! !”
ไม่นาน หม่าหลาน ก็เดินออกมาจากระเบียงบนชั้น 3 พร้อมกับรอยคล้ำใต้ตาของเธอ เธอไม่ได้นอนตั้งแต่เมื่อคืน และเธอเกือบจะตาบอดจากการดูโทรศัพท์ของเธอ
เพิ่งพบอาการง่วงนอนเมื่อนาทีที่แล้วและวางแผนที่จะงีบหลับก่อน แต่เสียงแตรของ เฉียน หงหยาน ทำให้เขาหายง่วงโดยไม่คาดคิด
เมื่อได้ยิน เฉียน หงหยาน เรียกชื่อเธอ หม่าหลาน ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกโกรธ หยิบไม้ยันรักแร้คาร์บอนไฟเบอร์ที่โรงพยาบาลเฟย มอบให้เธอเดินกะโผลกกะเผลก และถามด้วยความโกรธ: “ทำไม นี่มันเช้าแล้วเหรอ แล้วการแจ้งเตือนล่ะ? ถ้าไม่นอน คนอื่นก็นอน!”
เฉียน หงหยาน หัวเราะ พิงหน้าต่างรถ และโบกมือให้ หม่าหลาน ด้วยรอยยิ้ม: “นอน นอน พี่สะใภ้ของฉันจะพาคุณไปที่ ชิสา ฉันเพิ่งนัดหมายกับสปาที่ดีที่สุดใน โรงแรมบัคกิ้งแฮมพาเลซในจินหลิง และฉันไปที่นั่นบ่อยกว่าที่คุณเคยไป” คลับความงามดีกว่ามาก หลังจากนั้นไม่นาน กินบุฟเฟ่ต์อาหารเช้าระดับห้าดาวก่อน จากนั้นนอนในศูนย์สปาตลอดทั้งเช้า กินอะไร สบาย ๆ ที่ร้านอาหารตะวันตกของโรงแรมตอนเที่ยง ถ้าคุณไม่มีอะไรทำ และทำ เทอร์มาจ ในตอนบ่าย คลาสโยคะ คุณอยากเข้าร่วมกับฉันไหม การรักษาของฉัน!”
เมื่อได้ยินว่าเธอหวาดกลัวต่อหน้าเธอ หม่าหลานกำลังจะทำร้ายเธอเมื่อเธอได้ยิน เฉียน หงหยาน บอกว่าเธอต้องการรักษาเธอ ดังนั้นเธอจึงถามอย่างสงสัยว่า “คุณแน่ใจหรือว่าต้องการปฏิบัติกับเธอ”
เฉียน หงหยาน พูดอย่างจริงจัง: “เราจากไปหลายปีแล้ว ฉันยังโกหกคุณเกี่ยวกับเรื่องเล็กน้อยเหล่านี้ได้ไหม”
หม่าหลานเม้มริมฝีปากและพูดอย่างไม่แน่ใจ “ฉันกลัวว่าคุณจะหนีไปเมื่อฉันไม่สนใจเมื่อคุณทำเสร็จแล้ว และปล่อยให้ฉันจ่ายบิลตามลำพัง”
“คุณล้อเล่นหรือเปล่า” เฉียน หงหยาน เย้ยหยัน หยิบบัตรทองของพระราชวังบักกิงแฮมออกมา และพูดกับหม่าหลานว่า “ฉันฝากเงิน 500,000 ไว้ที่พระราชวังบักกิงแฮม และฉันเป็น วีไอพี ที่นั่น คุณสามารถโอนเงินจากบัญชี และคุณไม่ต้องเสียค่าใช้จ่ายเอง คุณจะใช้เงินได้อย่างไร”
ขณะที่เธอพูดนั้น เธอมองไปที่หม่าหลาน เลิกคิ้วขึ้นแล้วถามว่า “คุณจะไปหรือไม่ ฉันจะบอกคุณว่าหลังจากชุดการบริโภคของฉันมีค่าใช้จ่ายอย่างน้อย 20,000 หยวนต่อคน แม้ว่าคุณจะมีบัตรทองก็ตาม คุณทำได้ ถ้าลด 25% คุณจะดาวน์ไม่ได้ถ้าคุณไม่มีเงิน 15,000 ต่อคน ถ้าไม่ไป อย่าเสียใจทีหลัง!”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ หม่าหลานก็ทักทายบรรพบุรุษสิบแปดชั่วอายุคนของ เฉียน หงหยาน ในใจของเธอ และในขณะเดียวกันก็อดไม่ได้ที่จะคิดกับตัวเอง: “ให้ตายเถอะ ฉันไม่เคยสัมผัสประสบการณ์สปาระดับไฮเอนด์แบบนี้ในพระราชวังบัคกิงแฮมเลย เฉียน หงหยาน ผู้หญิงเลวตัวเหม็น เธอยอมจ่ายเงินครึ่งล้านหยวนเพื่อซื้อการ์ดใบหนึ่ง และมีค่าใช้จ่าย 15,000 หยวนในการไปครั้งเดียว ดังนั้นเธอจึงไม่ใช่คนเผามัน!”
ช่วงเวลาที่วุ่นวายที่สุดในชีวิตของ หม่าหลาน คือวันที่เธออาศัยอยู่ตามลำพังในบ้านหรูใน จินหลิง ขับรถหรู และมีเงินออมหกหลักในบัตรของเธอ
อย่างไรก็ตาม เมื่อ หม่าหลาน มีเงินเก็บ 6 หลัก เธอไม่กล้าใช้จ่ายมากเท่ากับ เฉียน หงหยาน สปาทรีตเมนต์มีราคามากกว่า 10,000 หยวน ซึ่งเกินแนวคิดการบริโภคของ หม่าหลาน แล้ว
เธอรู้สึกว่าถ้าเธอใช้จ่าย 20,000 ถึง 30,000 หยวนในร้านเสริมสวย และใช้จ่าย 1,000 ถึง 2,000 หยวนต่อครั้งสำหรับใบหน้าและร่างกาย เธอเป็นผู้หญิงที่มีการใช้จ่ายสูงอยู่แล้ว เธอกล้าดียังไงมาเป็นเหมือน เฉียน หงหยาน ทุ่มครึ่ง ล้านดอลลาร์เพียงเพื่อเป็นสปา
อีกอย่าง เธอไม่มีเงินมากขนาดนั้น
หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง หม่าหลานก็โหยหามันมาก ดังนั้นเธอจึงระงับความริษยาและความโกรธในใจของเธอ และพูดกับเฉียนหงหยานว่า: “โอ้ เนื่องจากคุณกระตือรือร้นมาก ดังนั้นฉันจะไปกับคุณเพื่อสัมผัสมัน “
หลังจากพูดจบ เขาก็จงใจถอนหายใจ: “ก่อนที่ฉันจะไปสหรัฐอเมริกา ฉันชวนคุณกิน ดื่ม และสนุกสนานมานานแล้ว ตอนนี้คุณจำได้ว่าจะเชิญฉันกลับมา คุณมีจิตสำนึกแล้ว!”
เฉียน หงหยาน ส่ายหัวและยิ้ม แต่เธอไม่ได้เย้ยหยัน หม่าหลาน แต่กวักมือเรียกเธอ: “ลงมาเร็วๆ ฉันยังหิวอยู่และรอไปทานอาหารเช้าที่นั่น!”
YOU MAY ALSO LIKE
