ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน - บทที่ 5151 ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
คลอเดียยิ้มและพูดว่า “ถ้าอย่างนั้นเราก็มีอย่างน้อยสองคนก่อน และเราเริ่มก้าวแรกอย่างกล้าหาญ”
หลี่ เสี่ยวเฟิน ตะคอกและพูดว่า “ฉันไม่ต้องการสร้างกลุ่มกับคุณ สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าของ พี่ชายเย่เฉิน ยังคงรอให้ฉันและป้าหลี่ ดูแลมันอย่างดี!”
เย่เฉิน ยังกล่าวกับ คลอเดีย ในเวลานี้: “คลอเดีย ถ้าคุณไม่มีอะไรต้องทำ เริ่มกันเลย คณบดีของโรงเรียนและผู้รับผิดชอบในการสรรหานักศึกษาระดับปริญญาตรีในต่างประเทศได้มาถึงแล้ว โดยทั่วไปก็เพียงพอแล้วที่จะพบกันและไป ผ่านกระบวนการ”
“ตกลง!” คลอเดียพยักหน้าอย่างรวดเร็ว จากนั้นหันไปหาหลี่เสี่ยวเฟิน และพูดว่า “พี่สาวเสี่ยวเฟิน งั้นฉันไปก่อน!”
หลี่ เสี่ยวเฟิน ยิ้มและพูดว่า “เมื่อคุณได้รับแจ้ง ป้าหลี่ และฉันจะฉลองกับคุณในตอนเที่ยง!”
เย่เฉินเลิกคิ้ว: “นับฉันด้วย บอกป้าลี่ว่ามันเป็นงานหนักสำหรับเธอในการปรุงอาหารจานพิเศษในตอนเที่ยงวันนี้”
หลี่ เสี่ยวเฟิน พูดอย่างตื่นเต้น: “จริงเหรอ งั้นฉันจะไปซุปเปอร์มาร์เก็ตเพื่อหาป้าหลี่ และซื้ออาหารอร่อยๆ มาเพิ่ม!”
เย่เฉิน ถามเธอ: “คุณต้องการให้ฉันไปส่งคุณที่นั่นไหม”
หลี่ เสี่ยวเฟิน โบกมือของเธอ: “คุณสองคนไปก่อน ฉันต้องเปลี่ยนเสื้อผ้า ฉันใส่ชุดนอนออกไปไม่ได้”
เย่เฉิน พยักหน้า ทักทาย คลอเดีย เพื่อขึ้นรถ จากนั้นบอกลา หลี่ เสี่ยวเฟิน และขับรถไปที่ มหาวิทยาลัยจินหลิง
เมื่อรถขับออกจากชุมชน คลอเดียถามอย่างขี้อายเล็กน้อย: “พี่เย่เฉิน เรื่องการลงทะเบียนจะทำให้พี่ลำบากเกินไปหรือเปล่า”
“ไม่” เย่เฉินพูดด้วยรอยยิ้ม: “มหาวิทยาลัยหนานจิงเองต้องการที่จะไปต่างประเทศ ดังนั้นจึงมีงานบางอย่างสำหรับนักศึกษาต่างชาติ ทุกๆ ปี จำนวนนักศึกษาต่างชาติจะไม่ถึงจำนวนที่กำหนด และบุคคลที่รับผิดชอบอาจมี เพื่อแบกรับแรงกดดันด้านประสิทธิภาพผลการเรียนในตอนนั้นยังยอดเยี่ยมในด้านลักษณะนิสัย และการเรียนรู้ แม้ว่าจะมีช่องว่างอยู่บ้าง แต่โดยรวมแล้วถือว่าดีมากในหมู่นักเรียนมัธยมปลาย แม้ว่าคุณจะสมัครเข้ามหาวิทยาลัยจินหลิง ด้วยตัวเอง คุณก็ได้รับการรับรองโดยพื้นฐานแล้ว แต่กระบวนการซับซ้อนกว่าเล็กน้อย และฉันได้ให้ผู้คน ความสัมพันธ์ที่คุณกำลังมองหาสามารถช่วยคุณลดความซับซ้อนของกระบวนการเหล่านี้ได้”
จากนั้น คลอเดีย ก็รู้สึกโล่งใจ เธอกลัวว่าการมาประเทศจีนคนเดียวจะสร้างปัญหาให้กับ เย่เฉิน มากเกินไป เพราะในใจของเธอ เย่เฉิน ได้ทำเพื่อเธอมากเกินไปแล้ว
มันแตกต่างจากรัฐตอนที่เธอทำงานในร้านสะดวกซื้อของป้าหลี่ ในเวลานั้น เธอสูญเสียครอบครัวและทุกสิ่งไป และทั้งหมด ที่เธอต้องการคือการแก้แค้นหรือการล้างแค้น แต่ตอนนี้ เธอเปลี่ยนสภาพแวดล้อม และเริ่มต้นใหม่อีกครั้งอย่างน่าเชื่อถือและ สมาชิกครอบครัวใหม่ที่ไว้ใจได้ ทั้งคนก็ระวังตัวเล็กน้อย
เย่เฉินรู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงในตัวเธอเช่นกัน ดังนั้นเขาจึงพูดอย่างจริงจัง: “คลอเดีย ในจินหลิง ป้าหลี่ เสี่ยวเฟิน และฉันเป็นสมาชิกในครอบครัวของคุณ ป้าหลี่คือแม่ของคุณ และเสี่ยวเฟินคือครอบครัวของคุณ” พี่สาวของฉัน ฉันคือ พี่ชายของคุณ คุณเป็นน้องสาวคนสุดท้องในครอบครัวนี้ และคุณควรได้รับการดูแลจากเรา ดังนั้นคุณต้องไม่มีความคิดใดๆ ที่จะทำให้เราเดือดร้อน เราจะไม่รู้สึกว่าสมาชิกในครอบครัวที่ต้องการความช่วยเหลือของเราคือ ทำให้เราเดือดร้อน”
เมื่อเห็นคำพูดที่แน่วแน่ของ เย่เฉิน คลอเดียก็รู้สึกประทับใจโดยธรรมชาติ
แม้ว่าเธอจะเชื่อในอุปนิสัยของป้าหลี่ และหลี่เสี่ยวเฟิน แต่พวกเขาไม่ได้เกี่ยวข้องกันทางสายเลือด และเธอไม่มีญาติที่ยังมีชีวิตอยู่ ดังนั้นจึงหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่เธอจะรู้สึกเหมือนต้องพึ่งพาผู้อื่น
เด็กคนใดที่พ่อแม่เลี้ยงดูโดยญาติเพราะความสัมพันธ์ในการทำงานเมื่อยังเด็กจะเข้าใจความรู้สึกนี้อยู่ในใจ
อย่างไรก็ตาม คำพูดของ เย่เฉิน ทำให้เธอรู้ว่า เย่เฉิน ถือว่าเธอเป็นญาติจริงๆ และถือว่าเธอเป็นน้องสาวที่ต้องการการดูแลเอาใจใส่อย่างระมัดระวัง
สิ่งนี้ยังทำให้ความรู้สึกไม่เป็นดั่งแหนในหัวใจของเธอเจือจางลงโดยส่วนใหญ่ในทันที
เย่เฉินพูดต่อในเวลานี้: “ในอีกสี่ปีข้างหน้า คุณจะทำงานและใช้ชีวิตในจินหลิง เมื่อคุณจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัย ถ้าคุณยังต้องการศึกษาต่อ ฉันจะสนับสนุนคุณอย่างเต็มที่ ถ้าคุณต้องการทำงาน ฉัน จะสนับสนุนคุณอย่างเต็มที่เช่นกัน ถ้าคุณบอกฉัน คุณอยู่ที่ จินหลิง เสมอ แม้แต่ในจีน คุณก็ไม่สามารถรู้สึกเป็นเจ้าของได้ และถ้าคุณต้องการกลับไปแคนาดา ฉันจะส่งคุณกลับเป็นการส่วนตัว ฉัน แค่อยากให้รู้ว่าจากนี้ไป ในฐานะพี่ชาย ผมจะทำให้ดีที่สุด ทำทุกอย่างที่ทำได้ ไม่ต้องห่วง ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนก็ตาม”
ดวงตาของ คลอเดีย เป็นสีแดงเพราะคำพูดของ เย่เฉิน และในขณะที่เธอพยักหน้าซ้ำ ๆ น้ำตาก็ไหลออกมาอย่างเงียบๆ
YOU MAY ALSO LIKE
