ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน - บทที่ 5169 ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ยิ่งกว่านั้น เธอรู้ดีที่สุดว่าสามีให้ความสำคัญกับลานที่สูงที่สุดแห่งนี้มากเพียงใด ทำไมใครๆ ถึงต้องให้เธอตามมาเมื่อมาที่นี่ เป็นเพราะสามีไม่ต้องการให้บ่าวคนใดมาทำลายเครื่องเรือนและการจัดที่นี่
แต่ตอนนี้ เขามอบสถานที่นี้ให้ หลิน ว่านเอ๋อ เพื่ออยู่อาศัยอย่างเอื้อเฟื้อ จากนี้ จะเห็นได้ว่า หลิน ว่านเอ๋อ มีน้ำหนักที่หนักมากในหัวใจของเขา!
ในเวลานี้ หลิน ว่านเอ๋อ ถาม พี่สาวซีอาน: “อย่างไรก็ตาม มีคนรับใช้กี่คนที่นี่”
ซิสเตอร์ซีอาน ตอบว่า: “มีป้าทั้งหมดสิบหกคน บอดี้การ์ดสี่คน คนขับรถสองคน รวมเป็นยี่สิบสองคน รวมฉันด้วย รวมเป็นยี่สิบสามคน”
หลิน ว่านเอ๋อ ถามด้วยความประหลาดใจ “มีป้ามากมายขนาดนี้เลยหรือ”
“ใช่” ซิสเตอร์ซีอาน ตอบว่า “มีคุณป้าสี่คนดูแลเรื่องซักผ้า และทำอาหาร คุณป้าแปดคนดูแลเรื่องสุขอนามัย และการบำรุงรักษา และคุณป้าสี่คนดูแลเรื่องสวน แต่ก็มีบางคนที่เป็น ยืดหยุ่นมากขึ้น ปรับใช้ชั่วคราวได้”
หลิน ว่านเอ๋อ ถามอีกครั้ง: “คนรับใช้เหล่านี้มาจากไหน”
ซิสเตอร์ซีอาน กล่าวว่า: “พวกเขาทั้งหมดมาจากมาเลเซีย พวกเขาได้รับการคัดเลือกอย่างดีจากคนรับใช้ที่บ้านเมื่อฉันมาที่นี่”
“เข้าใจแล้ว” หลิน ว่านเอ๋อ พยักหน้าเบา ๆ และรู้สึกโล่งใจเล็กน้อย
คนเหล่านี้ล้วนมาจากมาเลเซีย และรับใช้ตระกูลซิว มาหลายปี โดยพื้นฐานแล้วพวกเขาเป็นทาสในบ้านที่ไร้เดียงสา
แม้ว่าธรรมชาติของทาสตามบ้านจะไม่มีอยู่ในแผ่นดินใหญ่แล้ว แต่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ประเพณีนี้ยังคงรักษาไว้ในครอบครัวที่ร่ำรวย
สำหรับคนรวยจริงๆ ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ อัตราส่วนของคนรับใช้ในบ้านต่อสมาชิกครอบครัวของพวกเขา บางครั้งอาจสูงถึง 5 ต่อ 1 หรือสูงกว่านั้น
เพื่อให้มีความมั่นคง และเชื่อถือได้มากที่สุด และเพื่อลดการหมุนเวียนของบุคลากรพวกเขาจึงมักนำระบบทาสในบ้านแบบนี้มาใช้พวกเขาจ้างอีกฝ่ายมาทำงานที่บ้านตอนที่เขายังเป็นวัยรุ่น และอยู่บ้านจนเกษียณ แล้วบริวารก็รับใช้เป็นทาสแก่ตายไป
YOU MAY ALSO LIKE
