ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน - บทที่ 5176 ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ใน จินหลิง แทบไม่มีทรัพยากรใดเลยที่ เย่เฉิน ไม่สามารถปรับได้
โรงแรม ชุดแต่งงาน ขบวนรถสามองค์ประกอบที่สำคัญที่สุดของงานแต่งงาน เย่เฉิน สามารถจัดหาสิ่งที่ดีที่สุดใน จินหลิง ให้ ซู โซวเดา และ เหอ หยิงซิว ได้
นอกจากนี้ ด้วยการสนับสนุนของ มาร์เวนเย่ ทำให้ ซู โซวเดา และ เหอ หยิงซิ่ว รู้สึกโล่งใจเกี่ยวกับช่วงเวลางานแต่งงานของพวกเขาในวันที่ 8 สิงหาคม
ซู โซวเดา คุกเข่าลงบนพื้นเพื่อแสดงความขอบคุณ เย่เฉิน หยุดเขาและพูดว่า: “คุณสามารถเริ่มเขียนรายชื่อแขกสำหรับงานเลี้ยงแต่งงานได้ในตอนนี้ ตามทฤษฎีแล้ว ฉันจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับใครก็ตามที่คุณเชิญ แต่มี หลักฐาน กล่าวคือ น้ำเสียงของคนที่คุณเชิญจะต้องควบคุมได้โดยพื้นฐานแล้ว”
เมื่อพูดเช่นนั้น เย่เฉินมองไปที่เหอ ยิงซิ่ว และพูดอย่างตรงไปตรงมา: “ท้ายที่สุด คุณหญิงเหอ ได้งอกแขนขาที่ขาดแล้ว เมื่อสิ่งนี้ถูกเปิดเผย ฉันเกรงว่ามันจะทำให้เกิดมรสุมในวงการแพทย์ มัน หายากในประวัติศาสตร์การแพทย์ที่รักษาตัวเองของมะเร็งระยะลุกลามอย่างอธิบายไม่ได้ แต่มันเกิดขึ้นเป็นครั้งคราว แต่การงอกใหม่ของแขนขาที่ขาดไม่เคยเกิดขึ้นในประวัติศาสตร์การแพทย์ของมนุษย์ทั้งหมด ดังนั้นฉันหวังว่าแขกทุกคนที่งานเลี้ยงของคุณจะสามารถ เก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับ”
เหอ หยิงซิ่ว กล่าวด้วยความเคารพ: “คุณเย่ เนื่องจากฉันเสียแขนขวาไป ฉันจึงกลับไปบ้านเกิดของฉันใน โมเฉิง ทางตะวันออกเฉียงเหนือ ให้กำเนิด รัวลี่ อย่างเงียบๆ และใช้ชีวิตอย่างสันโดษในครอบครัวเหอ ตลอดทั้งวัน ยกเว้น ตระกูลเหอ และตระกูลซู นอกจากนั้น แทบไม่มีใครรู้เรื่องแขนหักของฉัน และแทบไม่มีคนนอกรู้จักฉันด้วยซ้ำ”
ซู โซวเดา กล่าวด้วยความเคารพว่า: “โปรดวางใจได้ คุณเย่ ฉันจะไม่เชิญเพื่อนเบ็ดเตล็ดมาร่วมงานแต่งของฉันกับ หยิงซิ่ว ยกเว้นคุณ และคนสนิท ฉันจะเชิญเฉพาะตระกูลซู มาเป็นพยานเท่านั้น”
“ตกลง” เย่เฉิน พยักหน้าและพูดว่า “ในกรณีนี้ ฉันจะส่งคนไปพาชายชราของตระกูลซู และ ซู จี้เฟย ลูกชายของคุณมาที่ จินหลิง ก่อนงานแต่งงานของคุณ”
เมื่อพูดเช่นนั้น เย่เฉินก็พูดอีกครั้ง: “แต่ฉันจะพูดคำที่น่าเกลียดของฉันไว้ข้างหน้า หลังจากที่ทั้งสองคนเข้าร่วมงานแต่งงานของคุณแล้ว พวกเขาก็กลับมาที่เกาะมาดากัสการ์ จากมาดากัสการ์ ผู้ที่แสวงบุญตามท้องถนนยังคงต้องหมอบกราบ “กลับไปแสวงบุญต่อ”
ซู โซวเดา พยักหน้าและพูดด้วยความเคารพ: “คุณเย่ เป็นคนจัดการทุกอย่าง!”
เย่เฉิน นึกถึงบางสิ่งและพูดอีกครั้ง: “ยังไงก็ตาม คุณวางแผนที่จะรับใบรับรองเมื่อไหร่ ก่อนแต่งงานหรือหลังแต่งงาน?”
ซู โซวเดา คิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า: “ถ้าเป็นไปได้ ก่อนแต่งงานจะดีกว่า ถ้าคุณเย่ อนุญาตให้ฉันออกจากที่นี่ ฉันจะใช้เวลาครึ่งวันเพื่อกลับไปที่ หยานจิง กับ หยิงซิ่ว เพื่อรับใบรับรอง”
หลังจากพูดจบ เขาก็กล่าวเสริมอย่างรวดเร็ว: “ไม่สำคัญว่าคุณเย่ จะคิดว่ามันไม่เหมาะสมหรือไม่ เราสามารถแก้ไขได้หลังจากที่เราแต่งงานกัน”
เย่เฉินพูดเบาๆ: “ไปเถอะ คนส่วนใหญ่จะได้รับใบรับรองก่อน แล้วจึงจัดงานแต่งงาน ในเมื่อคุณมีความคิดนี้ ฉันก็จะสนับสนุนโดยธรรมชาติ”
ซู โซวเดา กล่าวอย่างขอบคุณ: “ขอบคุณ คุณเย่ ฉันจะจัดเครื่องบินและเวลา ไปและกลับมาโดยเร็ว”
เย่ เฉิน พยักหน้า มองไปที่ ซู รัวลี่ อีกครั้ง และพูดว่า “รัวลี่ ในช่วงเวลานี้ คุณควรไปคุยกับ เฉิน เซ่ไค เกี่ยวกับการเตรียมงานแต่งงาน ถ้าคุณต้องการความช่วยเหลือ คุณสามารถหาเขาได้ ซ่งว่านถิง คุณซ่ง ฉันจะสร้างกลุ่มให้คุณในภายหลัง ให้เธอช่วยคุณเรื่องชุดแต่งงาน ถ้าคุณต้องการความช่วยเหลือจากฉัน โปรดอย่าลังเลที่จะติดต่อฉัน”
ซู รัวลี่รีบพูดว่า “ขอบคุณ คุณเย่!”
เย่เฉิน พูดอย่างใจเย็น: “คุณและฉัน คุณไม่จำเป็นต้องสุภาพ”
หัวใจของ ซู รัวลี่ อบอุ่นขึ้น และในขณะเดียวกัน ความรู้สึกดีใจก็เพิ่มขึ้นอย่างเป็นธรรมชาติ
เย่เฉินพูดในเวลานี้: “ในสัปดาห์หน้า คุณจะยุ่งมากอย่างแน่นอน ดังนั้นฉันจะไม่รบกวนคุณมาก”
เมื่อเห็นว่า เย่เฉิน กำลังจะจากไป ซู รัวลี่ จึงรีบพูดว่า “คุณเย่ รัวลี่ มีเรื่องอื่นที่จะขออนุญาตจากคุณ … “
เย่เฉิน ถามว่า: “คุณกำลังพูดถึงอะไร?”
ซู รัวลี อธิบายว่า: “ตอนที่ฉันอยู่ในสหรัฐอเมริกา คุณอิโตะบอกฉันเป็นการส่วนตัวว่าพ่อกับแม่ของเธอสามารถเป็นคนที่มีสุขภาพแข็งแรงได้ด้วยพรจากคุณ ถ้าพ่อแม่ของฉันจัดงานแต่งงานในอนาคต ฉันหวังว่าจะเป็น สามารถเชิญนางกับบิดาไปอยู่ที่นั่นได้ ดูก่อน…”
YOU MAY ALSO LIKE
