ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน - บทที่ 5242 ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
เมื่อได้ยินเช่นนี้ ทานากะ โคอิจิ รีบถาม: “ถ้าเธอยังตัดสินใจไม่ได้สักพัก ฉันจะต้องรอเธอนานแค่ไหน”
พนักงานขายอธิบายว่า: “ภายใต้สถานการณ์ปกติ 24 ชั่วโมงหลังจากชำระเงินตามความตั้งใจ สิทธิ์ซื้อ หลังจาก 24 ชั่วโมง หากยังไม่ได้ชำระยอดคงเหลือ จะถือว่าสละสิทธิ์”
“24 ชั่วโมง?” ทานากะ โคอิจิ พูดอย่างหดหู่เล็กน้อย: “24 ชั่วโมง นานเกินไป ฉันต้องซื้อวันนี้”
“นี่…” คนขายก็ลำบากใจอยู่พักหนึ่ง จึงพูดว่า “คุณครับ แบบบ้านเราไม่ได้เหลืออยู่หลังเดียว เรายังเหลืออีกแปดหลัง” บ้านในตึกนั้นยังไม่ได้ขายเหมือนกันแต่ชั้นและทำเลต่างกันแต่พอขึ้นไปจากชั้น 6 จะเห็นวิวแม่น้ำก็ไม่ต่างกันมาก”
“ถ้า คุณชอบตึกสูง เราก็มีชั้นบนสุด บ้านดีๆ จะอยู่ด้านล่างชั้นบนสุด และบอกตามตรงว่าราคาของชั้นบนสุดที่สองแพงกว่าชั้นบนสุด และมันก็เป็น มีราคาแพงที่สุดในพื้นทั้งหมดของเรา โดยธรรมชาติ ฉนวนของชั้นบนสุดไม่ดีเท่าชั้นอื่น ๆ ดังนั้นฤดูร้อนจะร้อนกว่าและเย็นกว่าในฤดูหนาวและมีความเสี่ยงที่น้ำจะรั่วซึมบนชั้น ชั้นบนสุด งั้นเธอก็เลือกชั้นอื่นก็ได้”
โคอิจิ ทานากะ ส่ายหัวแล้วพูดว่า: “ผู้หญิงของเราชอบอยู่เงียบๆ เสมอ สิ่งที่เธอต้องการคือวิลล่า แค่ว่าวันนี้ฉันไม่เห็นห้องที่เหมาะสมเลย และสถานที่ของคุณขายหมดแล้ว ดังนั้นฉันจึงเอนเอียงไปที่ชั้นบนสุดของคุณมากกว่า เพราะจะไม่ถูกรบกวนจากเสียงจากชั้นบน”
“นั่นสินะ…” พนักงานขายหลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาพูดว่า “เป็นอย่างไรบ้างครับท่าน กรุณารอสักครู่ ผู้หญิงคนนั้นกำลังจะไปดูห้องในเร็วๆ นี้ ถ้าเธอยังไม่แน่ใจเมื่อกลับมาหลังจากดูห้องแล้ว ผมจะกดดันหัวหน้างานให้เข้ามาดู ช่วยร่นเวลาพิจารณาให้สั้นลงได้ไหมถ้าจ่ายเต็มจำนวนวันนี้ถ้าอีกฝ่ายลังเลที่จะตัดสินใจก็ไม่ดีจริง ๆ ผมจะถามผู้บังคับบัญชาว่าเขาสามารถแบกรับค่าเสียหายที่ชำระบัญชีได้หรือไม่ค่าเสียหายที่ชำระบัญชีของเรา ไม่สูงนัก แค่ตั้งใจ 10% ของทอง แค่ 100,000 หยวน”
ทานากะ โคอิจิ พูดโดยไม่ลังเล: “งั้นก็อย่ารบกวน ขายให้ฉันโดยตรง ฉันจะจ่ายค่าเสียหายที่ชำระบัญชี และฉันจะจ่ายสองเท่า ดังนั้น ผู้หญิงคนนั้นจะพอใจ”
พนักงานขายตกใจ และยิ่งงงมากขึ้นไปอีก: “สองคนนี้ในวันนี้เป็นลูกค้านางฟ้า คนหนึ่งต้องการจองบ้านโดยไม่เห็นบ้าน และอีกคนหนึ่งก็ไม่เห็นบ้านหลังขายเช่นกัน บ้านเป็นเวลาหลายปีที่ฉันไม่เคยเห็นลูกค้าที่ตรงไปตรงมาเช่นนี้ ครั้งนี้ สองคนมาที่นี่ … “
เมื่อคิดได้ดังนั้นเธอจึงพูดกับ ทานากะ โคอิจิ: “คุณนาย ถ้าผู้หญิงตัดสินใจซื้อบ้านทันที หลังจากที่ได้ดูบ้านแล้ว เราไม่อาจริเริ่มที่จะผิดสัญญาได้อย่างแน่นอน… ในกรณีเช่นนั้นจะไม่เป็นผลดีต่อชื่อเสียงของเรา…”
“ผู้หญิงคนนี้เท่านั้นที่ตัดสินใจไม่ได้ นานไปถึงจุดหนึ่งเราจะให้คุณมาแทนที่เธออีกครั้ง ดังนั้น มันก็สมเหตุสมผลและสมเหตุสมผล…ถ้าเรื่องนี้ออกไปและมีคนรู้ คนส่วนมากก็จะเข้าใจเรา…”
“แต่เอาเถอะ ฉันไม่” จะให้เวลาผู้หญิงคนนั้นดูบ้านสักสิบนาทีด้วยซ้ำ ฉันเลยอยากเตะเธอออกไป ถ้าออกไป เราจะถูกดุ และเราอาจถูกลงโทษโดยผู้มีอำนาจ ดังนั้นโปรดรอสักครู่ สักครู่ ฉันต้องรอจนกว่าผู้หญิงจะดูห้องเสร็จ”
ทานากะ โคอิจิ เห็นว่าท่าทีของอีกฝ่ายยืนกราน และไม่สะดวกที่จะพูดต่อ ดังนั้นเขาจึงพยักหน้าและพูดว่า: “งั้นฉันจะรอที่นี่ “
พูดแบบนี้ เมื่อพูด ทานากะ โคอิจิ ก็รู้สึกไม่แน่ใจเล็กน้อยเช่นกัน
เขาไม่แน่ใจว่าลูกค้าภายในจะตัดสินใจซื้อทันทีหลังเห็นบ้านหรือไม่?
ถ้าอีกฝ่ายลังเล ฉันก็ยังพอมีโอกาสอยู่บ้าง แต่ถ้าอีกฝ่ายต้องการสร้างสมดุลโดยไม่ลังเล ฉันก็คงไม่มีหวังใช่ไหม?
อย่างไรก็ตาม ตอนนี้เขาไม่มีอะไรทำ ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงรอดูเท่านั้น
YOU MAY ALSO LIKE
