ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน - บทที่ 5267 ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
เมื่อเห็นว่า หม่าหลาน โกงตัวเองจนตาย แต่ยังคงโอ้อวดตัวเอง เฉียน หงหยาน ถึงกับตัวสั่นด้วยความโกรธ!
ชี้ไปที่หม่าหลาน เธอเชิดหน้าขึ้นและสาปแช่ง: “ให้ตายเถอะ ถ้าเธอไม่ลงมา ตกลงไหม ถ้าเธอไม่ลงมา ฉันจะรีบขึ้นไปแล้วโยนเธอออกจากระเบียง! ถ้าฉันไม่ทำ ฉันไม่ได้ฆ่าแกซะ ฉันสาบานว่าจะไม่เป็นมนุษย์!”
หม่าหลาน มองอย่างเหยียดหยาม: “โอ้ คุณทำให้ฉันกลัวแทบตาย เฉียน หงหยาน คุณเป็นผู้ประกาศข่าวใจดำที่ทำเงินได้สองเหรียญ ดังนั้นคุณจึงไม่มีกฎหมาย และไม่มีกฎหมายใช่ไหม คุณรู้ไหมว่าถ้าคุณเป็นคนดี ที่บุกเข้าไปในบ้านส่วนตัวจะติดคุกเหรอ!ถ้ามีความสามารถก็เข้ามาสิฉันจะแจ้งตำรวจเดี๋ยวนี้!”
เมื่อ เฉียน หงหยาน ได้ยินสิ่งนี้ ความเย่อหยิ่งจองหองของเธอก็อ่อนลงโดยไม่รู้ตัว
เธอฉลาดกว่าหม่าหลาน เมื่อรู้สถานการณ์นี้ เธอไม่สามารถทำอะไรนอกลู่นอกทางได้นอกจากใช้อารมณ์ดุด่าแม่ของเธอ
ไม่ต้องพูดถึงว่าการบุกรุกบ้านส่วนตัวเป็นอาชญากรรม เย่เฉิน ลูกเขยของ หม่าหลาน คนเดียวไม่สามารถทำให้เขาขุ่นเคืองได้
ว่า เย่เฉิน อยู่ใน จินหลิง แต่เขาเป็นคนที่มีมือและตาที่ดี คนรวยและมีอำนาจหลายคนตามหลังเขา ตะโกนใส่ อาจารย์เย่ ทีละคน ถ้าเขารีบเข้ามาและทำให้ เย่เฉิน โกรธ มันจะยิ่งแย่กว่านี้ . ไม่มีผลไม้ให้กิน!
อย่างไรก็ตาม ในเวลานี้ เธอเต็มไปด้วยความโกรธและไม่มีที่ระบาย และร่างกายของเธอก็แหลกสลาย เธอเพียงแค่ถอดรองเท้า กระแทกประตูอย่างเมามัน และสาปแช่งด้วยความโกรธ: “หม่าหลาน! ถ้าคุณตัดออก เงินของฉัน ฉันจะฆ่าคุณไม่ช้าก็เร็ว” ! ฉันจะไม่ปล่อยคุณไปแม้ว่าฉันจะเป็นผีก็ตาม!
ทันใดนั้น ทั้งย่านก็ตกอยู่ในความโกลาหล
อย่างไรก็ตาม ที่นี่เป็นชุมชนระดับไฮเอนด์ และไม่มีใครตะโกนใส่พวกเขาเมื่อได้ยินเสียงทะเลาะวิวาท และเสียงดังด้านล่าง แต่ผู้คนจำนวนมากโผล่หัวออกมาเพื่อดูความตื่นเต้น จากนั้นพวกเขาก็หยุดถาม
แม้แต่ หลิว หม่านฉง ที่อาศัยอยู่บนชั้นสูง และกำลังชื่นชมทิวทัศน์ของแม่น้ำก็ยังถูกดึงดูดโดยความโกลาหลในชุมชน เมื่อเห็นมีคนสบถในชุมชน เธอไปที่หน้าต่างทางทิศใต้และขมวดคิ้ว และเห็นผู้หญิงบ้าๆ คนหนึ่งอยู่ในนั้น บริเวณวิลล่า เขาตะโกนและสาปแช่งอยู่นอกประตูดังนั้นเขาจึงปิดหน้าต่างทั้งหมดทางด้านทิศใต้
ในเวลานี้ เฉียน หงหยาน ก็เหมือนกับ หลี่หยุนหลง ที่ไม่มีปืนหรือปืนใหญ่และต้องการโจมตี เขตผิงอัน เพียงลำพัง เมื่อเห็นประตูบ้านของ เย่เฉิน ที่มั่นคง เธอก็สาปแช่งอย่างบ้าคลั่ง
หม่าหลาน นอนอยู่บนราวบันได แม้ว่าคำสาปที่ทนไม่ได้ของ เฉียน หงหยาน จะก้องอยู่ในหูของเธอ แต่เธอก็ยังหัวเราะอย่างมีความสุขเมื่อเห็นท่าทางตื่นตระหนกของ เฉียน หงหยาน
ดังนั้นเธอจึงไม่โกรธ แต่หยุดบันทึกวิดีโอก่อน หยิบเมล็ดแตงโมหนึ่งกำมือจากกระเป๋ากางเกงของเธอ แล้วโยนเมล็ดแตงโมลงจากระเบียงขณะแทะ และในขณะเดียวกันก็มองไปที่ เฉียน หงหยาน ด้วยใบหน้าขี้เล่น ส่ายหัวของเธอ และพูดว่า “เฉียน หงหยาน พูดตามตรง ฉันแค่อยากเห็นคุณอยากฆ่าฉันแต่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับฉัน เหมือนสุนัขดุร้ายที่เห่าแต่กินกระดูกไม่ได้ ไม่ต้องพูดถึงวิธีการ น่าสนใจดี” มาแล้ว!
เฉียน หงหยาน โกรธจนแทบจะอาเจียนเป็นเลือด กระทืบเท้าและสาปแช่ง: “หม่าหลาน! ฉันจะฉีกปากคุณให้แหลกคามือ!”
หม่าหลานพูดอย่างเหยียดหยาม: “โอ้ เฉียนหงหยาน ปกติคุณไม่สุภาพเหรอ? ทำไมคุณภาพของคุณถึงตกต่ำขนาดนี้? คุณมักจะพูดคุยกับสมาชิกในครอบครัวในห้องออกอากาศสดไม่ได้!”
เมื่อพูดเช่นนั้น หม่าหลาน เลียนแบบการสตรีมสดของ เฉียน หงหยาน และพูดอย่างร้องไห้: “ครอบครัวของฉัน! มาช่วย ย่านซี! สามีและลูกชายของ ย่านซี เป็นอัมพาต! แม่สามีของฉันอดตายโดยไม่มีอาหาร! กำลังตั้งครรภ์ ลูกของผู้บังคับบัญชาในเหมืองถ่านหินสีดำ และเธอกำลังจะคลอด และไม่มีเงินซื้อนมผงให้ลูก ย่านซี ยังมีโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์และไม่มีเงินรักษาเกาไปทั่วด้วย คันเป็นหนามทั้งวันไม่มีเงินไปหาหมอ!”
เฉียน หงหยาน ไม่คาดคิดว่า หม่าหลาน จะเปิดเผยข้อบกพร่องของเธอที่นี่ และยิ่งเธอฟัง เธอก็ยิ่งโกรธ และในที่สุดเธอก็โกรธมากจนโยนรองเท้าหนังคุณภาพสูงในมือของเธอใส่ หม่าหลาน
หม่าหลาน ตอบสนองอย่างรวดเร็ว เธอเอียงศีรษะเพื่อหลีกเลี่ยง จากนั้นหันไปหา เฉียน หงหยาน ด้วยรอยยิ้มและพูดว่า “เฮ้ คุณมันเลว!”
YOU MAY ALSO LIKE
