ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน - บทที่ 5288 ความคิดของนานาโกะ
เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เย่เฉินอดไม่ได้ที่จะสงสัยกับตัวเอง เราควรเปิดประตูหลังให้คุณปู่ และส่งจดหมายเชิญให้เขาเข้าร่วมการประมูลหรือไม่? ในกรณีนั้น เขาจะต้องมีความแข็งแกร่งเพื่อประมูลยาเม็ดสุดท้ายทั้งหมด และสภาพร่างกายของเขาก็จะดีขึ้นมากเช่นกัน
อย่างไรก็ตาม ด้วยวิธีนี้ เขาจะต้องทำรายได้อย่างน้อย 100 ถึง 200 พันล้านเหรียญสหรัฐ จากคุณปู่ของเขา และ เย่เฉิน รู้สึกว่าแม้ว่าเขาจะถือเงินนี้ไว้ มันก็จะค่อนข้างร้อนแรง
ดังนั้น เย่เฉิน จึงเลิกคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ และตัดสินใจที่จะรอจนถึงปีหน้าเมื่อเขาตัดสินใจที่จะเปิดการประมูลยาฮุยชุน ก่อนที่จะคิดเกี่ยวกับปัญหานี้
น้องสาว ซู จี้หยู และ ซู รัวลี่ ฟังอยู่ข้างๆ อย่างเงียบ ๆ ในเวลานี้ หัวใจของ ซู จี้หยู รู้สึกอิจฉา เธอสามารถเห็นได้ว่า เย่เฉิน ชอบ นานาโกะ แต่โดยไม่คาดคิด นานาโกะ ยังสามารถแนะนำ เย่เฉิน ได้ด้วยการเห็นว่า พวกเขาสองคนรู้สึกเหมือนเป็นคู่ที่เป็นธรรมชาติ เธออิจฉามาก
ซู รัวลี่ ที่อยู่ด้านข้างรู้สึกอิจฉาเล็กน้อย แต่จิตใจโดยรวมของเธอดีกว่าของ ซู จี้หยู มาก ในใจของ ซู รัวลี่ เย่เฉิน เป็นผู้มีพระคุณและเป็นที่รัก ในขณะที่ในใจของ ซู รัวลี่ เย่เฉิน นอกจากจะเป็น ผู้มีพระคุณและเป็นที่รัก นอกจากนี้ เขายังเป็นนายของตัวเองอีกด้วย
สาเหตุที่เรียกว่า “ปรมาจารย์” ส่วนใหญ่เป็นเพราะ ซู รัวลี่ ตัดสินใจมานานว่าจะภักดีต่อ เย่เฉิน ดังนั้น เย่เฉิน จึงเปรียบเสมือนจักรพรรดิโบราณสำหรับเธอ ซึ่งเป็นเป้าหมายของความจงรักภักดีของเธอ
และเนื่องจากการรับรู้ในระดับนี้ เธอจึงไม่คาดหวังการพัฒนาใดๆ ระหว่างตัวเธอเองกับ เย่เฉิน
ดังคำกล่าวที่ว่า หากปราศจากความหวัง ย่อมไม่มีความผิดหวัง
ในเรื่องนี้เธอเป็นคนใจกว้างมากกว่า ซู จี้หยู
กลางวัน.
นานาโกะ อิโตะ พักการจัดดอกไม้ชั่วคราว และในขณะที่ทุกคนกำลังจะพักรับประทานอาหารกลางวัน เธอพูดกับ เย่เฉิน: “คุณเย่เฉิน คุณ โอโดซัง กำลังรอการมาเยือนของคุณที่ ทอมสัน ยี่พิน อยู่แล้ว เราควรจะ เริ่มเลยไหม”
“ตกลง” เย่เฉินตอบตกลงอย่างง่ายดาย และพูดว่า “เอารถของฉันไป”
“ตกลง!” นานาโกะ อิโตะ พยักหน้า และบอกสาวใช้ที่เธอพาเข้าไปพักผ่อนในห้องพักของโรงแรมก่อน ขณะที่เธอถอดผ้ากันเปื้อนที่เธอสวมตอนจัดดอกไม้ และเตรียมตัวไปบ้านใหม่ของเธอกับ เย่เฉิน เพื่อพบพ่อของเธอ ยูฮิโกะ อิโต้.
ในเวลานี้ เฉิน เซ่ไค่ เข้ามาและพูดกับ เย่เฉิน: “อาจารย์ อาจารย์ซู จะถึงที่ จินหลิง ในเวลาประมาณสี่สิบนาที”
ซู จี้หยู ซึ่งไม่ได้พูดมากตลอดเวลาได้ยินสิ่งนี้และถามอย่างรวดเร็ว: “คุณเฉิน พี่ชายของฉันกำลังจะมาเร็วๆ นี้หรือไม่”
“ใช่” เฉิน เซ่ไค พยักหน้าและพูดว่า “จะถึงในอีกสี่สิบนาที”
ซู จี้หยู มองไปที่ เย่เฉิน และถามอย่างคาดหวัง “คุณเย่ ฉันสามารถไปรับเขาที่สนามบินได้ไหม”
“แน่นอน” เย่เฉิน ตกลงอย่างง่ายดาย และพูดว่า “ไปสนามบินเดี๋ยวนี้ หลังจากไปรับเขาแล้ว ให้ไปหาป้าตู้ หลังเที่ยง ฉันจะไปเยี่ยมบ้านป้าดู่”
YOU MAY ALSO LIKE
