ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน - บทที่ 5289 พี่ชาย คุณทนทุกข์มาหกเดือนแล้ว
เมื่อ ซู จี้หยู ได้ยิน เย่เฉิน บอกว่าเขากำลังจะไปเยี่ยมบ้าน ในที่สุดความปิติก็พลุ่งพล่านในหัวใจของเขา และเขาก็พยักหน้าอย่างขอบคุณและพูดว่า “เอาล่ะ คุณเย่ งั้นฉันจะไปรับน้องชายของฉันก่อน และ ไปรอที่บ้านแม่นะ”
“ตกลง” เย่เฉิน พยักหน้าเล็กน้อยและพูดกับ เฉิน เซ่ไค่ “ผู้เฒ่าเฉิน กรุณาจัดการ หลังจาก อาจารย์น้อยซู ลงจากเครื่องบินแล้ว ให้พาเขาไปพบ คุณซู”
เฉิน เซ่ไค่ กล่าวโดยไม่ลังเล: “ไม่ต้องกังวล นายน้อย ฉันจะจัดการให้ทันที”
เย่เฉิน พยักหน้าแล้วพูดกับ ซู จี้หยู “คุณซู ไปสนามบินก่อน แล้วเจอกันตอนบ่าย”
“พบคุณเย่ตอนบ่าย!”
หลังจากที่ ซู จี้หยู กล่าวคำอำลากับ เย่เฉิน เขาก็ขับรถไปสนามบินอย่างใจร้อน
แม้ว่า ซู จือเฟย เลือกที่จะตกหลุมรักปู่ของเขา ซู เฉิงเฟิง หลังจากที่ครอบครัวของเขาตกอยู่ในอันตราย แต่ ซู จี้หยู ก็ไม่ได้ตำหนิเขาในใจ
ซู จี้หยู ตระหนักดีถึงนิสัยของพี่ชายของเขา เขาไม่ใช่คนเลว แต่เขาได้รับการเลี้ยงดู และเลี้ยงดูมาหลายปีเกินไป ดังนั้นเขาจึงขาดความรับผิดชอบเล็กน้อย
นอกจากนี้คุณปู่ยังแข็งแกร่งอยู่เสมอก่อนที่เขาจะสละตำแหน่งหัวหน้าครอบครัวหากพี่ชายของเขาไม่แสดงความภักดีต่อเขา เขาก็จะไล่เขาออกจากบ้าน และกีดกันคุณสมบัติและคุณสมบัติของเขาโดยสิ้นเชิง โอกาสในการสืบทอดตระกูลซูในอนาคต
นี่เป็นสิ่งที่ยอมรับไม่ได้โดยธรรมชาติสำหรับ ซู่ จือเฟย ผู้เอาแต่ใจ
แม้ว่า ซู จี้หยู จะยังเด็ก แต่เธอก็รู้ความจริงว่าประเทศนั้นเปลี่ยนแปลงได้ง่ายและธรรมชาตินั้นเปลี่ยนแปลงยาก เธอสามารถเข้าใจการเลือกของพี่ชายของเธอภายใต้สถานการณ์เช่นนี้
และครั้งนี้พี่ชายของฉันเดินคุกเข่าเป็นพันๆ ไมล์ ไม่ต้องดูก็รู้ว่าเขาต้องประสบกับความทุกข์ทรมานมาก ดังนั้นเธอจึงรู้สึกเป็นทุกข์โดยธรรมชาติในฐานะน้องสาวคนหนึ่ง
วันนี้ เย่เฉิน อนุญาตให้พี่ชายของเขากลับมาอย่างผิดปกติ และ ซู จี้หยู แทบรอไม่ไหวที่จะพบเขาเร็วกว่านี้
เมื่อ ซู จี้หยู ขับรถไปที่สนามบิน เครื่องบินของ ซู จือเฟย ได้ลงจอดแล้ว
แม้ว่าเสื้อผ้าของ ซู จือเฟย จะมอมแมมและเสียทรงไปแล้ว แต่เนื่องจากเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นอย่างกะทันหันเมื่อเขาถูกรับตัวไปในวันนี้ และครอบครัวเย่ ไม่ได้เตรียมเสื้อผ้าที่ดีสำหรับเขา ดังนั้นจึงเป็นทางเดียวที่จะพาเขากลับมาในตอนนี้ นอกจากนี้.
เนื่องจากการประสานงานของ เฉิน เซ่ไค่ เจ้าหน้าที่ของตระกูลเย่ จึงส่ง ซู จือเฟย ออกจากสนามบินเพื่อพบกับ ซู จี้หยู โดยตรง
ในเวลานี้ ซู จี้หยู จอดรถข้างถนนและรออยู่ในรถอย่างกระวนกระวาย เมื่อเธอเห็นพนักงานหลายคนเดินออกจากสนามบินรายล้อมไปด้วยชายที่ดูเหมือนขอทาน เพียงแวบเดียวเธอก็จำพี่ชายตัวเองได้
เธอไม่สนใจที่จะต้องเสียใจกับภาพลักษณ์ที่น่าสยดสยองของพี่ชาย เธอรีบเปิดประตูรถเพื่อต้อนรับเขา และตะโกนด้วยเสียงสำลักว่า “พี่ชาย!”
ซู จือเฟย ติดตามศักดิ์ศรีและเห็นว่าเป็น ซู จี้เฟย น้ำตาก็ไหลออกมาทันที
ในเวลานี้ ซู จี้หยู รีบไปหาเขาแล้วโดยไม่สนใจท่าทางสกปรกของเขา กอดเขาและร้องไห้ “พี่ชาย! ในที่สุดคุณก็กลับมาแล้ว…”
ซู จือเฟย ก็อดไม่ได้ที่จะร้องไห้ และพูดด้วยความตื่นตระหนกเล็กน้อย: “จี้หยู พี่ชายสกปรกเกินไป … “
“ไม่เป็นไร…” ซู จี้หยู่ ส่ายหัวและร้องไห้ “พี่ชาย คุณทนทุกข์มาหกเดือนแล้ว…”
YOU MAY ALSO LIKE
