ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน - บทที่ 5290 เปลี่ยนแปลงจิตวิญญาณของฉัน
ซู่จื่อเฟย ถอนหายใจ และพูดอย่างมีศรัทธาว่า “ฉันไม่ได้ทุกข์มาก แต่เมื่อใดก็ตามที่ฉันคิดถึงคุณและแม่ ฉันรู้สึกผิดมาก และไม่สามารถให้อภัยตัวเองได้…”
ซู่จือหยู รีบปลอบโยน: “เรื่องพวกนั้นจบไปแล้ว พี่ชาย อย่าพูดถึงมันอีก ฉันกับแม่เข้าใจคุณดี แม่ไม่โกรธคุณ และฉันไม่โกรธคุณด้วย”
ขณะที่เธอพูด เธอรีบเช็ดน้ำตาและพูดว่า “พี่ชาย แม่รอคุณอยู่ที่บ้าน รีบกลับกันเถอะ!”
ซู่จือเฟย พูดด้วยความลำบากใจ: “จือหยู…ตอนนี้ฉันดูไม่ค่อยดีนัก…ฉันจะหาที่อาบน้ำแล้วเปลี่ยนเสื้อผ้าดีไหม… ….”
“ไม่จำเป็น” ซู จี้หยู ส่ายหัวและพูดว่า “แม่เตรียมเสื้อผ้าครบชุดสำหรับคุณ และแม้กระทั่งมีดโกนสำหรับคุณ กลับมาพร้อมฉันเร็ว ๆ นี้…”
ซู จือเฟย ถามด้วยความประหลาดใจ: “แม่รู้ไหมว่าวันนี้คุณเย่จะให้ฉันกลับมา? เป็นไปได้ไหมที่แม่ถามคุณเย่”
“ไม่” ซู จี้หยู ส่ายหัวและอธิบายว่า: “ฉันบอกแม่ของฉันเมื่อวานนี้ว่าฉันต้องการถามคุณเย่ วันนี้เพื่อดูว่าเขาจะให้คุณกลับมาชั่วคราวเพื่อเข้าร่วมงานแต่งงานของพ่อหรือไม่ ฉันเปิดปากแล้ว และคุณ พวกเจ้าจะต้องเห็นด้วยแน่ ๆ ดังนั้นข้าจึงซื้อของเหล่านี้ให้พวกเจ้าล่วงหน้าเมื่อบ่ายวานนี้”
ซู จือเฟย ผงะไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็พยักหน้าและถอนหายใจ: “ดูเหมือนว่าแม่เดาว่าคุณเย่จะไว้ชีวิตฉัน…”
ซู จี้หยู พยักหน้าและรีบเร่ง: “พี่ชาย ขึ้นรถแล้วคุยกันเรื่องนี้ อย่าให้แม่รออย่างใจจดใจจ่อ”
เมื่อพูดเช่นนั้น ซู่จือหยู ก็ขอบคุณผู้ใต้บังคับบัญชาตระกูลเย่ ที่ร่วมเดินทางไปกับเขา และพาน้องชายของเขาไปที่รถของเขา
เมื่อมองไปที่รถวอลโว่ที่สะอาดและเป็นระเบียบเรียบร้อยของ ซู จี้หยู แล้ว ซู จือเฟย ก็พูดอย่างระมัดระวัง: “จี้หยู พี่ชายของฉันสกปรกและมีกลิ่นเหม็น รถของคุณจะต้องเปื้อนแน่ๆ…”
ซู จี้หยู เปิดประตูรถ ผลักเขาเข้าไปและพูดอย่างจริงจัง: “พี่ชาย เราเป็นพี่น้องกัน ไม่มีรถยนต์คันไหนสำคัญไปกว่าคุณ”
หลังจากนั้นเธอก็กลับไปที่ที่นั่งคนขับอย่างรวดเร็วและขับรถออกจากสนามบิน
ระหว่างทาง ซู จี้หยู ถามเขาว่า: “พี่ชาย การเดินทางของคุณเป็นอย่างไรบ้าง คุณเหนื่อยไหม”
“ไม่เหนื่อย” ซู จื่อเฟย ส่ายหัวและพูดอย่างจริงจัง: “ตอนแรกฉันรู้สึกเหนื่อยมาก อยากตายด้วยความเหนื่อยล้าทุกวัน แต่ฉันก็ชินกับมันได้เร็ว พูดตามตรง มันหยุดกะทันหัน ฉัน ไม่ชินเอง การเดินทางบนเครื่องบินเมื่อกี้ค่อนข้างทรมาน”
ซู จี้หยู อดไม่ได้ที่จะประหลาดใจเล็กน้อย เขาไม่คาดคิดว่าพี่ชายของเขาซึ่งได้รับการปรนเปรอตลอดเวลา จะปรับตัวเข้ากับการเดินทางที่ยากลำบากเช่นนี้ได้
ซู จือเฟย กล่าวต่อไปว่า: “ก่อนหน้านี้ฉันไม่สามารถทำอะไรได้ บางครั้งฉันรู้สึกว่าการสูบบุหรี่ทำให้ทางเดินหายใจของฉันอึดอัดมาก ฉันอยากเลิกบุหรี่แต่มันก็ยากที่จะอดกลั้นตลอดทั้งเช้า บางครั้งฉันก็ อยากจะไปยิมทั้งๆ ที่ใจมันร้อน แต่ก็ทำไม่ได้ สองวันต่อมา ฉันก็ล้มเลิก บางครั้งฉันก็อยากจะสงบสติอารมณ์และเรียนรู้บางสิ่งที่เป็นประโยชน์กับตัวฉัน แต่ไม่มีอะไรที่ฉันทำได้จริงๆ ติดอยู่หลังจากหลายปี … “
เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ ซู่จื่อเฟย ก็ถอนหายใจและพูดด้วยอารมณ์: “การแสวงบุญครั้งนี้ทำให้ฉันเข้าใจความจริง ความจริงแล้วมันไม่ยากที่จะอดทน ความยากจะเกิดขึ้นแค่ในสองสามวันแรก ตราบใดที่สองสามวันแรกยังคงอยู่ และมันจะไม่ลำบากในอนาคต ฟังดูยอมรับไม่ได้ที่จะคุกเข่าลงขณะเดินทุกวัน แต่หลังจาก 2-3 วันแรก ฉันก็ค่อยๆ ชิน และฉันก็เลิกบุหรี่ด้วย และฉันก็ยื้อทุกวันโดยไม่ ความฟุ้งซ่าน หลังจากนั้นสภาพร่างกายและจิตใจของคนทั้งหมดก็ดีขึ้นมาก ฉันรู้สึกว่าฉันไม่เคยเป็นธรรมชาติและทั่วถึงขนาดนี้มาก่อนในชีวิต ดังนั้นฉันจึงรู้สึกขอบคุณ นายเย่ เสมอ มันฟังดูเจ้าเล่ห์ แต่ มันมาจากหัวใจ พระองค์ทรงเปลี่ยนแปลงจิตวิญญาณของฉัน”
ซู จี้หยู รู้สึกตกตะลึง
เธอไม่เคยคิดฝันมาก่อนว่า พี่ชายจอมขี้เกียจและขี้เล่นของเธอจะเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงหลังจากผ่านการฝึกฝนมาหกเดือน
ชายหนุ่มผู้เย่อหยิ่งจองหองและชอบครอบงำได้จางหายไปอย่างรวดเร็ว ถูกแทนที่ด้วยชายผู้ถ่อมตนและเด็ดเดี่ยว
สิ่งนี้ทำให้หัวใจของเธอซึ่งยังคงเศร้าเล็กน้อยรู้สึกโล่งใจและมีความสุขขึ้นเล็กน้อย!
YOU MAY ALSO LIKE
