ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน - บทที่ 5295 มีความงามแบบจีนคลาสสิกที่แท้จริงที่สุด
นานาโกะ อิโตะ กำลังตามหลัง เย่เฉิน แต่เมื่อเธอเห็น เย่เฉิน หยุดกะทันหันและขมวดคิ้ว เธอรีบถามเขาว่า “คุณเย่เฉิน คุณเป็นอะไรไป”
เย่เฉิน พูดด้วยใบหน้าที่สับสน: “ฉันไม่รู้ … “
ขณะที่เขาพูด เขาหยิบแหวนออกมาโดยไม่รู้ตัว
เมื่อสิ่งนี้อยู่ระหว่างนิ้วของเขา มันยังคงสั่นเหมือนผู้ป่วยพาร์กินสัน แต่เมื่อเย่เฉินหยิบมันออกมา มันก็ค่อยๆ กลับสู่ความสงบและไม่เคลื่อนไหวอีกครั้ง
เย่ เฉิน รู้สึกงุนงงมากขึ้น และอดไม่ได้ที่จะคิดกับตัวเอง: “คุณสูบบุหรี่บ้าอะไร? คุณหิวอีกแล้วเหรอ?
นานาโกะ อิโตะ เห็นว่าเขามองดูแหวนเรียบๆ ในมือด้วยความสงสัยบนใบหน้า ดังนั้นเธอจึงอดไม่ได้ที่จะถามอีกครั้ง: “คุณเย่เฉิน มีอะไรพิเศษเกี่ยวกับแหวนวงนี้ไหม”
เย่ เฉินกลับมามีสติสัมปชัญญะ และพูดด้วยรอยยิ้มสบายๆ: “มันไม่มีอะไรพิเศษ แค่ก่อนหน้านี้ฉันหยิบของที่พังๆ แบบนี้ขึ้นมาที่ทางเดิน และตอนนี้ฉันก็ลังเลว่าจะทิ้งมันดีไหม”
นานาโกะ อิโตะ เม้มปากแล้วพูดด้วยรอยยิ้ม: “ถ้าอย่างนั้นทำไมคุณไม่ส่งมันให้ตำรวจล่ะ คุณยังสามารถหาของหายและของที่พบได้ และบางทีคุณอาจจะตามหาเจ้าของเดิมของมันด้วย”
จู่ๆ เย่เฉินก็นึกถึงเด็กผู้หญิงที่เขาช่วยชีวิตไว้ในยุโรปเหนือโดยบังเอิญ ยิ้มและพูดอย่างสบายๆ ว่า “เจ้าของมันคงจำมันไม่ได้แล้ว”
ท้ายที่สุด เขาก็เก็บมันกลับเข้าไปในกระเป๋าของเขา และพูดกับ นานาโกะ ว่า “ปล่อยมันไปเถอะ ไปกันเถอะ โถงลิฟต์ด้านหน้าคือหมายเลขอาคารที่ออกโดยคุณทานากะ”
ในเวลานี้ พี่สาวเซียน ขับรถออกจากห้องใต้ดินด้วยรถพี่เลี้ยง
เมื่อรถขับออกจากชั้นใต้ดิน และแสงแดดส่องเข้ามาในรถทางกระจกหน้า ผู้หญิงสองคนที่อยู่แถวหลังก็ถอนหายใจโล่งอกพร้อมๆ กัน คิดเข้าข้างตัวเองว่าอันตราย!
ทั้งคู่ประหม่าเพราะจู่ๆ ก็เห็น เย่เฉิน แต่ความแตกต่างก็คือ หลิน ว่านเอ๋อ ผ่อนคลายอย่างสมบูรณ์ในขณะนี้ แต่ หลิว หม่านฉง รู้สึกเปรี้ยวเล็กน้อยในใจของเธอ
เธอไม่รู้ว่าผู้หญิงที่เดินเคียงข้าง เย่เฉิน ในตอนนี้คือใคร แต่เขาเชื่อโดยจิตใต้สำนึกว่าผู้หญิงคนนั้นควรเป็นภรรยาของเย่เฉิน
และความงามและอารมณ์ของ นานาโกะ อิโตะ นั้นแทบจะอยู่ยงคงกระพันในหมู่ผู้หญิงเอเชีย
หากกล่าวว่า หลิน ว่านเอ๋อ มีความงามแบบจีนคลาสสิกที่แท้จริงที่สุด นานาโกะ อิโตะ ก็รวบรวมความงามทางปัญญาแบบพิเศษและความงามที่เชื่อฟังของ ยามาโตะ นาเดโกะ ของญี่ปุ่นอย่างเต็มที่ในทุกวิถีทาง
แม้ว่า หลิว หม่านฉง จะเป็นผู้นำอย่างแท้จริงในหมู่หญิงสาวรุ่นใหม่บนเกาะฮ่องกง แต่เธอก็ยังรู้สึกด้อยกว่า นานาโกะ อิโตะ อย่างไม่อาจควบคุมได้
เมื่อนึกถึงภรรยาของ เย่เฉิน ที่แสนดี เธอรู้สึกอึดอัดเล็กน้อยโดยธรรมชาติ
หลิน ว่านเอ๋อ ที่อยู่ข้างๆ สามารถเห็นการแสดงของเธออย่างชัดเจน และการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยในการแสดงออกของเธอ
เมื่อรถยังไม่ออกมาจากห้องใต้ดินในตอนนี้ เธอไม่กล้าพูด เพราะเธอรู้ว่า เย่เฉิน มีออร่า และต้องมีประสาทสัมผัสที่แข็งแกร่งมาก และเธอกลัวว่า เย่เฉิน จะได้ยินสิ่งที่เธอพูด
อย่างไรก็ตาม เมื่อรถออกมาแล้ว เธอรู้สึกโล่งใจมาก ดังนั้นเธอจึงจงใจแกล้ง หลิว หมานฉง และพูดว่า “พี่สาวหมานฉง คุณเป็นอะไรไป คุณยังสบายดี ทำไมจู่ ๆ คุณถึงอารมณ์ไม่ดี “
หลิว หม่านฉง รีบพูดว่า: “มีไหม บางที… อาจเป็นเพราะฉันหิวเกินไป…”
หลิน ว่านเอ๋อ จงใจแกล้งเธอ: “ฉันคิดว่าคุณถูกดึงดูดโดยหนุ่มหล่อที่อยู่นอกรถในตอนนี้!”
“อ๊ะ?!” หัวใจของ หลิว หม่านฉง เต้นเร็วด้วยความตกใจ และเธอรีบพูดว่า “อยู่ที่ไหน…เป็นไปได้อย่างไร…ฉันไม่ได้สนใจที่จะเห็นว่ามีผู้ชายหล่อคนหนึ่ง…”
YOU MAY ALSO LIKE
