ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน - บทที่ 5303 การทดสอบของ Ye Chen
แต่ถ้า ซู จื้อเฟย ล้มเหลวในการล่อลวงนี้ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป แม้ว่าเขาจะได้รับอิสรภาพกลับคืนมา แต่เขาจะไม่ได้รับอนุญาตให้ครอบครองทรัพย์สินของตระกูลซู
เนื่องจากเขาต้องการหาผู้ใต้บังคับบัญชาที่ไว้ใจได้ และภักดีอย่างแท้จริงสำหรับ ซู จี้หยู ดังนั้นเขาจึงต้องไม่ฝังอันตรายที่ซ่อนอยู่ในผู้สมัครคนนี้ แต่ถ้า ซู จื้อเฟย มีความคิดเพียงเล็กน้อยที่จะยอมแพ้ในการแสวงบุญครั้งนี้ เขาจะถูกกีดกัน
ดู๋ ไห่ชิง และ ซู จี้หยู ไม่รู้เจตนาที่แท้จริงของ เย่เฉิน เมื่อพวกเขาได้ยินว่า เย่เฉิน เต็มใจให้โอกาส ซู จื้อเฟย ผ่อนปรน พวกเขาไม่สามารถซ่อนความตื่นเต้นได้ พวกเขาหวังว่า ซู จื้อเฟย จะเห็นด้วยกับสถานการณ์
แต่ ซู จื้อเฟย ลังเลอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า: “คุณเย่ ขอบคุณสำหรับความเมตตาของคุณ แต่ฉันยังต้องการที่จะเสร็จสิ้นการแสวงบุญครั้งนี้”
เย่เฉิน พูดอย่างไม่แสดงออก: “คุณต้องคิดให้รอบคอบ มันจะยากยิ่งขึ้นในอนาคต คุณจะเข้าสู่ภูเขา เข้าสู่ที่ราบสูง เข้าสู่ดินแดนที่ไม่มีมนุษย์คนใด และแม้แต่ปีนภูเขาหลายลูกที่ระดับความสูงสี่ถึงห้า กิโลเมตร ซึ่งไม่ได้ถูกล้อมรอบด้วยเมืองสมัยใหม่อีกต่อไป แต่ถูกแทนที่ด้วยโลกดึกดำบรรพ์ที่แทบจะไม่มีการปรับแต่งใด ๆ ซึ่งสภาพแวดล้อมนั้นอันตราย และมีสัตว์ป่าอยู่รอบ ๆ และเป็นไปได้มากว่าอาการเจ็บป่วยจากความสูงธรรมดาสามารถคร่าชีวิตคุณได้”
ซู จื้อเฟย พยักหน้า และพูดอย่างจริงใจ: “ฉันรู้ว่าหนทางข้างหน้าจะยากลำบากมาก แต่ฉันยังต้องการจบเรื่องนี้ ไม่ยอมแพ้กลางคัน… บอกตามตรงว่าฉันไม่มีศรัทธามาก่อน และฉันไม่เกรงกลัว แต่ด้วยประสบการณ์หลายเดือน ฉันมีความเชื่อในหัวใจของฉันแล้ว ความเชื่อนี้ไม่ใช่ศาสนา แต่เป็นความเพียรไปสู่เป้าหมาย ฉันหวังว่าฉันจะมีอุปนิสัยที่ไม่ยอมแพ้ แล้วเดินจงกรม จบการธุดงค์ นี้เป็นก้าวแรกของการครอบครองอักขระนี้ ถ้าฉันยอมแพ้ ฉันคงไม่มีโอกาสอีกแล้ว…”
เย่เฉิน อดไม่ได้ที่จะมองไปที่ ซู จื้อเฟย ด้วยความชื่นชม
สามารถพูดคำเหล่านี้ได้ ซู่ จือเฟย ไม่เสียเวลาหกเดือนที่ผ่านมา
ดังนั้น เขาจึงพยักหน้าและพูดว่า “ในเมื่อคุณตัดสินใจแล้ว ฉันจะไม่พูดอะไรมาก ยังมีหนทางอีกยาวไกล ถ้าคุณรู้สึกกดดัน และลำบากในระหว่างขั้นตอนนี้ คุณสามารถรู้สึกเป็นอิสระได้ตลอดเวลา “หยุดการเดินทาง ฉันจะไม่โทษคุณ และจะไม่ห้ามคุณ”
ซู่ จือเฟย กุมมือแล้วพูดว่า “เอาล่ะ คุณเย่ ฉันเข้าใจแล้ว!”
เย่เฉิน พูดอีกครั้ง: “อย่างไรก็ตาม หากคุณไม่พร้อมที่จะถอนตัวจากการเดินทางครั้งต่อไป คุณจะไม่มีโอกาสกลับมาพักครึ่งทาง คุณสามารถไปจนจบได้เท่านั้น เมื่อคุณไปถึง วัดโจคัง ฉันจะจัดเครื่องบินไปรับคุณ”
“ตกลง!” ซู จื้อเฟย พูดโดยไม่ลังเล: “โปรดวางใจได้ คุณเย่ ฉันจะไปถึงวัด โจคัง สำเร็จอย่างแน่นอน!”
เย่เฉิน พยักหน้า ยืนขึ้นและพูดกับ ดู๋ ไห่ชิง: “ป้าดู๋ ฉันจะไม่รบกวนการรวมตัวของครอบครัวคุณทั้งสามคน วันหลังฉันจะมาเยี่ยม!”
ดู๋ ไห่ชิง ไม่คาดคิดว่า เย่เฉิน จะจากไปเร็วขนาดนี้ และทันใดนั้นเธอก็เข้าใจจุดประสงค์ของการมาเยือนของ เย่เฉิน และคิดกับตัวเองว่า: “เย่เฉิน ไม่ควรมาที่นี่ในวันนี้เพื่อเยี่ยมชม แต่เพื่อทดสอบ จื้อเฟย และดูว่า จื้อเฟย จะเลือกทางใดหลังจากได้รับสิทธิ์ในการยกเลิก ตอนนี้ จื้อเฟย ได้เลือกแล้ว เย่เฉิน ก็พร้อมที่จะจากไป…”
เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ เธอก็เดาจุดประสงค์ที่ลึกกว่าของ เย่เฉิน ได้อย่างคร่าวๆ และอดไม่ได้ที่จะรู้สึกสนุกสนานเล็กน้อย
เธอยังยืนขึ้น และพูดกับ เย่เฉิน อย่างสุภาพ: “แล้วคุณป้าจะไปพบคุณ!”
ซู จี้หยู ที่อยู่ด้านข้างไม่คาดคิดว่า เย่เฉิน จะจากไปอย่างกระทันหัน ดังนั้นเขาจึงถามโดยไม่รู้ตัวว่า: “คุณเย่ คุณจะนั่งลงสักพักได้ไหม”
เย่เฉินยิ้มเล็กน้อยและพูดว่า “อย่านั่งลงเลย ไว้ไปวันอื่นกันเถอะ”
หลังจากนั้นก็ลุกเดินออกไป
ดู๋ ไห่ชิง พา เย่เฉิน ออกไปพร้อมกับลูกทั้งสอง และหลังจากที่ เย่เฉิน เข้าไปในรถ เขาก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก หันกลับมา และพูดกับ ซู จื้อเฟย: “จื้อเฟย ดูเหมือนว่าคุณจะผ่านการทดสอบ เย่เฉิน ทดสอบคุณ!”
YOU MAY ALSO LIKE
