ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน - บทที่ 5306 เกิดอะไรขึ้นกับมือขวาของคุณ
ท้ายที่สุด ชายชราที่มาที่นี่ตลอดทาง และทั้งสองคนให้ความสำคัญกับเรื่องนี้มาก ดังนั้นพวกเขาจึงมาที่สนามบินก่อนเวลาครึ่งชั่วโมงเพื่อรอซิสเตอร์หญิง
เมื่อเครื่องบินค่อยๆ เลื่อนเข้าไปในโรงเก็บเครื่องบิน มือของ เหอ หยิงซิ่ว ก็สั่นเล็กน้อย ส่วนใหญ่เป็นเพราะเธอไม่แน่ใจว่าคุณซู ซึ่งมีอารมณ์รุนแรงและดวงตาอยู่เหนือหัวของเขาต้องการลูกสะใภ้ในอนาคตหรือไม่ .
ถ้าไม่พอใจตัวเองแล้วมาชี้หน้าด่าว่าลูกไม่ดีพอลงมาจะทำอย่างไร
ซู โซวเดา สังเกตเห็นความกังวลใจของ เหอ หยิงซิ่ว ดังนั้นเขาจึงกระซิบข้างหูของเธอ: “ไม่ต้องกังวล เมื่อฉันโทรหาชายชราเกี่ยวกับเรื่องนี้ ชายชราไม่ได้แสดงความไม่พอใจใดๆ”
เหอ หยิงซิ่ว พูดอย่างกระวนกระวาย: “ฉันรู้นิสัยของอาจารย์ อารมณ์ของเขานั้นมองไม่เห็น และเขาชอบที่จะโจมตีอย่างกะทันหัน ดังนั้นฉันจึงกลัวว่าเขาจะกลั้นหายใจ…”
“ไม่” ซู โซวเด๋า ปลอบโยนด้วยรอยยิ้ม: “ชายชราไม่ใช่ชายชราที่มีอำนาจอีกต่อไป ตอนนี้เขามุ่งความสนใจไปที่การเลี้ยงม้า เมื่อฉันบอกว่าเราจะแต่งงานกัน และเชิญเขามาร่วมงาน ปฏิกิริยาแรกของเขา ต้องวางแผนก่อน ในเวลาต่อมา ว่ากันว่าเขาซื้อฟาร์มเพาะพันธุ์โดยมีแม่ม้าสองสามตัวกำลังออกลูก และเขาไม่อยากพลาดการคลอดลูก”
ในที่สุด เหอ หยิงซิ่ว ก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก แต่เธอก็ยังไม่รู้เรื่องก่อนที่จะได้รับการยืนยันจากชายชราตัวต่อตัว
ในเวลานี้ การต่อขั้นบันไดเสร็จสิ้น ประตูห้องโดยสารเปิดออก และ ซู เฉิงเฟิง ซึ่งสวมเสื้อแขนสั้น และกางเกงขายาวตัวใหญ่ก้าวออกจากเครื่องบิน
เมื่อเขาเห็น ซู โซวเด๋า และ เหอ หยิงซิ่ว เขาโบกมือให้พวกเขาบนเครื่องบินด้วยรอยยิ้มบนใบหน้า และก้าวของเขาเร็วขึ้นเล็กน้อย
เมื่อเห็นเขายิ้ม และโบกมือ ซู โซวเด๋า จึงพูดกับ เหอ หยิงซิ่ว ด้วยเสียงต่ำ: “ดูสิ ชายชราดูเหมือนจะอารมณ์ดี!”
หลังจากพูดจบ เขาก็เริ่มทักทายเขา และพูดด้วยความเคารพ: “พ่อ คุณทำงานหนักมาตลอดทาง”
ซู่ เฉิงเฟิง โบกมือ และพูดด้วยรอยยิ้ม: “ไม่ยาก ไม่ยาก ฉันกิน และนอนระหว่างทางเท่านั้น ดังนั้นจึงไม่มีงานหนัก”
เหอ หยิงซิ่ว เดินไปหา ซู เฉิงเฟิง อย่างกระวนกระวายในเวลานี้ โค้งคำนับด้วยความเคารพ และกล่าวว่า “สวัสดี อาจารย์!”
ซู เฉิงเฟิง พูดด้วยรอยยิ้ม: “คุณสองคนกำลังจะแต่งงานกันเร็ว ๆ นี้ ทำไมคุณถึงเรียกฉันว่าเจ้านาย นอกจากนี้ฉันไม่ได้เป็นหัวหน้าตระกูลซู อีกต่อไป ดังนั้นคุณจึงไม่จำเป็นต้องเรียกว่าเกิด , ฉันแก่กว่าพ่อของคุณ เรียกฉันก่อนก็ได้ เรียกเขาว่าลุง รอให้ถึงวันแต่งงานแล้วค่อยเรียกเขาว่าพ่อ”
เหอ หยิงซิ่ว ไม่คาดคิดว่าชายชราจะเข้าใกล้ได้ขนาดนี้ และเขาก็ผ่อนคลายลงมากในทันที
ซู โซวเด๋า รู้สึกโล่งใจจริงๆ ชี้ไปที่รถ โรลส์รอยซ์ ที่อยู่ข้างหลังเขา และพูดกับชายชราว่า “พ่อ ไปโรงแรมก่อน”
“ตกลง” ซู เฉิงเฟิง พยักหน้าเล็กน้อย และ เหอ หยิงซิ่ว ที่อยู่ด้านข้างได้เปิดประตูรถให้เขาก่อน ทำท่าทางเชิญชวน และพูดด้วยความเคารพ: “ลุงซู ได้โปรด!”
ซู เฉิงเฟิง ตอบสนองโดยไม่รู้ตัวและกำลังจะเข้าไปในรถ ทันใดนั้นเขาก็ตระหนักว่า เหอ หยิงซิ่ว กำลังแสดงท่าทางเชิญชวนด้วยมือทั้งสองข้าง เขาชี้ไปที่มือขวาของ เหอ หยิงซิ่ว ทันทีด้วยความประหลาดใจ และพึมพำ: “หยิงซิ่ว… คุณ…คุณ…เกิดอะไรขึ้นกับมือขวาของคุณ…”
YOU MAY ALSO LIKE
