ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน - บทที่ 5424 นำหน้าเราไปหนึ่งก้าวเสมอ! - novel-lucky

คำพูดของขุนนางอังกฤษทำให้เอิร์ลทั้งสามตกใจ

ตอนนี้เมื่อพวกเขาได้ยินลอร์ดอังกฤษพูดว่าลุงเจียงกง ตายแล้ว พวกเขาคิดว่าลุงเจียงกง ได้พบกับเจ้านายที่แข็งแกร่งกว่า แต่ตอนนี้พวกเขาตระหนักว่าลุงเจียงกง เสียชีวิตจากปืนป้องกันระยะใกล้

เดิมทีพวกเขาคิดว่ามีคนไม่กี่คนในโลกที่สามารถทำร้ายพวกเขาได้ และโดยพื้นฐานแล้วพวกเขาก็สามารถครอบงำได้ แต่วันนี้พวกเขาตระหนักว่าสิ่งที่เรียกว่าการบ่มเพาะนั้นไม่มีอะไรเทียบได้กับอาวุธหนัก

ลุง จงหยง ที่อยู่ในนิวยอร์กถามอย่างกระวนกระวาย: “นายท่าน… ใครจะใช้ปืนใหญ่ระยะใกล้จัดการกับลุงเจียงกง?! อาจเป็นกองทัพอย่างเป็นทางการของไซปรัส?”

“ไม่” ท่านลอร์ดพูดเสียงต่ำ เสียง:” ร่างกายของ เจียงกงโบ ตลอดจนหัวรบและปลอกกระสุนของปืนต่อสู้อากาศยานระยะใกล้ ทั้งหมดอยู่ในระยะของกองทหารรักษาการณ์ที่เสียชีวิตในไซปรัส ซึ่งหมายความว่าข้าศึกติดตั้งปืนต่อสู้อากาศยานระยะใกล้ ภายในกองทหารรักษาการณ์ล่วงหน้า จากนั้นรอให้ เจียงกงโบ มาที่ประตูและทำร้าย ทันทีที่ เจียงกงโบ มาถึงกองทหารรักษาการณ์ เขาก็ถูกยิงเสียชีวิตด้วยปืนต่อสู้อากาศยานระยะประชิด”

“ห๊ะ?!

” จู่ ๆ ลุงจงหยง ก็ตื่นตระหนกและโพล่งออกมา: “นายท่าน ถ้าเป็นไปตามที่ท่านพูด ก็ไม่ได้หมายความว่ากองทหารรักษาการณ์ที่เสียชีวิตนั้น แท้จริงแล้ว มันถูกข้าศึกจับตัวไปอย่างลับๆ ใช่หรือไม่” “

ใช่ “ลอร์ดอังกฤษพูดอย่างเย็นชา: “อีกฝ่ายต้องยึดครองกองทหารที่ตายก่อนแล้วจึงวางกับดักมรณะที่นี่”

ฉางเซิ่งโป กล่าวว่า: “ลอร์ดอังกฤษกองทหารรักษาการณ์ของทหารที่ตายนั้นเป็นความลับสุดยอดเสมอ ในการประชุมและข้อมูลทั้งหมดเกี่ยวกับกองทหารอยู่ในมือของผู้บัญชาการทหารสูงสุดของผู้บัญชาการทหารสูงสุด 5 เหล่าทัพ ผู้ใต้บังคับบัญชาคิดไม่ออกจริง ๆ ว่าศัตรูพบไซปรัสได้อย่างไร เจ้านายอังกฤษถอนหายใจ: “คุณคิดไม่ออก

ฉันคิดไม่ออก นับความพ่ายแพ้สองครั้งในนิวยอร์กและยุโรปเหนือ นี่เป็นครั้งที่สามแล้ว ดูเหมือนศัตรูจะรู้สถานการณ์ของเรา แถมยังนำหน้าเราไปหนึ่งก้าวเสมอ!”

ขณะที่เขาพูดนั้น ลอร์ดอังกฤษหยุดเล็กน้อยและพูดต่อ: “นอกจากนี้ ดูเหมือนว่าพวกเขาจะรู้ถึงจุดแข็งและจุดอ่อนของเรา พวกเขารู้ว่าลุงเจียงกง นั้นแข็งแกร่งมากโดยส่วนตัว และเขาแตกต่างจากนักรบที่ตายแล้ว และผู้พิทักษ์อัศวินมาก ต่อหน้าเขา ดังนั้นคราวนี้พวกเขาจึงวางปืนใหญ่ต่อต้านซึ่งเป็นอาวุธหนักที่ไม่ได้พูดถึงศิลปะการต่อสู้ไว้ที่กองทหารที่ตายแล้วเพื่อยิงและสังหาร ลุงเจียงกง อย่างหมดจดโดยไม่เปิดโอกาสให้เขาต้านทานและ หลบหนี จะเห็นได้ว่าคู่ต่อสู้ของเราไม่เพียงแต่ปฏิบัติต่อเราเท่านั้น ฉันเข้าใจดี และความคิดของฉันก็พิถีพิถันมาก และวิธีการของฉันก็ไม่ใช่มนุษย์อย่างแน่นอน…”