ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน - บทที่ 5495 นอนหลับสนิทมาก
ในเวลานั้น เย่เฉินคิดอยู่เสมอว่าสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าต้องไม่มีเงิน และเป็นเรื่องยากมากที่จะรับประกันว่าพวกเขาจะได้รับการศึกษาและมีอาหารเพียงพอ
แต่มันไม่ได้จนกว่าเขาจะได้รู้จัก กู่ ซิ่วอี้ อีกครั้งและถาม ถัง ซี่ไห่ ว่าเขาพบว่าในความเป็นจริง ถัง ซี่ไห่ จัดการทั้งหมดนี้ตั้งแต่เนิ่นๆ เหตุผลที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าแยกพวกเขาออกมาเพื่อปกป้องเขาคนเดียว
เป็นเวลาหลายปีที่แยกตัวจากโลกภายนอกที่ช่วยให้เขาหลีกเลี่ยงการค้นหาของทุกคน
ไม่ว่าจะเป็นญาติของ เย่เฉิน เพื่อนของพ่อแม่ หรือศัตรูที่ต้องการชีวิตของ เย่เฉิน และกำจัดพวกเขา พวกเขาทั้งหมดตั้งเป้าไปที่อื่นที่ไม่ใช่ จินหลิง หลังจากค้นหามาหลายปีก็ไม่เป็นผล
ไม่มีใครสามารถจินตนาการได้ว่าหลังจากผ่านไปหลายปี และผู้คนมากมายขุดคุ้ยในจินหลิง เย่เฉินยังคงอยู่ในเมืองนี้
หลังจากผ่านไปยี่สิบปี คุณตา คุณยาย และคุณอา ก็มาที่นี่อีกครั้ง และจากคำอธิบายของ หลี่ ย่าหลิน และ กู่ ซิวอี้ เย่เฉินก็รู้ว่าคุณตา และคุณยาย ไม่เคยละทิ้งการค้นหาตัวเองมานานหลายปี ดังนั้นใน หัวใจของ เย่เฉิน ลึกลงไปแล้วเขายังต้องการจดจำครอบครัวของยาย ของเขาด้วย อย่างน้อยเพื่อให้ผู้เฒ่าทั้งสองเลิกกังวล และโทษตัวเองสำหรับชีวิต และความตายที่ไม่รู้จัก
อย่างไรก็ตาม เมื่อเขาคิดว่า สมาคมโปชิง ยังคงไม่เต็มใจที่จะปล่อยครอบครัวของตา และยาย ของเขาไป เขาก็ทำได้เพียงระงับความคิดนี้ไว้ชั่วคราว
แต่ตากับยาย มาถึงที่นี่แล้ว และดูจากท่าทางแล้ว พวกเขาน่าจะวางแผนที่จะอยู่ที่นี่ไปอีกนาน ฉันจะอาศัยอยู่ใต้จมูกของพวกเขาไปอีกนานในอนาคต ในกรณีนี้ ฉันต้องทำ แน่ใจว่าจะไม่เปิดเผยตัวเอง มันไม่ง่ายเลยที่จะนึกถึงตัวตนของเขา
อย่างไรก็ตาม แม้ว่าเขาจะเต็มไปด้วยอารมณ์ในใจ แต่เขาก็ยังไม่เปลี่ยนการตัดสินใจของเขา
ฉันได้แต่หวังว่าตายายของฉันซึ่งอยู่ใกล้มือจะไม่พบเบาะแสที่เกี่ยวข้องกับฉัน
…
คืนนี้ เย่เฉินนอนทั้งคืน แต่ ตายาย ลุง และ หลี่ ย่าหลิน ที่อาศัยอยู่ใน ว่านหลิว วิลล่า ล้วนนอนหลับสนิท
ชายชรา อัน ฉีซาน ทนทุกข์ทรมานจากอาการนอนไม่หลับมาเป็นเวลานาน เขานอนหลับไม่เต็มอิ่มเป็นเวลาอย่างน้อย 10 ปี และในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา เวลาที่เขาสามารถหลับได้จริงๆ คือไม่เกิน 5 ชั่วโมงต่อวัน
ส่วนใหญ่เขานอนกันประมาณสิบโมงเย็น พลิกไปพลิกมา จนถึงเวลาสิบสองโมงเช้า เขาแทบจะไม่หลับเลยตอนประมาณตีหนึ่ง แต่เขานอนไม่ได้นานกว่าหนึ่งชั่วโมง ดังนั้นเขาจะตื่นก่อนบ่ายโมงอย่างแน่นอน และจะใช้เวลาอีกหนึ่งหรือสองชั่วโมงจึงจะหลับอีกครั้ง
การนอนไม่หลับเป็นเวลานานทำให้สภาพจิตใจของเขาไม่ดีนัก ซึ่งยังทำให้โรคอัลไซเมอร์ของเขาแย่ลงไปอีกขั้น
แต่เมื่อคืนนี้ ปัญหาที่คงอยู่มาอย่างน้อยสิบปีดูเหมือนจะได้รับการแก้ไขหลังจากที่เขามาที่จินหลิง
หลังจากที่เขาอาบน้ำเมื่อคืนนี้ เขาก็นอนหลับจนถึงรุ่งสาง
เขาไม่เคยตื่นขึ้นเลยสักครั้ง และเขาก็ไม่ได้ฝันใดๆ และดูเหมือนว่าเขาจะอยู่ในสภาพหลับลึกที่หาได้ยากตลอดทั้งคืน
ภรรยาที่อยู่เคียงข้างก็รู้สึกเช่นเดียวกัน
แม้ว่าหญิงชราจะยังไม่เป็นโรคอัลไซเมอร์ แต่เธอก็อายุมากขึ้นและเป็นการยากที่จะรับประกันคุณภาพการนอนหลับ
แต่เมื่อคืนก่อนเธอนอนจนถึงเจ็ดโมงเช้าเหมือนชายชราและนอนหลับสนิทมาก
เพราะฉันหลับสบายมาก ความรู้สึกแรกที่ฉันรู้สึกเมื่อลืมตาขึ้นมาคือความรู้สึกผ่อนคลายอย่างสุดจะพรรณนา
เมื่อเห็นว่าชายชราดูดีมาก เธอถามเขาโดยไม่รู้ตัว: “ฉีซาน เมื่อคืนคุณพักผ่อนเป็นอย่างไรบ้าง”
ฉีซาน เอนกายลงกับเตียงโดยยังคงพึมพำด้วยความไม่เชื่อ: “ดูเหมือนว่าฉันไม่ได้เจอคุณมาหลายปีแล้ว “ฉันหลับสบายมาก”
หลังจากนั้นเขาก็พูดอีกครั้ง: “อาจเป็นเพราะความเหนื่อยล้า และความเหนื่อยล้าเมื่อวานนี้ นั่นเป็นสาเหตุที่ทำให้ฉันนอนหลับสนิท…”
หลังจากนั้นทันที เขาส่ายหัวและบ่นว่า: “น่าจะนะ” อาจเป็นเพราะสิ่งนี้… บางทีมันอาจจะเกี่ยวกับสภาพแวดล้อมที่นี่ก็ได้ ฉันดูทางที่นี่เมื่อวาน ดูเหมือนว่าจะมีทะเลสาบอยู่บนภูเขา เฟิงจิงน่าจะดี แต่ก็เกินไป ดึกแล้ว ฉันไม่เห็น เห็นได้ชัดว่าด้วยสภาพแวดล้อมที่ดีเช่นนี้ผู้คนจะต้องสามารถพักผ่อนได้มาก”
หญิงชราพยักหน้าเห็นด้วยเล็กน้อยและเธอก็รู้สึกเช่นเดียวกัน
วินาทีถัดมา จู่ๆ เธอก็มองไปที่ อัน ฉีซาน ด้วยความสยองขวัญ และโพล่งออกมาว่า “ฉีซาน คุณยังจำสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อวานนี้ได้หรือไม่!”
YOU MAY ALSO LIKE
