ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน - บทที่ 5497 เย่เฉิน อย่าเปิดความสัมพันธ์ - novel-lucky

ในเวลานี้ ในร้านอาหารขนาดใหญ่ที่ชั้น 1 คนรับใช้ได้เตรียมอาหารเช้าแสนอร่อยไว้แล้ว อัน ฉงชิว และ หลี่ ย่าหลิน นั่งอยู่ที่โต๊ะอาหารที่เต็มไปด้วยพลังและกินอาหารเช้ารสเลิศทุกประเภท

ไม่ใช่แค่คู่สามีภรรยาสูงอายุเท่านั้นที่รู้สึกว่าพวกเขานอนหลับสนิท และสบายเป็นพิเศษในคืนนั้น พวกเขาสองคนก็รู้สึกแบบเดียวกัน

ทั้งสองรู้สึกราวกับว่าพวกเขาได้กลับไปสู่วัยที่ไร้หัวใจและเต็มไปด้วยพลังอย่างวัย 17 หรือ 18 ปี หลังจากหมดเรี่ยวหมดแรงในระหว่างวันแล้วพวกเขาก็หลับไปบนเตียงทันที

เมื่อเห็นคู่สามีภรรยาชรากำลังมา ทั้งสองรีบยืนขึ้น และกล่าวสวัสดี ขณะที่ อัน ฉงชิว ถามด้วยความเป็นห่วง: “พ่อกับแม่ เมื่อคืนคุณสองคนนอนหลับสบายดีไหม”

หญิงชราพูดอย่างตื่นเต้น: “ฉันนอนหลับสบายมาก และฉันขอบอกข่าวดีแก่คุณ ชายชรายังจำสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อวานได้!” “

จริงเหรอ?!” อัน ฉงชิว ตกใจที่ชุบแป้งทอดหล่นจากมือ เขามองไปที่พ่อหน้าแดงก่ำแล้วถามอย่างรวดเร็วว่า: “พ่อ , ยังจำทุกอย่างเมื่อวานได้ไหม?!”

ชายชราพูด: “ผมจำได้ส่วนหนึ่ง…ตั้งแต่วินาทีที่ผมลงจากเครื่องบิน และมาที่นี่ ผมจำได้ชัดเจนมาก จำได้ไม่ชัดเจน ก่อนหน้านั้น”

อัน ฉงชิว โพล่งออกมา: “ตอนนี้ฉันกำลังบอกหยาหลิน ว่าสถานที่นี้ดูเหมือนจะเป็นดินแดนสมบัติแห่งลางบอกเหตุธรณี หลังจากมีคนนอนที่นี่ เขารู้สึกผ่อนคลายมากทั่วร่างกายของเขา เขาบอกว่าเขารู้สึกเช่นกัน เหมือนกัน และคิดว่าน่าจะเป็นภาพหลอนหรือภาพลวงตาแบบไหนกัน ไม่คาดคิดว่าลูกสองคนจะรู้สึกแบบเดียวกัน ที่เหลือเชื่อยิ่งกว่าคือพ่อ ลูกยังจำสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อวานได้ คือ น่าอัศจรรย์เกินไป!”

เขาพูด มองไปด้านข้าง หลี่ ย่าหลิน ถาม: “ย่าหลิน คุณคิดว่ามีบางอย่างที่เลื่อนลอยอยู่ในนั้นหรือไม่”

หลี่ ย่าหลิน ยิ้มและพยักหน้า และพูดว่า: “เรื่องนี้ค่อนข้างวิเศษ และที่สำคัญกว่านั้น ฉันยังสัมผัสได้ถึงความงามของมันจริงๆ บางทีอาจมีบางอย่างที่เลื่อนลอยเกี่ยวกับเรื่องนี้”

แม้ว่า หลี่ ย่าหลิน จะกล่าวเช่นนั้น แต่เขาก็ตระหนักดีอยู่แล้วในใจว่าการเปลี่ยนแปลงที่ยอดเยี่ยมนี้ไม่ได้เลื่อนลอยอย่างแน่นอน และมันจะต้องแตกต่างออกไป จาก เย่เฉิน อย่าเปิดความสัมพันธ์

เขาแน่ใจด้วยซ้ำว่าสิ่งนี้เขียนโดย เย่เฉิน

ปรากฎว่า หลี่ ย่าหลิน ไม่เชื่อในอภิปรัชญา แต่เมื่อเขาได้รับการช่วยเหลือจาก เย่เฉิน เขาไม่เพียงเชื่อในอภิปรัชญาเท่านั้น แต่ยังกลัวมันด้วย

ยิ่งกว่านั้น เขาเป็นนักสืบเอง และไวต่อข้อมูลทุกประเภทมาก แม้ว่า เย่เฉิน จะไม่ได้บอกความลึกลับของวิลล่านี้ให้เขาฟัง แต่ในโทรศัพท์กับ เย่เฉิน ก่อนที่เขาจะมา เย่เฉิน ก็อธิบายให้เขาฟังโดยเฉพาะ เราต้องแน่ใจว่าชายชราและหญิงชราอาศัยอยู่ในวิลล่านี้ และพยายามปล่อยให้พวกเขาอยู่ให้นานที่สุด

เดิมทีเขาไม่เข้าใจเช่นกัน ในแง่หนึ่ง เย่เฉิน ไม่ต้องการจดจำคู่สามีภรรยาเก่า และในทางกลับกัน เขาต้องการให้พวกเขาอยู่ที่นี่เป็นระยะเวลานานขึ้น มีความขัดแย้งกันอย่างเห็นได้ชัด ระหว่างทั้งสอง

แต่เช้าวันนี้ เมื่อร่างกายของเขามีความรู้สึกที่ยอดเยี่ยม เขาตระหนักว่านี่คือจุดประสงค์ที่แท้จริงของ เย่เฉิน

เย่เฉินได้สร้างความวุ่นวายครั้งใหญ่ที่นี่ เพื่อให้ผู้คนที่อาศัยอยู่ที่นี่ได้รับการพัฒนาและปรับปรุงร่างกายอย่างมาก

บางที ตราบใดที่ชายชราอยู่ที่นี่อีกสองสามวัน ปัญหาที่เกิดจากโรคอัลไซเมอร์ก็สามารถแก้ไขได้อย่างง่ายดาย

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ หลี่ ย่าหลิน ก็ชื่นชม เย่เฉิน มากยิ่งขึ้น แม้ว่าเขาจะจำตายาย ของเขาไม่ได้

ในเวลานี้ หญิงชราพูดอย่างมีความสุข: “ตั้งแต่ฉันมาที่นี่เพียงหนึ่งวันฉันก็ได้เห็นพัฒนาการครั้งใหญ่ ถ้าฉันอยู่ที่นี่อีกสองสามวัน บางทีโรคนี้อาจจะหายได้เอง!”

ท้ายที่สุด เธอนึกถึงบางสิ่ง รีบมองไปที่ชายชราที่อยู่ด้านข้าง และพูดอย่างตื่นเต้น: “ฉีซาน จากนี้ไป เจ้าควรพยายามจดจำทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในวันนี้ ทุกรายละเอียด สิ่งที่เจ้าได้ยิน สิ่งที่เจ้าพูดกับคนอื่น ทุกประโยค เราจะทบทวนที่นี่ พรุ่งนี้เช้า แล้วดูว่าคุณจะเก็บความทรงจำของวันนี้ไว้ได้แค่ไหน!”