ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน - บทที่ 5498 ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
เมื่อได้ยินสิ่งที่หญิงชราพูด หลี่ ย่าหลิน รู้สึกตื้นตัน และโพล่งออกมา: “คุณป้า! คุณมีความคิดที่ดี!”
หลังจากนั้น เขาก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาเปิดการบันทึกวิดีโอทันที และพูดว่า “ผลัดกัน ใช้วิดีโอเพื่อบันทึกสำหรับลุงอัน ฉงซิ่ว รีบจัดคนซื้อกล้องกีฬาสองสามตัวที่สามารถพกติดตัวไปเพื่อบันทึกได้ไม่หยุด เมื่อลุงอัน พักผ่อนในตอนกลางคืน ให้ใครบางคนนำเข้าสื่อทั้งหมด คอมพิวเตอร์และตัดมันออกทั้งหมด พรุ่งนี้ มาเล่นใหม่ด้วยกัน!”
อัน ฉงชิว ก็ตื่นเต้นเช่นกันและพูดโดยไม่ลังเล: “ตกลง! ฉันจะจัดการเดี๋ยวนี้!”
หญิงชราพูดอีกครั้ง: “ฉันคิดว่าสภาพแวดล้อมที่นี่ ดีมาก ฉีซาน เร็วเข้า ไปกินข้าวกันเถอะ หลังจากที่เราทานอาหารเสร็จ ฉันจะพาเธอไปเดินเล่นที่ริมทะเลสาบ บางทีมันอาจจะได้ผลดีกว่า!”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ หลี่ ย่าหลิน ก็รีบพูดว่า: “คุณป้า ฉัน มีความเห็นไม่ลงรอยกันในประเด็นนี้ ฉันว่าให้คุณกับลุงอัน อยู่ในวิลล่านี้ดีที่สุด อย่าไปไหน!”
หญิงชราถามอย่างสงสัย: “ย่าหลิน คุณกำลังคิดอะไรอยู่”
หลี่ ย่าหลิน พูดอย่างเคร่งขรึม: “ คุณป้า บอกตามตรงว่าตื่นแต่เช้า หลังจากนั้นก็ออกไปเดินเล่นกัน พูดตามตรง แม้ว่าสภาพแวดล้อมที่นี่จะดี แต่ก็ห่างไกลจากความรู้สึกสวรรค์ ไม่มีอะไรมาก กว่าภูเขาที่มีทะเลสาบเล็ก ๆ แล้วก็มีต้นวิลโลว์มากขึ้น สภาพแวดล้อมแบบนี้ในเมืองอย่าง จินหลิง แน่นอนว่าถือว่าดีมาก แต่เมื่อเทียบกับคฤหาสน์ของ อันเจีย ฉันคิดว่ามันแย่กว่ามาก ไม่มีเหตุผลใดที่ภูเขา และแม่น้ำที่นี่ดีกว่าคฤหาสน์ของ อันเจีย”
เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ หลี่ ย่าหลิน สรุป: “ดังนั้นฉันรู้สึกว่าหากการปรับปรุงทางกายภาพแบบนี้เป็นอภิปรัชญาชนิดหนึ่งจริงๆ ความลึกลับของอภิปรัชญานี้จะต้อง อยู่ในบ้านนี้ไม่ใช่ในสิ่งแวดล้อมภายนอก”
หญิงชราพยักหน้าอย่างครุ่นคิด
เธอรู้สึกว่าสิ่งที่ หลี่ ย่าหลิน พูดมีเหตุผล
เท่าที่เกี่ยวข้องกับทิวทัศน์ธรรมชาติ ความแข็งแกร่งของฮาร์ดแวร์ที่อยู่นอกประตูของ ว่านหลิว วิลล่า ไม่สามารถเทียบได้กับระดับจุดชมวิว ใน หัวเซีย
อย่างไรก็ตามคฤหาสน์ในสหรัฐอเมริกาเกือบจะอยู่ในระดับเดียวกับจุดชมวิวระดับสูง หากกล่าวว่าการเปลี่ยนแปลงในร่างกายของทุกคนได้รับผลกระทบจากสภาพแวดล้อมดูเหมือนว่าจะไม่เป็นเช่นนั้นสำหรับสถานที่เช่น ว่านหลิววิลล่า
หลี่ ย่าหลิน พูดกับ อัน ฉงซิว ในเวลานี้: “อย่างไรก็ตาม ฉงซิว คนรับใช้ที่มาที่นี่ล่วงหน้าอาศัยอยู่ในวิลล่าอื่นหรือไม่” “ใช่”
อัน ฉงซิว พยักหน้าและพูดว่า: “คนรับใช้ทั้งหมด และบอดี้การ์ดไม่ ไม่ได้อาศัยอยู่ในวิลล่านี้ สิ่งที่ฉันคิดในตอนนั้นคือวิลล่านี้สงวนไว้สำหรับครอบครัวของอัน เพื่ออยู่อาศัย และคนรับใช้จะต้องเข้ามาทำงานประจำวันเท่านั้น”
หลี่ ย่าหลิน กล่าวว่า: “คุณ สามารถสร้างผลข้างเคียง ถามพวกเขา ถามพวกเขาว่าพวกเขารู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงที่ชัดเจนในร่างกายหรือไม่ ในช่วงไม่กี่วันที่พวกเขาอาศัยอยู่ที่นี่”
อัน ฉงชิว หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาทันที โทรหาแม่บ้าน และปรึกษากันข้างสนาม .
แม่บ้าน และคนรับใช้ที่มาถึงก่อนเวลาเหล่านี้อาศัยอยู่ในวิลล่ารอบๆ หลายแห่ง แต่ตามคำอธิบาย พวกเขามีความรู้สึกพิเศษ เมื่ออาศัยอยู่ที่นี่สองสามวัน
ด้วยเหตุนี้ อัน ฉงซิว จึงเห็นด้วยกับคำกล่าวของ หลี่ ย่าหลิน มากยิ่งขึ้น และรู้สึกว่าเหตุผลที่ความทรงจำของพ่อของเขาดีขึ้น และเหตุผลที่คนอื่นรู้สึกผ่อนคลายอย่างมาก สันนิษฐานว่าอยู่ในวิลล่าแห่งนี้
อัน ฉงชิว จึงพูดว่า: “พ่อครับแม่ สองสามวันนี้อย่าออกไปไหน ลองอยู่ในวิลล่านี้สัก 24 ชั่วโมง แล้วดูว่าอาการของพ่อจะดีขึ้นไหม
หญิงชรารีบพูดว่า: “ฉันวางแผนที่จะไปเช่นกัน ไปยังสถานที่ที่พี่สาวของคุณเคยอาศัยอยู่ในวันนี้
อดีต – ภรรยาของลูกชายคนโตของครอบครัวซู หรือไม่ เป็นภรรยาเก่าของ ซู โซวเดา หรือไม่ ” “
ใช่” หญิงชราพยักหน้าเล็กน้อย
อัน ฉงซิว ดูประหลาดใจ: “ภรรยาเก่าของ ซู โซวเดา ทำไมเธอถึงซื้อที่ที่พี่สาว และน้องเขยของฉันอาศัยอยู่”
หญิงชราถอนหายใจเบา ๆ : “ฉันขอให้ใครสักคนตรวจสอบ ภรรยาเก่าของ ซู โซวเดา เป็นแฟนของพี่เขยของคุณตลอดเวลา เธอคิดถึงพี่เขยของคุณมาตลอดหลายปีมาแล้ว เมื่อไม่นานมานี้ เธอโกรธเพราะการประมูลบ้านเก่า เธอสูญเสียตระกูลซูไป และเธอก็เกือบจะถูกล้างโดยตระกูลซู ในเวลานั้น เหตุการณ์ค่อนข้างใหญ่ และเราได้ยินเรื่องนี้ในสหรัฐอเมริกา”
” ใช่ … “
อัน ฉงซิว พยักหน้าและพูดว่า: “ฉันไม่รู้รายละเอียดเฉพาะเจาะจง ฉันรู้แค่ว่าซู เรื่องอื้อฉาวที่ชายชราต้องการฆ่าลูกสะใภ้ของเขาเป็นที่รู้จักกันดี แต่ฉันไม่รู้ คาดว่าจะเป็นเพราะเหตุนี้…”
จากนั้น อัน ฉงชิว ก็พูดอีกครั้ง: “ถ้าอย่างนั้น ให้พ่อพักผ่อนที่นี่ แล้วฉันจะไปกับคุณที่นั่นสักพัก ไปเถอะ”
ชายชราพูดโดยไม่ลังเล: “ไม่ ฉันก็อยากไปเหมือนกัน!”
อัน ฉงชิว รีบพูดว่า: “พ่อ ดูแลตัวเองดีๆ ในวิลล่า เรายังรอการตรวจสอบกับคุณในวันพรุ่งนี้ และดูว่าพรุ่งนี้คุณจะทำได้หรือเปล่า” มีอะไรที่ฉันจำได้ไหม”
ชายชราโบกมือ: “คุณเล่นซ้ำได้ทุกเมื่อ และคุณก็เล่นซ้ำในวันพรุ่งนี้ได้ มะรืนนี้ ในเมื่อแม่ของคุณกำลังจะไปที่ที่ เฉิงฉี และ ฉางอิ่งเคยอาศัยอยู่มาก่อน ผมก็เช่นกัน อยากไปดู”
สิ่งที่ ฉงชิว ต้องการจะพูด หญิงชราก้าวไปข้างหน้าและพูดว่า: “ฉงชิว พ่อของคุณพูดถูก อย่างไรก็ตาม เราจะอยู่ที่นี่สักพัก และการเริ่มต้นใหม่จะไม่ใช่วันนี้ ไปด้วยกัน!”
อัน ฉงชิว เห็นว่าแม่ของเขาพูด เขาจึงหยุดพูด พยักหน้าทันทีและพูดว่า “โอเค แม่ ลูกกับพ่อจะทานอาหารก่อน แล้วฉันจะจัดการให้”
ทันใดนั้น อัน ฉงชิว ขยิบตา ที่ หลี่ ย่าหลิน และทั้งสองออกจากห้องอาหาร มาที่ลานบ้าน
YOU MAY ALSO LIKE
