ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน - บทที่ 5595 ทำไมคุณกลับมากะทันหัน
“ตกลง.” เย่เฉิน กล่าวว่า “บอกฉันเมื่อการฝึกทหารสิ้นสุดลง”
หลิน ว่านเอ๋อ อ้ำอึ้งอย่างหนักแล้วพูดว่า: “พี่ชาย เย่เฉิน อย่าบอกคุณตอนนี้ เมฆหายไปแล้ว และเราต้องดำเนินการฝึกทหารอีกครั้ง” อ่านนิยายฟรี
“ตกลง.” เย่เฉิน ไม่คิดมาก และพูดว่า “คุณควรฝึกทหารก่อน”
หลิน ว่านเอ๋อ วางสายโทรศัพท์ของ เย่เฉิน และไม่เลือกที่จะกลับไปที่สนามเด็กเล่น แต่เดินตรงออกจากโรงเรียนไปตลอดทาง
เธอสวมหน้ากากและรออยู่ที่ประตูไม่กี่นาทีก่อนที่พี่สาวเซียน จะขับรถโรลส์รอยซ์ไปที่ข้างถนน
รถโรลส์-รอยซ์หยุดอยู่ตรงหน้า หลิน ว่านเอ๋อ และเธอก็นั่งแถวหลังทันที พี่สาวเซียน ถามเธอด้วยความประหลาดใจ “คุณหลิน คุณขอให้ฉันมากะทันหัน เกิดอะไรขึ้น”
หลิน ว่านเอ๋อ โพล่งออกมา: “มันไม่มีอะไรสำคัญ แค่การฝึกทหารนั้นเหนื่อยเกินไปและฉันไม่ต้องการเข้าร่วมอีกต่อไป พาฉันกลับไปที่ ซีจิน วิลล่า”
จากนั้นเธอพูดกับ พี่สาวเซียน อีกครั้ง: “ยังไงก็ตาม พี่สาวเซียน แค่ทักทายผู้นำโรงเรียนและบอกฉันว่าช่วงนี้ฉันรู้สึกไม่ค่อยสบาย และฉันจะไม่เข้าร่วมการฝึกทหารที่เหลือ”
พี่สาวเซียน ผงะเล็กน้อย แต่ไม่นานก็โล่งใจ
การฝึกทหารเป็นงานหนัก และเป็นเรื่องปกติที่หญิงสาวอย่าง หลิน ว่านเอ๋อ จะไม่ปรับตัว
ดังนั้นเธอจึงพูดทันที: “ตกลง คุณหลิน ฉันจะพาคุณกลับไปที่ ซีจิน วิลล่า ก่อน จากนั้นฉันจะสื่อสารกับผู้นำของโรงเรียนของคุณ”
“ตกลง.” หลิน ว่านเอ๋อ พยักหน้า ไม่พูดอะไรอีก แต่มองออกไปนอกหน้าต่าง ความคิดของเธอโลดแล่น…
ในไม่ช้า โรลส์รอยซ์ ที่ขับโดย พี่สาวเซียน ก็หยุดที่ลานของ ซิจิน วิลล่า
หลิน ว่านเอ๋อ ไม่รอให้ พี่สาวเซียน เปิดประตู เธอจึงผลักประตูและลงจากรถ และเดินไปที่ลานเล็กๆ ของเธอที่ชั้นบนสุดโดยไม่หันศีรษะของเธอ และพูดว่า “พี่สาวเซียน ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ฉันจะอยู่บ้านและจะกินข้าววันละ 3 มื้อ วางไว้ตรงนอกประตูลานบ้านของฉัน และคุณสามารถออกไปได้หลังจากเคาะประตู”
พี่สาวเซียน รู้สึกประหลาดใจ เธอเข้าใจว่า หลิน ว่านเอ๋อ ไม่ต้องการฝึกทหาร แต่เธอไม่เข้าใจว่าทำไม หลิน ว่านเอ๋อ ถึงไม่อยากออกไปไหน
แต่ในฐานะคนรับใช้ โดยธรรมชาติแล้วคุณไม่สามารถถามคำถามมากเกินกว่าที่ไม่ควรได้ ดังนั้นเธอจึงพูดโดยไม่ต้องคิด: “ตกลง คุณหลิน ฉันเข้าใจแล้ว! คุณมีความต้องการพิเศษเกี่ยวกับมื้ออาหารของคุณหรือไม่”
“อะไรก็ได้ที่คุณต้องการ” หลิน ว่านเอ๋อ พูดอย่างสบาย ๆ “แค่ดูการเตรียมการ”
หลังจากพูดจบ เธอรีบวิ่งไปที่ชั้นบนสุด เปิดประตูและเข้าไปในลานเล็กๆ ของเธอ
ชิว หยิงชาน ผู้สูงอายุเห็น หลิน ว่านเอ๋อ ขึ้นบันไดสูงสุดจากระยะไกล และรีบออกมาเพื่อหยุด นางเซียน และถามว่า “ซู่เซียน,, เธอไม่ได้อยู่ในโรงเรียนฝึกทหารเหรอ? ทำไมคุณกลับมากะทันหัน”
นางเซียน ส่ายหัวและพูดด้วยใบหน้าว่างเปล่า:“ ท่านคะ คุณหลิน เพิ่งโทรหาฉันให้ไปที่ประตูมหาวิทยาลัยจินหลิง หลังจากขึ้นรถเธอบอกว่าเธอไม่ได้วางแผนที่จะเข้าร่วมการฝึกทหาร เธอจะกลับมาใช้ชีวิตในทุกวันนี้ และเธอยังบอกด้วยว่าตั้งแต่วันนี้ อย่างน้อยเธอก็ไม่อยากออกไปไหน และให้ฉันทำอาหารสามมื้อต่อวันไปกินที่นอกลาน…”
“โอ้…” ซิว หยิงซาน พยักหน้าเบา ๆ และพูดว่า:“ ฉันบอกคุณว่าไปเถอะ ยกเว้นคุณจะส่งอาหารให้ผู้หญิงคนนั้น อย่าให้ใครรบกวนผู้หญิงคนนั้น”
“ค่ะท่าน” พี่สาวเซียน รู้ว่าสามีของเธอเคารพหลินว่านเอ๋อมาก ดังนั้นจึงไม่แปลกใจเลยในเวลานี้
YOU MAY ALSO LIKE
