ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน - บทที่ 5775 บอกลาชั่วคราว（2）
ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5775
หูเล่อฉีถามอย่างแปลกใจว่า：“เรื่องอะไรเหรอถึงต้องมีลับลมคมในขนาดนี้？”
เย่เฉินอธิบายว่า：“บริษัทผลิตยาเก้าเสวียนที่คุณพูด ผมมีคอนแทคเล็กน้อย ผมสนิทกับผู้รับผิดชอบสองสามคน ถ้าพวกคุณอยากต่อสู้เพื่อโอกาสในการทดลองยาเกิดใหม่เก้าเสวียน ผมช่วยเร่งให้คุณได้”
หูเล่อฉีและซูหลานตกใจอย่างมาก หูเล่อฉีโพล่งถามไปว่า：“อะเฉิน คุณไม่ได้ล้อเล่นกับผมใช่ไหม？คุณรู้จักคนรับผิดชอบของบริษัทผลิตยาเก้าเสวียนจริงเหรอ？！”
เย่เฉินพูดอย่างจริงจังว่า：“เรื่องสำคัญแบบนี้ ผมจะล้อเล่นกับพวกคุณได้อย่างไร”
หูเล่อฉีรีบถามว่า：“คนที่คุณรู้จัก เป็นผู้รับผิดชอบงานด้านไหน？”
เย่เฉินพูดว่า：“ผมรู้จักผู้รับผิดชอบทั้งบริษัทผลิตยาเก้าเสวียน ชื่อว่าเว่ยเลี่ยง การทดลองทางคลินิกของยาเกิดใหม่เก้าเสวียน ก็เป็นเขาที่รับผิดชอบอย่างเต็มที่ จากมิตรภาพของผมกับเขาแล้ว คงไม่ใช่ปัญหาที่จะเอาสองรายชื่อให้พวกคุณ”
ทั้งสองดูเหลือเชื่อ
ชื่อของเว่ยเลี่ยง พวกเขาคุ้นหูเป็นอย่างดี
ไม่มีใครรู้ว่าเจ้าของบริษัทผลิตยาเก้าเสวียนที่แท้จริงคือใครกันแน่ แต่แทบทุกคนที่รู้จักบริษัทผลิตยาเก้าเสวียน ต่างเคยได้ยินชื่อเว่ยเลี่ยง
ทุกคนต่างรู้ว่า เว่ยเลี่ยงคือ CEO ของบริษัทผลิตยาเก้าเสวียน ทุกอย่างของบริษัทผลิตยาเก้าเสวียนต่างเป็นเขาที่ตัดสินใจ และโควตาการทดสอบยาเกิดใหม่เก้าเสวียนครั้งนี้ก็เกี่ยวข้องกับเขาด้วย
ว่ากันว่าคน ๆ นี้ไม่เห็นแก่ผลประโยชน์ส่วนตัว ไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น หลายคนที่คุกเข่าขอโควตาด้วยเงินจำนวนมหาศาล แต่เขาก็ยังไม่ไหวติง และยังสามารถดำเนินตามคะแนนตามที่เย่เฉินบอก มาประเมินเลื่อนตำแหน่ง
คนธรรมดาอยากเจอเขาก็ดูเพ้อฝัน ปัจจุบันเว่ยเลี่ยงไม่ได้ออกไปพบใครแล้ว นอกจากร้านค้าตัวแทนและซัพพลายเออร์ คนส่วนใหญ่อยากพบเขา ก็ไม่มีโอกาส แล้วนับประสาอะไรกับการขอความช่วยเหลือจากเขา
ดังนั้น หูเล่อฉีจึงไม่อยากจะเชื่อในทันทีว่า เย่เฉินจะรู้จักกับเว่ยเลี่ยง
เขาถามโดยไม่รู้ตัวอย่างตื่นเต้นไปว่า：“อะเฉิน……คุณไม่ได้กำลังล้อผมเล่นใช่ไหม？คุณรู้จักประธานเว่ยจริง ๆ เหรอ？”
“รู้จัก”เย่เฉินพยักหน้า พูดว่า：“พวกคุณสองคนอยู่ในสถานการณ์พิเศษ พวกคุณคิดว่าผมจะเอาเรื่องสำคัญมาล้อเล่นกับพวกคุณเหรอ？”
หูเล่อฉีรีบโบกมือพูดว่า：“ไม่ใช่ ๆ อะเฉิน ผมไม่ได้หมายความเช่นนั้น ผมแค่ตกใจมากไปหน่อย ……”
เย่เฉินพูดด้วยรอยยิ้มว่า：“ตกใจไม่เป็นไร อย่าถ่วงเรื่องสำคัญก็พอ ถ้าเชื่อผม ผมแนะนำให้ตอนนี้คุณใช้มือถือเช็กตั๋วเครื่องบินจากต้าหลี่ไปจินหลิง หลังจากถึงจินหลิง ก็ไปที่หน้าประตูโรงงานบริษัทผลิตยาเก้าเสวียนทันที แล้วเดี๋ยวคุณเมมเบอร์ผมไว้ พอถึงแล้วโทรหาผม ที่เหลือผมจัดการเอง คุณไม่ต้องห่วง”
หูเล่อฉีและซูหลานต่างมองหน้ากัน และมองเห็นความไม่เชื่อในสายตาของกันและกัน
แต่หูเล่อฉียังคงตัดสินใจเชื่อเย่เฉิน ดังนั้นจึงโพล่งไปว่า：“โอเค！ผมจะดูตั๋วเครื่องบิน！อะเฉิน ไม่ว่าเรื่องนี้จะประสบความสำเร็จหรือไม่ พวกเราขอขอบคุณคุณจากก้นบึ้งของหัวใจ！”
เย่เฉินยิ้ม พูดว่า：“ไม่ต้องเกรงใจ พอได้โควตาแล้ว ค่อยขอบคุณผมก็ยังไม่สาย”
พูดไป เขาก็พูดอีกว่า：“เอาล่ะ พวกคุณไม่ต้องไปส่งพวกเราแล้ว พวกเราไปก่อน ถ้าพวกคุณอยากบอกลาทุกคน ก็กลับไปสิ แล้วก็จะได้เก็บของด้วย”
หูเล่อฉีพยักหน้าอย่างแรง พูดว่า：“เราสองคนไปลาทุกคนก่อน”
เย่เฉินเตือนว่า：“อย่าบอกละเอียดว่าจะทำอะไร เพราะนี่ก็เป็นการใช้เส้นสาย ไม่เหมาะที่จะเปิดเผย”
“ครับ！”หูเล่อฉีพูดโดยไม่คิด：“ไม่ต้องห่วง พวกเราไม่เอาไปพูดแน่！”
เย่เฉินคิดอะไรได้ จึงพูดด้วยรอยยิ้มว่า：“ใช่สิ พอคุณถึงจินหลิงแล้ว ถ้าหาเจมส์ สมิธเจอ ก็ให้เขาพาลูกชายเขา ไปบริษัทผลิตยาเก้าเสวียนกับพวกคุณด้วย ถึงตอนนั้นเว่ยเลี่ยงจะจัดการเอง！”
YOU MAY ALSO LIKE
