ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน - บทที่ 5783 หันไปด้านหน้าสถานที่อันตราย（2） - novel-lucky

ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5783
พวกเขาหันหน้าไปมอง จึงพบว่า คนที่พูดกันเป็นผู้จัดการทั่วไปของบริษัทผลิตยาเก้าเสวียน เว่ยเลี่ยง

พนักงานรักษาความปลอดภัยที่ถูกเรียกว่าหัวหน้าซุนเห็นเว่ยเลี่ยงมา พูดอย่างเกรงใจทันทีว่า：“ประธานเว่ย ในเมื่อพวกเขาคือเพื่อนของพวกคุณ งั้นคุณช่วยลงทะเบียนข้อมูลพวกเขาด้วย”

ตามกฎของบริษัทผลิตยาเก้าเสวียน แขกที่มาจากข้างนอกต้องให้เจ้าหน้าที่ภายในมารับไปเท่านั้น

และพนักงานที่มารับทุกคนจะต้องลงทะเบียนข้อมูลของผู้มาเยี่ยมตามความเป็นจริง ซึ่งแบบนี้จะสะดวกในการเก็บเข้าระบบ แม้ว่าจะเป็นเว่ยเลี่ยงก็ไม่มีข้อยกเว้น

เว่ยเลี่ยงพยักหน้า มองไปที่ทั้งสามคน ยิ้มไปพูดไปว่า：“คุณสมิธผมรู้จัก อีกสองคน กรุณาโชว์เอกสารยืนยันตัว ผมจะลงทะเบียน”

หูเล่อฉีพูดอย่างตื่นเต้น：“ประ……ประธานเว่ยสวัสดีครับ ผมหูเล่อฉี นี่แฟนผมซูหลาน พวกเรา……พวกเราเป็นเพื่อนอะเฉิน เขาให้พวกเรามาหาคุณ ……”

เว่ยเลี่ยงยิ้ม แล้วพูดว่า：“ผมรู้ เขาโทรหาผมแล้ว พวกคุณไม่ต้องห่วง เรื่องที่เขารับปากพวกคุณ ผมจะทำตามสัญญา”

หูเล่อฉีและซูหลานน้ำตาไหลด้วยความดีใจทันที

ในความคิดของผู้ป่วยโรคมะเร็ง สถานะของบริษัทผลิตยาเก้าเสวียน สูงกว่าเมโยคลินิกมาก ได้บริษัทผลิตยาเก้าเสวียนมารับทดลองทางคลินิก ก็หมายความว่าเราได้หันไปด้านหน้าสถานที่อันตราย แล้วเริ่มเดินกลับไปแล้ว

เจมส์ สมิธอุ้มลูกไว้ก็ยิ่งร้องไห้ด้วยความดีใจ เขามองเว่ยเลี่ยง พูดอย่างรู้สึกขอบคุณและละอายใจอย่างมาก：“คุณเว่ย ขอบคุณที่ให้โอกาสจิมมี่ ……และได้โปรดยกโทษให้กับความเย่อหยิ่งและความไม่รู้ของผมตอนแรกด้วย ……”

เว่ยเลี่ยงยิ้มไปพูดไปว่า：“คุณสมิธ คนที่คุณควรขอบคุณไม่ใช่ผม เดี๋ยวผมจะคุยกับคุณอย่างละเอียด”

พูดจบ เขาก็รับเอกสารที่หูเล่อฉีและซูหลานยื่นมา หลังจากลงทะเบียนแล้ว จึงพูดว่า：“พวกคุณตามผมมา ตอนนี้ผมจะจัดที่ให้พวกคุณ”

พวกเขาดีอกดีใจ รีบตามเว่ยเลี่ยงเข้าไปในบริษัทผลิตยาเก้าเสวียน

ทันทีที่เข้าประตูบริษัทผลิตยาเก้าเสวียนไป ก็จะเห็นด้านข้างในประตู จอดรถธุรกิจไว้หลายคัน เว่ยเลี่ยงชี้ไปที่คันหนึ่งแล้วพูดกับทั้งสามว่า：“ปัจจุบันบริษัทผลิตยาเก้าเสวียนครอบคลุมพื้นที่ขนาดใหญ่มาก ศูนย์ทดลองคลินิกครั้งนี้ อยู่ห่างจากประตูทางเข้า 1.5 กิโลเมตร พวกเรานั่งรถไปที่นั่นกันเถอะ”

พวกเขาพากันพยักหน้า ตามเว่ยเลี่ยงนั่งรถธุรกิจ

คนขับสตาร์ทรถ เว่ยเลี่ยงเริ่มแนะนำว่า：“หลังจากที่ผมได้รับโทรศัพท์เมื่อครู่นี้ ก็ได้เตรียมโควตาสำหรับการทดลองทางคลินิกให้ทุกคนแล้ว แต่ว่าผู้ใหญ่และเด็กในการทดลองทางคลินิกของเราจะถูกแยกกัน ดังนั้น คุณหู คุณซูในฐานะผู้ใหญ่ จะเข้ากลุ่มผู้ใหญ่โดยตรง ในกลุ่มผู้ใหญ่มีผู้ป่วย 4 คนในห้อง ไม่ให้ญาติมาเยี่ยมและช่วยดูแล ชีวิตประจำวันและของใช้ที่จำเป็น ทีมพยาบาลของเราจะดูแลเอง”

ทั้งสองรีบพยักหน้า

สำหรับพวกเขาแล้ว ไม่สำคัญว่าจะมีคนในครอบครัวมาด้วยหรือไม่ สิ่งสำคัญคือทั้งสองไปด้วยกันได้แค่นั้นก็พอแล้ว

ตอนนี้เองเว่ยเลี่ยงมองไปที่เจมส์ สมิธอีก แล้วพูดว่า：“คุณสมิธ กลุ่มเด็กของเรา ผู้ป่วย 2 รายนอนในห้องเดียวกัน แต่ผู้ปวยเด็กทุกคนจะมีผู้ปกครองมาช่วยดูแลได้ คุณหรือภรรยาคุณก็อยู่ดูแลเขาได้ แต่ทุกครั้งจะเฝ้าได้คนเดียว ถ้าต้องการเปลี่ยนคน ต้องใช้บัตรผ่านเฉพาะ ลงทะเบียนที่ด้านนอกประตู”

เจมส์ สมิธพูดอย่างไม่ลังเลว่า：“ผมช่วยดูแล！”