ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน - บทที่ 5861 มองหาเบาะแสที่เราไม่รู้
เมื่อพิจารณาจากพฤติกรรมการกลับมาของ หวู่ เฟยหยาน เพียงอย่างเดียว เป็นเรื่องยากสำหรับ เย่เฉิน และ หลิน ว่านเอ๋อ ที่จะตัดสินความตั้งใจของเธอ
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง หลิน ว่านเอ๋อ กังวลว่า หวู่ เฟยหยาน จะไม่ออกจาก ซิวันดาซาน จริงๆ เมื่อเธอจากที่นี่ แต่จำเป็นต้องค้นหาจุดหมายปลายทางใหม่
ดังนั้นเธอจึงพูดกับเย่เฉิน: “นายน้อย พ่อของฉันเคยกล่าวไว้ว่าห้องหินที่ซือกงและชายชราของเขา หวู่ เฟยหยาน ขับรถไปทางทิศตะวันตกหายไปอย่างไร้ร่องรอย ห้องหินถูกซ่อนหรือย้ายไปที่อื่น หวู่ เฟยหยาน มาที่ ชิวาน ดาชาน นี้ เวลาน่าจะค้นหาที่อยู่ของห้องหินนั้นได้มากที่สุด”
เย่เฉินพยักหน้าและกล่าวว่า “ฉันก็คิดว่ามันไม่น่าเป็นไปได้ที่ หวู่ เฟยหยาน จะออกจากซือวาน ต้าซานเร็ว ๆ นี้ บางทีเธออาจจะพบเบาะแสใหม่ ๆ “
หลิน ว่านเอ๋อ กล่าวด้วยสีหน้ากังวล: “ถ้า หวู่ เฟยหยาน สามารถหาวิธีทำให้เธอแข็งแกร่งขึ้นจากโบราณวัตถุที่ปรมาจารย์ทิ้งไว้ หรือค้นหายา และเครื่องมือเวทย์มนตร์ที่เป็นประโยชน์สำหรับเธอ เธอก็จะไม่ ความแข็งแกร่งของเขาก้าวไปสู่ระดับที่สูงขึ้น?”
เย่เฉิน กล่าวว่า: “เมิ่ง ฉางเซิง สามารถส่งแหวนนั้นให้พ่อของคุณได้ก่อนถึงเส้นตาย สันนิษฐานว่าเขารู้อยู่แล้วว่า หวู่ เฟยหยาน มีนิสัยแบบไหน ดังนั้นเขาจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อป้องกันมันอย่างแน่นอน”
เมื่อพูดแล้ว เย่เฉิน ก็พูดอีกครั้ง: “หวู่เฟยหยาน ไม่ได้รับพระธาตุและมรดกที่ เมิ่ง ฉางเซิง ทิ้งไว้ในตอนนั้น แม้ว่าตอนนี้จะผ่านไป 300 ปีแล้ว แต่ฉันเชื่อว่ายังคงเป็นไปไม่ได้สำหรับเธอที่จะทะลุพันธนาการที่ เมิ่ง ฉางเซิง ทิ้งไว้ ป้องกันเธอ”
หลิน ว่านเอ๋อ พยักหน้าเบา ๆ และพึมพำ “ฉันหวังว่ามันจะเป็นเช่นนี้ … “
ในเวลานี้ หวู่ เฟยหยาน ยังคงมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตก โดยไม่มีความตั้งใจจะหยุด
ขณะเดียวกัน เย่ เฉิน ได้รับข่าวว่าเครื่องบินโบอิ้ง 777 ที่ หวู่ เฟยเอี้ยน เดินทางไปเมียนมาร์ได้ขึ้นบินที่เมียนมาร์แล้ว ซอฟต์แวร์การบินพลเรือน ระบุว่า จุดหมายปลายทางของเครื่องบินลำนี้คือ หยง (หยอง) ซึ่งอยู่ห่างออกไปประมาณ 200 ห่างจากภูเขาชิวันดา ) สนามบินของรัฐ
เมื่อพิจารณาว่ารถตู้ที่ หวู่ เฟยหยาน นั่งอยู่ก็มุ่งหน้าไปยัง หยงโจว เช่นกัน เย่เฉิน ก็อุทานออกมาว่า: “หวู่ เฟยหยาน กำลังจะออกจาก หัวเซีย!”
หลิน ว่านเอ๋อ ถามด้วยความประหลาดใจ: “ทำไมเธอถึงรีบออกไปขนาดนี้ เธอพบของที่เจ้านายของเธอทิ้งไว้แล้วหรือยัง?”
เย่เฉิน ส่ายหัว: “ฉันไม่รู้ แต่ หวู่ เฟยหยาน จากไปด้วยความตื่นตระหนกและรีบเร่ง ซึ่งดูเหมือนจะไม่ปกติหลังจากการเก็บเกี่ยวครั้งใหญ่”
ด้วยคำพูดดังกล่าว เย่เฉินกล่าวเสริม: “และอย่างที่ฉันบอกไปเมื่อกี้นี้ เมิ่ง ฉางเซิง ต้องระวังเธอก่อนที่เขาจะมีชีวิตอยู่ ไม่มีเหตุผลใดที่เธอจะหาข้าวของของเธออย่างรวดเร็ว ดังนั้นฉันคิดว่า หวู่ เฟยหยาน ควรจะจากไป จู่ๆก็มีอะไรบางอย่างซ่อนอยู่”
หลิน ว่านเอ๋อ ไม่สามารถเข้าใจได้ และพึมพำ: “ท่านลอร์ด ฉันมักจะรู้สึกว่าสิ่งนี้บางอย่างดูไม่สมเหตุสมผล และดูเหมือนว่าจะมีบางสิ่งที่ไม่สามารถพิสูจน์ได้อย่างสมเหตุสมผล”
เย่ เฉิน กล่าวว่า “เราแค่นั่งคุยกันอยู่ที่นี่ ไม่สามารถหาบริบทที่แท้จริงของเรื่องได้ ทางออกที่ดีที่สุดคือการไปที่นั่นด้วยตนเองและมองหาเบาะแสที่เราไม่รู้”
ท้ายที่สุดเขาลุกขึ้นยืนและพูดอย่างไม่อดทน: “ในเมื่อเธอต้องการออกไปก็ไปกันเถอะ! เครื่องบินของเธอจะมาถึงหยงโจวภายในสองชั่วโมง เราจะรีบไปสนามบินแล้วบินไปหยงโจวด้วย! บางทีเราอาจจะได้พบเธออีกครั้ง ที่สนามบิน!”
เมื่อเห็นท่าทางกังวลของเย่เฉิน หลิน ว่านเอ๋อ ก็พูดโดยไม่ลังเล: “ทุกคนในครอบครัวทาสจะฟังการเตรียมการของนายท่าน!”
เย่เฉินกล่าวว่า: “ฉันจะบอกให้เครื่องบินเตรียมพร้อมเดี๋ยวนี้”
หนึ่งชั่วโมงต่อมา เย่เฉิน และ หลิน ว่านเอ๋อ ก็บินไป หยงโจว โดยเครื่องบิน
ครั้งนี้ เขาไม่ได้ขอให้ เฉิน เซ่ไค เปลี่ยนกระสุนและเช่าเครื่องบินเจ็ตธุรกิจ แต่เขาใช้เครื่องบินเจ็ตส่วนตัวของตระกูลเย่ ใน จินหลิง โดยตรง
YOU MAY ALSO LIKE
