ยอดหญิงลิขิตสวรรค์ - ตอนที่ 2006 เป็นจริงดังคาด / ตอนที่ 2007 การแก้แค้นเริ่มขึ้น!
ตอนที่ 2006 เป็นจริงดังคาด / ตอนที่ 2007 การแก้แค้นเริ่มขึ้น!
………………..
ตอนที่ 2006 เป็นจริงดังคาด
เมื่อเห็นฟ้าร้องที่ฟาดลงมาอย่างรวดเร็ว สีหน้าของทุกคนก็เปลี่ยนไปทันที
ยอดเขาข้างๆ พุ่งออกไปที่ใดกัน
เห็นได้ชัดว่ามันกำลังพุ่งมาทางพวกเขา!
เมื่อเห็นหงอันที่หลับหนีไปตั้งแต่เมื่อใดไม่รู้ ในใจของทุกคนต่างเกิดความไม่สบายใจขึ้นเล็กน้อย
“รีบ หลบไป!”
มีคนตะโกนขึ้น
ทัณฑ์สวรรค์ที่ตกลงมาเช่นนี้ เกรงว่าคงไม่มีผู้ใดสามารถต้านทานมันได้!
มีคนรีบวิ่งออกจากภูเขาอย่างรวดเร็ว แต่ถูกขวางเอาไว้อย่างรวดเร็ว!
ปัง!
อีกทั้งคนแรกที่คิดจะออกไปก่อนได้พุ่งออกมาและล้มลงบนพื้นอย่างรุนแรง!
ทุกคนจ้องมองไปทางด้านนอกยอดเขา จู่ๆ ค่ายกลก็ปรากฏออกมา!
นั่นคือค่ายกลที่หงอันพูดไว้ก่อนหน้านี้!
เพียงแต่ในเวลานี้ ค่ายกลนี้ไม่เพียงไม่สามารถปกป้องพวกเขาได้ กลับจะทำให้พวกเขาทั้งหมดตายอยู่ที่นี่แทน!
“ใต้เท้าหงอัน! สิ่งนี้เจ้าหมายความว่าอย่างใด!”
อันตรายกำลังจะมาถึง ความรู้สึกของทุกคนก็เริ่มตื่นตะหนกขึ้นในทันที
เห็นได้ชัดว่าหงอันต้องการชีวิตของพวกเขา!
“ช่างน่าเสียดายจริงๆ”
หงอันมองเหยียดพวกเขาด้วยรอยยิ้มบนใบหน้า นัยน์ตากลับดูโหดเหี้ยมและเฉยเมยอย่างกระหายเลือด
แม้ว่าการทำเช่นนี้จะไม่สามารถบีบคั้นพลังของพวกเขาออกได้ทั้งหมด และทำให้สูญเสียอย่างมากทีเดียว
แต่ยังดีกว่าปล่อยพวกเขาไปมากนัก
โดยเฉพาะในที่แห่งนี้ยังมีต้นกล้าดีๆ หลายต้น
เมื่อได้ยินคำพูดเช่นนี้ของหงอันพลางจ้องมองดูสีหน้าของเขา ทุกคนยังรู้สึกเหมือนมีอันใดบางอย่างไม่เข้าใจนัก
เขาตั้งใจพาพวกเขามาที่นี่และลงมือกับพวกเขา!
ตู้ม!
ทุกคนไม่มีเวลามากพอที่จะโกรธแค้นหรือขุ่นเคือง เพราะทัณฑ์สวรรค์ได้ก็ฟาดลงมาโดยตรง!
ค่ายกลนั่น ไม่สามารถต้านทานทัณฑ์สวรรค์นั้นได้อย่างที่คาดไว้
“รีบถอยไป!”
ทุกคนค่อยๆ หลบไปทางด้านหลัง!
แต่ทัณฑ์สวรรค์นั่นรวดเร็วอย่างมาก กอปรกับมีพลังที่น่ากลัวอย่างยิ่ง!
เปรี้ยง!
ทัณฑ์สวรรค์ฟาดลงมา ทำให้หุบเหวลึกแยกตัวออกจากกันในทันที!
พลังที่บ้าคลั่งสะบัดไปรอบๆ ทาง!
ผู้ฝึกหัดเหล่านั้นที่ยืนอยู่ใกล้ๆ แต่ไม่สามารถหลบได้ทัน จึงประสบภัยเป็นกลุ่มแรก!
ฉู่หลิวเยว่และคนอื่น ๆ ยืนอยู่ไกลออกไปจึงหลบได้อย่างรวดเร็ว ดังนั้นพวกเขาจึงไม่ได้รับผลกระทบอันใด
แต่สำหรับคนส่วนใหญ่ในเหตุการณ์นั้น มันเป็นฝันร้ายอย่างไม่ต้องสงสัย
ตู้ม!
ไม่ทันรอให้ทุกคนได้พักหายใจ ทัณฑ์สวรรค์บนท้องฟ้ายังคงโผล่ออกมาอย่างรวดเร็ว!
เมื่อเห็นท่าทางเช่นนี้ของเขา เห็นได้ชัดว่าเขาคิดที่จะจบชีวิตทุกคนที่นี่!
“น้องสาม!”
ฉู่หลิวเยว่ขมวดคิ้วพลางจ้องมอง
เด็กหนุ่มคนนั้นที่ได้รับบาดเจ็บก่อนหน้านี้ เป็นเพราะเขาถอนตัวออกมาด้วยความเร็วที่ค่อนข้างช้า จึงถูกกระทบของพลังอันบ้าคลั่งนั่น!
ขณะที่ฉู่หลิวเยว่กำลังจะลงมือ หรงซิวก็ยกมือขึ้น
เส้นสีทองบางๆ พุ่งออกมาพันรอบข้อเท้าของเด็กหนุ่มนั่น
หรงซิวขยับข้อมือ และพาเด็กหนุ่มนั่นกลับมาในทันที!
ตู้ม!
พลังนั้นโหมพัดผ่านเข้ามา!
ตำแหน่งของเด็กหนุ่มนั่นก่อนหน้านี้เป็นที่ดินที่ถูกยกขึ้นทั้งหมด!
หากเมื่อครู่เด็กหนุ่มนั่นไม่สามารถหลบหนีได้ทัน เช่นนี้กลัวว่าอาจฆ่าเขาได้โดยตรง!
“น้องสาม!”
สถานการณ์ของเด็กหนุ่มนั่นเดิมที่คิดว่าน้องสามของตนตายแล้วอย่างแน่นอน ทั้งประหลาดใจทั้งดีใจ เขาจึงเบี่ยงทิศทางอย่างรวดเร็วและวิ่งเข้ามา
“พี่รอง…”
เด็กหนุ่มตื่นตระหนกตกใจและมองไปทางเขาด้วยความสับสบงุนงง
“เมื่อครู่นี้…ข้า…”
เห็นชัดๆ วันมีคนช่วยเขาไว้!
เขาก้มศีรษะลงโดยไม่รู้ตัว
บนข้อเท้าของเขามีแสงประกายสีทองบางๆ วาบขึ้นมา
เด็กหนุ่มนั่นมองไปทางตรงข้ามตามเส้นสีทองไป
หรงซิวหยุดมือลง
“ขอบ ขอบใจยิ่งนัก”
ที่เขาลงมือ เพราะไม่ต้องการให้เยว่เออร์รู้สึกผิดก็เท่านั้น
ท้ายที่สุดคนที่สร้างบาดแผลก็คือนาง
แม้บาดแผลจะไม่ได้ร้ายแรงนัก แต่เป็นสาเหตุที่ทำให้พวกเขาถึงแก่ชีวิต จึงไม่ค่อยเหมาะสมเท่าใดนัก
ฉู่หลิวเยว่ถอนหายใจออกเบา ๆ
ชายผู้นี้…
รู้ดีที่สุดว่านางกำลังคิดอันใดอยู่
แต่เมื่อหรงซิวลงมือเช่นนี้ กลับดึงดูดความสนใจของคนอื่นๆ ในทันที
ความแข็งแกร่งนี้…
เห็นชัดๆ ฝีมือสูงกว่าพวกเขามิรู้เท่าใด!
ขณะที่พวกเขายังคงกังวลว่าจะถูกกระทบจากพลังของทัณฑ์สวรรค์นั่น แต่ละคนต่างวิ่งหนีด้วยความตื่นตระหนก ชายผู้นี้มีพลังอย่างมากเพื่อมาช่วยคน…
หงอันที่ยืนอยู่บนท้องฟ้าก็เห็นเหตุการณ์นี้เช่นกัน
ในตอนแรกสีหน้าของเขาดูเย็นชา ต่อมากลับปรบมือและหัวเราะดังขึ้น
“ยอดเยี่ยมมมม! ดูแล้วเจ้าก็เป็นผู้มีความสามารถคนหนึ่งเช่นกัน!”
ก่อนหน้านี้เขาไม่ค่อยสนใจคนผู้นี้จริงๆ
ไม่คิดว่าฝีมือช่างไม่ธรรมดาเช่นนี้
ดูอายุก็ไม่มากนัก ประเมินว่าพรสวรรค์และความสามารถคงโดดเด่นกว่าที่คาดคิดไว้ก่อนหน้าเสียอีก!
ความรู้สึกเช่นนี้ดียิ่งนัก!
ยิ่งคนเช่นนี้มากขึ้นเท่าใด ฉากนี้ก็ยิ่งคุ้มค่ามากขึ้นเท่านั้น
ฉู่หลิวเยว่ได้ยินเสียงหัวเราะของหงอัน จึงแหงนหน้าขึ้นมองและมีแสงเย็นวาบแวบเข้ามาในดวงตาของนาง
ทัณฑ์สวรรค์บนบนท้องฟ้ากำลังรวมตัวกันอย่างรวดเร็วจนผู้คนตกใจยิ่งกว่าเดิม!
“โอ้ย!”
ทัณฑ์สวรรค์ฟาดผ่าลงมาจนมีบางคนได้รับบาดเจ็บและส่งเสียงกรีดร้องอย่างน่าเวทนา
ฉู่หลิวเยว่มองข้ามไปโดยไม่ทันรู้ตัว
ทันใดนั้นดวงตาของนางแข็งค้าง!
ชายผู้นั้นที่นอนอยู่บนพื้นได้รับผลกระทบจากพลังนี้จนร่างกายมีแต่บาดแผลเต็มตัว มองดูแล้วคงไม่อาจะมีชีวิตรอดได้
แต่เลือดบนร่างกายของเขา ถูกดูดซับอย่างรวดเร็วโดยพื้นใต้ร่างของเขา!
กลิ่นคาวเลือดอันรุนแรงคละคลุ้งออกมา แทบจะทำให้ผู้คนรู้สึกสะอิดสะเอียน!
จู่ๆ ภาพนับไม่ถ้วนผุดขึ้นมาในหัวของฉู่หลิวเยว่
ในที่สุดมันก็หยุดตรงฉากที่คุ้นเคย
…ในวันหนึ่งที่ท่าเรือดอกท้อนั่น คนของสำนักกระบี่ทมิฬ ยังคงใช้วิธีเช่นนี้เพื่อฆ่าผู้ฝึกตนเหล่านั้นด้วยอย่างนั่นหรือ!
จู่ๆ นางก็รับรู้ถึงอันใดบางอย่างขึ้นมาและมองไปทางหรงซิว
ที่แท้!
“ที่นี่คือ…”
อาณาเขตถ้ำปีศาจทมิฬ!
ตอนที่ 2007 การแก้แค้นเริ่มขึ้น!
ทัณฑ์สวรรค์ที่ฟาดลงมาและระเบิดบนยอดเขาแต่ละตำแหน่งอย่างต่อเนื่อง!
ช่วงเวลาอันสั้น เดิมที่ยอดเขาที่สูงตระหง่านกลับเปลี่ยนไปจนจำไม่ได้!
หุบเหวตัดกันเป็นแนวยาว ป่าไม้พังทลาย
เสียงร้องน่าเวทนาและหวาดกลัวดังไปทั่วหนทุกแห่ง รอยเลือดกระเซ็นไปทั่วภูเขาและทุ่งนา
บางคนนอนอยู่บนพื้นและค่อยๆ ไร้เสียงลมหายใจลง
เมื่อเห็นกายเนื้อของคนเหล่านี้ เหี่ยวสลายลงด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า!
ในชั่วพริบตาจนในที่สุดฉู่หลิวเยว่ก็เข้าใจอะไรบางอย่าง
นี่คือ…เพื่อต้องการเชื่อมต่อพลังสุดท้ายในร่างพวกเขา จึงเอาร่างไปทั้งหมดเลยอย่างนั้นหรือ
มิน่าล่ะ!
ไม่น่าแปลกใจที่คนของถ้ำปีศาจทมิฬจะจัดทดสอบที่เรียกกันนี้ขึ้นมา โดยใช้อาณาจักรเสิ่นซวี่เป็นตัวล่อ เพื่อหลอกให้ผู้ฝึกตนเหล่านี้ทั้งหมดออกมา!
อีกทั้งยังต้องการคนวัยหนุ่มสาวที่มีความสามารถ!
พลังและปราณเลือดที่ดึงมาเช่นนี้ ย่อมต้องมีความสมบูรณ์ที่สุดอย่างแน่นอน!
นางรู้มานานแล้วว่าวิธีฝึกปราณของถ้ำปีศาจทมิฬโหดเหี้ยมอย่างมาก เฉกเช่นในตอนนี้ที่โหดร้ายป่าเถื่อนกว่าที่คาดคิดไว้ก่อนหน้าหลายร้อยเท่า!
ไม่เพียงแต่สิ่งเหล่านี้ แต่ยังรวมถึงผู้คนเหล่านั้นในท่าเรือดอกท้อก่อนหน้านี้ด้วย เกรงว่าพวกเขาก็ได้รับความทุกข์ทรมานแบบเดียวกัน!
มิรู้ว่าถ้ำปีศาจทมิฬทำเช่นนี้มานานเพียงใดกันยิ่งไม่รู้ว่าแท้จริงแล้วมีผู้บริสุทธิ์กี่คนที่ตายอย่างน่าสลดใจด้วยด้วยน้ำมือของพวกเขา!
…
ทัณฑ์สวรรค์ยังฟาดลงมาอย่างต่อเนื่องจนบนยอดเขาทั้งหมดถูกบดบังไปด้วยแสงขาวอันเจิดจ้า
จากช่องว่างของแสงที่ส่องสว่างเหล่านั้น สามารถมองเห็นฉากที่ทุกคนหลบหนีอย่างหวาดผวาได้อย่างเลือนลาง
เสียงร้องคร่ำครวญอย่างเจ็บปวดทรมานดังขึ้นอย่างไม่สิ้นสุด
หงอันเฝ้าดูฉากนี้ลงมาจากข้างบน ใบหน้าเผยให้เห็นรอยยิ้มอย่างพึงพอใจ
“หงอัน เจ้าลงมือเช่นนี้เลยหรือ”
การเคลื่อนไหวทางนี้ดึงดูดความสนใจของคนอื่นๆ ได้อย่างรวดเร็ว
มีคนจากยอดเขาข้างๆ พุ่งเข้ามาและมองมาทางนี้
หงอันกอดอกและหัวเราะเบาๆ
“ช่างน่าเสียดายจริงๆ หากสามารถทำให้คนเหล่านี้อยู่บนเขาไท่อินได้หนึ่งเดือน เจ้าก็สามารถได้รับส่วนแบ่งไม่น้อย บางที…อาจสามารถใช้โอกาสนี้ฝึกควบคุมร่างศักดิ์สิทธิ์ได้ แต่เจ้าต้องรู้ว่าโอกาสเช่นนี้มีไม่มากนัก! ในเมื่อครั้งนี้พลาดไปแล้ว ใครจะรู้ว่าครั้งต่อไปยังต้องรออีกนานเพียงใด”
เมื่อหงอันได้ยินคำพูดนี้ใบหน้าของเขาก็ถูกปกคลุมไปด้วยเงามืดดำ
คนผู้นี้พูดได้ดี
ทุกสำนักเปิดเพียงทางออกเมืองหยุนโจวนี้ทางเดียวเท่านั้น
ในบางเวลาพวกเขาใช้อาณาจักรเสิ่นซวี่เป็นข้ออ้างในการจัดการทดสอบภายนอกขึ้น เพื่อดึงดูดผู้ฝึกตนที่มีความสามารถหลากหลายเข้ามา
และการทดลองแต่ละครั้งจะมีคนรับผิดชอบแตกต่างกันไป โดยจะเรียกว่า ‘ผู้คุมประตู’
ตามที่การจัดการ ผู้ฝึกตนเหล่านี้ที่ผ่านการทดสอบล้วนต้องอยู่บนเขาไท่อินเป็นเวลาหนึ่งเดือน
และในระยะเวลาหนึ่งเดือนนี้ พวกเขาจะสร้างค่ายกลขึ้นล่วงหน้าขึ้นบนเขาไท่อิน เพื่อรอโอกาสกลืนกินพลังของคนเหล่านี้
หลังจากงานสำเร็จผู้คุมประตูจะได้รับพลังส่วนหนึ่งเป็นรางวัล
พลังที่กลืนกินยิ่งมากเท่าใด ผู้คุมประตูก็จะได้รับประโยชน์ยิ่งมากขึ้นเป็นธรรมดา
ต้องรู้ว่าพลังส่วนนี้หลอมรวมมาจากพลังปานเดิมของผู้ฝึกตนที่มีความสามารถที่สุด
ซึ่งเป็นพลังที่บริสุทธิ์และล้ำค่าอย่างยิ่ง
เมื่อได้รับโอกาสในครั้งนี้มา อาจจะช่วยร่นเวลาในการฝึกฝนหลายปีหรือหลายสิบปีเลยทีเดียว
เรื่องดีๆ เช่นนี้ใครจะไม่ต้องการกันเล่า
คนของทุกสำนัก ในทุกครั้งเพื่อรายชื่อนี้จะเข้าแข็งขันกันอย่างดุเดือด
หงอันใช้พลังและความคิดไม่น้อยในครั้งนี้ เพื่อที่จะคว้าโอกาสเช่นนี้มา
ใครจะรู้ว่ามันเสียเปล่าเช่นนี้
เมื่อเข้าไปในค่ายกล คนเหล่านี้จะทนต่อการโจมตีของทัณฑ์สวรรค์
แม้ว่าสิ่งนี้จะสามารถกลืนกินพลังของพวกเขาต่อไปได้ แต่ในกระบวนการนี้พลังในร่างเดิมของพวกเขาจะเสียหายไปไม่น้อย
และผู้คุมประตูก็มิอาจรับส่วนแบ่งได้
หากนายท่านรู้สิ่งที่เขาทำไปนั่น จะต้องโดนลงโทษอย่างแน่นอน
มีเพียงหนึ่งสิ่งที่สามารถทำให้หงอันรู้สึกสบายใจขึ้นเล็กน้อยก็คือคนที่อยู่ในนี้ จะมีคนที่ฝีมือยอดเยี่ยมอยู่กี่คน
การมีตัวตนอยู่ของคนเหล่านั้น อาจสามารถชดเชยความสูญเสียก่อนหน้านี้ได้เล็กน้อย และทำให้นายท่านไม่โกรธมากขนาดนั้น
หงอันกลั้นลมหายใจเอาไว้
โอกาสดีๆ กลับไร้ประโยชน์ทั้งหมด!
ไม่ต้องพูดถึงส่วนแบ่งอะไรเลย หากครั้งนี้สามารถหลบหนีการลงโทษได้ เขาจะต้องขอบคุณฟ้าดินเสียแล้ว!
ก็ไม่รู้ว่าบนเขาไท่อินนั่น จริงๆ แล้วเกิดปัญหาอะไรขึ้น…
ใช่แล้ว!
เรื่องนี้ต้องรีบไปรายงานโดยเร็วที่สุด!
เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ หงอันก็พูดกับชายคนนั้นว่า
“อย่างไรตอนนี้เจ้าก็ไม่มีธุระอันใดแล้ว ก็ช่วยข้าดูมันสักครู่เถอะ ข้าจะไปแจ้งนายท่านเกี่ยวกับสถานการณ์ของภูเขาไท่อิน”
ชายคนนั้นมีความสัมพันธ์ที่ดีกับเขาจึงตอบตกลง
ร่างกายเคลื่อนไหวและมาอยู่ข้างๆ หงอันอย่างรวดเร็ว
“เช่นนั้นเจ้ารีบไปรีบกลับมาล่ะ”
หงอันพยักหน้าพลางหันหลังและเดินจากไป
แต่เมื่อเขาเพิ่งจะก้าวเท้าออกไปก็ได้ยินเสียงแปลกๆ ดังมาจากยอดเขาทางด้านล่าง
แทบในเวลาเดียวกัน คนที่ยืนอยู่ข้างๆ เขาถอนหายใจด้วยความโล่งใจ
“เหตุใดถึงเป็นเรื่องเช่นนี้!”
หงอันรีบหันศีรษะไปมอง
“เหตุใด…”
ดูเหมือนว่าเสียงของเขาจะถูกบางอย่างตัดขาดออกไป และสิ้นสุดลงอย่างกะทันหัน!
และทัณฑ์สวรรค์ที่ฟาดลงมาเหล่านั้น ก็ถูกกระบี่เล่มนั้นกลืนกินทั้งหมด!
ลำแสงนับไม่ถ้วนที่ไหลผ่านบนตัวกระบี่ที่ทั้งหนาและลึก เกือบกลายเป็นสีของหิมะที่แสบตา!
แต่…พลังทัณฑ์สวรรค์อันน่าสะพรึงกลัวนั้น ถูกทำลายล้างอย่างรวดเร็วจริงๆ!
เมื่อคนผู้นี้ปรากฏตัว ทัณฑ์สวรรค์ที่ระเบิดอย่างบ้าคลั่งก่อนหน้านั้น จึงถูกสกัดลงได้ทั้งหมด!
ผู้ฝึกตนส่วนใหญ่ล้วนได้รับการปกป้องจากสาเหตุนี้และได้อพยพออกมาด้วยกัน
นอกจากคนที่โชคร้ายเสียชีวิตอย่างกะทันหันในตอนแรกเพราะเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น คนที่เหลือส่วนใหญ่ในตอนนี้ล้วนยังสบายดีกันทั้งหมด!
“คนคนนั้นคือ…”
แสงเปล่งประกายสะท้อนให้เห็นผมสีทองสั้นอันนุ่มสลวยนั่น
เส้นเลือดบนหน้าผากของหงอันกระตุกแรง
คนนี้คือเด็กหนุ่มผมทองคนนั่นเมื่อก่อนหน้านี้!
เหตุใดเขาถึงแข็งแกร่งเช่นนี้!
“ไม่รู้ดีรู้ชั่ว!”
หงอันสบถด้วยเสียงต่ำ
“เวลาเช่นนี้ยังคิดเรื่องเกินจริงอยู่อีก ช่างน่าเบื่อจริงๆ! ข้าต้องการจับตาดูว่าเขาจะบ้าคลั่งได้อีกนานแค่ไหนกัน!”
พลังของทัณฑ์สวรรค์นี้ ยังไม่ได้แสดงความสามารถออกมาอย่างเต็มที่!
ขณะที่พูด ทัณฑ์สวรรค์จำนวนมากที่อยู่บนท้องฟ้ากลับรวมตัวกันอย่างบ้าคลั่งอีกครั้ง จากนั้นมันก็ฟาดลงมา!
ตู้ม!
เพียงชั่วครู่สีของสวรรค์และโลกแทบจะเปลี่ยนไป!
หงอันยิ้มเยาะขึ้นที่มุมปาก
ค่ายกลที่อยู่บนภูเขานี้ เป็นพวกเขาที่เตรียมกาไว้มานานแล้ว
เมื่อเริ่มเปิดมันในตอนแรกก็สามารถเรียกทัณฑ์สวรรค์ได้อย่างรวดเร็ว!
เพียงเขาคนนี้คนเดียว แน่นอนว่ามิอาจทนได้!
อย่างไรก็ตามฉากต่อไปกลับทำให้รอยยิ้มของหงอันแข็งค้างอยู่บนใบหน้า
เพราะต้องเผชิญกับเสียงทัณฑ์สวรรค์ที่โจมตีลงมาอย่างต่อเนื่อง เด็กหนุ่มนั่นไม่เพียงไม่แสดงความกลัวเกรงใดๆ แต่ยังจับกระบี่ในมือไว้แน่นและยกกระบี่สูงขึ้น จากนั้น…ฟันลงไปอย่างแรง!
“กระบี่เทพเมฆาสำริด!”