ยอดหญิงลิขิตสวรรค์ - ตอนที่ 2112 พันธนาการ

………………..

หลังจากที่เฉินอีถามประโยคนั้น กลับไม่ได้ขัดขวางแต่ตอบโต้โดยตรงจึงไม่เหมือนกับที่ฉู่หลิวเยว่คาดการณ์ไว้

ดูเหมือนประโยคเมื่อครู่นี้ ทว่าเป็นเพียงคำพูดที่ออกมาจากความกังวลและเคยชินเท่านั้น

ฉู่หลิวเยว่เข้าใจเฉินอีเป็นอย่างดี

แต่ไหนแต่ไรมาเขาไม่เคยพูดเรื่องไร้สาระ

ในเวลานี้เมื่อเขาพูดเช่นนี้ ฉู่หลิวเยว่ก็คร้านที่จะเอ่ยถาม

สิ่งที่สำคัญที่สุด จะต้องตรวจสอบให้แน่ชัดเสียก่อนว่าเกิดอะไรขึ้นที่นั่นกันแน่

นางพยักหน้าเบาๆ และพูดขึ้นว่า

“…ระวังทุกสิ่งก็พอ”

หลังจากพูดจบก็เดินไปข้างหน้า

ทันทีที่ก้าวไปหนึ่งก้าว ก็มีคนเข้ามาใกล้ตัวนาง

หรงซิวเดินไปข้างๆ นางและจับมือของนางไว้

ทำให้ฉู่หลิวเยว่รู้สึกสบายใจพลางยกมุมปากโค้งงอขึ้นเล็กน้อย

กลุ่มคนจึงมุ่งหน้าเข้าไปในพระราชวังแห่งนั้นเช่นนี้

เชียงหว่านโจวจ้องมองไปที่พระราชวังนั่นจนรู้สึกปวดหัวขึ้นเล็กน้อย

เขานวดขมับไปมา และกดสิ่งเหล่านี้เอาไว้และตามขึ้นไปอีกครั้ง

…

คนเหล่านี้ล้วนมีพลังที่แข็งแกร่งนัก ดังนั้นระดับความว่องไวจึงรวดเร็วอย่างมาก

ถึงอย่างไรแม้จะมองดูว่าใกล้แต่กลับห่างไกลยิ่งนัก ผ่านไปหนึ่งชั่วยาม ฉู่หลิวเยว่จึงพบว่าระยะทางระหว่างพวกเขากับพระราชวังแห่งนั้น แทบจะเหมือนกับก่อนหน้านี้ แต่กลับไม่สามารถมองเห็นการเปลี่ยนแปลงอะไรได้ด้วยตาเปล่า

เนินทรายทอดยาวสลับขึ้นลงแต่ละลูกจนสุดลูกหูลูกตา นอกจากจะถูกแผดเผาด้วยทรายที่ร้อนระอุ สิ่งอื่นใดนั้นล้วนไม่มี

ฉู่หลิวเยว่ดูตำราเกือบจะทั้งหมดในพระราชวังเทียนลิ่ง แต่เนื้อหาที่เคยเห็นกลับมีน้อยนัก

สำหรับตำราในอาณาจักรเสิ่นซวี่ยิ่งไม่ต้องพูดถึง เพราะไม่ได้เกี่ยวข้องกับที่แห่งนี้เลยแม้แต่น้อย

แม้ว่าในเวลานี้นางจะใช้สมองอย่างหนัก แต่ก็คิดไม่ออกว่าพระราชวังแห่งนี้เป็นการมีอยู่อย่างไรกันแน่

เมื่อคิดไปคิดมาแต่ไม่มีคำตอบ นางจึงบีบมือหรงซิวเบาๆ และเอ่ยถามขึ้นด้วยเสียงทุ้มต่ำ

“หรงซิว เจ้ารู้ใช่หรือไม่ว่าเกิดอันใดขึ้น”

หรงซิวชะงักไปชั่วครู่พลางส่ายหน้า

ฉู่หลิวเยว่รู้สึกผิดหวังเล็กน้อย

“แม้แต่เจ้าก็ไม่รู้หรือ…”

ในความเข้าใจของนาง หรงซิวรู้แทบทุกสิ่งทุกอย่าง

เขารู้ความลับมากมายที่โลกภายนอกไม่เคยได้ยินมามาก่อน และมักจะรู้ทุกสิ่งอย่างกระชัดจ่างชัด

เดิมทีนางคิดว่าสามารถถามอะไรบางอย่างจากเขาได้

หรงซิวเหลือบมองนางครู่หนึ่ง

นางเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ขนตาหนายาวของนางสั่นเบาๆ

เห็นได้ชัดว่าเรื่องนี้ทำให้นางมึนงงสับสนอย่างมาก

เขาพูดขึ้นว่า

“บางที…เมื่อถึงเวลาก็จะรู้”

ฉู่หลิวเยว่พยักหน้า

ทันใดนั้นนางชะงักฝึกเท้าลงและมองไปทางขวาตรงด้านหน้า

มีหลายเงาร่างปรากฏขึ้นในทันใด

ฉู่หลิวเยว่มองเห็นเงาร่างที่ค่อนข้างคุ้นเคย

และคนกลุ่มนั้นก็สังเกตเห็นการมีอยู่ในคณะเดินทางของฉู่หลิวเยว่อย่างรวดเร็ว

ฉู่หลิวเยว่พูดขึ้นด้วยรอยยิ้ม

“ศิษย์พี่รุ่ยเออร์ ไม่ได้พบกันนาน”

คนเหล่านี้มาจากเฟยซิงเหมิน และสตรีที่เป็นผู้นำก็คือ ชือรุ่ยเออร์

เมื่อชือรุ่ยเออร์เดินเข้ามาอย่างรวดเร็ว ก็ได้ยินคำพูดของฉู่หลิวเยว่จนใบหน้าของนางแดงขึ้นในทันทีและพูดขึ้น

“พวกเราเข้าสำนักเกือบจะพร้อมๆ เสียงนี้ของศิษย์พี่ ข้ามิกล้ารับ”

อันที่จริงพวกนางไม่ได้คุ้นเคยกันมาก่อน แต่หลังจากฉู่หลิวเยว่ช่วยชีวิตนางไว้ ในใจของชือรุ่ยเออร์รู้สึกขอบคุณนางยิ่งนัก และสนิทกับนางอย่างมากมาโดยตลอด

“จริงสิ เรื่องรายการสมุนไพรเมื่อก่อน ข้ายังไม่ได้ขอบคุณเจ้าเลย”

ทันใดนั้นชือรุ่ยเออร์ก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาจึงพูดขึ้น

สิ่งที่นางพูดคือคำสัญญาของฉู่หลิวเยว่ที่จะทำเรื่องการค้าสมุนไพรกับเฟยซิงเหมิน

ในตอนแรกนางยังไม่เข้าใจ หลักจากได้ถามจึงได้รู้ว่ามีตระกูลชั้นสูงมากมายต้องการสร้างความสัมพันธ์กับท่าเรือดอกท้อ แต่ฉู่หลิวเยว่กลับรับรายการในไม่กี่ตระกูลเท่านั้น

เฟยซิงเหมินก็เป็นหนึ่งในนั้น

“เมื่อก่อนข้าคิดอยู่ตลอดว่าหากมีโอกาสจะต้องเข้ามาขอบคุณด้วยตนเอง แต่คิดว่าช่วงนี้พวกเจ้าน่าจะไม่มีเวลามากมายเช่นนั้น จึงได้แต่เก็บเรื่องนี้ไว้ก่อน คิดไม่ถึงว่าจะมีโอกาสได้มาพบพวกเจ้าที่นี่”

ชือรุ่ยเออร์อธิบายขึ้น

อาณาจักรเสิ่นซวี่ทั้งหมดต่างรู้ว่าฉู่หลิวเยว่เป็นผู้ครอบครองท่าเรือดอกท้อและก่อตั้งจวนเยว่

บัดนี้แม้แต่ผู้คนในตระกูลขุนนางชั้นสูงเหล่านั้น เมื่อได้พบนางต่างก็เรียกนางว่า “นายท่านเยว่” ด้วยความเคารพนับถือ

ชือรุ่ยเออร์จ้องมองฉู่หลิวเยว่ที่อยู่ตรงหน้า และถอนหายใจลึกๆ อยู่ในใจ

ใครจะคิดว่าในช่วงเวลาอันสั้นนี้ นางจะกลายเป็นคนที่สร้างเหตุการณ์วุ่นวายได้เช่นนี้

แม้ว่านางจะรู้มานานแล้วว่าฉู่หลิวเยว่ ไม่ใช่คนที่ทะเยอทะยานมักทำการใหญ่ แต่ความว่องไวและความกล้าหาญ ยังคงทำให้นางประหลาดใจอย่างมาก

ชือรุ่ยเออร์กะพริบตาไปมาและพูดขึ้น

“พวกข้ามาที่นี่ ย่อมเหมือนกันกับพวกเจ้า!”

ฉู่หลิวเยว่ตะลึงงันไปชั่วครู่ จากนั้นจึงตอบโต้กลับอย่างรวดเร็ว

“ที่เจ้าพูด…เป็นเพราะการปรากฏตัวของประตูแดนสวรรค์ใหม่ใช่หรือไม่”

“ใช่สิ!”

เมื่อชือรุ่ยเออร์พูดเช่นนี้จึงได้เข้าใจอะไรบางอย่างขึ้น

“พวกเจ้า…ไม่ใช่?”

ฉู่หลิวเยว่พูดด้วยรอยยิ้มอย่างอดไม่ได้

“พูดตามตรง พวกข้าอยู่ที่นี่มานานกว่าครึ่งเดือนแล้ว เรื่องของประตูแดนสวรรค์ พวกข้าก็เพิ่งจะรู้เช่นกัน”

ชือรุ่ยเออร์พยักหน้าอย่างชัดเจน

ใช่แล้ว เดิมทีฉู่หลิวเยว่มีชาติกำเนิดนอกอาณาจักรเสิ่นซวี่

“นี่ช่างบังเอิญนัก!”

ชือรุ่ยเออร์ยิ้มที่มุมปากด้วยความตื่นเต้นอยู่หลายส่วนในคำพูดนั้น

“การเดินทางครั้งนี้ที่พวกข้ามานับว่าคุ้มค่าอย่างมาก!”

“อืม? นี่หมายความว่าอันใด”

ชือรุ่ยเออร์พูดขึ้นด้วยสีหน้าประหลาดใจ

“เจ้ายังไม่รู้หรือ ข่าวของอาณาจักรเสิ่นซวี่ได้แพร่สะพัดไปทั่ว! ทุกคนต่างพูดว่า เบื้องหลังประตูแดนสวรรค์ที่เปิดใหม่นี้ ได้ปกปิดความลับพันธนาการในการทะลวงขั้นระดับเทพศักดิ์สิทธิ์ไว้!”

ฉู่หลิวเยว่ขมวดคิ้วขึ้น

“เจ้าพูดอันใดน่ะ”

ชือรุ่ยเออร์ชี้ไปที่พระราชวังที่ขอบฟ้า

ขณะที่พวกเขาเพิ่งจะมาถึงที่นี่ นางก็สังเกตเห็นแล้ว

“เจ้าดูสิ! ได้ยินมาว่าความลับถูกซ่อนอยู่ในพระราชวังนั่น! เจ้าก็น่าจะรู้ว่าในอาณาจักรเสิ่นซวี่ตลอดหมื่นปีไม่มีผู้ใดก้าวข้ามธรณีประตูนั่นไปได้ ทว่าครั้งนี้ประตูแดนสวรรค์ที่ปราฏออกมา! ไม่เพียงแต่พวกเราเท่านั้น บัดนี้ยังมีผู้ฝึกตนจำนวนนับไม่ถ้วนจากอาณาจักรเสิ่นซวี่กำลังมาที่นี่!”