ยอดอาจารย์มหาเมตตา - ตอนที่ 655 เหตุใดข้าต้องไว้หน้าเจ้า?

นางดูเหมือนจะได้เห็นอะไรบางอย่าง ตระกูลกู้ถูกเย่ชิวบังคับให้ อยู่ในสถานะที่ยากลาบาก ภายใต้สถานการณ์พิเศษเช่นนี้ การลุก ขึ้นยืนอย่างกะทันหันของยวี่ฉางเซิงเป็ นโอกาสที่ดีที่สุดอย่างไม่ต้อง สงสัยในการเอาชนะใจผู้คน

คิดได้เช่นนี้ เจียงหลิงเอ๋อก็อดตกใจไม่ได้ เป็ นไปตามคาดของ จิ้งจอกเฒ่า เขาให้ความสนใจตั้งแต่จุดเริ่มต้นของความขัดแย้ง แต่ เขาไม่ได้พูดเป็ นเวลานาน เขารอเวลานี้อยู่

หยาหยาอดตกใจไม่ได้เมื่อได้ยินป้ าบ่นพึมพา “ท่านป้ า ชายชรา ผู้นี้พลังมากหรือ?”

หัวใจของหยาหยาบีบรัดขณะที่นางมองไปที่ยวี่ฉางเซิงที่เหมือน ปราชญ์แล้วถามอย่างสงสัย

เจียงหลิงเอ๋อไม่รู ้ว่าเหตุใดปฏิกิริยาของนางถึงรุนแรงขนาดนี้ นางอธิบายเพียงว่า “บุคคลนี้คือผู้นาของตระกูลยวี่โบราณ ยวี่ฉาง เซิง เขาเป็ นยอดฝีมือล าดับต้น ๆ ในขอบเขตปลิดเต๋า พละก าลังและ วิธีการน่ากลัวอย่างมาก เขามีอ านาจล้นฟ้ าในเก้าสวรรค์สิบแผ่นดิน ความแข็งแกร่งไม่ได้ด้อยไปกว่าผู้อาวุโสแห่งศาลาเยียวยาสวรรค์ กู่ ซานฉิว ผู้อาวุโสกู่ที่เกษียณไปหลายปีแล้ว!”

“อะไรกัน!” ทันทีที่คาพูดเหล่านี้ถูกพูดออกมา หยาหยายิ่งตื่น ตระหนกและรีบพูดว่า “แล้วข้าจะท าอย่างไรดี? ข้า… “

หยาหยาอดไม่ได้ที่จะมองเย่ชิวอย่างเป็ นห่วง นางรู ้ดีว่าเหตุผลที่ อาจารย์ของนางโกรธมากในวันนี้คือการสนับสนุนนาง นางไม่ ต้องการให้อาจารย์ท าร ้ายผู้ฝึ กตนแก่ ๆ เพราะความคับแค้นใจ สาหรับนาง ความคับข้องใจเพียงเล็กน้อยนี้ไม่มีค่าอะไร นางจะทน แล้วมันก็จะผ่านไป หากอาจารย์ของนางไม่ยอมถอยและทาให้ยวี่ฉาง เซิงขุ่นเคืองเพราะเหตุนี้ นางจะต้องอยู่ในความรู ้สึกผิดไปตลอดชีวิต

เจียงหลิงเอ๋อไม่เข้าใจว่าเหตุใดอีกฝ่ ายถึงกังวลและงงงวยมาก นางไม่เข้าใจว่าเหตุใดหลานสาวสมบัติของนางถึงกังวลเกี่ยวกับเย่ชิว เป็ นไปได้หรือไม่ว่าเขาเป็ นคนรักของนาง? ในความสับสนของนาง เจียงหลิงเอ๋อถามด้วยความสงสัย “หยาหยา บอกข้าตรง ๆ ความสัมพันธ ์ของเจ้ากับบุคคลนี้เป็ นอย่างไร?”

เมื่อได้ยินคาถามของป้ า หยาหยาก็ตอบตามตรงว่า “ท่านป้ า เขาเป็ นอาจารย์ของหยาหยา!”

“หืม?” ทันทีที่คาพูดเหล่านี้ถูกพูดออกมา หัวใจของเจียงหลิง เอ๋อสั่นสะท้าน นางไม่เคยคิดว่าอาจารย์ของหลานสาวของนางคือเย่ ชิว ทุกอย่างสมเหตุสมผลเมื่อนางนึกถึงสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้น

กลายเป็ นว่าเย่ชิวไม่ใช่ชายหนุ่มเลือดร ้อนที่ต่อสู้เพื่อความอ ยุติธรรมและช่วยหญิงสาวที่กาลังตกทุกข์ได้ยาก เหตุผลที่เขายืนขึ้น

ก็เพราะศิษย์ถูกทาร ้าย เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ เจียงหลิงเอ๋อก็อดไม่ได้ที่จะ รู ้สึกอิ่มเอมใจไปมากกว่าเดิม

ในสถานการณ์เช่นนี้ เย่ชิวยังคงยืนยันที่จะยืนหยัดเพื่อหยาหยา และแม้แต่ท าให้ตระกูลกู้แห่งเมืองเทียนหลงขุ่นเคือง จะเห็นได้ว่าเขา เอาใจหยาหยามากแค่ไหน

เจียงหลิงเอ๋อรู ้สึกยินดีเป็ นอย่างยิ่งที่หยาหยาสามารถได้รับการ เอาใจใส่จากอาจารย์ที่ให้ความสาคัญกับนางมาก อย่างน้อยที่สุด นางก็ไม่ต้องกังวลอีกต่อไปว่าหยาหยาจะต้องทนทุกข์ทรมานกับ ดินแดนศักดิ์สิทธิ์เยียวยาสวรรค์ในอนาคต เพราะนางมีอาจารย์ที่ยืน เงียบ ๆ อยู่ข้างหลังนางเพื่อปกป้ องนาง

อย่างไรก็ตาม สถานการณ์ปัจจุบันดูเหมือนเย่ชิวจะเสียเปรียบ

ใจของเจียงหลิงเอ๋อเต้นแรงและในที่สุดนางก็ถอนหายใจ ไม่ว่า อย่างไร เย่ชิวก็กลืนไม่เข้าคายไม่ออกเพราะเขาต้องการปกป้ องหยา หยา หากมีอะไรเกิดขึ้นในภายหลัง นางไม่สามารถนั่งเฉย ๆ และไม่ ทาอะไรได้ ถ้าไม่มีทางอื่นจริง ๆ นางจะขอให้อาจารย์ของนางออกมา จากภูเขา อาจารย์ของนางอาจจะข่มขู่ยวี่ฉางเซิงได้

ต้องรู ้ว่าอาจารย์ของนางกาลังอยู่ในดินแดนศักดิ์สิทธิ์เยียวยา สวรรค์ พูดคุยเต๋ากับเมิ่งเทียนเจิ้งที่ศาลาลิขิตดารา

“ท่านป้ า เราจะท าอย่างไรดี? ข้าเกรงว่าอาจารย์จะตกอยู่ใน อันตราย” หยาหยาไม่รู ้ว่าเจียงหลิงเอ๋อก าลังคิดอะไรอยู่ นางกังวลแต่ ความสบายใจของอาจารย์และตื่นตระหนก

เมื่อเจียงหลิงเอ๋อเห็นสิ่งนี้ นางก็ถอนหายใจและปลอบโยนนาง “หยาหยา ไม่เป็ นไร อาจารย์ของเจ้าจะสบายดีเมื่อมีข้าอยู่ด้วย”

ขณะที่ทั้งสองกาลังคุยกัน ยวี่ฉางเซิงก็มาถึงกลางห้องโถงแล้ว

เย่ชิวตกตะลึงเมื่อเห็นชายชราคนนี้ปรากฏตัวขึ้น เขาสัมผัสได้ ว่าชายชราคนนี้แข็งแกร่งมาก กลิ่นอายที่หนานั่นดูเหมือนจะคล้าย กับผู้นาของตระกูลเย่ ที่เย่ชิวเคยเจอข้างนอก พวกเขาไม่ง่ายที่จะ รับมือ

เมื่อเห็นสิ่งนี้ เย่ชิวไม่พูดอะไรและมองที่อีกฝ่ายเงียบ ๆ

ยวี่ฉางเซิงเดินเข้ามาด้วยรอยยิ้ม เขาคิดว่าเย่ชิวตกใจกับกลิ่น อายที่กดดันและรู ้สึกประหลาดอย่างมากเนื่องจากอีกฝ่ ายไม่ได้พูด อะไร

“ฮ่าฮ่า ข้าชื่อยวี่ฉางเซิง ข้าเห็นข้อพิพาททั้งหมดในวันนี้ เป็ น เพียงเรื่องเล็กน้อย สหายน้อย เจ้าจะเอะอะโวยวายและทาร ้ายความ สามัคคีไม่ได้ เอาอย่างนี้หรือไม่? วันนี้ข้าจะเป็ นผู้สร ้างสันติ สหาย น้อย เจ้าพอจะไว้หน้าข้า ให้เรื่องมันจบลงแค่นี้ได้หรือไม่?”

ยวี่ฉางเซิงยิ้มอย่างเป็ นมิตร ดูเหมือนผู้ใหญ่ใจดี ตระกูลกู้รู ้สึก ขอบคุณอย่างมาก อย่างไรก็ตาม เย่ชิวอดยิ้มไม่ได้เมื่อเห็นรอยยิ้มที่

น่ากลัวและเจ้าเล่ห์ ในที่สุดเขาก็บอกได้ว่าเจ้าเฒ่านี้แสร ้งทาเป็ นเป็ น คนดีเพื่อใช ้เขาเพื่อเอาชนะใจตระกูลกู้

“โอ้? หากข้าไม่ให้จะว่าอย่างไร?” เย่ชิวถาม

ทันทีที่คาพูดเหล่านี้ถูกพูดออกมา สีหน้าของยวี่ฉางเซิงก็ หยุดชะงักทันที เขาอยู่ในต าแหน่งสูงมาหลายปีและได้รับความเคารพ เสมอมา ไม่ว่าจะไปที่ใด ก็มีคนเคารพ เย่ชิวถึงกับหยาบคายและ ปฏิเสธเขาในที่สาธารณะ อีกฝ่ายกล้าหาญเกินไป

บรรยากาศกดดันทันทีตระกูลกู้มีความสุขมาก พวกเขาไม่ คาดคิดว่าเย่ชิวจะดื้อรั้นถึงขนาดกล้าปฏิเสธยวี่ฉางเซิง ตัวเอกตอนนี้ ดูเหมือนจะไม่ใช่พวกเขาอีกต่อไป กลายเป็ นยวี่ฉางเซิงและธุระของเย่ ชิว พวกเขาเพียงสนุกกับการดูการแสดง

สีหน้ายวี่ฉางเซิงน่าเกลียดเล็กน้อย หลังจากเก็บกดอยู่นาน เขา พูดอย่างเศร ้าสร ้อย “คนหนุ่มสาว เป็ นที่เข้าใจได้ว่าเจ้ายังเด็กและ ทรงพลัง แต่เจ้าต้องมีขีดจ ากัด แม้ว่าตระกูลกู้จะผิดใน สาเหตุของ เรื่องก็เกิดจากเด็กหญิงตัวน้อยคนนี้เช่นกัน”

“ในฐานะเทพ เจ้าเป็ นตัวแทนของดินแดนศักดิ์สิทธิ์เยียวยา สวรรค์ นี่จะไม่ทาให้โลกรู ้สึกว่าการต้อนรับของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ เยียวยาสวรรค์นั้นไม่เหมาะสมหรือ?”

ทันทีที่คาพูดเหล่านี้ถูกพูดออกมา สีหน้าของเย่ชิวเปลี่ยนไป เขาไม่คาดคิดว่าเจ้าเฒ่าจะรับมือได้ยากขนาดนี้ หนึ่งประโยคทาให้เย่

ชิวพูดไม่ออก เขาพูดถึงดินแดนศักดิ์สิทธิ์เยียวยาสวรรค์โดยตรงและ ปิดกั้นมัน เย่ชิวทนไม่ได้จริง ๆ

“ฮ่าฮ่า!” เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ เย่ชิวก็รู ้สึกขบขัน

หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็พูดว่า “คติประจาใจของข้าเกี่ยวกับ ศาลาเยียวยาสวรรค์คือ:ถ้าคนอื่นสุภาพกับข้า ข้าจะคืนมารยาทให้ พวกเขา ถ้าคนอื่นทาข้าเจ็บ ข้าจะคืนความเจ็บปวดให้พวกเขา ข้า ไม่คิดว่าการต้อนรับดินแดนศักดิ์สิทธิ์เยียวยาสวรรค์ของข้าในวันนี้ จะไม่เหมาะสม แต่ เจ้าก็ยั่วยุอยู่บ้างไม่มากก็น้อย”

ประโยคนี้ทาให้สีหน้าของยวี่ฉางเซิงเปลี่ยนไปทันที และเจตนา สังหารอันหนาวเหน็บก็วาบผ่านดวงตา การจ้องมองไร ้ความปรานี เขาไม่คิดว่าเย่ชิวจะคิดเร็วขนาดนี้ อีกฝ่ายเป็ นคู่ต่อสู้ที่ยากจริง ๆ

อย่างไรก็ตาม เขาก็ไม่ใช่คนดีเหมือนกัน

“ถ้าอย่างนั้น เจ้าไม่ได้ตั้งใจที่จะไว้หน้าข้าหรือ?” นี่เป็ นการขู่และ ยั่วยุ

บังเอิญว่าเย่ชิวเกลียดการยั่วยุเช่นนี้ที่สุด สีหน้าของเย่ชิวเย็นชา เขามองไปที่ยวี่ฉางเซิงแล้วพูดว่า “เจ้าคิดว่าเจ้าเป็ นใคร? เหตุใดข้า ต้องไว้หน้าเจ้า?”

เป็ นขอบเขตปลิดเต๋าแล้วอย่างไร? การที่คนอื่นกลัวไม่ได้ หมายความว่าเย่ชิวกลัว หากเขาถูกบังคับให้เข้ามุม เขาจะไม่สนหรือ กว่าจะเป็ นเทพหรือผีสาง