ระบบวงแหวนครอบจักรวาล - บทที่ 577 ระเบิดพลังในวันเดียว

บทที่ 577 ระเบิดพลังในวันเดียว

ทันทีชั้นบนของภูเขาหนึ่งแสนก็เตรียมหนี แต่น่าเสียดายที่เมื่อเผชิญกับการโจมตีอย่างรุนแรงของเมืองภูเขาเสือคำรามและกองทัพผู้พิพากษา พวกเขาได้แต่ตั้งรับอย่างจำใจ แม้แต่การหนีก็ยังดูเหมือนไม่มีแรง

ในที่สุดกองทัพรวมของเทือกเขาหมื่นลี้ก็พ่ายแพ้อย่างย่อยยับ จึงมีเทพเจ้าเพียงไม่กี่องค์ที่หลุดพ้นจากการปะทะและหนีไปอย่างอลหม่าน กองทัพกลายเป็นเพียงลูกแกะที่รอการเชือด รอคมดาบของศาลตัดสิน ในตอนนี้ ศาลตัดสินนึกขึ้นได้ว่า เม่ยอู๋ได้ชิงความได้เปรียบไปก่อนและได้รบชนะไปหนึ่งศึก จึงต้องการที่จะข่มขวัญเม่ยอู๋ เพื่อแสดงให้เห็นว่ากองทัพศาลตัดสินต่างหากที่เป็นกองทัพที่แข็งแกร่งอย่างแท้จริง

จึงมีคำสั่งให้ เม่ยอู๋ ไล่ล่ากองทัพที่เหลืออยู่

การรบครั้งนี้เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน และจบลงเร็วยิ่งกว่า อีกทั้งยังเป็นการรบขนาดใหญ่มากในโลกที่สอง แต่ผลลัพธ์ของทั้งหมดนี้กลับเกินความคาดหมายของทุกฝ่าย กองทัพอันแข็งแกร่งและเทพเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ที่ปะทุออกมาจากเมืองเสือคำรามได้สร้างความหวาดกลัวให้กับทั้งโลกที่สองในทันที

สามปีแห่งการซุ่มซ่อน ระเบิดพลังในวันเดียว!!

นี่คือข้อความที่เมืองเสือคำรามส่งถึงโลกที่สองหรือ?

เทือกเขาหมื่นลี้ หินทดสอบนี้ ช่างทรงพลังจริง ๆ

ในโลกที่สอง ชื่อเสียงของเมืองเสือคำรามแพร่กระจายออกไปอีกครั้ง ทุกฝ่ายในยามที่พึงพอใจในตนเอง ต่างอดไม่ได้ที่จะนำเมืองเสือคำรามมาเตือนตัวเองไม่ให้ลำพองจนเกินไป

ส่วนกองทัพรวมของเทือกเขาหมื่นลี้ที่ถูกเมืองเสือคำรามทำลายล้าง ตอนนี้ถูกโจมตีจนแตกกระเจิงไม่เป็นขบวน จากกองทัพหมื่นลี้ ถูกสังหารไปกว่าสองแสน จับเป็นเชลยได้หลายหมื่น และอีกหลายหมื่นแตกกระเจิงหนีไปทั่ว บางคนที่ฉลาดหนีเข้าไปในอาณาเขตของเมืองเสือคำราม รอดพ้นจากหายนะไปได้ บางคนโชคดีหลบหนีการไล่ล่า แต่ส่วนใหญ่ถูกกองทัพเมืองเสือคำรามไล่ล่าจากทุกทิศทาง เสียงร้องขอความเมตตาดังไม่ขาดหู

ในเขตหนึ่งของเทือกเขาหมื่นลี้ เม่ยอู๋ นำทัพเทพธิดาล้อมเทพกลุ่มหนึ่งกว่าสามร้ององค์ไว้ในหุบเขา

“เม่ยอู๋ เธอจะไม่คำนึงถึงความสัมพันธ์ในอดีต ไม่ยอมปล่อยให้พวกเราหนีรอดไปสักครั้งเลยหรือ?”

กลุ่มเทพนี้แม้จะมีจำนวนไม่มาก แต่กลับเป็นปลาใหญ่

สามร้อยเทพ ทุกองค์ล้วนเป็นผู้แข็งแกร่งระดับเทพชั้นสูงขึ้นไป ในนั้นมีเทพที่ก้าวหนึ่งสู่มหาเทพกว่ายี่สิบองค์ และยังมีมหาเทพอีกสององค์

โดยบังเอิญ มหาเทพสององค์นี้ คนหนึ่งคือ โลกิ อีกคนคือมหาเทพร่างผอมที่เคยสั่งให้ลูกสาวบุญธรรมของเม่ยอู๋แต่งงานกับทายาทพันธมิตรน้ำตาเลือด

เม่ยอู๋ ไม่คิดว่าการไล่ล่ากองทัพที่เหลืออยู่อย่างไม่ตั้งใจของเธอ จะพบกับปลาใหญ่เช่นนี้

มองดูสีหน้าของเหล่าเทพที่ทั้งโกรธทั้งกลัวเม่ยอู๋จัดโต๊ะเก้าอี้อย่างสบาย ๆ วางผลไม้และของว่าง เสิร์ฟสุราอย่างเงียบ ๆ ราวกับไม่มีใครอยู่ และกล่าวว่า

“ตอนนี้เราเป็นศัตรูไม่ใช่มิตร เรื่องราวในอดีตผ่านไปแล้ว ตอนนี้เราอยู่ในสงครามระหว่างสองกองทัพ มหาเทพ โลกิ ท่านก็เป็นแม่ทัพเทพฝ่ายหนึ่ง ควรเข้าใจสถานการณ์ที่ไม่อาจเปลี่ยนแปลงได้”

มหาเทพร่างผอมแสดงสีหน้าโกรธเกรี้ยว ไม่ยอมฟัง ส่วนโลกิดูเหมือนจะแก่ลงไปมาก ใบหน้าเต็มไปด้วยความทุกข์

“เม่ยอู๋ ไม่คิดว่าการเข้าร่วมกับเมืองเสือคำรามจะทำให้เธอพบเส้นทางแห่งความแข็งแกร่งที่แท้จริง ส่วนพวกเรา กลับตกอยู่ในสภาพนี้ ไม่ได้รักษาความกระตือรือร้นในอดีต มีแต่การหักหลังกัน ทำให้ตัวเองเป็นคนรอบคอบเกินไป ไม่มีความคมกล้าเหลืออยู่เลย”

เม่ยอู๋มองดูโลกิ อย่างลึกซึ้งแล้วยิ้มออกมาทันที

“พี่ชายทั้งสอง กล้าขึ้นมาดื่มสักแก้วไหม?”

มหาเทพร่างผอมสายตาวาบ พูดเย็นชาว่า

“ฉันไม่กลัวเธอหรอก!”

พูดจบก็กระซิบกับ โลกิ ว่า

“เข้าไปใกล้ ๆ พยายามจับผู้หญิงต่ำช้านี่ให้ได้ พวกเราจะได้มีทางรอด”

โลกิไม่ตอบ แต่ในใจเข้าใจดีว่า เมื่อ เม่ยอู๋กล้าให้มหาเทพทั้งสองเข้าใกล้ แสดงว่าเธอต้องมีวิธีรับมืออยู่แล้ว การหวังชัยชนะในความเสี่ยงนี้ ช่างยากเย็นเพียงใด

แต่การได้พบกับน้องสาวคนที่ห้าที่คบหากันมานานอีกครั้ง ชาตินี้ก็ถือว่ามีบทสรุปที่สมบูรณ์แล้วกระมัง

มหาเทพทั้งสองบินขึ้นไปบนยอดเขา ลงมาตรงหน้าเม่ยอู๋

“เม่ยอู๋ แม้ว่าความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับพวกเราจะขาดสะบั้นไปแล้ว แต่พวกเราคบหากันมากว่าแปดพันปี ความผูกพันยาวนานเช่นนี้ ไม่ใช่ว่าจะตัดขาดได้ง่าย ๆ หลายปีมานี้ในเทือกเขาหมื่นลี้มีการแย่งชิงไม่หยุด มีการหักหลังกัน ฉันก็เหนื่อยใจ เห็นว่าเธอไม่ชอบแบบนี้ จึงตอบรับคำขอของเธอในการตั้งกองทัพเทพธิดา ไม่คิดว่าหลังจากครั้งนั้น พวกเราจะห่างเหินกันเช่นนี้ พูดไปแล้ว ก็เป็นความผิดของพี่ชายเอง”

โลกิพูดจบก็ดื่มสุราวิเศษหนึ่งแก้ว แม้สุราวิเศษจะมีรสชาติดี แต่ โลกิ กลับรู้สึกขมขื่นเต็มหัวใจ

เม่ยอู๋ไม่แสดงสีหน้า แต่ในแววตากลับมีความรู้สึกสะเทือนใจอย่างชัดเจน

ในตอนนี้ เทพเจ้าผู้ปกครองร่างผอมเล็กมีประกายดุร้ายวาบผ่านดวงตา กำลังจะระเบิดอารมณ์ ทันใดนั้นสีหน้าก็เหม่อลอย ตามด้วยสีหน้าซีดขาว เลือดสีทองพุ่งออกมาจากปากหนึ่งคำรบ

“คุณ~~~~”

เม่ยอู๋มองเทพเจ้าผู้ปกครองร่างผอมเล็กด้วยสีหน้าเย็นชา

“มิตรภาพแปดพันปี คุณกลับไม่เห็นค่าแม้แต่น้อย ฮ่า พี่สาม คุณถูกความปรารถนาครอบงำจิตใจอย่างสิ้นเชิงแล้ว”

เทพเจ้าผู้ปกครองร่างผอมเล็กกระตุกมุมปาก แล้วมองไปที่โลกิที่ไม่มีความเคลื่อนไหว ทันใดนั้นก็ยิ้มขมขื่นพูดว่า

“ดี ช่างเป็นโลกิที่ยอดเยี่ยม วันนี้ฉันตาย ยอมรับด้วยใจจริง!”

พูดจบ เทพเจ้าผู้ปกครองร่างผอมเล็กล้มลง วิญญาณกระจายสู่ฟ้าดิน

โลกิเก็บมือที่สังหารเทพเจ้าผู้ปกครองร่างผอมเล็กโดยไม่แสดงสีหน้า พูดอย่างเรียบเฉย

“เทพเจ้าผู้ปกครองเม่ยอู๋ ผมหวังว่าหลังจากผมตาย คุณจะปฏิบัติต่อเหล่าเทพเจ้าเหล่านั้นอย่างดี พวกเขาล้วนเป็นผู้บริสุทธิ์”