รักหวานอมเปรี้ยว - บทที่ 273 สาปแช่ง ดุว่าคุณนายตระกูลภักดีพิศุทธ
เยี่ยมบุญมองดูส้มเปรี้ยวที่ยังนอนสลบอยู่ และสีหน้าของเขาก็ยิ่งแย่ขึ้นกว่าเดิม “ใช่ สวรรค์ไม่มีตา ส้มเปรี้ยวถูกรังแก แผนการของพวกเราก็ล้มเลิกไปหมด ！”
คุณนายตระกูลภักดีพิศุทธิ์ถลึงตาใส่เขา “นี่มันเวลาไหนแล้วเนี่ย คุณยังคิดแต่แผนการของคุณอยู่ ลูกสาวเกิดเรื่องแบบนี้ คุณไม่คิดจะกังวลหน่อยเลยเหรอ?”
“ถ้าผมไม่กังวลละก็ ตอนนี้ผมคงไม่อยู่ที่นี่แล้ว แต่ว่าตอนนี้ผมกำลังเครียดอยู่ เรื่องที่ส้มเปรี้ยวถูกรังแกได้แพร่ไปทั่วในโลกออนไลน์แล้ว เปปเปอร์ก็คงจะรู้แล้วแน่นอน ตอนนี้เรื่องการถอนหมั้นของพวกเขา ได้หมายเสร็จไปแล้ว และไม่มีทางเปลี่ยนแปลงได้แล้ว” เยี่ยมบุญนวดขมับของเขา
ในที่สุดคุณนายตระกูลภักดีพิศุทธิ์ก็ตระหนักถึงความร้ายแรงของเรื่องนี้ และเธอก็ไม่ร้องไห้อีกต่อไปแล้ว และถามอย่างเร็วว่า “แล้ว……พวกเราควรทำอย่างไรดีตอนนี้?”
ดวงตาของเยี่ยมบุญโศกเศร้า “ทำไงได้อีก ก็ยอมรับชะตากรรมไงละ！”
แม้ว่าเปปเปอร์จะยังรักส้มเปรี้ยวอยู่ แต่ส้มเปรี้ยวเกิดเรื่องเช่นนี้ละก็ เปปเปอร์ก็ต้องถอนหมั้นกับส้มเปรี้ยวแน่นอนเลย ใครจะอยากถูกสวมเขาละ?
อีกอย่างถ้าไม่ถอนหมั้นละก็ คนอื่นก็จะต้องหัวเราะเยาะเขาแน่
“จะถอนหมั้นจริงเหรอคะ” คุณนายตระกูลภักดีพิศุทธิ์ไม่ค่อยยินยอมสักเท่าไหร่
ถ้าถอนหมั้นละก็ คุณนายพวกนั้นจะมองและคิดเธออย่างไร?
“ไม่งั้นละ? พวกเราไม่เพียงแต่ต้องตอบตกลงการถอนหมั้นของเปปเปอร์ แถมพวกเรายังควรเป็นฝ่ายไปขอถอนหมั้นเองด้ย ตอนนี้ทุกคนในวงการรู้เรื่องที่ได้เกิดขึ้นกับส้มเปรี้ยวแล้ว หากพวกเราไม่เป็นฝ่ายไปขอถอนหมั้นเองละก็ พวกเขาก็จะหัวเราะเยาะ ดูถูกเรายิ่งขึ้น และถึงกับนินทาเราลับหลัง บอกว่าเราไม่ไม่ยอมปล่อยตระกูลนวบดินทร์ไป” เยี่ยมบุญตอบกลับด้วยความเหนื่อยล้า
คุณนายตระกูลภักดีพิศุทธิ์ปิดหน้าและร้องไห้อีกครั้ง “ทำไมเราถึงเจอเรื่องแบบนี้ด้วย!”
เยี่ยมบุญไม่ได้พูดอีกต่อไป เพียงแค่มองไปที่ส้มเปรี้ยวด้วยท่าทางที่รังเกียจ
ทำไมถึงเจอเรื่องแบบนี้？
มันก็คือความผิดของไอ้เวรนี้ไง ไม่มีเรื่องทำอยู่บ้านเฉยๆไม่ได้เหรอ？ จะวิ่งออกไปอยู่นั่นแหละ ทำให้ตระกูลภักดีพิศุทธิ์กลายเป็นเรื่องตลกของคนอื่น
ขณะนี้ มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น คือผู้ช่วยของเยี่ยมบุญ
“มีเรื่องอะไร？” เยี่ยมบุญมองไปที่ผู้ช่วยและถามด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น
ผู้ช่วยอ้าปากแล้วตอบว่า：“ท่านประธานเยี่ยมบุญ แย่แล้วครับ นอกโรงพยาบาลมีนักข่าวและสื่อเยอะมากเลยครับ อยากรู้สถานการณ์ล่าสุดของคุณหนูครับ”
เมื่อได้ยินอย่างนี้ ใบหน้าของเยี่ยมบุญก็มืดลงมาทันที
คุณนายตระกูลภักดีพิศุทธิ์ยิ่งโมโหจนหน้าแดง “ไปให้พ้น ให้พวกเขาไปให้พ้นเลย！”
สื่อเหล่านั้น ต้องการใช้ลูกสาวของเธอมาเป็นตัวทำเงิน!
ช่างไร้มโนธรรมจริงๆเลย！
“ให้รปภ.ไล่มันออกไปให้หมด ถ้าใครไม่ไป ก็แจ้งตำรวจและฟ้องว่าพวกเขาราวีเรา!” เยี่ยมบุญตะคอกอย่างดัง
ผู้ช่วยพยักหน้า “ผมเข้าใจละครับประธานเยี่ยมบุญ ฉันจะไปทำตามที่ท่านสั่งโดยทันทีเลยครับ”
พูดเสร็จ เขาก็หันหลังเดินจากไป
ทันทีที่ผู้ช่วยพึ่งจากไป ก็มีหมอคนหนึ่งเดินเข้ามา
“คุณเยี่ยมบุญครับ ผลตรวจของเหลวในร่างกายของคุณส้มเปรี้ยวออกมาแล้วนะครับ ผลปรากฏว่า มีผู้ชายหกคน” ขณะที่หมอพูด เขาก็ใช้สายตาที่แปลกประหลาดมองดูส้มเปรี้ยว
ว่ากันว่าวงของคนรวยนั้นวุ่นวาย ก่อนหน้านี้เขาไม่เคยเชื่อมาก่อน
ตอนนี้ เขาเชื่อแล้ว！
“หกคน？”คุณนายตระกูลภักดีพิศุทธิ์ตกใจกับตัวเลขนี้และลุกขึ้นยืนทันใด ร่างกายของเธอสั่นไปทั้งตัว
เยี่ยมบุญก็เหมือนกัน ไม่อยากเชื่อเลยว่าจะมีผู้ชายเยอะขนาดนี้ข่มขืนลูกสาวเขา
“ส้มเปรี้ยว ส้มเปรี้ยวที่น่าสงสารของแม่……”คุณนายตระกูลภักดีพิศุทธิ์กอดส้มเปรี้ยวไว้และร้องไห้อย่างเสียใจ
เยี่ยมบุญกัดฟันแน่นแล้วเอามือชกกำแพง “ไอ้สารเลว!”
“เยี่ยมบุญ คุณต้องล้างแค้นให้ส้มเปรี้ยวนะ！”คุณนายตระกูลภักดีพิศุทธิ์เงยหน้ามองเยี่ยมบุญ
เยี่ยมบุญหายใจเข้าลึก ๆ พยายามระงับความโกรธในใจของเขาและพยักหน้าอย่างเศร้าโศก “แน่นอน ผมจะโทรหาตำรวจเดี๋ยวนี้ และให้ไอ้สารเลวหกคนนั้นติดคุก！”
ว่าแล้ว เขาก็หยิบมือถือออกมาแล้วโทรหาตำรวจ
คุณนายตระกูลภักดีพิศุทธิ์คิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาตาม
ยังไงก็ตาม ตอนนี้ส้มเปรี้ยวยังไม่ได้ถอนหมั้นกับเปปเปอร์ พวกเขายังคงเป็นคู่หมั้นกันอยู่ ส้มเปรี้ยวเกิดเรื่องเช่นนี้ เราควรบอกเปปเปอร์สักคำ
ไม่แน่เปปเปอร์อาจจะสงสารที่ส้มเปรี้ยวถูกรังแก และไม่ถอนหมั้นแล้วก็ได้?
ด้วยความคิดเช่นนี้ คุณนายตระกูลภักดีพิศุทธิ์จึงตัดสินใจโทรหาเปปเปอร์
เปปเปอร์รับโทรสายแล้วตอบด้วยน้ำเสียงเย็นชา “มีเรื่องไร？”
“เปปเปอร์ ส้มเปรี้ยวเกิดเรื่องแล้ว คุณ……”
“ผมรู้ครับ” เปปเปอร์นั่งอยู่ในห้องรับแขก จ้องไปที่ทีวีฝั่งตรงข้าม และตอบอย่างเฉยชา
ในทีวี กำลังเล่นข่าวอุบัติเหตุของส้มเปรี้ยวอยู่พอดี แต่ใบหน้าของเขาสงบ ราวกับว่าคนในอุบัติเหตุนั้นไม่ใช่คู่หมั้นของเขา แต่เป็นเพียงคนที่ไม่สำคัญคนหนึ่ง
คุณนายตระกูลภักดีพิศุทธิ์ไม่สามารถยอมรับทัศนคติแบบนี้ของเขาได้ ทำหน้างอแล้วพูดว่า “เปปเปอร์ ในเมื่อคุณรู้ว่าส้มเปรี้ยวเกิดเรื่องแล้ว ทำไมคุณถึงยังเฉยเมยขนาดนี้”
“ไม้งั้นละครับ？ผมควรทำยังไง？”เปปเปอร์ถามกลับอย่างหน้านิ่ง
คุณนายตระกูลภักดีพิศุทธิ์จับโทรศัพท์อย่างแน่ “คุณไม่มาโรงพยาบาลดูเธอหน่อยหรือ”
ขณะที่เปปเปอร์กำลังจะตอบกลับ โทรศัพท์ก็ถูกแย่งไป
พิศมัยเอามือจับโทรศัพท์มือถือข้างหนึ่ง อีกข้างหนึ่งเท้าสะเอว และยืนอ้าขา นอกจากเพราะว่ารูปร่างเธอดูอวบ จึงทำให้ดูเหมือนวงเวียน ซึ่งทำให้คนดูแล้วน่าสนใจมีความสุข
“ดูอะไร ผู้หญิงที่ชอบมั่วผู้ชายที่เคยถูกแปดเปื้อนไปแล้ว มีอะไรน่าดูนัก？”พิศมัยตะโกนใส่โทรศัพท์ด้วยความรังเกียจ
ยังไรก็ตามเมื่อก่อนเธอชอบส้มเปรี้ยวขนาดไหน ตอนนี้เธอรู้ว่าส้มเปรี้ยวถูกข่มขืน ก็รังเกียจส้มเปรี้ยวมากเท่านั้น
ผู้หญิงที่สกปรกไปแล้ว จะมีสิธท์อะไรมาแต่งงานกับลูกชายของเธอ และเข้าประตูบ้านของตระกูลนวบดินทร์ได้อย่างไร!
คุณนายตระกูลภักดีพิศุทธิ์ได้ยินคำที่พิศมัยพูด โมโหจนเกือบเป็นลม “คุณ……คุณกล้าด่าลูกสาวฉันเป็นผู้หญิงที่ชอบมั่วผู้ชายเหรอ？”
“หรือจะไม่ใช่？โดนคนอื่นเล่นมาแล้ว ไม่ใช่ผู้หญิงที่ชอบมั่วผู้ชายคืออะไร แถมยังนอนเปลือยกายอยู่บนถนนใหญ่ โสเภณีในซ่องโสเภณียังไม่เท่ามันเลย！”พิศมัยสาปแช่งด้วยน้ำลายกระเด็น
“คุณ……คุณ……”คุณนายตระกูลภักดีพิศุทธิ์สั้นไปทั้งตัว
เธอที่เกิดมาในครอบครัวที่ร่ำรวย แข่งเรื่องสาบานละก็ จะไปสู้กับพิศมัยที่ทำธุรกิจได้ไงละ
สองประโยคนี้ที่พิศมัยพูดมานั้น ทำให้เธอไม่รู้จะด่าไงต่ออีกเลย
พิศมัยเบะปาก “คุณอะไรห้ะ ยังคิดจะให้ลูกชายฉันไปดูลูกสาวที่ชอบมั่วผู้ชายของคุณนั่นเหรอ คุณฝันไปเถอะ!”
เธอวางสายในทันที เอาโทรศัพท์คืนให้เปปเปอร์ กวาดล้างความเย่อหยิ่งเมื่อกี้ออกไป แล้วพูดด้วยรอยยิ้มว่า：“เปปเปอร์ ลูกห้ามไปดูส้มเปรี้ยวเด็ดขาดเลยนะรู้หรือไม่？”
มีรอยยิ้มแวบผ่านไปในดวงตาของเปปเปอร์ เขาพยักหน้าเล็กน้อย “ไว้ใจได้ครับแม่ ผมไม่ได้คิดที่จะไปดูเธออยู่แล้วครับ”
“งั้นก็ดี งั้นก็ดี！”พิศมัยยิ้มอย่างมีความสุขมากยิ่งขึ้น
เปปเปอร์มองลง “ผมอยากถอนหมั้นกับส้มเปรี้ยวครับ”
พิศมัยตกตะลึงครู่หนึ่งแล้วพยักหน้าอย่างรวดเร็ว “แน่นอน ผู้หญิงคนนั้นถูกคนอื่นเล่นสักขนาดนั้น ต้องถอนหมั้นอย่างแน่นอน พอถอนหมั้นเสร็จแล้ว แม่จะแนะนำคนที่ดีกว่านี้ให้ลูก”
เปปเปอร์ขมวดคิ้วเล็กน้อย “เอาล่ะแม่ เรื่องพวกนี้ค่อยว่ากันทีหลังละกันครับ แม่ไปพักผ่อนก่อนเถอะ”
“ได้ แม่ก็เหนื่อยมากแล้วด้วย แม่ไปก่อนนะ” พิศมัยหาวและเดินขึ้นไปชั้นบน
เปปเปอร์ยังคงนั่งอยู่บนโซฟาและมองดูทีวีต่อไป
ในทีวี กำลังถ่ายทอดเหตุการณ์ของส้มเปรี้ยวอย่างละเอียด
ข้างต้นระบุอย่างชัดเจนว่า ส้มเปรี้ยวถูกพบในย่านใจกลางเมืองแบบเปลือยกายถูกใส่ไว้ในกระสอบ ซึ่งเห็นได้ชัดว่าเรื่องนี้มันมีปัญหา
โดยปกติแล้ว ถ้าอาชญากรคนหนึ่งต้องการล่วงละเมิดผู้หญิง เขาต้องลักพาตัวผู้หญิงคนนั้นไปยังที่ที่มีคนน้อยและที่ที่ไม่มีกล้องวงจรปิด เพราะแบบนี้ ก็จะไม่มีใครรู้
แต่สถานการณ์ของส้มเปรี้ยวกลับต่างออกไป คนที่ละเมิดเธอเอาเธอใส่กระสอบแล้วโยนเธอที่ย่านใจกลางเมือง ราวกับว่าอยากให้คนพบเจอว่าเธอถูกล่วงละเมิดเร็วๆนี้ และให้ข่าวที่เธอถูกละเมิดได้แพร่ไปอย่างรวดเร็วเพื่อให้คนทั่วโลกได้รับรู้
เปปเปอร์หรี่ตาลง
จุดประสงค์ของบุคคลนั้นชัดเจนอย่างมากแล้วว่าเพื่อทำลายส้มเปรี้ยว
แต่เป็นใครกันแน่นะ？
กำลังคิดอยู่ โทรศัพท์ก็ดังขึ้นอีกครั้ง
เปปเปอร์เก็บความคิดทั้งหมดลง หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู คือผู้ช่วยเหมันตร์โทรมานี่เอง
“เรื่องอะไร？”เปปเปอร์รับสาย
