สตรีอย่างข้าน่ะหรือ คือขันที?! - ตอนที่ 243 กดไว้ใต้ร่าง (2)
บัวทองสามนิ้วไม่เลวแม้แต่นิดเดียวจริงๆ!
เหลิ่งอวี้เซวียนร้องตกใจในใจ และอดยื่นมือใหญ่ออกไปกุมนิ้วหนึ่งในบัวทองสามนิ้วไว้แน่นไม่ได้
อาจเพราะถูกการกระทำนี้ของชายหนุ่มทำให้ตกใจ สาวน้อยจึงสั่นไหวทั่วร่าง ทันใดนั้นชักเท้าเล็กหมายดิ้นให้หลุดจากมือใหญ่ของชายหนุ่ม
แต่แม้ชายหนุ่มจะไม่ได้ออกแรงกุมเท้าเล็กของสาวน้อยไว้ แต่กลับรัดเท้าเล็กของสาวน้อยอย่างแน่นหนา ทำให้เธอดิ้นไม่หลุด จึงทำได้เพียงปล่อยให้ชายหนุ่มดังปีศาจลูบไล้อย่างอ่อนโยน
ทันใดนั้นซินเอ๋อร์รู้สึกเพียงความวาบหวามทะลักพุ่งจากเท้าเล็กสู่เหนือศีรษะของเธอไม่หยุด และใบหน้าเล็กแดงก่ำ ก็แฝงไปด้วยความเขินอายหลายส่วน
ชายหนุ่มเวลานี้ท่าทางรักเธออย่างยิ่ง
มือหนึ่งลูบไล้เท้าเล็ก พลางจุมพิตริมฝีปากนุ่มของเธออย่างรักใคร่ จนเธอรู้สึกวิงเวียน ไร้เรี่ยวแรงคิดถึงสิ่งอื่น
สุดท้ายมืออีกข้างผละจากกระต่ายหยกขาวผ่องนั้นลงไปอย่างช้าๆ เคลื่อนผ่านหน้าท้องแบนราบ ก่อนไปถึงบริเวณจุดซ่อนเร้นไม่เคยมีผู้ใดสัมผัสมาก่อนของสาวน้อย
สาวน้อยเยาว์วัยจริงอย่างที่คิด กระทั่งบริเวณจุดซ่อนเร้นยังไม่มีขนแม้แต่เส้นเดียว!
ชายหนุ่มตกตะลึงในใจ แม้เขาจะไม่เคยมีสัมพันธ์ระหว่างชายหญิงพวกนั้นมาก่อน แต่ไม่ได้หมายความว่าเขาไม่รู้
มือใหญ่คล้ายระมัดระวังค่อยๆ เคลื่อนไปที่ส่วนลับของหญิงสาวนั้น และนวดเฟ้นอย่างอ่อนโยน
สำหรับการกระทำของชายหนุ่ม ซินเอ๋อร์ที่ถูกจุมพิตจนสับสนมึนงง ทั่วร่างกายพลันคล้ายถูกไฟดูด จึงสั่นเทิ้มและได้สติขึ้นมาหลายส่วนทันที
หลังได้สติ ในที่สุดซินเอ๋อร์รับรู้ว่าเสื้อผ้าบนกายตนทั้งหมดถูกปลดออกไปจนหมด และเผยรูปร่างขาวผ่องนั้นของเธอออกมา
และตนเวลานี้ถูกชายหนุ่มวางราบลงบนขอบบ่อน้ำพุร้อน ส่วนชายหนุ่มคร่อมทับอยู่ด้านบน
ทั้งจุมพิตริมฝีปากคู่งามของเธออย่างดูดดื่ม และนวดเฟ้นท่อนล่างของเธออย่างช้าๆ
หลังรับรู้ถึงสิ่งเหล่านี้ ซินเอ๋อร์ตกใจอย่างหนัก
ดวงตาชุ่มฉ่ำเต็มไปด้วยความลุ่มหลงและปรารถนาพลันเบิกกว้าง และมองไปยังชายหนุ่มอย่างตื่นตระหนก
ร่างกายเริ่มบิดดิ้นรน
“ไม่ อือ ไม่”
ซินเอ๋อร์บิดตัวพร้อมส่งเสียงครวญครางออกมา แต่เสียงแผ่วเบาของเธอไม่นานถูกจุมพิตชายหนุ่มดูดกลืนเข้าไป
และความจริงเธอไม่รู้ว่าเมื่อครู่ชายหนุ่มข่มความปรารถนาของตนอยู่ตลอดเวลา ตอนนี้เธอดิ้นไม่หยุด ผิวหนังจึงเสียดสีกัน ทำให้ชายหนุ่มสูญเสียการควบคุมที่มีอยู่เดิมไป!
เพราะผู้ใดให้ร่างกายด้านล่างชวนหลงใหลเช่นนี้ ทำให้เขาปล่อยไปไม่ได้
ชายหนุ่มสูดหายใจฝืนกลั้น ทว่าการนวดเฟ้นของมือกลับไม่หยุดลง
ซินเอ๋อร์ที่ดิ้นรนไม่หยุด สุดท้ายกลับถูกความว่างเปล่ายากจะฝืนทนเข้าควบคุม
เธอตอนนี้กลายเป็นราวกับไม่ใช่ตนเอง
เห็นชัดว่าเธอควรคัดค้านอย่างถึงที่สุด แต่ไม่รู้เพราะเหตุใดก้นบึ้งของหัวใจตน กลับมีความปรารถนาส่งเสียงขึ้นมาว่า ‘อย่าหยุด อย่าหยุด’ ตลอดเวลา
สุดท้ายความปรารถนาชนะเหตุผล
โดยเฉพาะร่างกายท่อนล่างพลันเกิดความสุขเข้ามา ในที่สุดซินเอ๋อร์ฝืนทนไม่ไหวเด้งกายขึ้น รับคลื่นลูกแรกที่ซัดเข้ามานี้
เสียง ‘อา’ ครวญครางออกมา คล้ายกับยากระตุ้นชั้นดีที่มีประสิทธิผลมากที่สุด
เมื่อซินเอ๋อร์ถูกความรู้สึกแปลกประหลาดเข้าครอบงำยังไม่ได้สติ รู้สึกเพียงภาพตรงหน้ามืดมิด เพราะชายหนุ่มปกคลุมร่างกายเธอไว้หมด!
ซินเอ๋อร์รู้สึกเพียงหนักบนร่างกาย ทำให้เธอขยับร่างกายไม่ได้
สิ่งสำคัญคือเธอรู้สึกถึงระหว่างขาคล้ายมีสิ่งขนาดมหึมาชูชันอยู่ และกำลังจ่ออยู่ด้านหน้าระหว่างขาของเธอ ราวกับตั้งขบวนพร้อมรบอยู่นานแล้ว
เห็นเช่นนั้น ซินเอ๋อร์พลันดุจถูกฟ้าผ่า ตะลึงงันอยู่ตรงนั้น
สวรรค์!
ระหว่างขาของเธอคงมิใช่สิ่งนั้นของเขา…
พอคิดถึงตรงนี้ ซินเอ๋อร์ยิ่งดิ้นมากยิ่งขึ้น สองมือกำหมัดแน่นทุบลงบนหน้าอกแกร่งของชายหนุ่ม ก่อนเอ่ยอย่างตกใจขึ้น
“ไม่ เซวียน ไม่…”
“ซินเอ๋อร์”
เมื่อเห็นซินเอ๋อร์ตกใจดังนกหวาดเกาทัณฑ์[1] เหลิ่งอวี้เซวียนแม้ความปรารถนาในใจจะรุนแรงอย่างยิ่ง ทว่ากลับลังเลว่าต้องการเธอหรือไม่
เพราะเขาเห็นถึงความตื่นตระหนกบนใบหน้าของเธอ จึงทราบว่าเธอยังไม่พร้อม
แม้เขาจะดูออกว่าเธอเริ่มยอมรับเขาอย่างช้าๆ แต่ตอนนี้…
เมื่อเห็นซินเอ๋อร์ตกใจจนใบหน้าซีดขาว เหลิ่งอวี้เซวียนแม้ท่อนล่างจะคับแน่นสุดขีด จนเขาต้องระบายออกมาให้เร็วที่สุด
ความจริงเวลานี้เพียงเขาออกแรงมากขึ้น เขาจะไม่ต้องฝืนทนให้ทรมานเช่นนี้ แต่…
เมื่อเห็นคนที่นอนอยู่ใต้ร่างตนอ่อนแรง เย้ายวน บริสุทธิ์ และกังวลเช่นนี้ ราวกับน้ำที่สะอาดบริสุทธิ์บนโลกใบนี้ และดุจกระต่ายน้อยสีขาวไร้เดียงสา ทำให้ผู้คนสงสารจากก้นบึ้งหัวใจ ทนต่อความไม่ยินยอมของเธอไม่ได้!
ดังนั้นสุดท้ายเหลิ่งอวี้เซวียนเพียงถอนหายใจออกมา ข่มกลั้นความปรารถนาอันร้อนแรงในท่อนล่างเอาไว้ ก่อนก้มลงจุมพิตบนน้ำตาที่ไหลรินไม่หยุดของซินเอ๋อร์ พร้อมเอ่ยเสียงเบา
“เฮ้อ อย่างร้องไห้อีกเลย เจ้าไม่ยินยอม ข้าจะไม่บังคับเจ้า!”
เหลิ่งอวี้เซวียนถอนหายใจ น้ำเสียงแหบแห้งนั้นแฝงด้วยความข่มกลั้นอย่างไม่ปิดบัง
เอ่ยจบ ชายหนุ่มค่อยๆ พลิกตัวลงจากกายของสาวน้อย จากนั้นนั่งบนขอบบ่อหันหลังให้กับสาวน้อย
“เจ้าออกไปเถิด!”
ชายหนุ่มเอ่ยปากหันหลังให้สาวน้อย โดยไม่หันไปมองเธอแม้หางตา
เพราะสาวน้อยเย้ายวนเกินไปจริงๆ เขาจึงกลัวว่าหากมองเธอเพียงแวบเดียว จะควบคุมตนเองไม่ได้จนต้องการเธอขึ้นมา!
เมื่อถึงเวลานั้น เธอต้องเกลียดชังเขาอย่างสุดชีวิตแน่!
เหลิ่งอวี้เซวียนหวาดกลัวที่สุดคือสาวน้อยเกลียดชังตน คล้ายกับครั้งก่อนที่ไม่สนใจเขา หวาดกลัวเขา เช่นนั้นจะทำให้เขาเสียใจอย่างมาก
ดังนั้นเขาตอนนี้ แม้จะถูกไฟปรารถนาจากเธอแผดเผา แต่ยังข่มกลั้นไฟร้อนระอุบนท่อนล่างของตนเอาไว้แน่น
ซินเอ๋อร์ที่ตื่นตระหนกจนแทบไร้สติ หลังได้ยินคำพูดของชายหนุ่มจึงลุกขึ้นจากพื้นอย่างรวดเร็ว ก่อนหยิบเสื้อผ้าที่กระจัดกระจายอยู่รอบด้านขึ้นสวม แล้ววิ่งออกไปด้านนอกอย่างรีบร้อน
ท่าทางนั้นคล้ายกับกลัวชายหนุ่มจะเปลี่ยนใจ
แต่เมื่อซินเอ๋อร์สวมเสื้อผ้าวิ่งไปหลายสิบก้าว กลับค่อยๆ หยุดฝีเท้าลง
เธอรู้ชัดว่าตนควรจากไป
แต่ไม่รู้เพราะเหตุใด เท้าของเธอจึงคล้ายมีรากงอกยึดอยู่กับพื้น ก้าวไม่ออกแม้แต่ก้าวเดียว
อาจเพราะน้ำเสียงแหบแห้งเมื่อครู่ของชายหนุ่มที่ภายในแฝงด้วยความอดกลั้น
ทำให้เธอทราบว่าเขาอดกลั้นอยู่ตลอดเวลา
แม้เธอจะไม่ใช่บุรุษ และไม่รู้ว่าชายหนุ่มที่ต้องอดกลั้นเรื่องประเภทนั้นจะรู้สึกเช่นไรกันแน่ แต่เมื่อเห็นชายหนุ่มหันหลังให้กับตน ไม่รู้เหตุใดจึงทำให้เธอรู้สึกทนไม่ไหว
ชายผู้นี้ดีกับเธอ หรือเธอจะทำเพียงให้ผู้อื่นเสียสละ ทว่าตนกลับไม่ช่วยเหลือทำสิ่งใดเพื่อผู้อื่น!
ขณะซินเอ๋อร์คิดในใจ ก็เริ่มลังเลขึ้นมา
และเวลานี้ภายในใจของเธอกำลังขัดแย้งกัน
สุดท้ายเธอจะจากไปหรืออยู่ต่อกันแน่!
หากอยู่ต่ออาจจะเกิดเรื่องที่เธอรับไม่ไหว แต่หากจากไป!
หลังซินเอ๋อร์สับสนในใจและลังเลอยู่ชั่วขณะ อดกัดริมฝีปากแน่นไม่ได้ ทันใดนั้นคล้ายตัดสินใจบางอย่างได้ จึงกัดฟันค่อยๆ หมุนตัวกลับมา!
ก้าวทีละก้าวอย่างช้าๆ มุ่งตรงไปยังชายหนุ่มที่หันหลังให้กับเธอ จนกระทั่งหยุดอยู่ที่ด้านหลังชายหนุ่มคุกเข่าลงช้าๆ
มือเล็กบอบบางดุจหยกนั้นค่อยๆ เกาะกุมมือใหญ่ยันอยู่บนขอบบ่อน้ำพุร้อนของชายหนุ่ม
เมื่อรู้สึกถึงการสัมผัสของเธอ ชายหนุ่มที่หันหลังอยู่สั่นเทิ้มอย่างชัดเจน อาจเพราะคิดไม่ถึงว่าเขาปล่อยเธอจากไปแล้ว เธอยังกลับมา
ขณะดีใจจนบ้า เหลิ่งอวี้เซวียนยังไม่หันกลับไปมองคนด้านหลัง เพียงเผยอริมฝีปากเอ่ยเสียงแหบพร่าขึ้น
“เหตุใดจึงกลับมา เจ้าไม่ยินยอมมิใช่หรือ!”
“แต่ท่านทรมานมิใช่หรือ!”
หลังได้ยินคำพูดของชายหนุ่ม ซินเอ๋อร์ชะงักไป แต่ยังเอ่ยปากอย่างหวาดกลัว
เมื่อได้ยิน ซินเอ๋อร์ยังไม่ทันตอบโต้ รู้สึกเพียงร่างกายหมุนพลิกตลบ และตนถูกชายหนุ่มกดตัวไว้ใต้ร่าง
…………………………………………………………………………………..
[1] นกหวาดเกาทัณฑ์ (惊弓之鸟) ใช้เปรียบเทียบกับคนที่เคยผ่านเหตุการณ์เลวร้ายมา และภายหลังเมื่อมีสิ่งใดมากระทบเพียงเล็กน้อยจะตื่นกลัวอย่างมาก
YOU MAY ALSO LIKE
