สตรีอย่างข้าน่ะหรือ คือขันที?! - ตอนที่ 324 ความผิดปกติของซินเอ๋อร์
แต่ซินเอ๋อร์รู้ว่าหากครั้งหน้าพบเจอเรื่องเช่นนี้ เธอก็ยังคงทำเช่นนี้อีก
เพราะเธอไม่อาจมองเห็นคนใกล้ตายแล้วไม่ช่วยเหลือไม่ได้ มิใช่หรือ!
แน่นอน คำพูดนี้เธอไม่เอ่ยกับชายหนุ่ม เพื่อไม่ให้เขากังวลใจ
ทว่าแม้ซินเอ๋อร์จะไม่พูด เหลิ่งอวี้เซวียนเห็นสายตาของเธอ ย่อมรู้ความในใจของเธอ
เพียงจนปัญญาในใจ แต่กลับคิดว่าคงเป็นเช่นนี้
เพราะสาวน้อยผู้นี้ จิตใจใสซื่อบริสุทธิ์ มีเมตตา จึงทนมองคนตายไปต่อหน้าต่อตาไม่ได้
เขาชื่นชอบ เพราะเธอเป็นเช่นนี้มิใช่หรือ!
เหลิ่งอวี้เซวียนถอนหายใจอย่างจนปัญญา ทันใดนั้นเมื่อเห็นรอยหยดเลือดบนกายซินเอ๋อร์นั้น อดขมวดคิ้วไม่ได้ และพลันเอ่ยขึ้น
“ตอนนี้ไปอาบน้ำก่อน แล้วค่อยทานอาหารเถิด!”
“อืม”
หลังได้ยินคำพูดของชายหนุ่ม ซินเอ๋อร์อดพยักหน้า คิดหมุนตัวกลับห้องพัก
ผู้ใดจะรู้ เธอยังไม่ทันหมุนตัว ร่างกายตนถูกชายหนุ่มอุ้มขึ้น
“อา เซวียน ท่านทำสิ่งใด!”
หลังตกใจกับการกระทำที่กะทันหันนี้ ซินเอ๋อร์โอบคอชายหนุ่มโดยทันที พลันมองค้อนชายหนุ่มและเอ่ยขึ้น
เหลิ่งอวี้เซวียนได้ยิน เพียงเลิกคิ้วงาม ก่อนกล่าวยิ้มๆ ว่า
“อาบน้ำนะสิ จะทำสิ่งใด!”
“เอ่อ ข้ากลับไปอาบน้ำเองได้ ท่านปล่อยข้าลง!”
“ฮ่า ๆ ไม่ปล่อย เพราะข้านึกขึ้นได้ว่ายังไม่ได้อาบน้ำเช่นกัน ดังนั้นพวกเราไปอาบน้ำพร้อมกันเถิด!”
เหลิ่งอวี้เซวียนเอ่ยคำพูดนี้ แววตาแฝงด้วยความหยอกเย้าและร้ายกาจหลายส่วน
เห็นเช่นนั้น ซินเอ๋อร์อดเขินอายไม่ได้
เพราะผ่านเรื่องพรรค์นั้นมาแล้ว ซินเอ๋อร์จึงเข้าใจความปรารถนาในแววตาของชายหนุ่มอย่างแจ่มแจ้ง
เห็นเช่นนั้น ซินเอ๋อร์ทั้งเขินอายและอับอายในใจ
ชายหนุ่มเห็นอดอุ้มหญิงสาวขึ้น ก้มลงจุมพิตบนหน้าผากเธอ ก่อนเงยหน้าหัวเราะสดใสออกมาไม่ได้
สุดท้ายหลังซินเอ๋อร์และเหลิ่งอวี้เซวียนอาบน้ำเสร็จออกมา เวลาก็ผ่านไปกว่าสองชั่วยามแล้ว
หลังเหนื่อยล้ามาทั้งวัน กลับมาถูกชายหนุ่มโหดเหี้ยมผู้นี้กลืนกินหนึ่งรอบ ซินเอ๋อร์เหนื่อยล้าดังวัว
ทว่ายังหิว
ดังนั้น เหลิ่งอวี้เซวียนจึงเร่งให้คนลำเลียงอาหารเย็นเข้ามา
เพราะถึงฤดูร้อนแล้ว
ดอกบัวริมแม่น้ำชูช่อ ส่งกลิ่นหอมอบอวล
และสถานที่ร่มรื่นตรงนั้น สะดวกสบายอย่างมาก
ดังนั้นเหลิ่งอวี้เซวียนจึงสั่งคนให้จัดอาหารเย็นที่ศาลากลางน้ำ เพื่อให้พวกเขาทานอาหารเย็นร่วมกัน พร้อมชื่นชมบรรยากาศสวยงามดังภาพวาดนี้
ซินเอ๋อร์หลังอาบน้ำเสร็จ สวมกระโปรงผ้าโปร่งบางสีน้ำเงิน
รูปแบบของกระโปรงตัวนี้ เหลิ่งอวี้เซวียนให้คนรังสรรค์อออกมาอย่างงดงามประณีต มีเพียงตัวเดียวบนโลกนี้
และไม่เพียงกระโปรงหลัวฉวินที่มีเพียงตัวเดียวนี้ ครั้งนี้เหลิ่งอวี้เซวียนตั้งใจให้ร้านผ้าไหม ผ้าต่วนที่ดีที่สุดในเมืองหลวง วัดตัวตัดเย็บเสื้อผ้าให้แก่ซินเอ๋อร์กองใหญ่
สี่ฤดูกาล ในแต่ละฤดูจะมีกระโปรงหลัวฉวินหลายสิบแบบ และสีของแต่ละแบบ ล้วนออกแบบอย่างมีเอกลักษณ์ ไม่ซ้ำกันแม่แต่ตัวเดียว
แน่นอนว่าราคาย่อมสูง
ทว่าสำหรับค่าใช้จ่ายพวกนี้ ความจริงเหลิ่งอวี้เซวียนไม่เห็นอยู่สายตา
เพราะเขาไม่มีสิ่งใด แต่มีเงินทองมากที่สุด
และเพื่อให้สตรีที่ตนรักสวมใส่ ย่อมต้องใช้ของที่ดีที่สุด
เพราะนี่คือกระโปรงหลัวฉวินที่ตัดเย็บอย่างประณีต ไม่ว่าเนื้อผ้า ฝีมือล้วนดีที่สุด ดังนั้นเมื่อสวมลงบนกายของซินเอ๋อร์ จึงขับเน้นร่างกายอรชรอ้อนแอ้นนั้นของเธอออกมา
ผมยาวดุจม่านน้ำตก ไหลรินไม่ขาดสาย ใบหน้างดงามดังพระจันทร์ในฤดูใบไม้ร่วง คิ้วดำงามงอน จมูกโด่งได้รูป กลีบปากแดงอ่อนนุ่ม งดงามประณีตอย่างสมบูรณ์แบบ
สง่างามโดดเด่น สิ่งที่สะดุดตาที่สุดคือดวงตาวาววับคู่นั้น ดูงดงามไม่มีผู้ใดเทียบเท่า ชวนหลงใหล!
และชายหนุ่มที่ยืนอยู่ข้างซินเอ๋อร์ กลับสวมเสื้อคลุมหมางผาวสีดำหุ้มกาย ช่างหล่อเหลางามสง่า โดดเด่นกว่าคนทั่วไป
ผิวสีทองแดง อวัยวะทั้งห้าบนใบหน้างดงาม ทุกองศาคล้ายหยกที่ถูกแกะสลักออกมาอย่างประณีต พบได้ยากบนโลก
คิ้วกระบี่เชิดสูง จมูกโด่งเป็นสัน ดวงตาดำขลับเฉลียวฉลาด ริมฝีปากเป็นกระจับ
ทั่วกายดูเฉลียวฉลาดและเปี่ยมอำนาจบารมี อันเป็นเอกลักษณ์ที่ผู้นำเท่านั้นที่มี!
ทำให้คนไม่อาจดูแคลน!
คู่ชายหล่อเหลาหญิงงดงามเช่นนี้ เมื่อเดินเข้ามา ไม่รู้ทำให้บ่าวไพร่มากน้อยเพียงใดอิจฉา
และระหว่างทาง มือใหญ่ของเหลิ่งอวี้เซวียนกุมที่มือเล็กของซินเอ๋อร์ตลอดเวลา ไม่สนใจสายตาคลุมเคลือ อิจฉา แปลกใจของผู้อื่น
เพราะสำหรับเหลิ่งอวี้เซวียน เขาเดินจับมือกับหญิงที่ตนรักในวังของตน ไม่ได้ทำเรื่องใดที่ไม่เหมาะสม
มีเพียงซินเอ๋อร์ที่เผชิญสายตาอิจฉาริษยารอบด้าน ระหว่างทางจึงหน้าแดงระเรื่อตลอดเวลา
แต่ในใจกลับหวานชื่น ดุจอาบด้วยน้ำผึ้ง
หลังทั้งสองกุมมือกันมาถึงศาลากลางน้ำ ภายในศาลามีอาหารหน้าตาน่าทานมากมายวางเรียงรายอยู่แล้ว
เห็นเพียงเวลานี้ โคมไฟถูกแขวนขึ้น ภายในศาลากลางน้ำ อบอวลด้วยกลิ่นหอมของอาหารและสุรา ทำให้พยาธิในท้องของซินเอ๋อร์ส่งเสียงประท้วงออกมา
เพราะทราบดีว่าซินเอ๋อร์ไม่คุ้นชินกับการมีผู้อื่นปรนนิบัติอยู่ด้านข้าง ดังนั้นเหลิ่งอวี้เซวียนและซินเอ๋อร์หลังเข้ามาในศาลาแล้ว เหลิ่งอวี้เซวียนจึงโบกมือออกไป
สาวใช้สองคนที่คอยปรนนิบัติอยู่ด้านข้างพลันถอยห่างออกไปคอยรับใช้อยู่ด้านนอกศาลาราวสิบเมตร
“มา ซินเอ๋อร์ เจ้าคงหิวแล้ว รีบทานเถิด!”
“อืม”
หลังได้ยินคำพูดเหลิ่งอวี้เซวียน ซินเอ๋อร์อดพยักหน้าไม่ได้ ทันใดนั้นหยิบตะเกียบขึ้น ดวงตาคู่งามกวาดมองอาหารกว่าสิบจานบนโต๊ะ
เห็นเพียงบนโต๊ะหินมีอาหารทั้งหมดสิบจาน ซุปหนึ่งโถ
เหลิ่งอวี้เซวียนไม่ใช่คนสุรุ่ยสุร่าย ดังนั้นแม้มีอาหารมากมาย แต่ปริมาณของอาหารทุกจานต่างไม่ได้มากมาย
และบนโต๊ะประกอบด้วย ซี่โครงหมูผัดกระเทียม นกพิราบย่าง ไก่ผัดพริก รังนกตุ๋น และหอยเป๋าฮื้อเป็นต้น
อาหารทุกจานครบครันด้วยรูปรสกลิ่น ทำให้คนที่เห็นต่างอยากอาหาร น้ำลายสอไม่ได้!
ความจริงเมื่อครู่ซินเอ๋อร์หิวอย่างหนัก จนกินวัวได้ทั้งตัว
แต่เวลานี้เมื่อเธอหยิบตะเกียบขึ้น กลับไร้วี่แววจะลงมือ
เพราะอาหารเหล่านี้ เพียงมองก็รู้ว่ารสชาติเลิศล้ำ แต่เธอกลับไม่รู้สึกอยากขึ้นมา
“เป็นอันใดหรือ!”
เหลิ่งอวี้เซวียนที่จับตาซินเอ๋อร์ตลอดเวลา เมื่อเห็นซินเอ๋อร์เอาแต่ถือตะเกียบ ไม่คีบอาหารทาน บนใบหน้าพลันปรากฎความกังวลขึ้นมาหลายส่วน และเอ่ยถามขึ้น
ซินเอ๋อร์ได้ยิน เพียงส่ายหน้าเล็กน้อย
พลางกัดตะเกียบพร้อมขมวดคิ้ว และสายตากวาดมองอาหารรสเลิศบนโต๊ะไปมาไม่หยุด แต่กลับไม่ได้มีความอยากอาหาร
เหลิ่งอวี้เซวียนเห็นเช่นนั้น ใบหน้าหล่อเหลาตะลึงงันชั่วขณะ ทันใดนั้นคล้ายฉุกคิดบางอย่างขึ้นมาได้ จึงเอ่ยถามขึ้น
“อาหารพวกนี้ไม่ถูกปากหรือ!”
เหลิ่งอวี้เซวียนลองเอ่ยถามขึ้น
ซินเอ๋อร์ได้ยินลังเลอยู่ชั่วขณะ แต่ยังพยักหน้าเบาๆ
ความจริงเธอไม่ต้องการให้เหลิ่งอวี้เซวียนคิดว่าเธอเรื่องมาก
ความจริงก่อนหน้านี้เธอไม่ได้เป็นคนเลือกทาน
และบางมื้ออิ่มหน่ำ บางมื้อแทบไม่มีทาน ก่อนหน้านี้ขณะเธอต้องเลี้ยงดูน้องชาย บางครั้งไม่มีเงิน กระทั่งซื้อซาลาเปาหนึ่งลูก!
ดังนั้น ซินเอ๋อร์จึงมีสิ่งใด ทานสิ่งนั้น
แต่ตอนนี้ไม่รู้เพราะเหตุใด
หรือเพราะเธอมีชีวิตที่ดีขึ้น!
เหตุใดเธอจึงเห็นอาหารเหล่านี้แล้ว กลับไม่อยากอาหารแม้แต่นิดเดียว!
และยังอยากทานอาหารสเปรี้ยวเป็นพิเศษขึ้นมา
พอคิดถึงตรงนี้ ซินเอ๋อร์ยังสงสัยตัวเอง
เหลิ่งอวี้เซวียนที่อยู่ด้านข้าง หลังเห็นซินเอ๋อร์พยักหน้า
แม้จะรู้สึกแปลกใจ ยังรีบเอ่ยขึ้น
“เด็กโง่ อาหารไม่ถูกปากรีบเอ่ย ข้าจะได้ไม่ให้เจ้าทาน บอกมาเถิด ตอนนี้เจ้าอยากทานสิ่งใด!”
หลังได้ยิน ซินเอ๋อร์ขบคิด ก่อนเอ่ยขึ้น
“ตอนนี้ข้าอยากทานบะหมี่เปรี้ยวเผ็ด”
“บะหมี่เปรี้ยวเผ็ด เพียงเท่านี้หรือ!”
หลังได้ยินคำพูดซินเอ๋อร์ เหลิ่งอวี้เซวียนอดเลิกคิ้วไม่ได้
เพราะบนโต๊ะมีอาหารอันโอชะมากมายนับไม่ถ้วน แต่เธอกลับต้องการทานเพียงบะหมี่เปรี้ยวเผ็ด
นี่ช่างแปลกประหลาดเสียจริง
ทว่าเหลิ่งอวี้เซวียนไม่คิดมาก เพียงรีบสั่งบ่าวรับใช้ให้ไปปรุงบะหมี่เปรี้ยวเผ็ดแก่ซินเอ๋อร์
ซินเอ๋อร์ด้านข้างเห็นเหลิ่งอวี้เซวียนสั่งบ่าวรับใช้ไปปรุงบะหมี่เปรี้ยวเผ็ดให้ตน พลันเอ่ยกำชับส่งท้ายว่า
“จำไว้ว่าให้พ่อครัวทำรสเปรี้ยวและเผ็ดมากมากหน่อย”
“เจ้าค่ะ”
บ่าวรับใช้รับคำก่อนจากไป ไม่นานยกบะหมี่เปรี้ยวเผ็ด ร้อนฉุยเข้ามา
และเมื่อวางลงด้านหน้าซินเอ๋อร์ เธอพลันดวงตาเป็นประกาย
รู้สึกเพียงน้ำลายสอขึ้นมาทันที
เหลิ่งอวี้เซวียนด้านข้างเห็นท่าทางตะกละของซินเอ๋อร์ อดยิ้มพลันเอ่ยถามอย่างสงสัยไม่ได้
“ก่อนหน้านี้เจ้าไม่ชอบทานรสเปรี้ยวและเผ็ดมิใช่หรือ เหตุใดตอนนี้จึงอยากทาน!”
“ไม่รู้เช่นกัน วันนี้ข้าอยากทานเป็นพิเศษ”
สำหรับความสงสัยของเหลิ่งอวี้เซวียน ความจริงซินเอ๋อร์ก็ไม่มีคำตอบเช่นกัน
ทว่าซินเอ๋อร์เวลานี้ไม่ได้คิดถึงปัญหานี้
เพราะเมื่อเธอเห็นบะหมี่เปรี้ยวเผ็ดวางอยู่ตรงหน้า เห็นพริกสีแดงในชาม ได้กลิ่นของผักดองนั้น น้ำสายสอขึ้นมาทันที
เหลิ่งอวี้เซวียนเห็นเช่นนั้น ไม่เอ่ยถามอีก เพียงกล่าวยิ้มๆ ว่า
“รีบทานเถิด แมวน้อยจอมตะกละ!”
ขณะเอ่ยพูด น้ำเสียงเปี่ยมด้วยความรักใคร่เอ็นดู
หลังได้ยิน ซินเอ๋อร์อดแลบลิ้นอย่างเขินอายและอับอายไม่ได้ และไม่เกรงใจเหลิ่งอวี้เซวียน หยิบตะเกียบขึ้นทานเข้าไปคำโต
บะหมี่เปรี้ยวเผ็ดชามใหญ่ สุดท้ายตกอยู่ในท้องของซินเอ๋อร์ทั้งหมด
เหลิ่งอวี้เซวียนที่อยู่ด้านข้างมองอย่างแปลกใจ
เพราะเขารู้ว่าซินเอ๋อร์ทานไม่เยอะ ปกติทานเพียงเล็กน้อย
ดังนั้น เมื่อตอนนี้ซินเอ๋อร์กลับทานบะหมี่เปรี้ยวเผ็ดชามใหญ่นี้จนหมดเกลี้ยง จึงทำให้เขาแปลกใจอย่างหนัก
ทว่าเมื่อเห็นซินเอ๋อร์ทานได้มากเช่นนี้ เหลิ่งอวี้เซวียนเพียงตะลึงงันชั่วขณะ ก่อนเอ่ยขึ้น
“อืม ทานได้เยอะ ต่อไปวันหน้าจึงจะมีบุตรหลายคนได้!”
“เอ่อ”
หลังได้ยินคำพูดของเหลิ่งอวี้เซวียน ซินเอ๋อร์พลันขบขันอย่างหนัก
ทว่ามื้อนี้ เธอทานได้เยอะจริงๆ
แต่ซินเออร์กลับคิดว่าเพราะวันนี้ เธอเดินซื้อของมาทั้งวัน กลับมายังถูกเซวียนทรมาน จึงสูญเสียพลังไปมาก ดังนั้นจึงเป็นเช่นนี้
ดังนั้นจึงไม่ได้คิดมาก
แต่เธอกลับไม่รู้ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นกลับตนในวันนี้ ทั้งหมดเป็นเพราะภายในท้องของเธอ มีสายเลือดแห่งความรักของเธอและเซวียนเติบโตขึ้นมา
…
ยามดึกโคมไฟถูกแขวนขึ้น ดวงดาวชวนหลงใหล เย้ายวนใจ!
ช่วงเวลาอิ่มท้อง อุ่นกาย สมปรารถนาเริ่มขึ้นอีกครั้ง
YOU MAY ALSO LIKE
