สู่วิถีอมตะ - บทที่ 92 ปราณวิญญาณมีพิษ
เนื้อปลาพิษไหลลงกระเพาะ
ขณะนี้ เจียงผิงอันรู ้สึกวิงเวียนเล็กน้อย
ทว่าเจ็ดทวารหามีโลหิตทะลักไม่ และไม่เจ็บปวดเท่ากาลก่อน
กฎเกณฑ์พิษหลากหลั่งไปทั่วร่าง
แมลงหมื่นพิษเจ็ดดาราในหัวใจของเขาสัมผัสพิษได้ เบิก บานชื่นมื่นในบัดดล
ในที่สุดก็ได้กินพิษ!
มันชอบพิษที่มีกฎเกณฑ์นัก มิเพียงช่วยมันเพิ่มความรุนแรงพิษ ของตัวเอง ยังเป็ นเช่นความเพลิดเพลินส าหรับมัน
เพียงหนึ่งชั่วธูปมอด เจียงผิงอันก็คืนสู่ปกติ ไม่เวียนหัวอีกต่อไป
เจียงผิงอันกาหมัดอย่างตื่นเต้น
/
เขาเกิดภูมิต้านทานพิษแล้วจริง ๆ!
อย่างน้อยที่สุด พิษที่อ่อนกว่าพิษโลหิตร ้อยสุคนธ ์ก็ทาอะไรเขา ไม่ได้แล้ว!
“ปิดจุดอ่อนไปอีกหนึ่ง”
นับแต่เหตุวางยาพิษครั้งก่อน เจียงผิงอันตั้งใจไปกว้านซื้อยา ถอนพิษเผื่อเอาไว้
คราวนี้เมื่อพบว่าร่างของตนสร ้างภูมิต้านทานพิษ มันก็ช่วย ประหยัดหินวิญญาณค่ายาได้มากมาย
แมลงหมื่นพิษเจ็ดดาราตัวนี้เป็ นสมบัติชั้นดีจริง ๆ
ทันใดนั้น เจียงผิงอันก็ถามเจ้าแมลง “พิษจากเจ้าจะมีผลกับข้า หรือไม่?”
แมลงหมื่นพิษเจ็ดดาราตอบว่ามันก็ไม่รู ้ และถามว่าอยากลอง หรือไม่
/
“สุดท้ายเจ้าก็แก้พิษตัวเองได้อยู่ดี ลองดูสิ”
เจียงผิงอันตกลงให้อีกฝ่ายปล่อยพิษ
พิษสีเขียวหลากออกมาจากร่างของแมลงหมื่นพิษเจ็ดดารา
พิษเหล่านี้ประสานกับกระแสโลหิต แผ่ซ่านไปทั่วกายทันที
แต่เจียงผิงอันกลับไม่เกิดความครั่นเนื้อครั่นตัวใด ๆ
“ดูเหมือนพิษของเจ้าจะใช ้กับข้าไม่ได้…”
ทันใดนั้น เจียงผิงอันก็สังเกตเห็นบางสิ่ง ม่านตาของเขาหดตัว รีบแบมือเร่งปราณออกมา
มันควรเป็ นปราณวิญญาณสีขาว แต่ยามนี้มีจุดแสงด่างพร ้อยสี เขียวออกมาด้วย
เจียงผิงอันตกตะลึง วางมือลงบนบุปผาข้างกาย
เพียงพริบตา บุปผานั้นก็เหี่ยวเฉาสลายเป็ นธุลี
/
หากเป็ นปราณวิญญาณทั่วไป มันจะเร่งความเร็วการเติบโตของ บุปผา
แต่ปราณวิญญาณที่เจียงผิงอันปล่อยออกสัมผัสบุปผานี้ ไม่ เพียงมิเร่งการเติบโตบุปผา ยังทาให้มันเหี่ยวเฉาในพริบตา!
เจียงผิงอันเกือบสะดุ้ง
ปราณวิญญาณของเขามีพิษ!
หัวใจของเขาตกตะลึง ประหลาดใจ… สุดท้ายก็กลายเป็ นความ ลิงโลด
ด้วยความสามารถนี้ จะสู้ศัตรูได้ในภายหน้าแน่นอน และอีกฝ่ าย ไม่มีทางป้ องกันมันได้ด้วย!
ช่างน่าประหลาดใจนัก มิคาดเลยว่าเรื่องเช่นนี้จะเกิดขึ้น พิษจาก เจ้าแมลงผนวกเข้ากับร่างของเขาได้!
ได้ไพ่ตายมาอีกหนึ่ง!
“เจ้าชอบกินพิษ ก็กินอีกสักหน่อยนะ”
/
เจียงผิงอันเก็บปราณวิญญาณของตน ยกตะเกียบบิปลามังกร เหลืองทองเจือพิษเข้าปากอีกค า
ไม่ว่าอย่างไร ก็สมควรเร่งการเติบโตพัฒนาของแมลงตัวนี้ให้ไว
ยิ่งแมลงหมื่นพิษเจ็ดดารามีพิษร ้าย เขายิ่งแข็งแกร่งด้วย
ภายหน้ายามสู้ศัตรู ศัตรูก็จะน้าลายฟูมปากนอนชักไปโดยตั้ง ตัวรับไม่ทันสักนิด
ครั้งนี้นับเป็ นโชคในคราวเคราะห์ มิคาดเลยว่าร่างกายของเขาจะ เกิดการเปลี่ยนแปลงใหญ่โตเช่นนี้
เจียงผิงอันฝึกฝนต่อไปเพื่อเตรียมตัวเข้าสู่เกาะเทวะ
เกาะเทวะมีสิ่งใดอยู่กันแน่? เหตุใดผู้ฝึกตนผู้บรรลุเซียนจึงไปยัง เกาะแห่งนั้นก่อนบรรลุ?
หรือเกาะนี้จะมีสมบัติใดอยู่?
/
เขาไม่รู ้อะไรเลย และการจะทราบได้นั้นก็มีแต่ต้องไปทัศนาด้วย ตาตนที่เกาะเทวะ
การประลองด าเนินต่อ
อัจฉริยะคนแล้วคนเล่าปรากฏสู่สายตามวลชน เผยฤทธาเจิด จรัส ปรากฏชื่อให้จดจาเล่าขาน
แต่ชื่อที่ปวงชนจาได้แม่นที่สุดคือเจียงผิงอัน
หลังข่าวที่เจียงผิงอันชนะไปโดยปริยายแพร่ออก ทุกคนก็ยิ่ง แน่ใจว่าเขากับองค์หญิงเก้ามีสิ่งใดในกอไผ่
ในวันสุดท้ายของการประลองรอบสอง เมิ่งจิงกับอวิ๋นหวงกลับ จากชมประลองพร ้อมข่าวชวนตะลึง
“เฟิงอวี่เฉินพ่ายแล้วด้วยสามกระบี่”
“ใครกัน แข็งแกร่งเพียงนี้?” เจียงผิงอันประหลาดใจนัก
แม้เฟิงอวี่เฉินจะบ้าคลั่งยิ่ง เขาก็ยังมีฝีมือพอให้เหิมเกริมได้
/
เขามีเสี้ยวสายเลือดมังกร กายาแข็งแกร่ง สั่งสมปราณวิญญาณ ได้เพียงพอ ถือได้ว่าไร ้จุดอ่อน
การสยบเขาได้ในสามกระบี่อย่างรวดเร็ว อย่างน้อยก็ต้องอยู่ใน ระดับเดียวกับอวิ๋นหวง
“คนผู้นี้นามว่าหลิ่วอู๋ฉิง ได้ยินว่าเป็ นผู้ฝึกวิถีไร ้ใจ สิ้นปรานีหมด ปรารถนา ใช ้การฆ่าเพื่อบรรลุวิถี”
เมิ่งจิงพูดด้วยใบหน้าหวาดผวา
หากเป็ นนางไปเจอหลิ่วอู๋ฉิง นางก็พ่ายเหมือนกัน
อวิ๋นหวงจากข้างกายนางกล่าวว่า “ในการทดสอบรอบแรก หลิ่ว อู๋ฉิงเป็ นคนแรกที่ออกมา ขณะที่เป็ นอันดับสี่ในรอบที่สอง”
“การแข่งขันยอดฝีมือมีผู้ผิดมนุษย์มากนัก” เจียงผิงอันอดร าพึง มิได้ คนเหล่านี้แข็งแกร่งไม่แพ้กันเลย
เมื่อได้ยินเช่นนี้ อวิ๋นหวงก็มองเขาด้วยสายตาว่างเปล่า
/
“ยังมาว่าผู้อื่นอีก ใครจะผิดมนุษย์ไปกว่าเจ้าที่ฝึกฝนก้าวหน้า จนถึงเพียงนี้ในเวลาเพียงไม่ถึงสองปีได้?”
นอกจากเจียงผิงอัน ผู้อื่นที่นี่ล้วนฝึกฝนกันมายาวนาน
และเจียงผิงอันก้าวหน้าเพียงนี้ได้ในเวลาไม่ถึงสองปี ถือว่าน่าสะ พรึงมากแล้ว
เจียงผิงอันส่ายหัว
เขาไม่คิดว่าตนแข็งแกร่งอะไรนัก แต่อ่างสัมฤทธิผลพอกพูน ทรัพยากร ขุนเขาจนทะยานสูงต่างหาก
อวิ๋นหวงกล่าวต่อ “หากไร ้เรื่องอื่นใด เราจะเป็ นสหายร่วมรบที่ เกาะเทวะกันในภายหน้า”
“การเดินทางสู่เกาะเทวะจะไม่ใช่ศึกกระชับมิตรเช่นนี้อีกแล้ว แต่ เป็ นการนองเลือดฆ่าล้าง ทุกคนต้องช่วยเหลือกัน”
กระทั่งอวิ๋นหวงผู้มีพลังต่อสู้แข็งแกร่งยังต้องทิ้งทิฐิมาร่วมมือกับ เหล่าสหายในยามนี้
/
เพราะการเดินทางสู่เกาะเทวะครั้งนี้จะมีศึกที่ต้องสู้กับอัจฉริยะ จากแคว้นหลิงไถจนตายไปข้างอยู่
แรงกดดันต่อพวกเขาที่แคว้นหมิงหวังนั้นมหาศาล แปดแคว้นอื่น ๆ สู้กับราชสานักต้าฉู่ มีเพียงพวกเขาที่แคว้นหมิงหวังต้องสู้กับ แคว้นหลิงไถล าพัง
“ภายหน้าเราก็ดูแลกัน” เจียงผิงอันตอบรับอย่างเป็ นมิตร
การเดินทางสู่เกาะเทวะครั้งนี้ ต่างฝ่ ายล้วนต้องช่วยกัน จึงเพิ่ม โอกาสรอดชีวิตได้
นอกจากนั้น เจียงผิงอันยังอยากไปตามหากระดูกมังกรมาร และ ความแข็งแกร่งของเขาล าพังอาจไม่เพียงพอ
อวิ๋นหวงถามอย่างสงสัย “สหายเต๋าเจียง ยามนี้เจ้าเปิดจุดชีพจร ไปมากเพียงไรแล้ว?”
นางอยากรู ้ว่ายามนี้เจียงผิงอันแข็งแกร่งเพียงไร
ในขั้นยอดยุทธ ์ จานวนจุดชีพจรที่เปิ ดได้จะส่งผลกระทบต่อ ความแข็งแกร่งของเสวี่ยตาน
/
ยิ่งเปิดจุดชีพจรมาก ภายหน้าก็จะยิ่งแข็งแกร่ง
“เก้าสิบเก้า”
เจียงผิงอันหาปิดบังไม่
ใบหน้างดงามของอวิ๋นหวงปรากฏเค้าตกใจ “สหายเต๋าเจียง ตั้งใจเปิดจุดชีพจรให้ถึงร ้อยก่อนก่อเสวี่ยตานหรือ? นี่แทบเทียบได้ กับอัจฉริยะสูงสุดในต้าเซี่ยเลยนะ”
จินหลินยังทาได้ไม่ถึงเช่นนี้
เจียงผิงอันตะลึงเล็กน้อย “อัจฉริยะสูงสุดเขาเปิดจุดชีพจรกัน เท่าไหร่หรือ?”
ผู้ฝึกตนทั่วไปจะก่อเสวี่ยตานยามเปิดชีพจรได้สามสิบจุด ขณะที่ เขาเปิดไปแล้วเก้าสิบเก้าจุด
แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ยังมิใช่ตัวตนสูงสุด
/
อวิ๋นหวงส่ายหัว “ข้าไม่ใช่ผู้ฝึกกายา หารู ้แน่ชัดไม่ แต่ลือกันว่า อัจฉริยะผู้แข็งแกร่งสูงสุดในต้าเซี่ยของเราเหมือนจะเปิดชีพจรไปร ้อย ห้าสิบจุดนะ”
ได้ยินเช่นนี้ เจียงผิงอันก็เคร่งขรึมขึ้นมา อัจฉริยะในโลกหล้าผู้ ฝึกตนประมาทมิได้กันจริง ๆ
เขาเปิดชีพจรได้เก้าสิบเก้าจุดก็เต็มกลืน สะกดขอบเขตจะไม่ ไหวแล้ว
แต่กลับมีผู้อื่นเปิดชีพจรได้ร ้อยห้าสิบจุด
“แล้วผู้ฝึกกายาที่มีพรสวรรค์สูงสุดในโลกหล้าผู้ฝึกตนเล่า เปิด จุดชีพจรได้เท่าไหร่?”
เจียงผิงอันถามอีกครั้ง
ใบหน้างดงามของอวิ๋นหวงปรากฏเค้าละอาย “ขออภัยด้วย สหายเต๋าเจียง ข้ารู ้เรื่องเกี่ยวกับผู้ฝึกกายาไม่มากนัก”
“แต่ข้ารู ้ว่าร่างกายคนเรามีชีพจรทั้งสิ้นประมาณสามร ้อยหกสิบ จุด บางทีขีดจ ากัดอาจเป็ นการเปิดพวกมันทั้งหมด”
/
หัวใจของเจียงผิงอันร่วงวูบ เขาอยากจะเปิดชีพจรให้ครบสาม ร ้อยหกสิบจุดจริง ๆ
แต่ตัวเขาเปิดได้เพียงเก้าสิบเก้า ยังห่างไกลเกินไป
ต้องตั้งเป้ าหมายใหม่ เปิดมันให้ครบทุกจุด!
อวิ๋นหวงผู้ไม่รู ้เรื่องของผู้ฝึกกายามากนักหารู ้ไม่ว่า วาจานี้ของ นางจะสร ้างสัตว์ประหลาดเช่นใดในภายหน้า
YOU MAY ALSO LIKE
