หวนคืนสู่วันสิ้นโลกด้วยระบบวิวัฒนาการ - บทที่ 509 วีรบุรุษผู้ถูกเปิดเผยจากวันสิ้นโลก

บทที่ 509

วีรบุรุษผู้ถูกเปิดเผยจากวันสิ้นโลก

ลุงโม่และลูกชายของเขางุนงงมาก ไม่สามารถเข้าใจได้ว่าเหตุใดทหารชั้นสูงเหล่านี้ซึ่งมีสถานะสูงส่งจึงค้นหาบุคคลที่ไม่มีนัยสำคัญเช่นเดียวกับตนเอง

แม้จะมีข้อสงสัย แต่พวกเขาไม่กล้าตั้งคำถามถึงความแตกต่างในอันดับของพวกเขา

พวกเขาถูกพาไปที่สนามเด็กเล่น รวมตัวกับคนอื่นๆ ที่ถูกเรียกตัวมา ยานพาหนะมาถึงเป็นระยะๆ โดยแต่ละคันจะนำคนเข้ามาอีกยี่สิบถึงสามสิบคน

ทุกคนมีสีหน้าสับสน งงกับจุดประสงค์เบื้องหลังการเรียกให้รวมตัวกันกะทันหัน

เจ้าหน้าที่กลุ่มหนึ่งโผล่ออกมาจากอาคารสำนักงาน นำโดยนักรบที่สวมเกราะเต็มตัวซึ่งเปล่งรัศมีอันน่าเกรงขามออกมา ชุดเกราะของเขาได้รับการขัดเกลาอย่างโดดเด่น ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของความแข็งแกร่งที่น่าเกรงขาม

นักรบชุดเกราะดำรายนี้ถูกรายล้อมไปด้วยผู้มีอำนาจ รวมถึงผู้บัญชาการของเมืองบนภูเขาและผู้บริหารระดับสูง

ผู้บัญชาการยิ้มแย้มแจ่มใสกล่าวว่า:

“ท่านซุนใจดีมาก โดยแลกเปลี่ยนของเหลวเสริมประสิทธิภาพมากมายให้กับคนธรรมดาเหล่านี้ ฉันไม่เห็นว่ามีอะไรพิเศษเกี่ยวกับพวกเขาเลย”

เสียงจากภายในหมวกมีน้ำเสียงเชิงกล เต็มไปด้วยศักดิ์ศรีและอำนาจ

“มันเป็นคำสั่งจากเบื้องบน ฉันแค่ทำตามคำสั่งเท่านั้น”

ขณะที่พวกเขาพูด นักรบเกราะดำก็เดินผ่านไปโดยถือกล่องของเหลวเสริมประสิทธิภาพเต็มสเปกตรัม

การได้เห็นของเหลวเพิ่มประสิทธิภาพมากมายทำให้ผู้บริหารของเมืองเบิกตากว้าง จำนวนดังกล่าวสามารถสร้างผู้วิวัฒนาการระดับ 5 ได้หลายสิบคนหรือมากกว่านั้น

คนโง่ในเมืองหลวงกำลังแลกเปลี่ยนทรัพยากรอันมีค่าเหล่านี้ให้กับคนงานธรรมดาจำนวนหนึ่ง ซึ่งทำให้ทุกคนสับสนกับตรรกะของพวกเขา

“รายงานตัว บุคคลทุกคนในรายชื่อได้รวมตัวกันแล้ว รอคำแนะนำเพิ่มเติม” ทหารคนหนึ่งรายงาน

ผู้นำก้าวไปข้างหน้า ถอดหมวกออกเผยให้เห็นว่าเธอเป็นผู้หญิง แท้จริงแล้วผู้หญิงคนนี้คือซุนเฉียนฮุย

แต่ความประหลาดใจยังไม่จบ ซุนเฉียนฮุยแสดงความเคารพต่อผู้คนที่มารวมตัวกันอย่างเคร่งขรึม

“ขอบคุณทุกท่านสำหรับการทำงานหนักของคุณ!”

การได้รับคำทักทายจากผู้มีเกียรติในเมืองหลวงถือเป็นเกียรติอย่างล้นหลาม ทำให้ทุกคนตกตะลึง

“อย่าวิตกกังวล จะไม่มีอันตราย” ซุนเฉียนฮุยปลอบใจและลดท่าทางของเธอลง

“ก่อนอื่นเราจะจัดให้คุณอาบน้ำและทานอาหารดีๆ จากนั้นฉันจะพาคุณไปที่ไหนสักแห่งที่พิเศษ ส่วนจุดหมายปลายทางนั้นคุณจะรู้เมื่อเราไปถึงที่นั่น”

ทหารชั้นยอดแสดงท่าทางสุภาพต่อฝูงชนที่มึนงงก่อนที่จะพาพวกเขาไปที่โรงอาบน้ำสาธารณะ เมื่อทำความสะอาดแล้ว พวกเขาก็นำทางทุกคนไปยังร้านอาหารสตาร์ไฟร์

ซุนเฉียนฮุยที่รอคอยอยู่ ทักทายพวกเขาด้วยรอยยิ้ม

“ได้โปรดกินให้จุใจ ทุกอย่างอยู่ที่เรา”

นี่เป็นอาหารที่มีเพียงชนชั้นสูงเท่านั้นที่สามารถจ่ายได้ ไม่ว่าพวกเขาจะถูกเรียกมาด้วยเหตุผลใดก็ตาม พวกเขาตัดสินใจที่จะอิ่มท้องก่อน

ขณะที่พวกเขากินอาหารอย่างตะกละตะกลาม กลุ่มหนึ่งก็เข้าไปในร้านอาหาร นำโดยผู้วิวัฒนาการระดับ 5 จากเมืองบนภูเขา ผู้ติดตามของเขามาเพื่อรับประทานอาหารร่วมกับครอบครัวของพวกเขา เมื่อเข้ามาพวกเขาก็ผงะ

“เกิดอะไรขึ้น? คนต่ำต้อยเหล่านี้มีคุณสมบัติที่จะทานอาหารที่สตาร์ไฟร์ได้อย่างไร?”

ผู้นำตะโกน:

“วันนี้ ฉันจองร้านอาหารสตาร์ไฟร์ไว้ทั้งหมดแล้ว คนอื่นๆ ต้องออกไปแล้ว”

ขณะที่เขาพูด เขาก็โอบแขนผู้หญิงคนหนึ่งไว้ข้างกายอย่างไม่ใส่ใจ ผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากภรรยาของ โม่เจี้ยนชู ซึ่งเป็นแม่ของ โม่เฉียง

“ขออภัย แต่วันนี้ร้านอาหารถูกจองไว้แล้ว ขออภัยในความไม่สะดวก” พนักงานคนหนึ่งกล่าวขอโทษ

หัวหน้าทีมผจญภัยที่ไม่คุ้นเคยกับการปฏิบัติเช่นนี้ จึงคว้าคอเสื้อของเจ้าหน้าที่ไว้

“แกรู้ไหมว่าฉันเป็นใคร”

อย่างไรก็ตาม ก่อนที่เขาจะพูดจบ ทหารชั้นยอดหลายสิบนายในชุดเกราะสีดำก็ลุกขึ้นยืน เตรียมพร้อมสำหรับการเผชิญหน้า

“แล้วคุณเป็นใครล่ะ” ซุนเฉียนฮุยถามอย่างไม่ใส่ใจจากที่นั่งหลัก

เมื่อตระหนักว่าพวกเขาคือทหารองครักษ์ชุดดำจากเมืองหลวง กองกำลังชั้นยอดที่ประกอบด้วยนักสู้ระดับ 5 ที่รู้จักกันในชื่อ ไฟแห่งความมืด เท่านั้น ผู้นำจึงปล่อยมืออย่างเร่งรีบและพยายามทำให้ทุกอย่างคลี่คลาย

“มันเป็นความเข้าใจผิด เราจะไปกันแล้ว”

ขณะที่พวกเขาพยายามจะออกไป พวกเขาก็พบว่าตัวเองถูกล้อม

ผู้นำพร้อมด้วยผู้ติดตามและครอบครัวของพวกเขาคุกเข่าลงทันทีเพื่อขอความเมตตา

“ฉันผิดไปแล้ว ฉันไม่รู้ว่าพวกคุณอยู่ที่นี่ โปรดยกโทษให้เราด้วย!”

แม้แต่เมียน้อยของผู้นำ ภรรยาของ โม่เจี้ยนชู เมื่อเห็นสามีของเธออยู่ท่ามกลางผู้ที่มารับประทานอาหาร ก็ร้องออกมาอย่างสิ้นหวัง:

“โม่เจี้ยนชู ไอ้คนไร้ประโยชน์ ช่วยฉันร้องขอความเมตตาด้วย!”

การระเบิดครั้งนี้ทำให้ซุนเฉียนฮุยหันกลับมามอง และสังเกตเห็นสีหน้าที่น่าอึดอัดใจของโม่เจี้ยนชูและโม่เฉียง

“คุณรู้จักพวกเขาเหรอ?” ซุนเฉียนฮุยถามด้วยความสนใจ

โม่เจี้ยนชูยืนขึ้นด้วยความเคารพและรายงานอย่างระมัดระวังว่า “เธอเป็นภรรยาเก่าของฉัน”

“อา” ซุนเฉียนฮุยลุกขึ้นยืนอย่างเคร่งขรึม โดยเอาปืนจ่อไปที่หน้าผากของอดีตภรรยา “ผู้ชายคนนี้เป็นแขกผู้มีเกียรติของฉัน ก่อนหน้านี้เธอเรียกเขาว่าอะไรนะ?

ในห้องนี้ รวมถึงทีมผจญภัยและโม่ เจี้ยนชู รวมถึงคนอื่นๆ ได้แบ่งปันช่วงเวลาแห่งความเงียบงันร่วมกัน

“ตอนนี้ ขอโทษแขกผู้มีเกียรติของฉันด้วยการโขกศีรษะซะ ไม่อย่างนั้นฉันจะจบชีวิตคุณด้วยปืนนี้!”

เมื่อปืนชี้ไปที่หัวของเธอ ผู้หญิงคนนั้นก็รีบโขกศีรษะไปที่โม่เจี้ยนชู

“เจี้ยนซู ฉันผิดไปแล้ว เพื่อเห็นแก่การแต่งงานที่ผ่านมาของเรา โปรดมีน้ำใจและยกโทษให้ฉันด้วย”

โม่เจี้ยนชู หมดคำพูด แม้ว่าซุนเฉียนฮุยจะเรียกพวกเขาว่าแขกผู้มีเกียรติ แต่พวกเขาก็ไม่กล้ารับตำแหน่งดังกล่าว เพราะกลัวที่จะก้าวข้ามขอบเขตและก่อให้เกิดการดูถูกเหยียดหยาม

“จะฆ่าหรือไม่?” ซุนเฉียนฮุยถาม

โม่เจี้ยนชู ไม่แน่ใจว่าจะทำอย่างไร มองดู โม่เฉียง ลูกชายของเขา รีบลุกขึ้นยืนและพูดว่า “อย่าฆ่าเธอ ไม่ว่าเธอจะทำผิดอย่างไร เธอยังคงเป็นแม่ของฉัน”

ซุนเฉียนฮุยยกปืนขึ้นและสั่งอย่างเย็นชาว่า “คุณได้ยินไหม? ออกไปซะ และอย่าให้ฉันเจอคุณอีก ออกไป!”

ผู้ติดตามสะดุดล้มกันอย่างเร่งรีบ โดยหัวหน้าทีมผจญภัยคลานออกมาด้วยความสิ้นหวัง

ก่อนออกเดินทางผู้หญิงคนนั้นมองอดีตสามีและลูกชายด้วยท่าทางงุนงงและขัดแย้งกัน ในที่สุด เธอก็กัดกรามแน่น เธอจึงวิ่งออกไปโดยไม่หันกลับมามอง

หลังจากตอนนี้ ทุกคนยิ่งสับสนมากขึ้นกับการกระทำของซุนเฉียนฮุย เธอเป็นผู้นำระดับสูงของ ไฟแห่งความมืด หนึ่งในบุคคลที่มีอำนาจมากที่สุดในเมืองหลวง พวกเขาไม่เข้าใจว่าทำไมคนระดับสูงอย่างเธอถึงแสดงความเมตตาต่อคนเช่นพวกเขา ซึ่งดูเหมือนไม่มีนัยสำคัญเมื่อเปรียบเทียบ

“ท่านซุน โปรดบอกเราว่าคุณต้องการอะไร”

“ใช่ ท่านซุน ถ้าท่านอยากให้เราโอบกอดความตาย ก็พูดมาเถอะ ท่านต้องการให้พวกเราทำอะไรกันแน่?”

“ท่านซุน ไม่เป็นไรถ้าเราต้องเผชิญกับความตายหรือทำหน้าที่เป็นเหยื่อ แต่โปรดไว้ชีวิตลูกชายของผมด้วย เขายังเยาว์วัยและยังไม่บรรลุนิติภาวะ”

ขณะที่ฝูงชนแสดงความกังวล ซุนเฉียนฮุยก็รีบเข้ามาแทรกแซง “ใครพูดอะไรเกี่ยวกับการส่งคุณไปตายล่ะ? อย่าคาดเดาส่งเดช”

“แล้วมันคืออะไร?”

ซุนเฉียนฮุยยิ้มอย่างลึกลับและประกาศอย่างจริงจังว่า “พวกคุณทุกคนคือผู้ได้รับเลือก ฉันเป็นเพียงผู้ส่งสารที่ได้รับมอบหมายให้พาคุณไปยังที่ที่คุณตั้งใจจะเป็น”

หลังจากกินเสร็จเธอก็ลุกขึ้นยืนและประกาศว่า “กินข้าวเสร็จแล้วเหรอ? ถ้าอย่างนั้นก็ไปเริ่มกันเลย คำแนะนำ: ไม่ว่าคุณจะเห็นอะไรต่อไปก็อย่าตกใจเกินไป พวกคุณแต่ละคนคือผู้ถูกเลือก” ”

สถานการณ์นี้ไม่ได้เกิดขึ้นเฉพาะกับเมืองภูเขา เหตุการณ์ที่คล้ายกันนี้กำลังเกิดขึ้นในฐานหลักๆ ทั่วประเทศ