อัจฉริยะตัวน้อยกับคุณพ่อสุดโฉด - ตอนที่ 416 ผู้หญิงมักมีอารมณ์มากกว่าเหตุผล
ตอนที่ 416 ผู้หญิงมักมีอารมณ์มากกว่าเหตุผล
ภายใต้ร่มกันแดดสีน้ำเงินขนาดใหญ่ อันโหรวกำลังถือแก้วน้ำผลไม้คั้นสดพลางยิ้มหัวเราะกับวิเวียนอย่างอ่อนโยน
“กลับไปไหน?” อันโหรวเดินเข้ามาโดยไม่ได้มองเธอ
“กลับต่างประเทศ”
เธอพยักหน้าเล็กน้อย “เรื่องพิธีแต่งงาน ขอโทษด้วยจริง ๆ …….”
วิเวียนมองเธออย่างอ่อนโยนราวกับว่าเป็นแม่ของเธอ “ปกติผู้หญิงมักมีอารมณ์มากกว่าเหตุผล ถ้าหากว่าเกิดเรื่องอะไรที่เธอไม่สบายใจ หรือมีอะไรไปกระตุ้นจนทำให้ต้องลงมือทำไปแบบนั้นก็เข้าใจได้ และเชื่อว่าจิ่งเป่ยเฉินเองก็จะเข้าใจเธอเหมือนกัน”
เขา……
มือทั้งสองข้างของอันโหรวประสานกันแน่นขึ้น เธอที่เพิ่งมาเมื่อครู่คาดว่าภายในใจของเขาคงจะไม่สบายใจ
ตอนกลางคืนคงต้องบอกเรื่องลูกในท้องกับเขา เรื่องพิธีงานแต่งงานต้องขอโทษมาก ๆ ไม่สามารถที่จะขอโทษอย่างเดียวได้ด้วยซ้ำ
แต่เมื่อได้ยินเขาบอกว่านั่นคือลูกของพวกเรา ไม่ว่าพ่อของเด็กจะเป็นใครก็จะต้องให้กำเนิดออกมา เธอนั้นซาบซึ้งเป็นอย่างมาก
แม้แต่ผู้ชายคนอื่นเองก็คงไม่อาจจะรับเรื่องนี้ได้ ยิ่งไปกว่านั้นนี่คือจิ่งเป่ยเฉิน เขาที่ดูหยิ่งผยองแบบนั้นกลับใส่ใจเธออย่างมากและยอมอดทนแบบนี้อีก
หัวใจของเขาจะต้องเจ็บปวดกว่ามาก
เมื่อเห็นเธอก้มหน้าก้มตาไม่ได้พูดอะไร วิเวียนจึงเอ่ยว่า “ตอนนี้โอวหยางลี่อยู่ในขั้นตอนของการประกันตัว และอาจจะติดคุกเร็ว ๆ นี้ เรื่องตระกูลอันในอดีตเธอคิดจะทำยังไง?”
เธอจะทำอะไรได้?
จิ่งเป่ยเฉินบอกว่าแม่ของเธอมีส่วนเกี่ยวข้อง เธอกลัวความจริงอย่างมาก!
เธอเองก็คิดว่าจิ่งเป่ยเฉินอาจจะมีส่วนเกี่ยวข้องเช่นกัน เรื่องในปีนั้นมันดูซับซ้อนขนาดนั้นเลยเหรอ?
“พวกเราไปชอปปิงกันเถอะ! จู่ ๆ ก็คิดอยากจะซื้อของให้เขา” นั่งอยู่ที่นี่น่าเบื่อเกินไปแล้ว หนำซ้ำยังไม่มีข่าวคราวของแม่เลย
“ได้สิ”
ห้างสรรพสินค้าเซิ่งจิ่ง
อันโหรวเกาะแขนวิเวียนอย่างแนบชิดราวกับว่าเป็นพี่น้องกัน ตอนนี้เมื่อคิดดูแล้วเหมือนว่าเธอจะไม่ได้ของอะไรให้จิ่งเป่ยเฉินเลย
เมื่อตอนวันเกิดของเขาก็ไม่รู้จะซื้ออะไรให้จริง ๆ ช่วงนั้นเธอรู้สึกว่ามีครบทุกอย่างแล้ว ไม่ได้ขาดเหลืออะไร ตอนนี้เธอก็เข้าใจว่าเขามีทุกอย่าง แต่ว่าของที่เธอจะให้เขานั้นต่างออกไป ถึงแม้ว่าจะเป็นการซื้อก็ตาม
เมื่อเดินมาถึงหน้าร้านเสื้อผ้าผู้ชายระดับไฮเอ็นด์ อันโหรวมองไปที่เสื้อสูทและเสื้อเชิ้ตด้านในพลางรู้สึกแปลกใจที่ภายในหัวนั้นนึกถึงภาพของจิ่งเป่ยเฉินกำลังสวมใส่อยู่
“เสื้อเชิ้ตสีขาวของเขาเยอะมาก พี่คะ พี่ว่าควรจะซื้อตัวที่มีลวดลายสักตัวดีไหม?” อันโหรวมองไปด้านในที่มีเสื้อเชิ้ตลายดอกไม้สีชมพูเล็ก ๆ แขวนอยู่บนผนัง
คนที่ดูท่าทางเย็นชาและเคร่งขรึมแบบนั้นใส่เสื้อเชิ้ตลายดอกไม้จะต้องดูน่าสนใจแน่นอน
“ได้สิ!” วิเวียนเองก็มองว่าวัยรุ่นจะสวมใส่ลายเยอะหน่อยก็ไม่เป็นอะไร
คนอย่างจิ่งเป่ยเฉินยังไงก็เอาอยู่!
อันโหรวยิ่งมองก็ยิ่งรู้สึกชอบมาก ท้ายที่สุดก็ซื้อมาให้จิ่งเป่ยเฉินหนึ่งตัว หลังจากนั้นก็ไปเดินชอปปิงที่อื่นต่อ ภายในสองชั่วโมงเธอซื้อของไปเยอะมาก
มีทั้งเสื้อเชิ้ต รองเท้า เข็มขัด และก็เสื้อสูทสีน้ำเงินอีกหนึ่งตัว ล้วนเป็นของจิ่งเป่ยเฉินทั้งหมด ลืมแม้กระทั่งซื้อของให้หยางหยางและหน่วนหน่วน
เมื่อทั้งคู่ลงลิฟต์ไปยังล็อบบี้ชั้นหนึ่ง ก็พลันมองเห็นคนกลุ่มหนึ่งที่กำลังมุงอยู่ที่หน้าร้านค้าแห่งหนึ่ง
ถ้าหากว่าเธอจำไม่ผิดละก็ ตรงนั้นเหมือนว่าจะเป็นร้านขายอัญมณีของโอวหยางกรุ๊ป เกิดเรื่องอะไรขึ้น?
“พี่คะ ฉันขอตัวไปดูก่อน” เธอถือถุงเดินไปดู โอวหยางกรุ๊ปถูกเธอทำลายไปแล้ว จนถึงตอนนี้ถ้าเกิดเรื่องขึ้นคาดว่าคงไม่มีทางรอด
เธอที่เพิ่งเดินเข้าไปอยู่ด้านหลังฝูงชน ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงจอแจ จากนั้นคนด้านหน้าของเธอจู่ ๆ ก็เดินถอยหลังออกมาอย่างรีบร้อน
ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก ขาของเธอก้าวถอยหลังทันทีและมือทั้งสองข้างก็กุมไปที่ท้องน้อยอย่างไม่ทันตั้งตัว
คนด้านหน้าถอยหลังมาชนเธอ ตัวของเธอเอนไปด้านหลัง
สมองหยุดนิ่งไปชั่วขณะ ทำยังไงดี?
จะล้มแล้ว!
แต่ตัวของเธอไม่ได้ล้มไปตามที่คาดการณ์เอาไว้ แต่กลับตกไปอยู่ในอ้อมกอดที่อ่อนโยนที่จับเธอเอาไว้อย่างแน่น
เสียงดังจอแจยังคงดังอยู่รอบตัว เธอพยายามทรงตัวยืนให้ได้ เสียงอ่อนนุ่มจากคนด้านหลังก็พูดขึ้นว่า “เธอไม่เป็นอะไรใช่ไหม?”
เสียงนั้นคุ้นเคยเป็นอย่างมาก
ถังซั่ว?
เขามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?
เธอหันไปมองเขาและยิ้มอย่างขอโทษ “เมื่อกี้ขอบคุณนายนะ”
เธอตกใจแทบแย่!
“เธอไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว คนเยอะแบบนี้ระวังล้มหน่อยนะ” เสียงที่อ่อนโยนราวกับหยกของถังซั่วดังขึ้นอีกครั้ง พลางมองเธอและสังเกตไปที่มือของเธอที่เต็มไปด้วยแบรนด์สินค้าของผู้ชาย หนำซ้ำยังเป็นแบรนด์ระดับไฮเอ็นด์อีกด้วย
ซื้อให้จิ่งเป่ยเฉินเหรอ?
พวกเขาดีกันแล้วเหรอ?
ถังซือเถียนที่ยืนอยู่ด้านหลังถังซั่วมองพี่ชายตัวเองอย่างประหลาดใจ ปกติแล้วถังซั่วจะไม่มาปรากฏตัวอยู่ที่นี่ เพียงแต่วันนี้เธอบังคับเขาออกมาด้วย
เพิ่งเข้ามาเมื่อครู่ก็เห็นคนมุงดูกันเยอะแยะ พี่ชายก็แค่เหลือบมามองและก็เดินไปไกลอย่างไม่รู้ตัว แต่ตอนนี้เขากลับวิ่งไปที่ตัวเธออย่างรวดเร็วและบ้าคลั่ง
เพื่อไปรับตัวอันโหรวเอาไว้?
ภรรยาของพี่เฉินทำเขาประหม่าขนาดนี้เลยเหรอ?
ถังซือเถียนมองไปที่พี่ชายของตัวเองด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความสงสัย พี่ชายของเธอมักจะอ่อนโยนอยู่เสมอ ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม แต่ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่เขาเป็นแบบนี้ สายตาเขาไม่เหมือนเวลาที่มองผู้หญิงคนอื่นเลยสักนิด
คำพูดก็ดูอ่อนโยนกว่ามาก ใบหน้าก็ดูจริงจังอีกต่างหาก สายตาบ่งบอกถึงความเสน่ห์หาอยู่เล็กน้อย
นี่เธอดูผิดไปหรือเปล่า?
“ยังไม่ไปอีก!” เสียงคำรามจากด้านหลังดังขึ้น
ฝูงคนตรงด้านหน้าของพวกเขาจู่ ๆ ก็ถอยออกมา ทำให้เห็นประตูของร้านค้า อันโหรวยืนอยู่ด้านหน้าผู้หญิงที่ยืนหน้าดำหน้าแดงอยู่ด้านใน
เมื่อเฉาลี่เฟยเห็นเธอก็เดินเข้ามาหาเธอด้วยใบหน้าที่สงบ “โหรวโหรว เธอยังอยู่ที่นี่งั้นเหรอ! พวกเราไปดื่มกาแฟกันหน่อยไหม!”
“คุณหมายความว่ายังไง สร้อยคอที่ฉันซื้อไปมันคือของปลอม คุณไม่จัดการก็ไม่เป็นไร ไม่อธิบายให้คนรู้ก็ช่าง แล้วยังจะไปอีก?”
ด้านหน้าของเฉาลี่เฟยถูกหญิงวัยกลางคนยืนขวางทางเอาไว้
เฉาลี่เฟยหยุดและมองไปที่ลูกค้าที่อยู่ด้านหน้า “ฉันบอกไปหลายครั้งแล้วว่าของพวกนี้ไม่ใช่ของร้านฉัน!”
“จะไม่ใช่ของร้านนี้ได้ยังไง ใบเสร็จของฉันก็ยังอยู่นะ!”
“ใบเสร็จของเธอมันของปลอม โอวหยางกรุ๊ปทำอัญมณีและหยกมาเป็นเวลานานหลายปี จะมีของปลอมได้ยังไง ไม่มีทางจะเป็นของปลอม และไม่ใช่ของต้อยต่ำไร้ราคาแน่นอน อย่าไปเชื่อข่าวลือในอินเทอร์เน็ตพวกนั้น ศาลจะให้ความยุติธรรมกับพวกเราทั้งหมด!” เฉาลี่เฟยสมกับที่เป็นผู้หญิงที่จอมปลอมอยู่ในห้างมาหลายปี เมื่อเผชิญกับเรื่องพวกนี้ยังโกหกหน้าตายและเกลี้ยกล่อมให้ลูกค้าของเธองุนงงอีก
“เป็นไปไม่ได้ ฉันไม่ได้ไปซื้อกับร้านอื่นเลย ก็มีแต่มาซื้อกับร้านของพวกเธอ ถ้าเธอไม่รับผิดชอบก็หาคนในห้างสรรพสินค้ามารับผิดชอบ!” แต่ว่าลูกค้าที่อยู่ด้านหน้าเฉาลี่เฟยเองก็ไม่ยอมเช่นกัน
อันโหรวไม่ได้อยากจะมาเห็นสถานการณ์แบบนี้ แต่ว่าเมื่อกี้ที่เฉาลี่เฟยชวนเธอไปดื่มกาแฟนั้นคืออะไร เธอยังรู้สึกสนใจอยู่
เธอดื่มกาแฟไม่ได้
พวกเขายังคงทะเลาะกัน อันโหรวจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาผู้ที่ดูแลห้างเพื่อให้เขามารับผิดชอบ
เมื่อรู้ว่าเธอเป็นคุณนายของประธานจิ่ง แม้ว่าครั้งก่อนจะแต่งงานกันไม่สำเร็จ แต่ทุกคนต่างรู้กันดีว่าเธอได้ไปอยู่กับประธานจิ่งก่อนหน้านั้นแล้ว และยังมีลูกที่น่ารักทั้งสองคนด้วยกันอีก
เขาเดินไปที่ด้านหน้าอันโหรว เมื่อเห็นว่าคุณถังยังคงอยู่ตรงนั้น ภายในใจก็รู้สึกประหม่าขึ้นมา “คุณนาย”
“เรื่องของลูกค้าคนนี้ช่วยจัดการให้ด้วย” เธอพูดไปอย่างเบา ๆ พลางมองไปที่เฉาลี่เฟยที่กำลังโกรธอยู่ “ฉันจะไปรอคุณที่ร้านกาแฟ”
“เธอจะไปจริงงั้นเหรอ? เธอไม่น่าไว้วางใจนะ” ถังซั่วมองอันโหรวด้วยความเป็นกังวล
YOU MAY ALSO LIKE
