เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 268 ไม่ชอบ แต่สนใจ
เฉิงยวนพูดจบ ก็เงียบรอให้ฉู่ลั่วปริปาก
แต่รออยู่นาน อีกฝ่ายกลับไม่พูดอะไรสักคำ
เธอเอ่ยถามอย่างระมัดระวัง “ฉู่ลั่ว เจ้าไม่ด่าข้าหรือ?”
“ทำไมต้องด่าเธอด้วย”
“เจ้าเตือนข้าหลายครั้ง บอกให้ข้าอย่าใช้ขวดผนึกรัก แต่ข้ากลับใช้มันลับหลังเจ้า” เฉิงยวนพูดไป ก็มองสีหน้าของฉู่ลั่วไปด้วย แต่ก็เห็นว่าสีหน้าของอีกฝ่ายไม่ได้เปลี่ยนไป
เธอพูดอย่างชั่งใจ “ฉู่ลั่ว เจ้าไม่โกรธจริงหรือ?”
ฉู่ลั่วส่ายหน้าพลางก้มหน้ามองฝ่ามือของตัวเอง และรับรู้ได้ถึงพลังวิญญาณที่พลุ่งพล่านอยู่ภายใน
พลังศรัทธาของฮั่วเซียวหมิง คนธรรมดาเทียบไม่ได้จริง ๆ
มันทำให้พลังวิญญาณของเธอเต็มเปี่ยม
ถึงแม้จะไม่ถึงขีดสุด แต่ก็ฟื้นฟูได้ถึงหนึ่งในห้าจากที่เคยเสียไปหลังกลับมาจากแดนเซียน
น่าเสียดาย… เธอต้องคืนพลังวิญญาณนี้กลับไปแล้ว
ฉู่ลั่วถาม “ขวดผนึกรักล่ะ?”
“อยู่กับฮั่วเซียวหมิง เขาสลบไป ตอนนี้อยู่ในโรงพยาบาล น่าจะฟื้นแล้วละ” เฉิงยวนพูดต่อ “อีกสักพัก จะให้เขาเอามาให้ดูนะ”
ขณะที่กำลังพูดอยู่นั้นเอง ก็เห็นดวงวิญญาณดวงหนึ่งลอยทะลุเข้ามาทางประตูห้องพักผู้ป่วย
ดวงตาของเฉิงยวนเบิกกว่าขึ้นเรื่อย ๆ เธอมองฮั่วเซียวหมิงที่ลอยเข้ามาอย่างไม่อยากเชื่อสายตา “เป็นไปไม่ได้! เจ้า…”
ฮั่วเซียวหมิงพูด “ไม่เป็นไร แค่วิญญาณออกจากร่าง”
เฉิงยวนถอนหายใจ “ข้าก็ว่าอยู่ เจ้าดูไม่เหมือนพวกที่ไร้ความรักแล้วจะเป็นจะตายแบบนั้น!”
เธอเดินเข้ามาหาพร้อมกับตบไหล่วิญญาณเขาเบา ๆ “ไม่ต้องกังวล ตอนนี้ฉู่ลั่วฟื้นแล้ว ไม่นานนางก็ช่วยเจ้าแก้ปัญหาเรื่องขวดผนึกรักได้แล้วละ”
ฮั่วเซียวหมิงกดคางลง สายตาค่อย ๆ เลื่อนมาที่ใบหน้าของฉู่ลั่ว
ฉู่ลั่วก็เงยหน้ามองเขาเช่นกัน
เฉิงยวนเม้มปาก ก่อนจะมองพวกเขาสองคนสลับไปมาอย่างรวดเร็ว ผ่านไปสักพักหนึ่ง ก็ถามออกมาเพราะทนไม่ไหว “คือว่า… ฮั่วเซียวหมิง เจ้ายังจำฉู่ลั่วได้ไหม?”
ฮั่วเซียวหมิงพยักหน้า “จำได้ จำได้ทุกอย่าง”
“แล้ว… มีความรู้สึกอะไรเป็นพิเศษหรือเปล่า?”
เขาส่ายหน้า “ไม่มี”
เฉิงยวนลูบคางด้วยความสงสัย “หรือว่าขวดผนึกรักจะไม่ได้ผล? ไม่ใช่สิ…”
หากใช้ไม่ได้ผล แล้วพลังวิญญาณของฉู่ลั่วจะฟื้นขึ้นมาได้ยังไง
“เฉิงยวน ฉันอยากคุยกับฮั่วเซียวหมิงตามลำพัง”
“ได้สิ ข้าเข้าใจแล้ว”
เฉิงยวนที่รู้มากหันหลังลอยออกไป เมื่อออกมาจากห้องพักผู้ป่วย เธอก็หันกลับมามองคนสองคนที่ยังคงกอดกันอยู่ พลางส่ายหน้าเบา ๆ
โลกตกต่ำลงทุกวัน!
กอดกันในที่สาธารณะแบบนี้ ไม่คิดถึงความรู้สึกของคนโสดอย่างพวกเธอเลยหรือไง?
ภายในห้องพักผู้ป่วยเงียบลง
ฮั่วเซียวหมิงมองฉู่ลั่วตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า ก่อนจะมองใบหน้าเธอทุกส่วนอย่างละเอียด
เขาขมวดคิ้ว “พลังวิญญาณยังไม่ฟื้นฟูเหรอ?”
“ฟื้นฟูแล้ว” ฉู่ลั่วรู้ว่าเขากำลังจะถามอะไร จึงอธิบายว่า “ก่อนที่พลังวิญญาณจะฟื้นฟู ฉันได้รับบาดเจ็บ”
ฮั่วเซียวหมิงเม้มปากแน่น ก่อนนั่งลงบนเก้าอี้ที่อยู่ด้านข้าง “เรื่องร้ายแรงขนาดนี้ ทำไมคุณถึงไม่บอกผม?”
“ฉันไม่อยากให้มันเป็นเหตุผลทำให้คุณต้องปล่อยวางความรู้สึกของตัวเอง”
ได้ยินแบบนี้ ฮั่วเซียวหมิงก็ยิ่งขมวดคิ้วแน่นกว่าเดิม
รูม่านตาที่อยู่ในสถานะวิญญาณ หดลงเหลือเท่าเมล็ดข้าวเพราะความตกใจ
เขามองฉู่ลั่วด้วยความเศร้าและไม่เห็นด้วย “ฉู่ลั่ว คุณเคยคิดบ้างหรือเปล่าว่าถ้าคุณตายไปแล้ว ผลลัพธ์จะเป็นยังไง?”
ฉู่ลั่วเงียบงัน “…”
“ถ้าครั้งนี้เป็นเคราะห์กรรมถึงชีวิตของคุณจริง คุณตายไปแล้ว ความรู้สึกของผมจะเป็นยังไง”
“แล้วถ้าคุณตายไปแล้ว ผมจะกลับคืนร่างยังไง ถ้าไม่ได้รับการสนับสนุนจากพลังวิญญาณของคุณ?”
“เฉิงยวนกับซ่งเมี่ยวเมี่ยวจะทำยังไง? คุณเคยคิดหรือเปล่า?”
“ยังมีหัวหว่านอีก เพราะคุณ เธอเลยเข้ามาพัวพันในโลกที่ไม่ควรพัวพัน เธอล่วงเกินคนที่ไม่ควรล่วงเกินไว้มากมาย ถ้าคุณตายไป เธอจะเผชิญหน้ากับคนพวกนั้นยังไง?”
“พวกอิ่นซานอีก คุณยังจัดการไม่เรียบร้อยเลย”
ฮั่วเซียวหมิงส่ายหน้า น้ำเสียงมีความผิดหวัง “ฉู่ลั่ว ก่อนจะตัดสินใจทำอะไร หวังว่าคุณจะพิจารณาข้อดีข้อเสียด้วย”
“ครั้งนี้ถ้าเฉิงยวนไม่มาหาผม ผลที่ตามมาคงร้ายแรงมาก!”
เขาลุกขึ้นจากเก้าอี้ “ความรู้สึกของผม แน่นอนว่าต้องให้ผมจัดการเอง แต่คุณกลับไม่ให้ทางเลือกกับผมเลย แล้วคุณจะรู้ได้ยังไงว่าผมยอมละทิ้งความรู้สึกนี้หรือเปล่า?”
นิ้วของฉู่ลั่วที่วางอยู่บนผ้าห่มสีพื้นขยับเล็กน้อย เธอค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น แล้วสบตากับฮั่วเซียวหมิง “คุณยินดีละทิ้งความรู้สึกนี้เหรอ?”
“แน่นอนสิ! การละทิ้งความรู้สึกนี้เป็นทางเลือกที่ดีที่สุดแล้ว ทั้งกับตัวคุณเอง และกับตัวผม หรือสำหรับคนอื่น ๆ นี่ก็เป็นทางเลือกที่ดีที่สุด!”
ฉู่ลั่วถาม “เพราะฉะนั้น คุณก็ไม่ต้องการให้ฉันแก้มนต์ของขวดผนึกรักใช่ไหม?”
ฮั่วเซียวหมิงพยักหน้า “อย่างน้อยตอนนี้ ผมก็ไม่ต้องการ ถ้าแก้มนต์ของขวดผนึกรัก นั่นหมายความว่าพลังวิญญาณบนตัวคุณจะหายไป”
“ถ้าอย่างนั้นก่อนที่พลังวิญญาณของคุณจะฟื้นฟู ผมไม่ต้องการแก้มนต์ของขวดผนึกรัก”
“ถ้าผมสลบไปอีกครั้ง ต้องส่งผลกระทบมากมายต่อตระกูลฮั่ว เพื่อให้ตระกูลฮั่วมั่นคง ผมหวังว่าผมจะฟื้นตลอดไป”
ฉู่ลั่วก้มหน้าลงเล็กน้อย ไม่พูดอะไร
“อักขระบนขวดผนึกรักแปลกมาก หากปล่อยเอาไว้นาน ไม่รู้ว่าจะส่งผลกระทบอะไรกับคุณหรือเปล่า”
ฮั่วเซียวหมิงถาม “ผลกระทบที่หนักที่สุดคืออะไร จะเอาชีวิตผมหรือเปล่า?”
ฉู่ลั่วเอ่ย “ไม่รู้ แต่ฉันเคยเห็นอักขระแล้ว ไม่ได้ทำลายจนถึงชีวิต”
“ถ้าอย่างนั้นก็ไม่สำคัญ” ฮั่วเซียวหมิงรูปร่างสูง แม้จะอยู่ในรูปลักษณ์ของวิญญาณ แต่เมื่อยืนอยู่หน้าเตียงของฉู่ลั่ว เขาก็นำพารัศมีที่แข็งแกร่งมาด้วย
เขามองหญิงสาวด้วยสายตาเยือกเย็นพร้อมคิ้วขมวด ความไม่พอใจฉายชัดบนใบหน้า “ฉู่ลั่ว คุณไม่ได้ชอบผม แล้วทำไมต้องสนใจด้วยว่าความรู้สึกที่ผมมีต่อคุณยังอยู่หรือเปล่า?”
ฉู่ลั่ว “…”
YOU MAY ALSO LIKE
