เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 269 มันไม่สำคัญ
บทที่ 269 มันไม่สำคัญ
ชายหนุ่มเงียบไปพักหนึ่ง ก่อนจะพูดกับเธอด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “คุณวางใจได้ คุณเป็นผู้มีพระคุณของผมเสมอ ขอแค่คำขอร้องของคุณไม่มากเกินไป ผมกับตระกูลฮั่วพร้อมจะทำเพื่อคุณ”
“นี่ไม่เกี่ยวกับที่ผมชอบหรือไม่ได้ชอบคุณ”
ฉู่ลั่ว “…”
ความรู้สึกที่ฮั่วเซียวหมิงมีต่อเธอลึกซึ้งมาก แต่เธอไม่เคยคิดถึงเรื่องนี้มาก่อน
ก่อนหน้านี้ฮั่วเซียวหมิงอยู่ข้างเธอในสถานะวิญญาณ ทั้งยังพูดน้อยมาก และยังแสดงความรู้สึกผ่านทางสีหน้าไม่บ่อยนัก
เขาพูดน้อยยิ่งกว่าพวกเฉิงยวน ราวกับว่าจมอยู่ในโลกของตัวเองตลอดเวลา
หากชายหนุ่มต้องการ เขาสามารถทำให้คนอื่นไม่รับรู้ถึงการมีอยู่ของตนเองได้
แต่ในขณะเดียวกัน ถ้าต้องการ ไม่ว่าใครก็ตามต่างก็ถูกกดไว้ได้ด้วยรัศมีของเขา
เหมือนในตอนนี้…
แม้เขาจะเป็นเพียงวิญญาณ แต่ชายตรงหน้าก็ดูสูงส่ง ทั้งยังพูดข้อเรียกร้องกับเธออย่างเด็ดขาด
ฉู่ลั่วส่ายหน้า “ฮั่วเซียวหมิง ตอนนี้คุณถูกขวดผนึกรักกดความรู้สึกเอาไว้ ถึงพูดแบบนี้ออกมาได้ ฉันจะไม่คิดเป็นจริงเป็นจัง”
ฮั่วเซียวหมิงหัวเราะเบา ๆ “คุณชอบผมไหม?”
ฉู่ลั่วส่ายหน้า
เขาถามต่อ “ถ้าอย่างนั้นในอนาคตจะชอบผมไหม?”
เธอครุ่นคิด “ตอนนี้ยังไม่มีความเป็นไปได้”
“คุณรู้ว่าคุณไม่ชอบผม คุณรู้ด้วยว่าในอนาคตคุณก็ไม่มีทางชอบผม” ฮั่วเซียวหมิงหัวเราะเย็นชา “แล้วคุณมีสิทธิ์อะไรมาคิดว่า… ผมจะอาลัยอาวรณ์ความรักที่สิ้นหวังแบบนี้”
“ฉู่ลั่ว สิ่งที่ผมต้องการคือความมั่นคงของตระกูลฮั่ว”
“สำหรับผมแล้ว ความรู้สึกนี้ไม่ได้เป็นเรื่องสำคัญอะไร”
เขาก้มตัวลง วิญญาณที่โปร่งใส ราวกับจะเข้ามาแนบชิดกับหญิงสาว
นิ้วมือเรียวยาวแตะลงบนไหล่ของฉู่ลั่วเบา ๆ “สิ่งที่ผมต้องการคือพลังวิญญาณบนตัวคุณ”
“นี่คือสิ่งที่ผมร้องขอจากคุณ”
เขาเอียงคอหัวเราะอย่างเจ้าเล่ห์ โดยเฉพาะไฝเม็ดสีแดงที่หางตาเม็ดนั้น ที่ดูทั้งเย้ายวนและมีเสน่ห์
“คุณช่วยตอบตกลงด้วย เพราะผมได้ละทิ้งความรู้สึกของผมไปแล้ว”
“หืม? ได้ไหม ฉู่ลั่ว?”
…
เมื่อหัวหว่านซื้ออาหารมื้อดึกเข้ามา ก็เห็นฉู่ลั่วสวมชุดคนไข้สีฟ้าขาวยืนอยู่ตรงหน้าต่าง แสงจันทร์สว่างไสวด้านนอก สาดส่องลงมาบนตัวเด็กสาวจนดูเยือกเย็น
ทันทีที่หัวหว่านเปิดประตูเข้าไป แสงจันทร์อันเยือกเย็นภายในห้องก็สลายหายไปแล้ว
“คุณหนู ลงจากเตียงทำไมคะ? สวมเสื้อผ้าบางมาก แล้วไปยืนอยู่ริมหน้าต่างให้ลมพัดอีก?” หัวหว่านรีบหยิบเสื้อคลุมหนึ่งตัวมาห่มให้ฉู่ลั่ว “ในงานเลี้ยงกลางคืน คุณหนูไม่ได้ทานอะไรเลย ฉันเลยตั้งใจซื้ออาหารมาให้ค่ะ”
เธอพาฉู่ลั่วไปที่โต๊ะ แล้วกดไหล่ให้นั่งลง “คุณฉู่เหิงไปส่งคุณหนูเวินกลับบ้านค่ะ เขาให้ฉันมาบอกกับคุณหนูว่า คืนนี้ให้คุณหนูพักผ่อนมาก ๆ มีเรื่องอะไรพรุ่งนี้ค่อยแก้ไขค่ะ”
“อืม”
ฉู่ลั่วทานอาหารเงียบ ๆ
“หัวหว่าน สำหรับพวกเธอ ถ้าฉันตายอยู่ในงานเลี้ยงจะดูขาดความรับผิดชอบมากใช่ไหม?”
หัวหว่านกำลังจัดการกับชุดราตรีที่ฉู่ลั่วถอดเปลี่ยน ของสิ่งนี้น่าจะมีมูลค่าหลายสิบล้าน ไม่รู้ว่าซื้อบ้านได้ตั้งกี่หลัง
เมื่อได้ยินคำพูดของฉู่ลั่ว เธอก็ไม่ได้หยุดมือแต่อย่างใด “ทำไมคุณหนูถึงพูดแบบนี้คะ? คุณหนูเดินไปหาความตายเองเสียเมื่อไหร่ แน่นอนว่าคุณหนูก็ไม่ได้คาดหวังให้เกิดเรื่องแบบนี้ใช่ไหมคะ?”
“ถ้าฉันมีโอกาสหลีกเลี่ยงมันได้ล่ะ?” ฉู่ลั่วไล่ถาม
มือของหัวหว่านที่จัดการชุดราตรีหยุดลงแล้ว “มีโอกาสหลีกเลี่ยง แต่คุณหนูไม่เลือกใช่ไหมคะ?”
ฉู่ลั่วพยักหน้า
หัวหว่านครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จึงเอ่ยถาม “ถ้าให้โอกาสคุณหนูอีกครั้ง คุณหนูจะเลือกหลีกเลี่ยงหรือเปล่าคะ?”
ถ้าให้โอกาสเธออีกครั้งเหรอ?
ฉู่ลั่วครุ่นคิด “ฉันไม่เลือก”
หัวหว่านยิ้มบาง “เพราะฉะนั้นในใจของคุณหนูมีคำตอบอยู่แล้วค่ะ! คุณหนูคิดว่าตัวเองไม่ได้ทำอะไรผิด”
ฉู่ลั่วกำช้อนกระเบื้องสีขาวแน่น “แต่ว่า …ฉันไม่ได้คิดถึงอนาคตของพวกเธอเลย?”
เหมือนที่ฮั่วเซียวหมิงบอก
ถ้าเธอตายแล้ว
พวกเฉิงยวนจะทำอย่างไร?
หัวหว่านจะทำอย่างไร?
อิ่นซานกับเหิงหว่านไป๋จะทำอย่างไร?
เรื่องพวกนี้ เธอไม่เคยคำนึงถึงมาก่อน
หัวหว่านอดจะยิ้มออกมาไม่ได้ “คุณหนู คุณเป็นเจ้านายที่ดีมากจริง ๆ ค่ะ ตัวเองจะตายอยู่แล้ว ยังคิดถึงอนาคตของลูกจ้างตัวเองด้วย”
เธอหัวเราะออกมาเบา ๆ “คุณหนู คุณไม่รู้หรอกค่ะว่าในมุมมองของพนักงาน เจ้านายแบบคุณดีขนาดไหน”
“เงินเดือนสูง พักในบ้านหรู ขับรถมีระดับ ออกไปข้างนอกก็ได้พักโรงแรมห้าดาว แถมยังได้สัมผัสประสบการณ์น่าสนใจมากมายเลยค่ะ”
“ไม่รู้ว่ามีตั้งกี่คนที่อิจฉางานของฉัน”
“ถ้าเป็นไปได้ ฉันก็หวังให้คุณหนูมีชีวิตอยู่ต่อไปเรื่อย ๆ นะคะ อย่างน้อยก็อย่าตายต่อหน้าฉัน”
“แต่ว่า…”
หัวหว่านหันหน้าไปมองฉู่ลั่วอย่างช่วยไม่ได้ “แต่ถ้านี่คือสิ่งที่คุณหนูเลือก ถึงฉันจะเสียใจมาก แต่ก็จะสนับสนุนคุณหนูเสมอค่ะ”
ฉู่ลั่วไม่พูดอะไรต่อ
เธอไม่รู้สึกว่าตัวเองผิด
ความรู้สึกของฮั่วเซียวหมิงเป็นของเขาเอง ไม่สามารถหยิบฉวยเอามาใช้เพื่อความปลอดภัยของตัวเธอ!
แต่อย่างที่ฮั่วเซียวหมิงพูด เธอไม่ได้คิดเลยว่าหลังจากตัวเองตายไปแล้ว พวกหัวหว่านจะเป็นอย่างไร…
หรือว่า…
เธอไม่เคยคิดว่าตัวเองจะตายกันแน่?
แววตาของฉู่ลั่วเย็นชา
YOU MAY ALSO LIKE
