เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 277 น้องสาวตัวปลอมที่ไม่เคยรู้จักดี
บทที่ 277 น้องสาวตัวปลอมที่ไม่เคยรู้จักดี
ว่าไปแล้ว ฉู่ลั่วยังไม่รู้สาเหตุเลยว่า เพราะอะไรฉู่เหิงถึงสลัดอิทธิพลของฉู่หร่านออกไปได้
ก่อนหน้านี้เป็นซ่งจือหนาน ตอนนี้ก็เป็นฉู่เหิง…
หรือคนที่เชื่อในตัวฉู่หร่านอย่างไม่ลังเล ก็สามารถได้สติกลับมาอย่างช้า ๆ และมีความคิดเป็นของตนเองได้เหมือนกัน
ขณะที่กำลังคิด โทรศัพท์มือถือของฉู่ลั่วก็ดังขึ้น
เป็นฉินเหว่ยที่โทรเข้ามา
ฉู่เหิงพยักหน้าเบา ๆ แล้วเดินออกไป เพื่อให้เวลาส่วนตัวกับฉู่ลั่ว
ทางฝั่งของฉินเหว่ยกำลังวุ่นวายมาก ดูเหมือนว่าการต่อสู้ที่ดุเดือดเพิ่งจะจบลง “ผมเพิ่งจับคนร้ายได้หลายคนเลยครับ พอหยิบมือถือขึ้นมาดูก็เห็นเรื่องของคุณเข้า คุณไม่เป็นอะไรใช่ไหม?”
“ค่ะ”
“ผมติดต่อไปหาเบื้องบนแล้ว เบื้องบนบอกว่าสามารถออกหน้าชี้แจงความบริสุทธิ์ของคุณได้ ถ้ายังมีคนใส่ร้ายอีก คุณมาหาผมได้นะครับ พวกเราประสานกับตำรวจไซเบอร์ให้ได้…”
ฉู่ลั่วครุ่นคิด ก่อนจะถามว่า “ฉินเหว่ย คุณเริ่มจับคนร้ายตั้งแต่ตอนไหน ถึงเพิ่งได้จับมือถือ?”
ฉินเหว่ยชะงักไปโดยไม่ได้ตอบคำถาม
“ถ้าไม่สะดวกตอบคำถาม คุณไม่ต้องตอบก็ได้”
เจ้าหน้าที่หัวเราะพลางส่ายหน้า “เปล่าครับ ผมแค่รู้สึกแปลกใจที่คุณถามคำถามนี้กับผม”
“เมื่อวานช่วงเช้าตรู่ จู่ ๆ ก็ได้รับคำสั่งจากผู้บังคับบัญชาให้พวกเราบุกไปจับกุมคนร้ายครับ”
ช่วงเช้าตรู่ของเมื่อวาน?
ก็คือช่วงเช้าตรู่ในวันเกิดของเธอกับฉู่หร่าน!
สมกับที่เป็นลูกรักสวรรค์ สามารถกำจัดคนและปัจจัยต่าง ๆ ที่ช่วยเหลือศัตรูได้ออกไปจนหมด
หลังจากพูดคุยอีกสองสามประโยค ฉู่ลั่วก็วางสาย
จากนั้นก็มีคนโทรเข้ามาหาเธออีกไม่น้อย เด็กสาวก็รับสายพวกเขาทีละคน
เมื่อวางสายไปแล้ว ก็มีเสียงเคาะประตูห้องก่อนที่มันจะถูกคนเปิดเข้ามา
ฉู่ลั่วเงยหน้าขึ้นมองก็เห็นหยางไต้เดินเข้ามาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด “ลั่วลั่ว หนูเป็นอะไรใช่ไหม! วันนี้พอป้าได้ข่าวก็รีบมาเลย”
หยางไต้มองสำรวจฉู่ลั่วตั้งแต่หัวจรดเท้า “ในอินเทอร์เน็ตบอกว่าหนูถูกมีดแทงด้วย แผลอยู่ตรงไหนจ๊ะ?”
ฉู่ลั่วกะพริบตา “แค่ถูกมีดพกกรีดเล็กน้อยเท่านั้นเองค่ะ ไม่ร้ายแรง ไม่ต้องเย็บแผลด้วยค่ะ”
หยางไต้สบายใจ “ถ้าอย่างนั้นก็ดี ป้าตกใจหมดเลย!”
เธอนั่งลงบนเก้าอี้อย่างหมดแรง พลางลูบอกเพื่อสงบสติอารมณ์
ฉู่ลั่วเห็นหยางไต้นั่งอยู่บนเก้าอี้ไม่คิดจะขยับไปไหน ก็พูดเตือนขึ้นว่า “ฮั่วเซียวหมิงอยู่ห้องข้าง ๆ นะคะ เขาบาดเจ็บหนักกว่าหนู เขาประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ค่ะ”
หยางไต้ได้ยินก็เพียงแค่ขมวดคิ้ว “จะตายไหมจ๊ะ?”
“ไม่ค่ะ”
สีหน้าเคร่งเครียดของหยางไต้หายไป เธอโบกมือเบา ๆ ด้วยสีหน้าผ่อนคลาย “ถ้าอย่างนั้นก็ไม่เป็นอะไร ขอแค่ไม่ตายก็โอเคแล้วล่ะ”
เธอถามเกี่ยวกับอาการบาดเจ็บของฉู่ลั่ว หลังจากมั่นใจแล้วว่าเด็กสาวปลอดภัย ถึงได้ลุกขึ้น “ถ้าอย่างนั้นป้าไปดูอาจิ่วก่อนนะ ลั่วลั่วต้องพักผ่อนให้มาก ๆ เรื่องในอินเทอร์เน็ต หนูไม่ต้องไปสนใจ ไม่นานก็แก้ไขได้”
ฉู่ลั่วพยักหน้า
เมื่อหยางไต้จากไปแล้ว เธอจึงก้มหน้ามองฝ่ามือของตัวเอง
สถานการณ์คลี่คลายง่ายดายเช่นนี้อาจเพราะพลังวิญญาณที่ได้มาจากฮั่วเซียวหมิงยังคงไหลเวียนอยู่ในตัวเธอ …ทั้งยังเอ่อล้นไปทั้งร่างกาย
…
สองวันต่อมา ฉู่เหิงที่ถอดผ้าพันแผลที่ศีรษะออกแล้ว ก็เดินเข้ามาในห้องพักผู้ป่วยด้วยสีหน้าโกรธเคือง
หัวหว่านกำลังเก็บกระเป๋าให้คุณหนู เมื่อเห็นฉู่เหิง จึงพยักหน้าทักทายเล็กน้อย
ฉู่เหิงข่มความโกรธไว้พลางเดินไปหยุดข้างฉู่ลั่ว “ออกจากโรงพยาบาลตอนนี้ไม่มีปัญหาอะไรใช่ไหม?”
ฉู่ลั่วส่ายหน้า “แผลไม่ได้สาหัสอะไรอยู่แล้วค่ะ”
หากไม่ใช่เพราะคำขอร้องอันแรงกล้าของฉู่เหิง เธอคงกลับบ้านตั้งแต่คืนนั้นแล้ว
“พี่ใหญ่ เกิดเรื่องอะไรขึ้นเหรอคะ?”
ฉู่เหิงถอนหายใจ หยิบโทรศัพท์ออกมา แล้วกดเข้าไปในเวยปั๋วของฉู่หร่าน “ฉู่หร่านรับคำขอโทษจากกลุ่มแฟนคลับพวกนั้นแทนเธอ!”
ฉู่ลั่วเหลือบมองเวยปั๋ว ในโพสต์หนึ่ง ฉู่หร่านบอกว่าตัวเองกับฉู่ลั่วสนิทสนมกันเป็นอย่างมาก เป็นพี่น้องที่ดีต่อกันมาก
และในโพสต์ล่าสุด หล่อนบอกว่าตัวเองเข้าใจว่าแฟนคลับเหล่านั้นเป็นเด็กสาวที่อายุยังน้อยและไม่รู้เรื่องรู้ราว ขอเพียงพวกเธอตระหนักได้ถึงความผิดของตนเอง เธอก็เต็มใจที่จะให้อภัยพวกเธอแทนน้องสาว
ฉู่ลั่ว “…”
ฉู่เหิงเก็บโทรศัพท์ “ตอนแรกพี่จะตามตัวแฟนคลับพวกนั้นมารับผิดชอบ แต่ฉู่หร่านไปรับคำขอโทษแล้ว…”
ฉู่หร่านเป็นลูกสาวของตระกูลฉู่ และฐานะในวงการบันเทิงของเธอก็ไม่ได้ต่ำต้อย
เธอรับคำขอโทษแล้ว หากตระกูลฉู่ยังไล่บี้แฟนคลับพวกนั้นต่อไป ไม่เพียงแต่จะกระทบกับฉู่หร่านแต่ยังกระทบกับตระกูลฉู่ด้วย
“ลั่วลั่ว พี่ไม่คิดเลยว่าฉู่หร่านจะรับคำขอโทษแทนเธอ!”
“พี่โทรไปถามฉู่หร่านแล้ว เธอบอกว่าพ่อแม่ของแฟนคลับพวกนั้นมาขอร้องฉู่หร่าน เธอคิดว่าพวกเขาน่าสงสาร ก็เลยตกปากรับคำไป”
ฉู่หร่านพูดจามีไหวพริบมาก เริ่มจากแสดงออกว่าตัวเองทนไม่ไหว จากนั้นก็ย้ำว่าฉู่ลั่วเป็นคนจิตใจดี เธอต้องทนไม่ได้หากเห็นพ่อแม่ของคนอื่นต้องกังวลและหวาดกลัวแน่นอน
ก่อนหน้านี้เขาไม่รู้สึกมาก่อนเลยว่าฉู่หร่านเป็นคนมีความฉลาดทางอารมณ์สูง ทั้งยังพูดจาหว่านล้อมเก่งมาก
แต่ตอนนี้…
เขายิ่งค้นพบเรื่อย ๆ แล้วว่า… ตนเองไม่เข้าใจฉู่หร่านเลย