เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 290 มรดกเก้าหลัก
บทที่ 290 มรดกเก้าหลัก
เจ้าของแอ็กเคานต์โชคลาภมาวาสนาส่งฟังมาถึงตรงนี้ก็เลิกด่าแล้ว เขาเริ่มก้มหน้ามองเสี่ยวหยวนที่อยู่ในอ้อมกอด สลับกับฉู่ลั่ว “เธอกำลังพูดอะไร?”
ฉู่ลั่วเงยหน้ามองเจ้าของแอ็กเคานต์ พลางเอ่ยถามว่า “ฐานะของครอบครัวคุณดี เพราะว่าปู่ย่ากับพ่อแม่ของคุณทำงานในหน่วยงานราชการ รวมถึงพี่สาวทั้งสามคนกับพี่เขยของคุณด้วย ใช่ไหม?”
ชายวัยกลางคนส่งเสียงหัวเราะ “เพิ่งจะมาทำนายแม่นตอนนี้ กลัวแล้วสินะ!”
เขาลำพองใจ “ที่บอกว่าแต่งงานกับฉันแล้วจะไม่ได้อะไรหมายความว่ายังไง ที่บอกว่าฉันไม่เคยได้แตะต้องของสำคัญในบ้านหมายความว่ายังไง เธอรู้ไหมว่าก่อนที่คุณปู่จะเสีย ท่านทิ้งสมบัติไว้ให้ฉันเท่าไหร่?”
ว่าแล้วก็ใช้นิ้วแสดงจำนวนออกมาให้ดู “มรดกเก้าหลัก!”
เขาหัวเราะเยาะ “ยังมีอสังหาริมทรัพย์ของพ่อแม่ฉันอีก พวกเรามีอสังหาฯในเมืองใหญ่ชั้นหนึ่งทุกเมือง มีอสังหาฯในต่างประเทศด้วย แถมยังมีรถ…”
“เงินพวกนี้ คนจนอย่างพวกเธอชาตินี้ก็ไม่มีวันได้เห็น แม้แต่จะจินตนาการยังจินตนาการไม่ได้”
ฉู่ลั่วเอ่ยถามเสียงเรียบ “เงินและอสังหาพวกนี้ เป็นของที่พ่อแม่กับปู่ย่าของคุณทิ้งไว้ให้คุณเหรอ?”
“แน่นอน! ต่อให้ฉันไม่ทำงานทั้งชีวิต ลูกชายกับภรรยาของฉันไม่ต้องทำงานไปทั้งชีวิต ก็มีเงินให้ใช้ไปชั่วชีวิต”
ฉู่ลั่วพยักหน้าโดยไม่ได้ถามอะไรอีก
เธอบอกกับเสี่ยวหยวนว่า “เรื่องที่คนในครอบครัวเขาทำ เรื่องที่เขาทำ จะถูกนำมาสอบสวนทั้งหมด คุณไม่ควรเอาทั้งชีวิตของตัวเองเข้าไปพัวพัน”
เสี่ยวหยวนค่อย ๆ นั่งตัวตรง ขอบตาแดงก่ำ “ครอบครัวของเขามีอิทธิพลมาก”
ฉู่ลั่วเอ่ย “ตอนนี้มีการไลฟ์สตรีมไปทั่วทั้งแพลตฟอร์มแล้วค่ะ ต้องมีคนตรวจสอบแน่ ต่อให้มีอิทธิพลขนาดไหน ก็ต้องถูกตรวจสอบอยู่ดี”
เสี่ยวหยวนเงียบไปแล้ว
เจ้าของแอ็กเคานต์โชคลาภมาวาสนาส่งมองฉู่ลั่ว สลับกับมองเสี่ยวหยวน “พวกเธอกำลังคุยอะไรกัน?”
เสี่ยวหยวนออกแรงผลักชายวัยกลางคนออกไป เธอคว้าโทรศัพท์มือถือของเขาแล้ววิ่งออกไปข้างนอก วิ่งไปก็ตะโกนใส่โทรศัพท์ไปด้วยว่า “ฉันมีหลักฐานที่จ้าวข่ายฆ่าคนอยู่ในมือ! ตระกูลจ้าวช่วยปกปิดเรื่องที่เขาฆ่าคน! ด้วยการอาศัยความสัมพันธ์ในตระกูล”
เธอวิ่งตรงเข้าไปในลิฟต์อย่างรวดเร็ว และกดลิฟต์ลง
ประตูค่อย ๆ เลื่อนเข้าหากัน
จ้าวข่ายตามมาข้างหลัง เขาทำได้เพียงถลึงตามองประตูลิฟต์ที่ปิดลงแล้ว “นังสารเลว แกรอฉันก่อน ฉันจะฆ่าแกให้ตายเลยคอยดู”
ประตูลิฟต์ปิดแล้ว เสี่ยวหยวนเอนตัวพิงลิฟต์อย่างหมดแรง เธอกลัวจนแทบจะร้องไห้ออกมาแล้ว
ลิฟต์เลื่อนลงมาทีละชั้น ๆ
ทันทีที่ประตูลิฟต์เปิดออก เสี่ยวหยวนก็พุ่งออกไปทันที “คุณเจ้าของช่องคะ ฉันจะแสดงหลักฐานทั้งหมดเป็นสาธารณะผ่านทางช่องไลฟ์สตรีม!”
“ถ้าหาก… ถ้าหากฉันตาย ฉันหวังว่าหลักฐานพวกนี้จะยังอยู่”
[รออะไรล่ะเจ้ รีบวิ่งสิ!]
[ไปสถานีตำรวจ!]
[ไปสถานีตำรวจก็ไม่มีประโยชน์! เธอบอกแล้วไม่ใช่เหรอ? อีกฝ่ายมีอิทธิพลมาก! น่ากลัวเกินไปแล้ว!]
[ทำยังไงดีล่ะ? ฉันว่ามันน่ากลัวมากเลยนะ!]
[ไม่ใช่บทละครใช่ไหม! แต่ครั้งนี้ฉันหวังว่ามันจะเป็นแค่บทละครนะ!]
ในตอนนั้นเอง ก็มีรถคันหนึ่งมาหยุดตรงหน้าเธอ …เป็นรถของหน่วยงานราชการ
คนที่สวมชุดเจ้าหน้าที่เดินออกมาจากในนั้นหลายคน เดินหน้านิ่งเข้ามาหาเสี่ยวหยวน
“คุณหยวนใช่ไหม? พวกเราเห็นจากในไลฟ์สตรีม ในมือคุณมีหลักฐานใช่ไหม? ช่วยพาพวกเราไปด้วย!”
หนึ่งในนั้นเป็นวัยรุ่นหน้าตาดูอ่อนโยนเดินเข้ามาหาเธอ
เสี่ยวหยวนโล่งอก
ใครจะรู้ว่าฉู่ลั่วกลับทำหน้าจริงจัง พร้อมบอกกับเธอว่า “ไปกับพวกเขาไม่ได้ วิ่ง!”
เสี่ยวหยวนได้ยิน ก็รีบเผ่นหนีออกไปทันที!
เธอรีบสับขาตรงไปอีกทางหนึ่ง มีเสียงฝีเท้าไล่ตามมาข้างหลัง
ชาวเน็ตในไลฟ์สตรีมร้อนใจมาก
ฉู่ลั่วกำลังบอกทางให้เสี่ยวหยวนวิ่งไป
“วิ่งตรงไป!”
“เลี้ยว!”
“วิ่งไปอีก!”
“วิ่ง!”
เสี่ยวหยวนวิ่งจนศีรษะเต็มไปด้วยเหงื่อ เธอหอบหายใจเอามือยันเข่า เมื่อเงยหน้าขึ้นมา ก็เห็นบ้านพักคนชราสไตล์เรียบง่ายหลังหนึ่ง
“บ้านพักคนชรา? ทำไมถึงมาที่บ้านพักคนชราคะ?”
ฉู่ลั่วตอบ “วิ่งเข้าไปข้างใน จะมีบ้านที่ทำจากอิฐแดง ในนั้นมีคู่สามีภรรยาคู่หนึ่งอยู่”
[ทำไมเจ้าของช่องไม่ให้เธอพาไปหาหลักฐานล่ะ?]
[หาไม่ได้น่ะสิ! ข้างหลังเธอมีคนตามมาเยอะขนาดนั้น แถมยังไลฟ์สตรีมอยู่ด้วย ถ้าถูกจับได้… ไม่แน่ว่าหลักฐานคงไม่เหลือแล้ว]
[น่ากลัวเกินไปแล้ว!]
ในตอนที่ทุกคนกำลังแสดงความคิดเห็น เสี่ยวหยวนก็วิ่งมาถึงบ้านอิฐแดงแล้ว เธอหอบอย่างหนัก ก่อนจะเคาะประตู
มีเสียงของคนชราดังออกมาจากด้านใน “ใครเหรอ!”
เจ้าของช่องสั่ง “บอกไปว่าฉู่ลั่วให้คุณมาที่นี่”
เสี่ยวหยวนสูดลมหายใจ เธอพูดเสียงดัง “ฉู่ลั่วให้ฉันมาที่นี่ค่ะ”
เมื่อได้ยินแบบนี้ ประตูก็เปิดออกทันที
ศาสตราจารย์เว่ยโผล่หน้าออกมา “สาวน้อย เธอบอกว่าลั่วลั่วแนะนำให้เธอมาที่นี่เหรอ?”
เสี่ยวหยวนพยักหน้า เธอกลัวมากจึงยกโทรศัพท์มือถือขึ้นมา “เธอเป็นคนบอกให้ฉันมาค่ะ”
เว่ยเฟิงที่เห็นฉู่ลั่วในไลฟ์สตรีมเป็นเครื่องยืนยัน “ถ้าอย่างนั้นก็รีบเข้ามาเถอะ!”
หลังจากให้เสี่ยวหยวนเข้ามา เขาก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาสอบถามเรื่องราวที่เกิดขึ้น
ฉู่ลั่วเล่าเรื่องราวให้เขาฟังคร่าว ๆ เว่ยเฟิงถอนหายใจ “คิดไม่ถึงเลย สมัยนี้แล้ว ยังมีคนทำเรื่องแบบนี้อยู่อีกเหรอเนี่ย”
ทางนั้นกำลังปลอบเสี่ยวหยวนพร้อมกับเอาน้ำและผ้าขนหนูมาให้เสี่ยวหยวน “สาวน้อย เธออยู่กับพวกเราก็สบายใจได้ พวกเราจะติดต่อคนให้เอง”
YOU MAY ALSO LIKE
