เกิดใหม่เป็นพี่ใหญ่ในโลกแห่งเซียน (I Accidentally Became a Legend) - บทที่ 1196 ทะเลแห่งดวงดาว (I)

“ลู่หยวน ยอมรับความพ่ายแพ้!”

เสียงวิตกกังวลดังขึ้นในหูของหวางเฉินทันที และเมื่อรวมกับเสียงรอบข้างแล้ว ก็ทำให้แก้วหูของเขาสั่นสะเทือน ทำให้ศีรษะของเขาที่เพิ่งจะรู้สึกตัว รู้สึกเหมือนกับว่ามันกำลังจะระเบิด

และความทรงจำนับไม่ถ้วนก็หลั่งไหลเข้าสู่จิตใจของเขาเหมือนน้ำท่วม

ในช่วงเวลาถัดไป หวางเฉินก็ลืมตาขึ้นทันที

ดวงตาของเขาเหมือนกับจักรวาลที่ไร้ขอบเขต ลึกซึ้งและสงบอย่างยิ่ง!

“ลู่หยวน หยุดสู้เถอะ คุณไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา!”

เสียงที่อยู่ข้างๆ เขายิ่งวิตกกังวลมากขึ้น: “รีบยอมรับความพ่ายแพ้ซะ เจ้าจะต้องเข้าทดสอบศิลปะการต่อสู้ขั้นสูงสัปดาห์หน้า!”

อย่างไรก็ตาม หวางเฉินไม่สนใจและกระโดดขึ้นอย่างกะทันหัน

เขาขึ้นไปยืนบนเวทีต่อสู้อีกครั้งโดยเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้ที่มีสีหน้าเหยียดหยามและเยาะเย้ย

เขาชูมือขึ้นเพื่อเช็ดเลือดออกจากมุมปากและเกี่ยวนิ้วไว้ที่อีกฝ่ายหนึ่ง “มาอีกครั้ง”

การกระทำอันยั่วยุและเต็มไปด้วยความดูถูกนี้ทำให้ผู้ชมที่อยู่รอบๆ เวทีตกตะลึง และเกิดความเงียบงันไปชั่วขณะ

“ศาลสั่งประหารชีวิต!”

คู่ต่อสู้ของหวางเฉินโกรธอย่างมาก

ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่คำรามและวิ่งเข้าหาหวางเฉิน ก่อนจะชกหมัดและทุบศีรษะของเขาอย่างแรง

ลมหมัดหวีดมีโมเมนตัมที่รุนแรงทำให้ผู้คนในบริเวณนั้นเปลี่ยนสีเป็นจำนวนมาก

ช้าเกินไป.

จู่ๆ หวางเฉินก็ก้าวไปทางซ้ายอย่างแรง หลบการโจมตีของคู่ต่อสู้ได้อย่างหวุดหวิด และในเวลาเดียวกันก็โจมตีเด็กหนุ่มร่างสูงที่หน้าท้องด้วยหมัดขวา

ในสายตาของหวางเฉิน ความแข็งแกร่งของคู่ต่อสู้รายนี้แน่นอนว่าไม่ใช่อ่อนแอ แต่การเคลื่อนไหวของเขานั้นสม่ำเสมอเกินไป หรืออาจถึงขั้นเงอะงะด้วยซ้ำ

สรุปคือไม่มีการเปลี่ยนแปลงมากนัก!

“ดี…”

การโจมตีหนักของชายหนุ่มร่างสูงพลาดเป้า และเขาก็ถูกโจมตีอีกครั้งที่ช่องท้อง พลังของการกระทบของเขาเองบวกกับพลังหมัดของหวางเฉินเกือบจะทำให้อุจจาระเก่าๆ ในลำไส้ของเขาหลุดออกมาจากทวารหนัก

เขารีบสวมหน้ากากแห่งความเจ็บปวด คุกเข่าอยู่บนขอบเวทีพร้อมกับกลอกตาไปด้านหลัง และไม่สามารถลุกขึ้นได้หลังจากดิ้นรนอยู่สองสามครั้ง

สถานการณ์การต่อสู้พลิกกลับในทันที ทำให้ผู้ชมที่อยู่รอบๆ ตกตะลึง

“อาวุโส!”

ในขณะนั้นเอง ก็มีหญิงสาวในชุดกีฬาวิ่งเข้ามาบนเวทีพร้อมเสียงกรี๊ดร้อง

เธอไม่ลังเลที่จะพยุงเด็กหนุ่มร่างสูงที่กำลังคุกเข่าอยู่บนพื้น และด้วยน้ำตาในดวงตา เธอตะโกนใส่หวางเฉิน: “ลู่หยวน คุณโหดร้ายกับผู้อาวุโสจางขนาดนั้นได้อย่างไร?”

หวางเฉินสัมผัสมุมปากที่บวมของเขา

หัวเราะ.

ผลก็คือรอยยิ้มของเขาทำให้ดวงตาของหญิงสาวเบิกกว้างขึ้น: “ลู่หยวน ฉันรู้ว่าคุณชอบฉัน แต่ฉันมองคุณเป็นพี่ชายของคุณเสมอมา ฉันชอบคุณในฐานะรุ่นพี่!”

เธอตะโกนประโยคสุดท้าย และทุกคนในห้องฝึกศิลปะการต่อสู้สามารถได้ยินได้อย่างชัดเจน

ผู้คนที่เฝ้าดูความตื่นเต้นมองไปที่หวางเฉินด้วยความสงสารและเยาะเย้ยในดวงตาของพวกเขา

จะเกิดอะไรขึ้นหากคุณสามารถเอาชนะคู่ต่อสู้ในสังเวียนได้โดยบังเอิญ?

จริงๆแล้ว ฉันได้พ่ายแพ้ไปอย่างน่าเสียดายแล้ว!

“รู้แล้ว”

หวางเฉินพยักหน้าและพูดอย่างใจเย็น: “เช่นนั้น ฉันขอให้คุณมีความสุข”

สาวในชุดกีฬาถึงกับตะลึง

เพราะปฏิกิริยาของหวางเฉินนั้นเกินกว่าที่เธอคาดไว้โดยสิ้นเชิง เขาไม่ได้แสดงความละอาย ความโกรธ หรือความเศร้าโศกเลย ไม่ต้องพูดถึงการขอร้องหรือวิงวอนเลย เขาเฉยเมยอย่างยิ่ง

นี่ไม่ใช่ Lu Yuan ที่เธอจำได้ว่าเป็นคนรักในวัยเด็กของเธออย่างแน่นอน!

หญิงสาวในชุดกีฬาเปิดปากอยากจะพูดบางอย่าง แต่หวางเฉินได้กระโดดลงจากเวทีไปแล้ว

ไม่มีภาษาอะไรกับเธออีกแล้ว

ฝูงชนที่เฝ้าดูหลีกทางให้เขาและเฝ้าดูหวางเฉินเดินจากไป

ชายหนุ่มผู้มีรูปลักษณ์เรียบง่ายและซื่อสัตย์ตื่นขึ้นจากความฝันอย่างกะทันหันและไล่ตามเขาไปอย่างรีบเร่ง: “ลู่หยวน รอฉันด้วย!”

เมื่อหวางเฉินเดินออกจากห้องฝึกศิลปะการต่อสู้ แสงแดดอันเจิดจ้าส่องลงบนใบหน้าที่ยังเด็กของเขา ทำให้เขาต้องหรี่ตาเล็กน้อย

โลกใหม่ปรากฏขึ้นในวิสัยทัศน์ของหวางเฉิน!

ด้านหลังเขาเป็นอาคารสีเทาขาวที่มีรูปร่างเหมือนเปลือกหอย ล้อมรอบด้วยต้นไม้สีเขียวและหญ้าเขียวชอุ่ม และยังมีอาคารรูปทรงแปลกตาหลายหลังกระจายอยู่โดยรอบ

พื้นผิวของอาคารที่นี่ดูเหมือนจะถูกปกคลุมด้วยชั้นโลหะ พื้นผิวเรียบเนียนมาก แสดงให้เห็นถึงความงามของเทคโนโลยี

หากมองไปไกลออกไป จะเห็นตึกระฟ้าสูงหลายพันเมตรตั้งตระหง่านเป็นป่าในเมืองขนาดใหญ่ จอภาพขนาดยักษ์ที่ยังคงแสดงภาพได้ชัดเจนในระหว่างวันกำลังเปลี่ยนแปลงและพร่ามัว และมียานพาหนะบินได้คล้ายแมลงจำนวนนับไม่ถ้วนบินผ่านจอภาพเหล่านั้น

หวางเฉินเคยเห็นฉากคล้ายๆ กันนี้ในภาพยนตร์นิยายวิทยาศาสตร์และละครทีวีในชีวิตก่อนหน้านี้เท่านั้น

อาณาจักร Xinghai นั้นเป็นโลกอารยธรรมแห่งเทคโนโลยีแห่งอนาคต!

“ลู่หยวน!”

ชายหนุ่มผู้ซื่อสัตย์ตามทันเขา หอบหายใจ เขาอดไม่ได้ที่จะตบไหล่หวางเฉินและบ่นว่า “ทำไมคุณถึงวิ่งเร็วขนาดนี้ คุณจะกลับไปรักษาบาดแผลของคุณคนเดียวเหรอ จริงๆ แล้วคุณ…”

“ฉันรู้.”

จู่ๆ หวางเฉินก็หันกลับมาและกล่าวกับเพื่อนดีของเขาว่า: “เกาจิง ขอบคุณ ฉันเข้าใจแล้ว”

“ดี.”

เกาจิงถึงกับพูดไม่ออก

เขาเกาหัวแล้วถามว่า “ลู่หยวน คุณกลายเป็นคนทรงพลังขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไร คุณล้มผู้อาวุโสจางลงได้ด้วยซ้ำ!”

“แค่โชคช่วย”

หวางเฉินยิ้มและกล่าวว่า “เขาประเมินศัตรูต่ำไป และฉันก็แค่ฉวยโอกาสของเขาเอาไว้”

เกาจิงนึกถึงฉากที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อกี้และพยักหน้า: “ถูกต้องแล้ว”

“ตกลง.”

หวางเฉินตบแขนอีกฝ่ายแล้วพูดว่า “ฉันไม่เป็นไร ฉันจะกลับหอพัก คุณไปทำเรื่องของคุณได้เลย”

เขาจำเป็นต้องย่อยความทรงจำของร่างกายนี้

โลกนี้มันแปลกประหลาดมาก

“ดี.”

เกาจิงลังเลอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นจึงกล่าวว่า “ลู่หยวน ฉันจะไม่เข้าร่วมการประเมินทางทหารระดับสูงนี้ พ่อของฉันบอกว่าจะส่งฉันไปที่โรงเรียนทหารหมิงกวงในเดือนหน้า”

หวางเฉินยิ้มและกล่าวว่า “นี่เป็นสิ่งที่ดี”

เกาจิงรู้สึกวิตกกังวล: “แต่วิทยาลัยหมิงกวงตั้งอยู่บนดาวเคราะห์ตงซู่หมายเลข 3 ฉันอาจจะไม่สามารถพบคุณและเซียวหยูได้เป็นเวลานาน”

“ใช้ได้.”

หวางเฉินกล่าวว่า: “เรียนหนักๆ ที่หมิงกวง เมื่อคุณเรียนจบในอนาคต ฉันอาจต้องการการสนับสนุนจากคุณ!”

เกาจิงรู้สึกอาย: “นั่นไม่ใช่เรื่องเกินจริงเลย พรสวรรค์ด้านศิลปะการต่อสู้ของคุณสูงกว่าของฉันมาก”

ด้วยความยืนกรานของเกาจิง หวังเฉินจึงยอมให้เขาพาเขากลับไปที่หอพัก

เกาจิงออกไปหลังจากแน่ใจว่าหวางเฉินสบายดีแล้ว

หลังจากส่งเพื่อนดีของเขาไปแล้ว หวางเฉินก็ปิดประตูและเริ่มจัดระเบียบและทบทวนความทรงจำของเขา

ชื่อจริงของร่างกายนี้คือ Lu Yuan เขาอายุสิบเจ็ดปีในปีนี้ และเขา Gao Jing และ Mu Yu ล้วนเป็นเด็กกำพร้าของทหารที่เสียชีวิตในสงครามของกองทัพจักรวรรดิ และพวกเขาเติบโตมาในบ้านพักทหารผ่านศึก

ทั้งสามคนถือเป็นคู่รักกันตั้งแต่สมัยเด็กๆ เลยก็ว่าได้

แต่เกาจิงโชคดีมาก เมื่อเขาอายุได้สิบขวบ เขาก็ได้รับการรับเลี้ยงจากเพื่อนทหารของพ่อและมีครอบครัวเป็นของตัวเอง

Lu Yuan และ Mu Yu อยู่ด้วยกันมาจนถึงตอนนี้

ปัจจุบันทั้งคู่กำลังเรียนอยู่ที่วิทยาลัยมัธยมศึกษาตอนปลาย Changhai City บน Blue Star

Azure Star เป็นดวงดาวที่อยู่ภายใต้การควบคุมดูแลของ Holy Light Empire ร่วมกับดาวเคราะห์ที่อยู่อาศัยได้อีก 7 ดวง ก่อตัวเป็นกลุ่มดาว Azure ที่มีประชากรมากกว่า 10,000 ล้านคน!

มีกระจุกดาวลักษณะเดียวกันหลายสิบแห่งในระบบจักรวรรดิทั้งหมด และบางกระจุกดาวเหล่านั้นมีขนาดใหญ่กว่ากลุ่มดาว Azure มาก

ขณะนี้ลู่หยวนเป็นนักศึกษาชั้นปีที่ 3 อยู่ที่วิทยาลัยมัธยมศึกษาปีที่ 3 และจะสอบวิชาศิลปะการต่อสู้ที่วิทยาลัยระดับสูงในเดือนหน้า

หากเขาสามารถผ่านการประเมินและเข้าเรียนในระดับอุดมศึกษาได้ อนาคตของเขาในชีวิตคงแตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง!