เซียนหมอหญิงยอดนักฆ่า - ตอนที่ 2495 เฉียวอี้นั่ว / ตอนที่ 2496 ไม่รู้ตัวตน
ตอนที่ 2495 เฉียวอี้นั่ว
ขณะที่ทั้งสองกำลังพูดคุยหยอกล้อกัน เหล่าหนุ่มสาวกลุ่มนั้นช่วยกันประคองร่างกายที่บาดเจ็บเดินมา ค้อมกายคารวะทั้งสองด้วยความซาบซึ้ง “ขอบคุณทั้งสองที่ช่วยชีวิต”
“เอาละ ไม่ต้องขอบคุณอีกแล้ว ไปเถอะๆ!” กวนสีหลิ่นโบกมือ เป็นเชิงบอกให้พวกเขาไปเสีย
คนพวกนั้นมองหน้ากันแวบหนึ่ง ก่อนจะหันมามองทั้งสอง คารวะอย่างนอบน้อมอีกครั้ง ชายคนหนึ่งในกลุ่มเอ่ยว่า “พี่ชายท่านนี้ จวนของพวกเราอยู่ในเมืองตรงหน้านี้เอง หากทั้งสอง งไม่รังเกียจ ไม่สู้เชิญพวกท่านไปพักที่จวนของพวกเรา จะได้ตอบแทนทั้งสองที่ช่วยชีวิตด้วย”
“ในเมืองข้างหน้านี้?”
กวนสีหลิ่นครุ่นคิด พวกเขายังอยู่ห่างจากสำนักดาราจักรอีกระยะทางหนึ่ง เดิมทีก็ตั้งใจจะเดินทางไปเมืองข้างหน้านี้อยู่แล้ว ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ไม่สู้…
“อาจิง เจ้าว่าอย่างไร” เขาหันไปถามนาง หากนางคิดว่าไปเป็นแขกที่บ้านของคนอื่นแล้วอึดอัด อย่างนั้นก็ไม่ไป
“ข้าอย่างไรก็ได้ เจ้าตัดสินใจเลย” เยี่ยจิงยิ้มๆ
เขาพยักหน้า หันไปพูดกับชายคนนั้น “อย่างนั้นข้าก็ขอไปรบกวนที่จวนพวกท่านแล้ว”
ชายหนุ่มคนนั้นได้ยินก็ดีใจ เพราะจากที่นี่ไปถึงเมืองยังค่อนข้างไกล มีพวกเขาคอยคุ้มกัน อย่างน้อยก็ปลอดภัยกว่า
ด้วยเหตุนี้ หลังจากพักผ่อนเสร็จ พวกเขาก็ออกจากป่า ขี่กระบี่มุ่งหน้าไปยังเมืองแห่งนั้น…
กว่าจะเดินทางมาถึงในเมืองก็เป็นเวลาพลบค่ำแล้ว เหล่าหนุ่มสาวที่รวมกลุ่มกันทยอยบอกลา แยกย้ายกันกลับบ้านตนเอง ส่วนชายคนที่เชื้อเชิญกวนสีหลิ่นกับเยี่ยจิงประคองชายอีกคนที บาดเจ็บหนัก เอ่ยกับทั้งสองว่า “ทั้งสองท่าน บ้านข้าอยู่ห่างจากที่นี่ไม่ไกล เชิญตามข้ามา”
กวนสีหลิ่นพยักหน้า ตลอดเวลาที่ร่วมทางกันมา ได้รู้แล้วว่าชายหนุ่มอายุยี่สิบต้นๆ ผู้นี้แซ่เฉียว เป็นคุณชายใหญ่ของตระกูลเฉียวชื่อเฉียวอี้นั่ว คนที่เขาประคองอยู่เป็นสห หายที่สนิทกันตั้งแต่เด็กจนโตชื่อสือหยวนชง
กวนสีหลิ่นจูงมือเยี่ยจิง ตามพวกเขาเข้าไปในเมือง ผ่านไปไม่นานก็มาถึงหน้าประตูจวนเฉียว
เฉียวอี้นั่วเคาะประตู คนข้างในเปิดออกมาดู พลันตะลึง “คุณชายใหญ่ นี่ท่านเป็นอะไร นะ นี่คุณชายสือไม่ใช่หรือ เหตุใดบาดเจ็บขนาดนี้”
“รีบประคองหยวนชงเข้าไปเร็ว” เขาพยุงคนข้างๆ ส่งต่อให้พ่อบ้าน ก่อนที่จะพ่นลมหายใจอย่างโล่งอก แล้วเอ่ยว่า “ประคองเขาไปพักผ่อน จากนั้นค่อยไปรายงานพวกท่านลุงสือ”
“ขอรับๆ” พ่อบ้านรีบรับคำ เรียกบ่าวรับใช้สองคนมาประคองเข้าไป ก่อนจะหันไปทางกวนสีหลิ่นกับเยี่ยจิง “คุณชายใหญ่ ไม่ทราบว่าสองท่านนี้คือ…”
“เป็นแขกของข้า เจ้าส่งคนไปปรนนิบัติที่เรือนทิศเหนือด้วย จากนั้นก็กำชับให้ห้องครัวเตรียมอาหารไว้หน่อย” เขาสั่งการ ก่อนจะหันไปผายมือเชิญทั้งสอง “พี่ชายกวน คุณหนูเยี่ย เชิ ญตามข้ามา”
ทั้งสองตามเขามาถึงเรือนทิศเหนือ ครั้นเข้าไปข้างใน เฉียวอี้นั่วก็กล่าวว่า “ทั้งสองพักที่นี่ก่อน หากต้องการอะไรเพิ่มเติม สั่งบ่าวรับใช้ได้เลย ข้าค่อยมาอีกครั้งตอนค่ำหน่อย ” เขาคารวะเสร็จก็หันตัวเดินจากไป
กวนสีหลิ่นกวาดมองเรือนแห่งนี้แวบหนึ่ง ก่อนเอ่ยกับเยี่ยจิงว่า “เจ้าพักที่ห้องนี้ ข้าจะพักที่ห้องด้านขวา”
“ได้” เยี่ยจิงรับคำ ไม่นานก็เห็นพ่อบ้านพาเด็กรับใช้ผู้ชายสองคนและสาวรับใช้สองคนมา
“ทั้งสองท่าน” พ่อบ้านคารวะ เอ่ยว่า “สี่คนนี้เป็นบ่าวรับใช้ที่คุณชายใหญ่กำชับมา หากทั้งสองท่านต้องการอะไร ล้วนสั่งให้พวกเขาไปทำได้”
กวนสีหลิ่นพยักหน้า เอ่ยว่า “เตรียมน้ำร้อนให้พวกข้าอาบก่อน ระหว่างนี้แค่รออยู่ข้างนอกก็พอ”
………………………………….
ตอนที่ 2496 ไม่รู้ตัวตน
“ได้” พ่อบ้านรับคำสั่ง หลังจากกำชับบ่าวรับใช้ทั้งสี่เสร็จก็ออกไป
สี่คนนั้นถอยออกมารอนอกเรือน กวนสีหลิ่นกับเยี่ยจิงนั่งเล่นอยู่ในลานบ้าน
“ตระกูลเฉียวนี้ดูแล้วก็เหมือนจะเป็นตระกูลใหญ่ในเมือง การตกแต่งหรูหรายิ่งนัก” เยี่ยจิงเอ่ย พลางหันไปมองการตกแต่งภายในเรือน
กวนสีหลิ่นยิ้มๆ “รอเจ้าแต่งงานกับข้าเมื่อใด จะแต่งจวนอย่างไรล้วนตามใจเจ้า”
เยี่ยจิงพวงแก้มร้อนผ่าวทั้งสองข้าง เอ่ยว่า “พูดเรื่องนี้ตอนนี้ยังเร็วไป”
“ไม่เร็ว รอสะสางเรื่องทางนี้เสร็จ พวกเราก็กลับไป พอกลับไปแล้วก็ส่งเจ้ากลับตระกูลเยี่ยก่อน จากนั้นค่อยให้ท่านพ่อและท่านแม่บุญธรรมของข้าเลือกฤกษ์งามยามดีไปสู่ขอเจ้า” เขา าวางแผนไว้ในใจแล้ว หากสะสางเรื่องทางนี้เสร็จก็จะกลับไปจัดการเรื่องแต่งงานให้เรียบร้อยก่อน
ทางนี้ ทั้งสองพูดคุยสัพเพเหระ หลังจากที่เตรียมน้ำร้อนเสร็จ พวกเขาก็แยกย้ายกันเข้าห้องไปอาบน้ำจัดระเบียบตนเองให้สะอาดสะอ้าน ในอีกด้านหนึ่ง เฉียวอี้นั่วที่กลับมาถึงจวนมาถ ถึงเรือนพ่อของเขา เล่าเรื่องที่เจอระหว่างการเดินทางครั้งนี้ให้เขาฟัง
“โชคดีที่ตอนกลับมาเจอพี่ชายกวน หากไม่ได้เขาช่วยพวกข้าไว้ เกรงว่าตอนนี้พวกข้าคงตายด้วยน้ำมือทหารรับจ้างพวกนั้นไปแล้ว” เฉียวอี้นั่วเอ่ย
“เขาคนเดียวช่วยชีวิตพวกเจ้าทุกคนไว้?” ผู้นำตระกูลเฉียวประหลาดใจ “จากที่เจ้าเล่า ทหารรับจ้างที่พวกเจ้าเจอล้วนมีวรยุทธ์อยู่ระดับเซียนเหิน ซ้ำยังมีกันถึงยี่สิบสามสิบคน เขา คนเดียวฆ่าคนได้มากมายขนาดนั้น?”
“พี่ชายกวนแข็งแกร่งมาก เขาตวัดดาบเล่มใหญ่เล่มหนึ่ง ตวัดหนึ่งครั้งสังหารทหารรับจ้างได้หนึ่งคน หนำซ้ำสังหารทหารรับจ้างพวกนั้นจนหมด เขาก็ไม่ได้รับบาดเจ็บแม้แต่น้อย”
เฉียวอี้นั่วเล่า ก่อนเอ่ยอีกว่า “ข้าคิดว่าพวกเขาช่วยพวกข้าไว้ กอปรกับตระกูลเฉียวของเราก็อยู่ไม่ไกล จึงเชิญพวกเขามาเป็นแขกที่จวนของเรา เดาว่าพวกเขาก็ต้องออกเดินทา างเช่นกัน บางทีอาจออกเดินทางพรุ่งนี้แล้ว”
ได้ยินเช่นนั้น ผู้นำตระกูลเฉียวพยักหน้า “เจ้าทำถูกแล้ว บุญคุณช่วยชีวิตก็ต้องตอบแทน กำชับห้องครัวให้เตรียมงานเลี้ยงมื้อค่ำ คืนนี้ข้าต้องขอบคุณคุณชายกวนดีๆ เสียหน่อย”
“ขอรับ ท่านพ่อ อย่างนั้นข้าไปดูหน่อยว่ามีคนมารับหยวนชงกลับหรือยัง เขาบาดเจ็บไม่น้อย ครั้งนี้หากไม่ได้ยาห้ามเลือดของภูตหมอที่ท่านพ่อของอวี้หลงให้นางติดตัวไว้ เดาว่า าหยวนชงคงอดทนจนกลับมาถึงที่นี่ไม่ไหว”
“ยาห้ามเลือดของภูตหมอ?” ผู้นำตระกูลเฉียวอึ้ง ก่อนพูดว่า “นึกไม่ถึงว่าบ้านพวกเขายังสามารถซื้อมาได้ ลือกันว่ายาของภูตหมอมีฤทธิ์อันน่าอัศจรรย์ เพียงแต่คนที่ซื้อได้มีไม ม่มาก เดาว่าพวกเขาเองก็คงจ่ายไปไม่น้อย”
ขณะเอ่ย เขาโบกมือ “เจ้ากลับเรือนไปเปลี่ยนเสื้อผ้าพักผ่อนเถอะ ตกดึกข้าจะให้คนไปเรียกเจ้าเอง”
“ขอรับ” เฉียวอี้นั่วรับคำ ก่อนจะถอยออกไป
คนในตระกูลสือเมื่อได้รับข่าวก็ส่งคนมารับลูกชายกลับไป และไม่ลืมขอบคุณตระกูลเฉียว พอกลับไปแล้วจึงเพิ่งรู้ว่าพวกเขาถูกคุณชายแซ่กวนผู้หนึ่งช่วยไว้ระหว่างทาง ด้วยเหตุนี้ ห หลังจากที่ตระกูลสือรู้เรื่อง จึงสั่งให้คนเตรียมของขวัญ ตั้งใจจะมาเยี่ยมในวันรุ่งขึ้นเพื่อขอบคุณด้วยตนเอง
เหล่าหนุ่มสาวพวกนั้นที่กลับบ้านตนเองไปต่างก็เตรียมของขวัญไว้แล้วเช่นกัน ตั้งใจว่าจะไปจวนเฉียวในวันรุ่งขึ้นเพื่อขอบคุณคุณชายกวนท่านนั้น แต่ก็มีบางคนที่เฉยเมย ทำเหมือน ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ค่ำคืนนี้ ในจวนเฉียว กวนสีหลิ่นและเยี่ยจิงที่อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จถูกเชิญมาที่งานเลี้ยงในเรือนด้านหน้า ผู้นำตระกูลเฉียวแสดงความขอบคุณต่อพวกเขาด้วยตนเอง ยังมอบของ งขวัญให้อีกไม่น้อย
เพียงแต่ว่า แม้จะดื่มสุราตลอดงานเลี้ยง คนของตระกูลเฉียวก็ยังถามไม่รู้ความว่าพวกเขาเป็นใคร รู้เพียงว่าคนหนึ่งแซ่กวน คนหนึ่งแซ่เยี่ย…