เซียนหมอหญิงยอดนักฆ่า - ตอนที่ 2499 ของขวัญ / ตอนที่ 2500 ยาของภูตหมอ
ตอนที่ 2499 ของขวัญ
“น้องสาวของข้าไม่ใช่คนเลือดเย็น ในเมื่อพวกท่านมาขอรับการรักษา ขอเพียงพวกเจ้ามีความจริงใจมากพอ ข้าคิดว่านางจะต้องรักษาพวกท่านแน่”
เขาเอ่ย ครั้นเห็นทั้งสองดวงตาเป็นประกาย จึงยิ้มเอ่ยอีกว่า “แต่นางก็เป็นคนที่งานยุ่งมาก ต้องเดินทางขึ้นเหนือล่องใต้ตลอดเวลา ไม่ค่อยได้อยู่ที่หอยาสวรรค์ ฉะนั้นที่พวกท ท่านบอกไปหาแล้วไม่เจอนางจึงไม่ใช่ไม่แปลก”
“อย่างนั้น…” ผู้นำตระกูลเฉียวอ้าปาก ขณะกำลังคิดจะถาม ก็ได้ยินเขาพูดขึ้นอีกครั้ง
“ในเมื่อพวกท่านก็คุกเข่าให้ข้าแล้ว อย่างนั้นข้าก็จะช่วยพวกท่านสักครั้ง แต่สิ่งที่ข้าจะบอกผู้นำตระกูลเฉียวก็คือ ก่อนที่นางจะรักษาบิดาท่าน ยังต้องสืบประวัติตระกูลเฉี ยวของพวกท่านก่อน หากนางรู้ว่าตระกูลของพวกท่านรังแกข่มเหงคนอ่อนแอ ข้าเดาว่าแม้ข้าจะเป็นคนไปช่วยพูด นางก็จะไม่ยอมช่วยอย่างแน่นอน”
ผู้นำตระกูลเฉียวรีบเอ่ย “คุณชายกวนวางใจ ตระกูลเฉียวของพวกข้าไม่ใช่คนใจดีมีเมตตามากมายอะไร แต่ล้วนเป็นคนเที่ยงธรรม ไม่เคยให้กำเนิดลูกหลานที่เนรคุณและรังแกข่มเหงคนอ่อนแอ เลยสักคน”
กวนสีหลิ่นพยักหน้า “พวกเจ้าพาท่านผู้เฒ่าไปส่งที่เมืองร้อยนทีก่อนก็ได้ รอพวกข้ากลับไปที่หอยาสวรรค์เมื่อใด นางจะได้รักษาสะดวกหน่อย”
“ได้ๆๆ อย่างนั้นข้าจะจัดการพรุ่งนี้เลย” ผู้นำตระกูลเฉียวเอ่ยด้วยความดีใจ เขารีบขอบคุณกวนสีหลิ่น
หลังจากขอบคุณซ้ำแล้วซ้ำเล่า ก็ถอยออกไปบอกว่าจะไม่รบกวนการพักผ่อนของเขา กระทั่งในลานสวนเหลือเพียงกวนสีหลิ่นคนเดียว เยี่ยจิงที่ไม่ได้มีส่วนร่วมเดินออกมาจากห้อง
“ท่านรับปากพวกเขาอย่างนี้ หากถึงเวลาอาจิ่วไม่รักษาให้พวกเขาเล่า” นางอยู่ในห้อง ได้ยินบทสนทนาคร่าวๆ แล้ว
“หึๆ ไม่หรอก”
เขายิ้มๆ เดินไปหานาง กล่าวว่า “ในความคิดข้า ตระกูลเฉียวเป็นตระกูลที่ไม่เลว หนำซ้ำเขายังขอร้องให้ช่วยรักษาบิดาของเขา แม้จะทำเพื่อตระกูลของเขา แต่ก็มีความกตัญญูอยู่ใน นนั้นด้วย เสี่ยวจิ่วน่ะ เป็นคนให้ความสำคัญกับมิตรภาพมาก เรื่องอย่างนี้หากนางรักษาได้ นางจะต้องช่วยอย่างแน่นอน”
เยี่ยจิงอดยิ้มไม่ได้ “อย่างนั้นท่านยังหลอกให้พวกเขาตกใจด้วยการบอกว่าไม่รักษาคนที่รังแกข่มเหงคนอ่อนแออีก”
“ไม่ใช่หลอกพวกเขา แต่เป็นการเตือน” กวนสีหลิ่นกุมมือของนาง ยิ้มเอ่ยว่า “เอาละ ไม่คุยเรื่องนี้แล้ว นี่ก็ดึกแล้ว เจ้ารีบไปนอนเถอะ! พรุ่งนี้พวกเรายังต้องเดินทางต่ออีก”
“อืม ท่านก็รีบพักผ่อน” นางรับคำ ก่อนจะกลับห้องไปพักผ่อน
กวนสีหลิ่นเห็นนางเดินเข้าไปในห้อง จึงเดินเข้าห้องอีกห้องหนึ่ง ทั้งสองนอนหลับสนิททั้งคืนจนถึงเช้า…
เช้าตรู่วันต่อมา กวนสีหลิ่นที่กำลังกินมื้อเช้ากับเยี่ยจิงเห็นเฉียวอี้นั่วเดินเข้ามา
“พี่ชายกวน คุณหนูเยี่ย” เขาคารวะ ยิ้มเอ่ย “พี่ชายกวน เหล่าสหายของข้าพาผู้อาวุโสในตระกูลนำของขวัญมารออยู่ด้านหน้า พวกเขาอยากมาขอบคุณท่าน”
กวนสีหลิ่นโบกมือ “ไม่พบๆ อีกเดี๋ยวพวกข้าก็ต้องไปแล้ว ขี้เกียจรับมือกับเรื่องพวกนี้” เขาไม่มีเวลามากมายขนาดนั้น
เห็นอย่างนั้น เฉียวอี้นั่วจึงเอ่ยว่า “ในเมื่อพี่ชายกวนไม่พบพวกเขา อย่างนั้นข้าจะไปบอกพวกเขาให้กลับไปก็แล้วกัน!”
“อืม” กวนสีหลิ่นรับคำ เห็นเฉียวอี้นั่วเดินออกไป ผ่านไปไม่นานก็เห็นเขากลับมาอีกครั้ง เพียงแต่ ข้างหลังมีบ่าวรับใช้ยกสิ่งของเดินตามมาด้วย
“พี่ชายกวน พวกเขาบอกว่าถึงพี่ชายกวนจะไม่พบพวกเขา ก็ต้องแสดงความขอบคุณท่านให้ได้ ของขวัญเหล่านี้เป็นน้ำใจเล็กๆ จากพวกเขา พี่ชายกวนโปรดรับไว้”
………………………………….
ตอนที่ 2500 ยาของภูตหมอ
ครั้นมองดูของขวัญเหล่านั้น กวนสีหลิ่นยิ้มๆ “เกรงใจแย่เลย”
เฉียวอี้นั่วสั่งให้คนขนของขวัญพวกนั้นเข้าไปในห้อง พลางเอ่ยกับเขาว่า “ของพวกนี้เป็นเพียงน้ำใจเล็กๆ จากพวกเขา เทียบกับบุญคุณที่พี่ชายกวนช่วยชีวิตพวกเราไว้ แค่นี้ไม่ รับว่าเป็นอะไร”
“ในเมื่อเจ้าพูดถึงขนาดนี้แล้ว อย่างนั้นข้าก็จะรับไว้” เขาหัวเราะร่า กลับไม่ปฏิเสธอีก
“พี่ชายกวนกับคุณหนูเยี่ยตั้งใจจะไปวันนี้แล้วหรือ ไม่สู้พักที่นี่ต่ออีกสองสามวันดีหรือไม่ ให้ข้าพาพวกท่านไปชมทิวทัศน์ของเมืองนี้สักหน่อย”
“ไม่ละ พวกข้ายังต้องเร่งเดินทางไปที่สำนักดาราจักร หากไปช้าเกรงว่าจะไม่ได้พบคน” เขายิ้มโบกมือ กำชับว่า “กลับเป็นพวกเจ้า หลังจากพวกข้าไปแล้วก็เตรียมตัวออกเดินทางไปที่เมือ องร้อยนทีด้วย”
“ขอรับ พวกข้ารู้” เขารับคำ ก่อนเอ่ยกับทั้งสอง “อย่างนั้นข้าออกไปด้านหน้าสักครู่ อีกเดี๋ยวค่อยมาส่งทั้งสองท่าน” เอ่ยจบ เขาก็ถอยออกไป
เรื่องตัวตนของกวนสีหลิ่น ผู้นำตระกูลเฉียวไม่ได้บอกกล่าวกับเหล่าผู้นำตระกูลที่นั่งอยู่ในห้องรับแขกด้านหน้า เพราะเขารู้ว่ากวนสีหลิ่นไม่อยากให้ใครรู้ตัวตนของเขามากนัก ก
หากคนในเมืองรู้ จะต้องยกโขยงมาเยี่ยมเยียนถึงหน้าประตูเป็นแน่ อีกอย่างก็คือ เขาจะไปวันนี้แล้ว และพวกเขาก็ตั้งใจว่าจะออกเดินทางพาท่านผู้เฒ่าไปยังเมืองร้อยนทีเพื่อรอภูต หมอกลับเมืองหลังจากที่กวนสีหลิ่นไปแล้วก็
ด้วยเหตุนี้ วันนี้เขาจึงดื่มชาอย่างใจลอย
“สหายเฉียว? สหายเฉียว?” ผู้นำตระกูลสือประหลาดใจเล็กน้อย รู้สึกได้ว่าวันนี้เขาใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว คล้ายไม่ได้ฟังพวกเขาพูดเลย
ผู้นำตระกูลเฉียวได้สติ หันไปมองเขา ยิ้มเอ่ยว่า “น้องชายสือ มีอะไรหรือ”
“สหายเฉียว ทำไมข้ารู้สึกว่าวันนี้ท่านใจลอยนักเล่า หรือมีเรื่องอะไรรบกวนจิตใจ หากเป็นเช่นนี้ ไม่สู้พูดออกมา หากพวกข้าช่วยได้จะต้องช่วยแน่”
“ฮะๆ ไม่มีๆ” ผู้นำตระกูลเฉียวยิ้มโบกมือ พลางวางถ้วยชาในมือลง “เป็นเพราะข้าตั้งใจจะให้อี้นั่วออกเดินทางไปที่ไหนสักแห่ง แต่ก็นึกขึ้นได้ว่าพักนี้ข้างนอกมีผู้ฝึกวิชามาร เกลื่อนกลาดไปทุกที่ จึงไม่ค่อยวางใจเท่านั้น”
“อ้อ? สหายเฉียวจะให้อี้นั่วออกไปฝึกฝนข้างนอกหรือ”
“ก็ไม่ใช่เช่นนั้นหรอก เพียงแต่มีกิจการบางแห่งเกิดปัญหา อยากให้เขาไปจัดการ” เขายิ้มๆ หันไปมองพวกเขา ถามว่า “อาการบาดเจ็บของเหล่าหลานๆ ดีขึ้นบ้างหรือไม่”
“เจ้าหนูบ้านข้าไม่ได้บาดเจ็บมากนัก เป็นแค่แผลถลอกเล็กน้อยเท่านั้น รักษาเล็กน้อยก็พอ” ผู้นำตระกูลท่านหนึ่งตอบ
“จะว่าไป ข้าต้องหาโอกาสไปขอบคุณอวี้หลงสักหน่อย หากนางไม่ได้เอายาห้ามเลือดของภูตหมอออกมาให้หยวนชง เกรงว่าหยวนชงคงไม่รอดแล้ว” ผู้นำตระกูงสือหันไปเอ่ยกับผู้นำตระกูลท่ านหนึ่ง
ผู้นำตระกูลท่านนั้นยิ้มๆ เอ่ยว่า “ล้วนออกไปด้วยกันหมด อีกอย่างพวกเขาก็รู้จักกันมาแต่เล็ก ยาแค่ขวดเดียวนับเป็นอะไรกัน” เขากล่าว “อวี้หลงรู้ว่าข้าจะมา ยังไหว้วานให้ ข้ามาถามว่าอาการบาดเจ็บของหยวนชงเป็นอย่างไรบ้าง หากไม่ใช่เพราะนางยังขวัญเสียจากการเดินทางครั้งนี้อยู่ วันนี้นางยังอยากจะไปเยี่ยมหยวนชงที่ตระกูลสืออยู่”
“ยาของภูตหมองั้นรึ สหายเซี่ยมีเคล็ดลับดี นึกไม่ถึงว่าจะสามารถซื้อยาของภูตหมอมาได้ด้วย” ผู้นำตระกูลท่านหนึ่งเอ่ยยิ้มๆ หันไปพูดกับผู้นำตระกูลเซี่ยว่า “ได้ยินมาว่าใน นหอยาสวรรค์ของภูตหมอไม่มียาธรรมดาเลย แต่ละขวดล้วนล้ำค่ามาก หนำซ้ำปริมาณที่ขายออกมาก็มีจำกัดมากด้วย”
“หึๆ ที่ไหนกันเล่า ก็แค่ลูกสาวของข้าชอบสร้างเรื่องทั้งวัน ข้าเองก็ห่วงว่านางจะออกไปเจออันตรายอะไรข้างนอก ฉะนั้นจึงได้ควักเงินก้อนใหญ่ซื้อยาขวดนั้นจากมือคนอื่นมาให ห้นางไว้ใช้ป้องกันตัวอีกที”
YOU MAY ALSO LIKE
