เซียนหมอหญิงยอดนักฆ่า - ตอนที่ 2631 กลไก / ตอนที่ 2632 ตกลงไป
ตอนที่ 2631 กลไก
เซี่ยอวี้ถังราวกับเข้าใจอะไรบางอย่างขึ้นมา เขาชี้ไปข้างหน้าแล้วบอกว่า “เจ้าดูๆ คิดจะแกล้งน้องสาวของข้าจริงๆ ด้วย สาวรับใช้คนนั้นพาน้องสาวของข้าเข้าไปแต่ตนเองกลับกลับออกมา าก่อน! บัดซบ ข้าจะไปดูว่าตกลงคิดจะเล่นบ้าอะไรกันแน่!” เขาสาวเท้าใหญ่ๆ ไปข้างหน้าอย่างบันดาลโทสะ
เฟิ่งจิ่วหันไปมองทางที่สาวรับใช้เดินออกไปแวบหนึ่ง ก่อนจะเดินตามเซี่ยอวี้ถังไปข้างหน้า
ทั้งสองเดินมาถึงเรือนหลังนั้น แต่กลับรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย เพราะเรือนหลังนี้เหมือนเรือนว่างเปล่าที่ถูกทิ้งร้างมานานแล้ว มีเพียงต้นไม้ใหญ่สองต้นที่อยู่ทางซ้ายต้นหนึ่งทางข ขวาต้นหนึ่ง อีกอย่าง รอบๆ ต้นไม้ใหญ่สองต้นนั้นยังถูกวางค่ายกลกระบี่ไว้อีกสองค่ายกลด้วย ค่ายกลหนึ่งเป็นค่ายกลกระบี่ที่เอาไว้ใช้ปกปิดกลิ่นอายพลังวิญญาณที่อยู่ในเรือนหล ลังนี้
“เสี่ยวซือ? เสี่ยวซือ?” เซี่ยอวี้ถังตะโกนเรียก แต่กลับไม่ได้ยินเสียงของน้องสาวตอบกลับมา “แปลก ทำไมไม่ตอบข้าเล่า?”
เขาก้าวเข้าไปผลักประตูห้องที่มีเพียงห้องเดียวในเรือนหลังนี้ หลังจากเข้าไปข้างใน กลับพบว่าข้างในว่างเปล่า ไม่มีอะไรเลย แต่ในเรือนหลังนี้ นอกจากห้องนี้ ก็ไม่มีห้องหรือลา านสวนที่อื่นอีกแล้ว
“ทำไมไม่มีคนเล่า? เสี่ยวซือ? เสี่ยวซือ?” เขาเริ่มแตกตื่น ตะโกนเรียกด้วยความเป็นห่วง แต่ก็ยังไม่มีเสียงตอบกลับ อดหันไปมองเฟิ่งจิ่วที่สาวเดินตามหลังมาไม่ได้ “ทำอย่างไรดี? เสี ยวซือหายไปแล้ว!”
เฟิ่งจิ่วสาวเดินช้าๆ มองห้องที่ว่างเปล่าห้องนี้ สายตาจับจ้องไปยังจุดใจกลางของห้องนี้ เธอสาวเท้าเดินเข้าไปอย่างแช่มช้าก่อน จากนั้นก็ก้าวเข้าไปสองสามก้าว ถอยหลังออกมาอีกสอง สามก้าว คล้ายกำลังวิเคราะห์อะไรบางอย่างอยู่ ผ่านไปไม่นาน ก็หันไปสังเกตผนังห้องรอบๆ อย่างละเอียด
“ที่นี่น่าจะมีเส้นทางลับ ลองหาดูหน่อย อาจมีกลไกอยู่บนกำแพง” เธอเอ่ยด้วยน้ำเสียงเนิบช้า ขณะตรวจสอบผนังรอบๆ ไปด้วย
“กลไก?” เซี่ยอวี้ถังหน้าซีด ก่อนจะกัดฟันกรอด “สาวรับใช้คนนั้นกล้ารังแกน้องสาวของข้าได้อย่างไร!”
“ต้องมีคนสั่งแน่นอน ไม่อย่างนั้นสาวรับใช้คนหนึ่งจะกล้าทำเรื่องอย่างนี้ได้อย่างไร” เฟิ่งจิ่วเอ่ยลอยๆ ขณะใช้นิ้วมือไล่เคาะผนังเบาๆ
หาตามผนังห้องรอบหนึ่งแล้วก็ยังหาไม่เจอ เห็นเซี่ยอวี้ถังแตกตื่นจนยืนไม่ติดอยู่ตรงนั้น เธอถอยหลังไปยืนข้างประตู หลับตาแล้วครุ่นคิดอย่างละเอียด
คาดคะเนจากระยะเวลาที่สาวรับใช้คนนั้นพาเซี่ยซือซือเข้ามาที่นี่แล้วกลับออกไปก่อน หากมีกลไกก็น่าจะอยู่ข้างประตูกระมัง? นึกมาถึงตรงนี้ เธอลืมตา ก่อนสังเกตแถวๆ ขอบประตูอย่าง ละเอียด
ยามมือสัมผัสถูกอิฐก้อนหนึ่งแล้วพบว่ามันสามารถขยับได้ เธอออกแรงกดลงไป เห็นเพียงกลิ่นอายพลังวิญญาณในห้องพวยพุ่ง จุดใจกลางห้องที่เซี่ยอวี้ถังยืนอยู่พลันมีหลุมวนปรากฏใต้ เท้าของเขา หลุมวนนั่นดูดเซี่ยอวี้ถังลงไปข้างล่าง
“อ๊าก!”
เขากรีดร้องอย่างไม่ทันตั้งตัว ก่อนจะร่วงตกลงไปในหลุมวนและหายลับไป เฟิ่งจิ่วเห็นดังนั้นก็ขมวดคิ้ว จากนั้นก็รีบโถมตัวกระโดดตามลงไปด้วย…
ในเรือนหลังหนึ่งของจวนตระกูลหร่วน คุณหนูสามหร่วน หรือก็คือเด็กสาวคนนั้นที่เคยแย่งซื้อผ้ากับฮูหยินคนงามเห็นสาวรับใช้ย้อนกลับมา แววตาดูดีใจ หันไปมองทางซ้ายทีทางขวาที ก่อนจะรีบสาวเท้าเข้าไปหา
“เป็นอย่างไรบ้างๆ? ล่อเซี่ยซือซือนั่นเข้าไปแล้วหรือยัง?” นางถามด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น
สาวรับใช้หน้าซีดเล็กน้อย ท่าทางดูลนลานและกระสับกระส่าย นางมองคุณหนูหร่วนสาม ก่อนกระซิบตอบว่า “ตกลงไปแล้วเจ้าค่ะ”
“ไม่มีใครเห็นกระมัง?” คุณหนูสามหร่วนถาม
“ไม่มีเจ้าค่ะ ไม่มีใครอยู่แถวนั้นเลย” สาวรับใช้ตอบ
“อืม เอาละ! เจ้าออกไปก่อน วันนี้อย่าไปเดินเตร่อยู่ข้างหน้าเล่า” นางโยนถุงเหรียญเงินตุงๆ ถุงหนึ่งให้ ก่อนกำชับว่า “จำไว้ให้ดี หุบปากให้สนิท”
………………………………….
ตอนที่ 2632 ตกลงไป
“เจ้าค่ะ คุณหนู” สาวรับใช้รับคำ รีบถุงเหรียญทองไปแล้วรีบถอยออกไป
คุณหนูหร่วนสามหัวเราะเบาๆ อย่างเบิกบานใจ ลอบคิดในใจว่า ‘เข้าไปที่นั่นแล้ว ดูสิว่าเจ้าจะตายอย่างไร!’
ขณะเดียวกัน ฮูหยินคนงามที่กำลังพูดคุยสัพเพเหระอยู่กับพวกนายหญิงใหญ่ตระกูลหร่วนเห็นว่าลูกสาวออกไปนานแล้วก็ยังไม่กลับมา จึงอดชะเง้อมองออกไปข้างนอกเป็นระยะไม่ได้
“ดูเจ้าสิ ลูกสาวของเจ้าเพิ่งออกไปได้ไม่นานก็ร้อนใจแล้วใช่หรือไม่? ทำไม? อยู่ที่จวนของข้ายังกังวลว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับนางอีกหรือ?” นายหญิงใหญ่ตระกูลหร่วนเอ่ยหยอกล้อ สายตา าจับจ้องไปที่ดวงหน้าพริ้งเพราของฮูหยินคนงาม
ผ่านไปหลายปีแล้ว นางก็ยังคงไม่เคยเปลี่ยนไปเช่นนี้ เห็นแววตาแห่งรอยยิ้มและความสุขยามนางเอ่ยถึงลูกชายและลูกสาวรวมถึงสามีของนาง นายหญิงใหญ่ตระกูลหร่วนอดนึกอิจฉาไม่ได้ เพีย ยงแต่กำลังพยายามข่มใจอย่างสุดกำลัง ใบหน้ายังคงยิ้มแย้ม แสดงออกเหมือนพี่น้องที่มีสายสัมพันธ์ลึกซึ้งต่อกัน
“ลูกของข้าขนาดอยู่บ้านยังทำตัวให้เป็นห่วงได้ ไม่เห็นแวบเดียวก็กลัวว่านางจะไปก่อเรื่องอะไรข้างนอกอีก” ฮูหยินคนงามเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
“ไม่เป็นไร อีกประเดี๋ยวหากยังไม่กลับมา ข้าจะให้คนออกไปตามหาเอง” นายหญิงใหญ่ตระกูลหร่วนเอ่ยยิ้มๆ พลางเด็ดองุ่นกินไปด้วย
ฮูหยินคนงามพยักหน้ายิ้มๆ อย่างตอนนี้ก็อยู่ในจวนตระกูลหร่วน วันนี้ยังมาเป็นแขกของนายหญิงใหญ่ตระกูลหร่วนอีก หากเกิดอะไรขึ้นกับแขกในเรือนเจ้าบ้าน เจ้าบ้านเองก็คงจะอธิบา ายได้ยาก
นึกมาถึงตรงนี้ นางจึงวางใจ และไม่คิดมากอีก
ขณะเดียวกัน หลังจากที่ตกลงมาในหลุมวนนั่น เซี่ยซือซือร่วงลงมาในป่าลึกผืนหนึ่งอย่างไม่รู้สาเหตุ และสิ่งที่ทำให้นางคาดไม่ถึงมากที่สุดก็คือ จุดที่นางตกลงมามีสัตว์ร้ายตัวหนึ งกำลังนอนหมอบอยู่พอดี นางตกลงมาใส่ตัวของสัตว์ร้ายตัวนั้น ถูกสัตว์ร้ายที่ลุกพรวดขึ้นมาผลักออกไปอย่างแรง ทำให้ร่างปลิวกระแทกออกไปหลายจั้ง
“ซี้ด!”
“จะ เจ้าอย่าเข้ามานะ! อย่าเข้ามา!”
นางตกใจจนหน้าซีด คนที่เคยถูกปกป้องมาตั้งแต่เด็กอย่างนาง ไม่เคยเห็นสัตว์ร้ายที่ตัวใหญ่ขนาดนี้มาก่อนสักครั้ง หนำซ้ำนางไม่รู้ด้วยซ้ำว่านางมาอยู่ในป่าลึกผืนนี้ได้อย่างไร
“จะ เจ้าอย่าเข้ามา อย่าเข้ามานะ! หากยังเข้ามาอีกข้าจะไม่เกรงใจแล้วนะ!” นางตกใจจนรีบเอากระบี่ยาวในห้วงมิติออกมากำไว้ในมือ เพียงแต่ร่างกายน้อยๆ กลับกำลังสั่นเทาอยู่
สัตว์ร้ายตัวนั้นพ่นหายใจอย่างดูแคลน มองนางด้วยสายตาเย้ยหยัน มันกระโจนตัวพุ่งเข้าใส่นางทันที อาหารรสเลิศและสดใหม่อยู่ตรงหน้า มันไม่กินสิถึงจะแปลก!
“กรี๊ด!”
เซี่ยซือซือตกใจจนโยนกระบี่ยาวในมือทิ้ง สาวเท้าออกวิ่งทันที พลางกรีดร้องด้วยความแตกตื่น “ช่วยด้วย! ช่วยข้าด้วย! ท่านแม่! ท่านแม่! ท่านพ่อ ท่านพี่ ช่วยด้วย! รีบมาช่วยข้าเร็ ว!”
เพียงแต่หลังจากวิ่งออกมาได้ประมาณหนึ่งร้อยหกสิบจั้ง บางทีอาจเพราะเสียงร้องขอความช่วยเหลือของนางดึงดูดสัตว์ร้ายตัวอื่นในป่า ได้ยินเพียงเสียงคำรามสูงต่ำดังประสานกันก้องป่า เซี่ย ยซือซือยิ่งตกใจจนหน้าซีดกว่าเก่า
ครั้นเส้นทางข้างหน้าถูกสัตว์ร้ายอีกตัวที่กระโจนออกมาขวางทางเอาไว้ นางชะงักเท้าอย่างลนลาน หันกลับไปมองสัตว์ร้ายที่ไล่ตามหลังมา จากนั้นก็หันไปมองสัตว์ร้ายที่กำลังแยกเขี้ยวแห หลมๆ น้ำลายไหลเต็มปากที่กำลังย่างกรายเข้ามาทีละก้าวๆ เซี่ยซือซือร้องไห้อย่างทนไม่ไหว
“อย่ากินข้า ข้าไม่อร่อย ฮือๆ…”
นางร้องไห้ พลางยกมือเช็ดน้ำตามองไปรอบๆ สุดท้ายสายตาก็สะดุดที่ต้นไม้ใหญ่ที่อยู่ใกล้นางที่สุด ขณะที่สัตว์ร้ายสองตัวที่ล้อมหน้าล้อมหลังนางกระโจนเข้ามา นางรีบสาวเท้าวิ่งไปทาง ต้นไม้ใหญ่ต้นนั้น รวบรวมกลิ่นอายพลังวิญญาณ กระโดดขึ้นไปบนนั้นอย่างรวดเร็ว
YOU MAY ALSO LIKE
