เทพกระบี่มรณะ (Chaotic sword god) - ตอนที่ 1683 - สมบัติตระกูลลู่ (3)
ตอนที่ 1683 – สมบัติตระกูลลู่ (3)
อันโดกู่เคาะโต๊ะหยกตรงหน้าเขาเบา ๆ และแววตาของเขาก็ทอประกาย เขาไม่สบายใจ เขาคำนวณความสูญเสียของตระกูลอันโดของเขา ถ้าเขาไปต่อสู้กับตระกูลโม่
อย่างไรก็ตาม อันโดกู่ตัดสินใจหลังจากลังเลเพียงครู่เดียว เขาจ้องมองบรรพชนของตระกูลลู่ด้วยสายตาที่เปล่งประกายและพูดอย่างไม่หยาบกระด้างว่า” ลู่เทียน เมื่อไหร่ที่เราจะเคลื่อนไหว ? ” อันโดกู่ก็เข้าใจความรุนแรงของเรื่องนี้ด้วย หากตระกูลโม่ไม่มีซีหยูหรือจอมยุทธลึกลับที่ทรงพลัง พวกเขาทั้งสองสามารถดำเนินการตามแผนของพวกเขากับตระกูลโม่อย่างช้า ๆ เพื่อที่พวกเขาจะได้ลดการสูญเสียลง อย่างไรก็ตามด้วยตัวตนของซีหยูและการดำรงอยู่ของจอมยุทธลึกลับ ความแข็งแกร่งโดยรวมของตระกูลโม่จึงเพิ่มขึ้นเป็นอย่างมาก หากพวกเขายังคงรีรอตามแผนของพวกเขาต่อไป ตระกูลโม่ก็ยิ่งยากจะรับมือเมื่อซีหยูเป็นขั้นเทพ พวกเขาอาจไม่ใช่คู่ต่อสู้แม้ว่าพวกเขาจะร่วมมือกัน
ด้วยเหตุนี้ทำให้พวกเขาต้องดำเนินการตามแผนที่จะจัดการกับตระกูลโม่ก่อนหน้านี้ ยิ่งเร็วได้ยิ่งดี
บรรพชนของตระกูลลู่คิดเงียบ ๆ อยู่ครู่หนึ่งและพูดว่า “ก่อนที่เราจะเคลื่อนไหว เราต้องเตรียมการอย่างเพียงพอเพื่อหยุดทุกคนจากตระกูลโม่ในการหลบหนี เราต้องป้องกันข่าวเรื่องหยกของราชาเทพต้วนมู่รั่วไหลด้วย เราต้องมีค่ายกลที่สามารถล้อมรอบรัศมีหนึ่งหมื่นกิโลเมตรเพื่อทำสิ่งนั้นและมันจะต้องสามารถทนต่อการโจมตีจากระดับเทพได้ แคว้นตงอันของเราไม่มีอะไรแบบนั้น ข้าต้องไปที่เมืองหลวง
” เมืองหลวงมีระยะทางค่อนข้างไกล จะใช้เวลาพอสมควรในการเดินทาง ลู่เทียนโปรดออกเดินทางไปในทันที หากเจ้าขาดแคลนเหรียญผลึก เราสามารถจัดหาให้เจ้าได้บ้าง” อันโดกู่กล่าว
…
ด้วยรอยร้าวที่คมชัดในโถงที่เจ็ดของตระกูลโม่ เจี้ยนเฉินและเฉินเจี้ยนก็กำจัดค่ายกลบนกล่องหลังจากใช้เวลาทั้งวัน เมื่อค่ายกลแตกสลาย พลังงานดั้งเดิมที่รวบรวมมาก็หยุดชะงักและค่อย ๆ สงบลง
ผู้อาวุโสขอบเขตเทพและผู้นำตระกูลโม่เชื่อเพียงว่าเฉินเจี้ยนหยุดการบ่มเพาะ ดังนั้นพวกเขาจึงไม่ได้คิดมาก เนื่องจากเมื่อจอมยุทธขอบเขตเทพดูดซับพลังงานดั้งเดิมเพื่อฝึกฝน พวกเขาจะสร้างความวุ่นวายอย่างแน่นอน เมื่อบรรพชนขั้นเทพของพวกเขาดูดซับพลังงานดั้งเดิมเพื่อฝึกฝน เขาจะสร้างความปั่นป่วนยิ่งขึ้น
เจี้ยนเฉินและเฉินเจี้ยนทั้งคู่จ้องมองที่กล่องในมือของพวกเขาอย่างกระตือรือร้น สิ่งของที่เก็บไว้ข้างในเป็นสมบัติของตระกูลลู่ มันเป็นสิ่งที่ตระกูลที่มีขั้นเทพครอบครองเป็นสมบัติ ดังนั้นคุณค่าของมันจึงปรากฏอย่างชัดเจน
“มันเป็นวิธีการบ่มเพาะหรือไม่ ? ทักษะการต่อสู้ ? หรืออาจเป็นวัตถุ ? หรืออาจเป็นอย่างอื่นที่มีค่า ? ” ในขณะนั้น เจี้ยนเฉินและเฉินเจี้ยนเริ่มเดาว่ามันคืออะไร เจี้ยนเฉินค่อย ๆ เปิดฝาออกภายใต้สายตาที่กระตือรือร้น
ทันทีที่เปิดกล่อง ลำแสงระยิบระยับก็ปรากฏขึ้นทันที ตัวตนที่ลึกลับก็ปรากฏขึ้นเช่นกัน บางสิ่งที่สามารถกระตุ้นความสนใจของบุคคลใด ๆ มันซึมซับสภาพแวดล้อม
โชคดีที่เจี้ยนเฉินและเฉินเจี้ยนได้เตรียมพร้อมก่อนที่จะเปิดกล่อง พวกเขาได้สร้างค่ายกลและม่านพลังในสภาพแวดล้อมที่แยกออกจากโลกภายนอก
ภายในกล่องบรรจุหยกโบราณสีเขียวสนิท มันเปล่งประกายด้วยแสง หยกมีรูปร่างแปลก ๆ ทำให้สามารถบอกได้ทันทีว่ามันไม่สมบูรณ์
“นี่เป็นสมบัติของตระกูลลู่หรือเปล่า ? ” ความประหลาดใจปรากฏตัวขึ้นที่แววตาของเจี้ยนเฉินและเฉินเจี้ยนเมื่อพวกเขาเห็นชิ้นส่วนของหยก เจี้ยนเฉินอดไม่ได้ ที่จะยื่นมือหยิบขึ้นมา แต่ทันทีที่เขาแตะมัน หยกก็เปล่งคลื่นที่น่าตกใจออกมาทันทีซึ่งเพียงพอที่จะเขย่าจิตวิญญาณของเขา เขากระตุกอย่างรุนแรง
ตัวตนนั้นมีพลังและน่าตกใจเกินไป แม้ด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเจี้ยนเฉิน แต่เขาก็รู้สึกว่าไม่มีความสำคัญไปกว่ามดต่อหน้าตัวตนเช่นนี้
“หยกชิ้นนี้ไม่ง่ายเลย” เจี้ยนเฉินกลายเป็นคนเคร่งเครียด เขาจ้องไปที่ชิ้นส่วนของหยกสักครู่ก่อนที่จะส่งไปยังเฉินเจี้ยน
เมื่อสัมผัสกับหยก เฉินเจี้ยนก็กระตุกเหมือนเจี้ยนเฉิน ความประหลาดใจปรากฎขึ้นเต็มใบหน้าของเขา เขาคิดสิ่งเดียวกันกับเจี้ยนเฉิน
“มีพลังวิญญาณของราชาเทพอยู่ในนั้น” ทันใดนั้นเสียงของนางฟ้าเฮายู่ก็ดังขึ้น
“พลังวิญญาณของราชาเทพ ? ” เจี้ยนเฉินและเฉินเจี้ยน ตกตะลึงเมื่อพวกเขาได้ยินเช่นนั้น
“ราชาเทพได้ทิ้งหยกชิ้นนี้ไว้อย่างแน่นอน พลังวิญญาณของเขาที่ทิ้งไว้ในหยกได้หลอมรวมกับหยกแล้วทำให้มันเปลี่ยนไป เป็นเรื่องที่น่าเสียดายที่หยกไม่สมบูรณ์ นางฟ้าเฮายู่กล่าว
“นางฟ้าเฮายู่ ท่านรู้หรือไม่ว่าหยกชิ้นนี้มีประโยชน์เช่นไร ? ” เจี้ยนเฉินถามอย่างสุภาพ ยังมีอีกหลายสิ่งที่เขาไม่เข้าใจเกี่ยวกับโลกแห่งเซียน ในขณะที่ในสายตาของเขานางฟ้าเฮายู่เป็นผู้อาวุโสที่ทรงความรู้ซึ่งทราบหลายเรื่องมากกว่าเขา
หลังจากใช้ความคิดอยู่ชั่วครู่ นางฟ้าเฮายู่พูดช้า ๆ ” ในโลกแห่งเซียน มีเพียงไม่กี่คนที่เก็บเศษเสี้ยวของพลังของพวกเขาหรือเศษพลังวิญญาณในวัตถุซึ่งพวกเขามอบให้กับรุ่นหลัง มันแสดงถึงสถานะของพวกเขาและยังสามารถเป็นค่ายกลป้องกัน เมื่อผู้เยาว์คนสำคัญตกอยู่ในอันตราย พลังของผู้อาวุโสจะปรากฏขึ้นและช่วยเหลือผู้เยาว์เพื่อแก้ไขปัญหา”
“สุดท้ายนี้ จอมยุทธหลายคนจะกล่าวถึงสถานที่ที่พวกเขาฝึกฝนพร้อมกับค่ายกลหลายรูปแบบ มันจะเป็นเรื่องยากเหลือเกินที่แม้แต่พวกเขาเองก็จะพยายามฝ่าฟัน ดังนั้นเพื่อให้ผู้เยาว์ทุกคนเข้ามาได้อย่างง่ายดาย พวกเขาจะละทิ้งตัวตนของพวกเขาหรือพลังวิญญาณในวัตถุ เป็นผลให้คนรุ่นหลังสามารถผ่านค่ายกลไปได้อย่างง่ายดาย”
“ไม่เพียงแต่พลังวิญญาณของราชาเทพจะหลอมรวมกับหยกในมือของเจ้าอย่างสมบูรณ์ แต่หยกก็ไม่สมบูรณ์เช่นกัน หากข้าเดาถูกต้อง หยกอาจเป็นสิ่งสำคัญที่ต้องใช้ผ่านค่ายกลบางอย่างในขณะที่ ราชาเทพผู้ที่ทิ้งสิ่งนี้ไว้ในอดีตอาจพบว่ามีจุดจบที่น่ากลัว ไม่เช่นนั้นเขาจะไม่ทิ้งพลังแห่งวิญญาณของเขาไว้ในแผ่นหยกที่แตกละเอียด”
เจี้ยนเฉินและเฉินเจี้ยนต่างก็ดีใจเมื่อได้ยินสิ่งนั้น พวกเขาถามว่า ” นางฟ้าเฮายู่ ท่านกำลังพูดว่าหยกชิ้นนี้เป็นกุญแจสำคัญในการไปที่พักของราชาเทพใช่หรือไม่ ? ”
“นั่นเป็นกรณีที่น่าเป็นไปได้อย่างมาก อย่างไรก็ตามแม้ว่ามันจะเป็นกุญแจสำคัญในการไปยังที่พักอาศัยของราชาเทพ หยกที่เจ้าครอบครองอยู่มันไม่สมบูรณ์และเจ้าก็ไม่รู้ว่าที่อยู่อาศัยของราชาเทพนั้นอยู่ที่ไหน ดังนั้นหยกจึงไม่มีประโยชน์กับเจ้า เจ้าต้องรวบรวมหยกทั้งหมดและรู้ตำแหน่งที่แน่นอนของที่อยู่อาศัยเพื่อใช้ประโยชน์จากมัน” นางฟ้าเฮายู่กล่าว