เทพกระบี่มรณะ (Chaotic sword god) - ตอนที่ 1758: ขึ้นไปถึงจุดสิ้นสุด
ตอนที่ 1758: ขึ้นไปถึงจุดสิ้นสุด
ขั้นเหนือเทพช่วงต้น 2 คนที่เฉินเจี้ยนรั้งเอาไว้ทั้งคู่ต่างก็เย็นยะเยือก พวกเขาสาบาน “ขั้นเทพเวร เราเป็นขั้นเหนือเทพอันทรงพลังถึง 2 คน แต่มีเพียงขั้นเทพเท่านั้นที่จะรั้งเอาไว้ได้ เราวุ่นวายอยู่เป็นเวลานานทำให้วิญญาณเข้าใกล้ราชาเทพต้วนมู่ เพียงแค่ขั้นเทพเท่านั้นที่ทำให้เราสูญเสียมรดกของราชาเทพต้วนมู่ มันยกโทษให้ไม่ได้ ! ”
หนึ่งในขั้นเหนือเทพที่เสื้อผ้าขาดรุ่งริ่งกล่าวอย่างเย็นชา “มันเป็นความผิดที่ยิ่งใหญ่มาก แม้แต่การฆ่าเขาก็ไม่เพียงพอ เราต้องให้เขาเข้าใจว่ามีแต่ความตายเท่านั้นที่จะบรรเทาความโกรธครั้งนี้ได้”
ขั้นเหนือเทพ 2 คนมีสีหน้าโกรธแค้นเต็มเปี่ยม แววตาของเขาเต็มไปด้วยจิตสังหารอย่างท่วมท้น พวกเขาเป็นขั้นเหนือเทพช่วงต้น 2 คน พวกเขามีข้อได้เปรียบในการฝึกฝน, ความเข้าใจและเวลา แต่ก็ยากมากที่จะฆ่าขั้นเทพแม้สักคน พวกเขาตกอยู่ในสภาพที่น่ากลัวและอับอายอย่างสมบูรณ์ ความปรารถนาที่จะฆ่าเฉินเจี้ยนนั้นรุนแรงมาก
พวกเขาไม่สนใจคำข่มขู่ของนางฟ้าเฮายู่ ภัยคุกคามจากวิญญาณที่เปราะบางมีมาก แต่พวกเขาก็ไม่อาจเชื่อว่านางฟ้าเฮายู่จะทำสำเร็จแม้ว่าจะมีความแข็งแกร่งแค่นี้
ในเวลานี้เจี้ยนเฉินผู้กระหายเลือดปีนขึ้นมาจากพื้นดิน เขายึดติดกับสติสุดท้ายของเขาและมาถึงด้านหน้าเฉินเจี้ยนโดยเร็วที่สุด เขาคว้าเฉินเจี้ยนโดยตรงผู้ซึ่งได้รับบาดเจ็บอย่างหนักจนไม่สามารถทนได้ ในเวลาเดียวกันเขาก็สร้างผนึกด้วยมือของเขา
“อสนีบาต ! ”
เจี้ยนเฉินส่องสว่างและกลายเป็นสายฟ้าฟาดพุ่งออกไปด้วยความเร็วที่น่าเหลือเชื่อ ในเพียงอึดใจเดียว เขามาถึงทางเข้าและกำลังจะหลบหนี
สายตาของขั้นเหนือเทพช่วงต้นนั้นดูตกใจอย่างมากเมื่อพวกเขาเห็นเจี้ยนเฉินเข้าใกล้ประตูทางเข้าภายในอึดใจเดียว โดยที่ไม่มีใครจะสามารถทำอะไรกับมันได้ แม้ว่าพวกเขาจะไม่อาจหยุดเจี้ยนเฉินด้วยความเร็วในปัจจุบันตอนนี้
“ช่างเร็วอะไรเช่นนี้ แม้กระทั่งกฏของลมก็ดูอ่อนด้อยไปเลย” ขั้นเหนือเทพถอนหายใจด้วยความประหลาดใจ เขาไม่เคยเห็นใครเคลื่อนไหวเร็วขนาดนี้ตลอดชีวิตเลย ร่างของเจี้ยนเฉินและเฉินเจี้ยนก็เริ่มเหยียดตัวบินและกลายเป็นลำแสง
หลังจากที่เขาเข้าถึงจิตวิญญาณกระบี่แล้ว เจี้ยนเฉินก็สามารถเคลื่อนที่ได้เร็วขึ้นด้วยอสนีบาต
อย่างไรก็ตามชายกำยำปรากฎตัวที่ทางเข้าในทันที เขาปรากฏตัวพร้อมกับทำท่าหม่นหมองและเต็มไปด้วยความเสียใจและเศร้าสลด เห็นได้ชัดว่าเขาเพิ่งเข้ามา
ชายกำยำนั้นไม่อ่อนแอ เขาเป็นขั้นเหนือเทพช่วงกลาง เห็นได้ชัดว่าเขาเป็นหนึ่งในขั้นเหนือเทพที่ออกไปก่อนหน้านี้เพื่อตามหากระบี่ทองคำ
ทันทีที่ชายกำยำเข้าไปในกระท่อมที่สาม เจี้ยนเฉินก็พุ่งเข้าไปหาเขาพอดี
ปัง !
ระลอกคลื่นที่มองเห็นได้ปรากฏขึ้นจากการชนกันของร่างกายและเกิดแรงผลักออกมารอบ ๆ
ร่างกายของเจี้ยนเฉินถูกกระแทกกลับมาและความเร็วที่น่ากลัวของปลดปล่อยอสนีบาตก็หายไปทันที เจี้ยนเฉินรู้สึกว่าร่างกายของเขาได้รับการกระทบจากการชนกัน ร่างกายของเขาเจ็บปวดอย่างมาก อวัยวะของเขากลายเป็นของเหลวราวกับโจ๊กอย่างสมบูรณ์และเขาก็กระอักเลือดครั้งแล้วครั้งเล่า
เนื่องจากไม่ทันระวังตัว ชายร่างกำยำกระเด็นกลับไปจากการชนกัน แต่ละก้าวทิ้งรอยเท้าลึก ๆ เอาไว้ ท้ายที่สุดก็ก้นกระแทกพื้น ใบหน้าของเขาซีดขาวอย่างสมบูรณ์ เมื่ออวัยวะของเขาแหลกเหลวหลังจากการชน
“เด็กเหลือขอคนไหนวิ่งมาชนข้า ? ! ” ชายกำยำตะโกนขึ้นและตะโกนอกมา ใบหน้าของเขาซีดด้วยความโกรธ
เขาเพิ่งกลับมาจากด้านนอกและไม่เข้าใจสถานการณ์ แต่ก็มีบางคนทำให้เขาล้มลง เป็นเรื่องธรรมดาที่เขาจะโกรธแค้น
สิ่งที่เขาไม่รู้ก็คือการเข้ามาอย่างกะทันหันของเขาได้ขจัดความหวังทั้งหมดของเจี้ยนเฉินที่จะหลบหนีและบังคับให้เขากลับมาสู่ความสิ้นหวัง เจี้ยนเฉินบาดเจ็บสาหัสหลังจากถูกชน
หลังจากนั้นไม่นานขั้นเหนือเทพคนอื่น ๆ ก็เข้ามาทีละคนเช่นกัน พวกเขาล้วนแล้วแต่โศกเศร้าและเสียใจ
คนเหล่านี้เป็นจอมยุทธที่มีส่วนร่วมในการรับมือกับกระบี่ทองคำ ตอนนี้พวกเขากลับมาแล้ว หลายคนมีรอยเลือดและซีดเซียว พวกเขาบาดเจ็บ
เจี้ยนเฉินรู้สึกเศร้าเมื่อเห็นเช่นนี้ เขาลอบถอนใจ เขารู้ว่ามันวันโชคร้ายของเขา
เมื่อเขาคิดอย่างนั้น ปราณของเขาก็กลายเป็นสีแดงอย่างสมบูรณ์ สติสุดท้ายของเขาหายไปและเขาก็สูญเสียสติโดยสิ้นเชิงในขณะนี้
อย่างไรก็ตามในขณะที่เขาได้รับบาดเจ็บสาหัส หัวของเขาก็ก้มลงพร้อมกับสติสัมชัญญะที่หายไป
เฉินเจี้ยนก็หมดสติอยู่ข้าง ๆ แรงกระแทกจากการชนกันกับชายร่างกำยำพร้อมด้วยพลังของอสนีบาตทำให้บาดแผลของเขาแย่ลงเช่นกัน
ถ้ามันไม่ใช่เพราะความจริงที่ว่าทั้งคู่เข้าถึงขอบเขตเทพ แรงที่ชนกันนั้นก็เพียงพอที่จะทำให้พวกเขากลายเป็นเนื้อบดได้
การกลับมาของขั้นเหนือเทพคนอื่นทำให้สีหน้าของกู่หานเซี่ย, ปิงเหลาและเฟิงปูเล่อเปลี่ยนไป ทั้งสามไม่ลังเลใด ๆ พวกเขาหนีไปที่ทางเข้าทันที โดยไม่ต้องสงสัยเลยว่าเจี้ยนเฉินได้กลายเป็นศัตรูของทุกคนโดยการช่วยนางฟ้าเฮายู่ให้หลอมรวมกับกฏและเข้าใกล้ศพของราชาเทพต้วนมู่ พวกเขากลายเป็นผู้สมรู้ร่วมคิด ดังนั้นการอยู่ที่นี่ไม่ช่วยอะไรพวกเขาเลย
“อย่าให้เขาหนี ! หยุดพวกเขา ! ” ขั้นเหนือเทพช่วงต้นตะโกนออกมาทันที เมื่อเขาเห็นขั้นเหนือเทพทั้งสามคนหนีไป ดวงตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความเกลียดชังที่รุนแรง
กู่หานเซี่ย, ปิงเหลาและเฟิงปูเล่อหนีไปอย่างรวดเร็ว พวกเขามุ่งไปที่ทางเข้าด้วยความรวดเร็วสูง ตามทางกูหานเซี่ยและเฟิงปูเล่อพยายามที่จะคว้าเจี้ยนเฉินและเฉินเจี้ยนเพื่อที่พวกเขาจะได้นำตัวทั้งสองออกไปด้วย
อย่างไรก็ตามขั้นเหนือเทพ 2 คนที่ต่อสู้กับเฉินเจี้ยนได้เข้ามาหยุดเฟิงปูเล่อและกู่หานเซี่ย ในขณะเดียวกันชายกำยำที่ถูกชนล้มก้นจ้ำเบ้าก็มองด้วยสายตาที่เย็นชา
ชายคนนั้นเป็นขั้นเหนือเทพช่วงกลาง หัวใจของกูฮวนเยว่และเฟิงปูเล่อเต้นแรงทันทีเมื่อเขามองมา พวกเขาไม่อาจวุ่นวายกับเจี้ยนเฉินและเฉินเจี้ยนได้อีกต่อไป พวกเขาพุ่งออกไปทันทีอย่างไม่ลังเล
ขั้นเหนือเทพที่ต่อสู้กับเฉินเจี้ยนและเจี้ยนเฉินไล่ตามพวกเขาไปทันที ในเวลาเดียวพวกเขาก็ตะโกนให้ขั้นเหนือเทพคนอื่น ๆ หยุดพวกเขาทั้งสามคน
อย่างไรก็ตามขั้นเหนือเทพที่เข้ามาในภายหลังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น บวกกับความจริงที่ว่าคนที่ตะโกนใส่พวกเขาเป็นแค่ขั้นเหนือเทพช่วงต้น พวกเขาจึงไม่ได้เคลื่อนไหวใด ๆ ท้ายที่สุดทั้งสามก็หลบหนีออกไปได้สำเร็จ
“เทพเวร ทำไมเจ้าปล่อยให้พวกมันหนี ? พวกเขาร่วมมือกัน ! พวกเขาช่วยวิญญาณหลอมรวมเข้ากับกฏ วิญญาณได้รับสมบัติของราชาเทพต้วนมู่ไปแล้วตอนนี้” ขั้นเหนือเทพช่วงต้นที่ต่อสู้กับเฉินเจี้ยนกล่าวอย่างเสียใจ
“เจ้าพูดอะไร ? มีคนผ่านชั้นพลังของกฎและเข้าไปใกล้ศพราชาเทพต้วนมู่ ? ”
สีหน้าของขั้นเหนือเทพทั้งหมดที่เพิ่งกลับมาเปลี่ยนไปเมื่อพวกเขาได้ยิน พวกเขาทั้งหมดตะโกนออกมาขณะที่จ้องไปยังคนที่พูด
หลังจากนั้นไม่นานขั้นเหนือเทพช่วงต้นก็อธิบายเหตุการณ์ล่าสุด เพียงลมหายใจเดียวขั้นเหนือเทพที่กลับมาพร้อมกับความเสียใจและซีดเซียวต่างก็มองไปที่เจี้ยนเฉินและเฉินเจี้ยนที่หมดสติหลังจากที่ได้ยินเรื่องราวพร้อมกับจิตสังหารที่หลั่งไหลออกมา