เทพกระบี่มรณะ (Chaotic sword god) - ตอนที่ 1845: ภัยคุกคามของตระกูลหยาง (3)
ตอนที่ 1845: ภัยคุกคามของตระกูลหยาง (3)
ด้วยเหตุนี้ สายตาของพี่น้องธันเดอร์ก็เพิ่มความคมชัดราวกับประกายไฟกระพริบ ขณะที่พวกเขาใช้ทักษะ พวกเขาเริ่มเปล่งประกายด้วยแสงสีฟ้าไม่รู้จบ
“ประสานสายฟ้าทั้งสี่ สายฟ้าฟาด ! ” พี่น้องธันเดอร์ตะโกนออกมาในเวลาเดียวกัน พวกเขาใช้การฝึกฝนทั้งหมดในฐานะที่เป็นขั้นเทพช่วงปลายในขณะที่พลังแห่งการมีอยู่ของพวกเขาเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วถึงจุดสูงสุดทันที
ในเวลาเดียวกัน พลังงานที่สำคัญของพี่น้องทั้งสี่คนดูเหมือนจะหลอมรวมเข้าด้วยกัน พลังของพวกเขาดูเหมือนจะผสานเข้าด้วยกันอย่างแท้จริง ทำให้พวกเขาดูเหมือนเกินขั้นเทพและสัมผัสกับขั้นเหนือเทพ
ความแตกต่างระหว่างขั้นเทพและขั้นเหนือเทพนั้นมากพอ ๆ กับหุบเหวลึก นอกเหนือจากจำนวนอัจฉริยะที่มีอยู่อย่างจำกัด มันไม่ใช่สิ่งที่คนปกติสามารถเอาชนะได้ ความแตกต่างสามารถอธิบายได้ว่าเหมือนเป็นสวรรค์และโลก
อย่างไรก็ตาม พี่น้องธันเดอร์สามารถใช้ทักษะลับในการหลอมรวมพลังของพวกเขาเข้าด้วยกันอย่างสมบูรณ์ ทำให้พวกเขาสามารถระเบิดพลังของขั้นเหนือเทพได้แม้จะเป็นเพียงขั้นเทพเท่านั้น เห็นได้ชัดว่าพี่น้องทั้งสี่มีพลังพอควร
ปัง !
ด้วยเสียงระเบิดดังสนั่น พี่น้องธันเดอร์จึงหลอมรวมเข้าด้วยกันแล้วพุ่งไปทางเจี้ยนเฉินเหมือนสายฟ้าฟาดขนาดใหญ่ สายฟ้าที่พวกเขาเปลี่ยนร่างนั้นเร็วมากจนเกินระดับความเร็วของขั้นเหนือเทพ อย่างไรก็ตามพวกเขาทั้งสี่ไม่เข้าใจกฎของขั้นเหนือเทพ ดังนั้นพวกเขาจึงไม่สามารถรวมเข้ากับโลกรอบตัวพวกเขาได้อย่างสมบูรณ์ เพราะฉะนั้นเมื่อสายฟ้าเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูง มันทำให้เกิดเสียงดังสนั่นด้วยอากาศรอบ ๆ
“พวกเจ้าสามารถมาถึงระดับขั้นเหนือเทพได้ พวกเจ้าสี่คนนั้นยอดเยี่ยมจริง ๆ ถ้าเป็นขั้นเหนือเทพช่วงต้นทั่วไป พวกเจ้าอาจมีความสามารถในการต่อสู้กับเขาได้ น่าเสียดายที่ฝ่ายตรงข้ามของพวกเจ้าเป็นข้า” เจี้ยนเฉินแสดงความคิดเห็นอย่างใจเย็น ร่างผอมเพรียวของเขายืนนิ่งเหมือนภูเขา ด้วยคลื่นในมือของเขา ปราณกระบี่ถูกควบแน่นจากพลังบรรพกาล มันตั้งรับสายฟ้าที่มีพลังแห่งการทำลายล้าง
เจี้ยนเฉินไม่จำเป็นต้องใช้กฎของกระบี่ในการต่อสู้กับพี่น้องธันเดอร์ เพียงแค่พลังบรรพกาลก็เพียงพอแล้ว
นี่เป็นเพราะกฎของกระบี่ของเขามาถึงขั้นเหนือเทพช่วงปลายแล้ว ในขณะที่พลังบรรพกาลของเขานั้นเทียบเท่ากับการบ่มเพาะของขั้นเทพเท่านั้น
หลังจากเสียงดัง ระเบิดสายฟ้าจากพี่น้องทั้งสี่คนถูกแยกย้ายกันไปด้วยปราณกระบี่ ทั้งสี่ก็โผล่ออกมาจากสายฟ้า พวกเขาหน้าซีดและสะดุดถอยไปหลายก้าว พวกเขาจ้องเจี้ยนเฉินด้วยความไม่เชื่อ
“ท..ท่านเป็นขั้นเหนือเทพ ? ” พี่น้องทั้งสี่ร้องออกมาพร้อมกัน พวกเขารู้สึกตกใจอย่างยิ่งภายใน มีเพียงผู้เชี่ยวชาญที่ทรงพลังในหมู่ขั้นเหนือเทพเท่านั้นที่สามารถป้องกันการโจมตีแบบผสมผสานได้โดยไม่ต้องใช้ความพยายามเลย
มีขั้นเหนือเทพประมาณโหลกว่าในแต่ละอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ ทุกคนมีชื่อเสียง เป็นคนสำคัญที่ปกครองทั่วทั้งภูมิภาค คนเหล่านี้ไม่ค่อยปรากฏในที่สาธารณะ พี่น้องทั้งสี่ไม่เคยคาดหวังว่าชะตาของพวกเขาจะน่ากลัวจนพวกเขาต้องเจอกับขั้นเหนือเทพ
“แม้ว่าเราจะไม่ได้เห็นขั้นเหนือเทพทั้งหมดจากอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่ใกล้เคียง แต่เราก็ได้ยินเกี่ยวกับพวกเขา แต่ก็ไม่มีใครเหมือนท่านเลย ท่านมาจากสถานที่ที่ไกลกว่านี้ใช่หรือไม่ ? ” หนึ่งในสี่พี่น้องถามด้วยความประหลาดใจและสงสัย
เจี้ยนเฉินไม่ตอบคำถาม เขาจ้องมองพวกเขาอย่างใจเย็นและถามว่า “ตอนนี้พวกเจ้ายังมั่นใจอยู่หรือไม่ว่าจะสามารถเอาบัวดึงวิญญาณไปจากมือของข้าได้ ? ”
พี่น้องทั้งสี่มองหน้ากัน ใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความขมขื่นและความเศร้าโศก
ทันใดนั้นพี่น้องทั้งสี่ก็ดูเหมือนจะคิดในสิ่งเดียวกัน พวกเขาคำนับให้เจี้ยนเฉินพร้อมกันและกล่าวว่า “ผู้อาวุโส บัวดึงวิญญาณสำคัญกับเรามากเกินไป เราต้องการมันเพื่อช่วยชีวิตผู้อาวุโสสูงสุดของเรา หากเราไม่ใช้มัน ผู้อาวุโสของเราอาจจะไม่สามารถอยู่รอดต่อไปอีกศตวรรษได้ เราหวังว่าผู้อาวุโสจะยอมให้บัวกับเรา ถ้าเราช่วยผู้อาวุโสสูงสุดได้แล้ว เราจะตอบแทนบุญคุณของท่านในวันหนึ่งอย่างแน่นอน”
“ทำไมพวกเจ้าสี่คนถึงต้องตอบแทนบุญคุณและไม่ใช่ตระกูลธันเดอร์ต้องทำเช่นนั้น ? ” เจี้ยนเฉินถาม
พี่น้องทั้งสี่ลังเลก่อนที่พวกเขาจะตอบว่า “ท่านไม่รู้หรอก วิญญาณของผู้อาวุโสสูงสุดของเราได้รับบาดเจ็บอย่างมาก และแม้กระทั่งพลังของเขาก็ได้รับผลกระทบ แม้ว่าเขาจะฟื้นขึ้นมา แต่มันก็เป็นเรื่องยากสำหรับเขาที่จะกลายเป็นขั้นเหนือเทพในช่วงชีวิตนี้ ดังนั้นสถานะของเขาในตระกูลจึงไม่ใกล้เคียงกับที่เคยเป็นมาในอดีต บรรพชนไม่ได้ให้ความสำคัญใด ๆ กับเขา ไม่อย่างนั้นเราจะไม่พ่ายแพ้ในการประมูลราคาบัวดึงวิญญาณ ตระกูลธันเดอร์ของเราไม่เคยขาดแคลนเหรียญผลึก”
“แต่ไม่ต้องกังวล ผู้อาวุโส พวกเราทั้งสี่อาจจะไม่มีอะไรเทียบได้กับท่านในตอนนี้ แต่เมื่อเราตัดผ่านเป็นขั้นเหนือเทพไปด้วยกันในอนาคต เราเชื่อว่าเราจะมีพลังพอที่จะตอบแทนบุณคุณของท่านได้”
พี่น้องธันเดอร์จ้องเจี้ยนเฉินอย่างกระตือรือร้น. พวกเขาพูดทุกอย่างที่ทำได้,ดังนั้นพวกเขาจึงหวังว่าขั้นเหนือเทพข้างหน้าพวกเขาจะถูกกระตุ้นด้วยคำพูดของพวกเขาและจะมอบบัวดึงวิญญาณให้กับพวกเขา
แสงแวววับส่องประกายผ่านดวงตาของเจี้ยนเฉิน หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง,เขาถอนหายใจเบา ๆ, “ ไม่มีอะไรแปลกที่ข้าจะให้ดอกบัวแก่พวกเจ้าถ้าข้าไม่ต้องการใช้มัน น่าเสียดายที่ข้าต้องการมันเพื่อช่วยสหายของข้า ข้าจึงไม่สามารถมอบมันให้พวกเจ้าได้”
“ผู้อาวุโส…” พี่น้องธันเดอร์เริ่มตื่นตระหนก ขณะที่พวกเขาต้องการพูดอะไรบางอย่าง เจี้ยนเฉินยกมือขึ้นเพื่อหยุดพวกเขา
เจี้ยนเฉินกล่าวต่อไปว่า “แต่พวกเจ้าก็ไม่ต้องกังวลมากเกินไป ผู้อาวุโสสูงสุดของพวกเจ้ายังมีเวลาอีกร้อยปีไม่ใช่หรือ ? ข้าจะไปเยี่ยมตระกูลธันเดอร์ของเจ้าในเวลานั้นและดูว่ามีวิธีอื่นที่ข้าจะสามารถช่วยเขาได้หรือไม่”
พี่น้องธันเดอร์ลังเล พวกเขาไม่สงสัยในคำพูดของเจี้ยนเฉินเกี่ยวกับการมาเยี่ยมตระกูลธันเดอร์ในอนาคต แม้ว่าตระกูลธันเดอร์จะเป็นถ้ำมังกร พวกเขายินดีต้อนรับขั้นเหนือเทพที่เป็นมิตรอย่างอบอุ่น และพวกเขาก็อยากจะเป็นสหายกับเขา. สิ่งที่พวกเขาสงสัยคือเจี้ยนเฉินมีวิธีอื่นที่จะช่วยชีวิตผู้อาวุโสสูงสุดจริงหรือไม่
ท้ายที่สุดอาการบาดเจ็บที่วิญญาณไม่สามารถรักษาให้หายได้อย่างง่ายดาย
“ถ้าเช่นนั้นเราต้องขอรบกวนผู้อาวุโสด้วย พวกเราสี่คนจะรอให้ท่านไปเยี่ยมเยียนตระกูลธันเดอร์” หลังจากลังเลสักพัก พี่น้องธันเดอร์ก็จับมือกัน พวกเขาเข้าใจว่าพวกเขาไม่สามารถแย่งบัวดึงวิญญาณไปจากเขาได้ ดังนั้นพวกเขาจึงยอมรับข้อเสนอของเขาตอนนี้และหวังต่อไป
เจี้ยนเฉินพยักหน้า โดยไม่ชักช้าอีกต่อไป เขาไล่ตามคนจากสำนักดาบโลหิต
ปัจจุบันซีหยูและโม่หยานเดินทางไปตามถนนในเมืองหลวงอย่างไม่ติดขัดโดยมีผ้าปิดบังใบหน้า ดูเหมือนว่าพวกนางจะถูกเอาเปรียบ
“พี่ซีหยูคิดว่าผู้นำเจี้ยนเฉินหายไปไหน ? หืมม เราอุตส่าห์ตามหาเขาด้วยความตื่นเต้นกับทองเพลิง เราแค่อยากมอบให้เขาโดยเร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ แต่เขาก็ออกจากศูนย์ประมูลไปอย่างเงียบ ๆ ” โม่หยานตบแก้มของตัวเองและพูดอย่างไม่พอใจ เห็นได้ชัดว่านางรู้สึกรำคาญ
“หากข้าเดาไม่ผิด ผู้นำคงไล่ตามผู้คนจากสำนักดาบโลหิต โม่หยาน เราควรไปรอผู้นำอยู่ในเมืองหลวง ข้าเชื่อว่าเขาจะกลับมาอย่างรวดเร็วด้วยพลังของเขา” ซีหยูกล่าวกับโม่หลาน ด้วยเหตุผลบางอย่าง นางรู้สึกหดหู่เล็กน้อยเมื่อนางรู้ว่าเจี้ยนเฉินออกจากศูนย์ประมูลอย่างเงียบ ๆ
ในขณะนี้แสงประกายแวววาวส่องผ่านดวงตาของซีหยู และนางก็จ้องมองไปข้างหน้า
ร่างของชายสองหลายคนกระพริบที่ปลายถนน พวกเขาเข้าหาทั้งสองอย่างรวดเร็ว พวกเขาเคลื่อนไหวเร็วมากราวกับว่าพวกเขาโฉบเหนือพื้นดิน จนถึงจุดที่หลายคนมองไม่เห็นพวกเขาอย่างสมบูรณ์ พวกเขาพุ่งทะลุฝูงชน
“ไม่นะ ! ” ซีหยูคิดกับตัวเอง ก่อนที่นางจะทำอะไรได้ อีกกลุ่มที่พุ่งไปแล้วก็ล้อมรอบนางกับโม่หยาน
พวกเขามีทั้งหมด 6 คน พวกเขามีพลังมาก ทั้งหมดเป็นขั้นเทพ โดยเฉพาะอย่าง สองคนที่ทำให้ซีหยูเคร่งเครียดอย่างยิ่งยวดเนื่องจากพวกเขาเป็นขั้นเทพช่วงปลาย
“ ฮ่าฮ่า,เจ้าต้องเป็นผู้อาวุโสซีหยูจากตระกูลเทียนหยวน ข้าเป็นผู้นำตระกูลหยาง หยางเอ้าหราน ข้าขอคารวะผู้อาวุโสซีหยู” ชายวัยกลางคนคนหนึ่งป้องมือไปทางซีหยูด้วยรอยยิ้ม เขาพูดอย่างสุภาพ
“ผู้นำตระกูลหยางมีจุดประสงค์อะไร ? ” ซีหยูถามเสียงดัง นางรู้สึกว่าสถานการณ์ไม่ชอบมาพากลเมื่อนางมองไปที่ขั้นเทพทั้งหกที่ล้อมรอบโม่หยานกับนาง
“ตระกูลหยางขอเชิญผู้อาวุโสซีหยูให้ไปเยี่ยมเยียน ข้าหวังว่าอาวุโสซีหยูจะไม่ปฏิเสธคำเชิญนี้” หยางเอ้าหรานยิ้ม