เทพกระบี่มรณะ (Chaotic sword god) - ตอนที่ 3020 : สอบสวน - novel-lucky | นิยาย นิยายออนไลน์ นิยายวาย นิยาย PDF

ตอนที่ 3020 : สอบสวน

“ทะ ทะ ทำไมถึงเป็นเช่นนี้ ? ” บรรพบุรุษแม่น้ำเยือกแข็งหน้าซีดเผือด ในตอนที่นางพูดนั้น ปากของนางก็สั่นไปตาม มันเป็นแบบนี้เพราะนางกลัวจากการที่เห็นสภาพของซุยหยุนหลานใน นตอนนี้รึเพราะอาการบาดเจ็บของวิญญาณจากทักษะตัดสวรรค์

สำหรับบรรพบุรุษท้องฟ้าลึกซึ้งแล้ว เขาเองก็พูดอะไรไม่ออกเพราะตกตะลึง

ในฐานะอัครสูงสุดของที่ราบน้ำแข็งขั้วโลกและบรรพชนขององค์กรใหญ่อย่างนิกายหิมะแล้ว ชัดแล้วว่าเขามีข้อมูลมหาศาลและมีความลับมากมายรวมถึงตัวตนของซุยหยุนหลานด้วย

เทพธิดาน้ำแข็งของศาลาเทพธิดาน้ำแข็งนั้นได้กลับมาเกิดใหม่ ดังนั้นเทพธิดาน้ำแข็งจึงได้ส่งซุยหยุนหลานไปปกป้องและพาตัวเทพธิดาหิมะกลับมาที่นี่ นี่คือความลับที่ไม่ใช่ความลับใน สายตาของยอดฝีมือชั้นนำของที่ราบน้ำแข็งขั้วโลกเมื่อนานมาแล้ว

พวกเขาถึงกับรู้ว่าหากพวกเขาหาตัวซุยหยุนหลานพบ มันก็เท่ากับหาตัวได้ว่าเทพธิดาหิมะอยู่ที่ไหน

ในฐานะผู้นำทางและผู้ปกป้องเทพธิดาหิมะแล้ว ซุยหยุนหลานเป็นเพียงคนเดียวที่รู้ว่าเทพธิดาหิมะอยู่ที่ไหน หากมีใครหมายหัวซุยหยุนหลานในตอนนี้ เป้าหมายของพวกเขาก็ชัดเจนอยู่แ แล้ว

แต่เวลาแบบนี้พวกเขากลับพบซุยหยุนหลานในนิกายหิมะ นางถูกป้อนยาอย่างเม็ดยากลืนวิญญาณซึ่งทำให้บรรพชนของนิกายหิมะและผู้อาวุโสหลายคนที่อยู่เบื้องหลังต่างก็พากันกลัว บางคน นถึงกับเหงื่อตก

ตอนนั้นซุยหยุนหลานเหมือนจะได้สติขึ้นมา ตาของนางกระตุกพร้อมสีหน้าที่เจ็บปวด นางค่อย ๆ พูดขึ้นมา “ยะ.. อย่า.. แม้แต่จะคิดที่จะรู้ว่านายท่านอยู่ที่ไหนจากปากข้า แม้ว่าข้าจ จะตาย…แม้ว่าข้าจะต้องโดนทรมาน แต่ข้าก็ไม่บอกที่อยู่ของนางให้”

ซุยหยุนหลานไม่ได้สติเต็มร้อย สติของนางพร่ามัว เสียงของนางแทบไม่ได้ยิน

แต่คนที่อยู่ที่นี่เป็นใครกัน ? พวกเขาคืออัครสูงสุดรึขั้นบรรพกาล ดังนั้นพวกเขาจึงบอกได้ว่าซุยหยุนหลานนั้นพูดอะไร

ทุกคนแสดงสีหน้าบิดเบี้ยวออกมายิ่งกว่าเก่า พวกเขาอดไม่ได้ที่จะมองไปที่ผู้คนรอบตัวด้วยสายตาสงสัยพวกเขาไม่ได้โง่ พวกเขารู้ทันทีว่าการที่หวู่ฮ่านซ่อนตัวอยู่ในนิกายหิมะเพราะม มีคนวางแผนลับ ๆ พวกนั้นต้องมีอำนาจที่สูงพอสมควร

ในฐานะองค์กรใหญ่บนที่ราบน้ำแข็งขั้วโลกแล้ว นิกายหิมะนั้นไม่ใช่พวกที่จะหาเรื่องได้ง่าย ๆ

“หวู่ฮ่าน ! ” บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็งหน้าแดงขึ้นมา นางพูดชื่อของหวู่ฮ่านออกมาพร้อมกับกัดฟันแน่น ความหงุดหงิดและโกรธแค้นในแววตาของนางไม่อาจจะปกปิดได้

ต่อมา บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็งก็ได้เอาระฆังมอมเมาวิญญาณออกมาและชี้ไปที่หวู่ฮ่านโดยไม่ลังเล นางไม่คิดจะเสียเวลาเพื่อสอบสวน กลับกันแล้ว นางพยายามใช้ระฆังมอมเมาวิญญาณเพื่อ อควบคุมหวู่ฮ่าน เพื่อที่นางจะได้รู้สิ่งที่นางอยากรู้

ทันทีที่เห็นระฆังมอมเมาวิญญาณ สีหน้าของหวู่ฮ่านก็เปลี่ยนไป นางรีบถอยกลับไปและตะโกนออกมาเพื่อปกปิดความผิด “บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็ง ผะ ผู้อาวุโสเปลวเพลิงที่น่านับถืออยู่ เบื้องหลังข้า ทะ ท่านทำแบบนี้กับข้าไม่ได้ ไม่งั้นเปลวเพลิงที่น่านับถือจะไม่ปล่อยนิกายหิมะของท่านไปแน่ ท่านอาจจะใหญ่ที่สุดในนิกายหิมะ แต่ต่อหน้าเปลวเพลิงที่น่านับถือแล้ว ท่านน่ะไม่ต่างอะไรจากกระดาษเลย”

บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็งฮึดฮัดออกมาและพูดขึ้น “ในอดีตไม่นานมานี้ นิกายหิมะน่ะกลัวเปลวเพลิงที่น่านับถือจริง เพราะศาลาเทพธิดาน้ำแข็งไม่ได้มีเทพธิดาน้ำแข็งและเทพธิดาหิมะ เพื่อที่จะเอาตัวรอด เราก็กลัวที่จะทำลายข้อตกลงกับเปลวเพลิงที่น่านับถือ ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมเราถึงได้แต่มองดูเปลวเพลิงที่น่านับถือทำเรื่องที่โหดร้ายบนที่ราบน้ำแข็งขั้วโลก”

“แต่ตอนนี้มันต่างออกไปแล้ว เมื่อซุยหยุนหลานปรากฏตัว มันก็หมายความว่าเจ้านายของนาง เทพธิดาน้ำแข็งกำลังจะกลับมา ด้วยการที่เทพธิดาน้ำแข็งมาดูแลที่ราบน้ำแข็งขั้วโลก ทำไมเราต ต้องกลัวเปลวเพลิงที่น่านับถือแบบในอดีตด้วย ? ”

“เมฆดำที่ปกคลุมที่ราบน้ำแข็งขั้วโลกอย่างเปลวเพลิงที่น่านับถือกำลังจะผ่านพ้นไปแล้ว” บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็งเน้นย้ำทุกถ้อยคำที่พูดออกมา ทันทีที่นางพูดจบ นางก็ไม่เปิดโอกา าสให้หวู่ฮ่านได้ต้านทาน ระฆังมอมเมาวิญญาณในมือนางได้ปรากฏขึ้นเหนือหัวหวู่ฮ่าน ก่อนที่ระฆังจะสั่นไหวแล้วแผ่เสียงวิญญาณอันน่าทึ่งออกมา

ด้วยการที่บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็งควบคุมระฆังนี้ด้วยตัวเอง ผลของมันจึงโดดเด่นอย่างชัดเจน นางควบคุมหวู่ฮ่านได้ทันที ตาของหวู่ฮ่านขาวโพลน นางตกอยู่ในความมึนงง

“บรรพชนหลาน เมื่อเจ้าเป็นปรมาจารย์นักปรุงยา เจ้าคงมีทางลบผลของเม็ดยากลืนวิญญาณจากซุยหยุนหลาน ข้าจะให้เจ้าดูแลนาง เมื่อข้าได้ข้อมูลเรื่องนี้แล้ว ข้าจะอธิบายกับเจ้า” บรร รพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็งพูดขึ้นพร้อม นางได้บอกถึงสิทธิ์ขาดที่นี่ นางใช้พลังส่งตัวซุยหยุนหลานให้กับบรรพชนหลานโดยไม่ลังเล

ในเวลาเดียวกัน เขตแดนน้ำแข็งหิมะลวงตาก็ปรากฏขึ้น นี่คือเขตแดนหิมะสูงสุดที่สร้างขึ้นโดยบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็ง มันได้เข้าครอบคลุมทุกคนทันที

ตอนนั้น หัวหน้าพิรุณ, หุนเจิ้ง, บรรพชนหลาน และ เหอเถียนฉี ต่างก็ได้เข้าไปในเขตแดนน้ำแข็งหิมะลวงตา นอกจากพวกนี้แล้วก็ยังมีผู้อาวุโสสูงของนิกายหิมะรวมถึงบรรพชนทั้งสามด้วย

หัวหน้าพิรุณยังแสดงท่าทีเฉยเมย นางทำลายเขตแดนนี้มาแล้วครั้งหนึ่ง ดังนั้นชัดแล้วว่ามันไม่ได้เป็นภัยต่อนาง แต่สีหน้าของบรรพชนหลานกับคนอื่น ๆ นั้นเปลี่ยนไปอย่างมาก

ในบรรดาคนพวกนั้น บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งหัวหน้าน้ำแข็งกลับดูเคร่งเครียดที่สุด ใบหน้าของนางหม่นลง นางตะโกนใส่บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็งด้วยน้ำเสียงเย็นชา “เมฆน้ำแข็ง นี่เจ้าทำ อะไร ? ”

“ข้าจะสอบสวนทุกคนเรื่องเกี่ยวกับหวู่ฮ่านและซุยหยุนหลาน ตราบใดที่เป็นศิษย์ของนิกายหิมะ ไม่ว่าจะเป็นใครรึมีตำแหน่งพิเศษแค่ไหน แต่เมื่อทรยศต่อนิกายหิมะและศาลาเทพธิดาน้ำแข ข็งแล้วก็ไม่อาจจะปล่อยไปได้ ผลก็คือก่อนที่ข้าจะได้รู้ความจริงเรื่องนี้ ห้ามให้ศิษย์คนไหนออกจากที่นี่ สำหรับบรรพชนหลาน เจ้าไม่ต้องกังวล ด้วยการที่มีหัวหน้าพิรุณอยู่ที่นี่ ด้วย เขตแดนของข้านั้นไร้ค่าต่อเจ้า” เสียงของบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็งดังขึ้นมา

ต่อมาระฆังมอมเมาวิญญาณก็ได้ส่งเสียงดังขึ้น บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็งได้มองไปที่หวู่ฮ่านและถามออกมาด้วยเสียงที่เย็นชา “หวู่ฮ่าน ใครกันที่จับซุยหยุนหลานมา ? ”

“ผู้อาวุโสเซี่ย” หวู่ฮ่านตอบกลับด้วยสีหน้าว่างเปล่า

จากนั้น บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็งก็แสดงสายตาเย็นชาออกมา บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งหัวหน้าน้ำแข็งสีหน้าหม่นลง สำหรับบรรพบุรุษแม่น้ำเยือกแข็งและบรรพบุรุษท้องฟ้าลึกซึ้งแล้ว ทั้งสองต ต่างก็เบิกตากว้างด้วยความเหลือเชื่อ

“เป็นไปได้ยังไงกัน ? ทำไมถึงเป็นผู้อาวุโสเซี่ยได้ ? ” ผู้อาวุโสสูงสุดที่โดนขังในเขตแดนหิมะสูงสุดพากันฮือฮาออกมา พวกเขาล้วนแต่ตกใจ

“ข้าไม่คิดเลยว่าจะเป็นผู้อาวุโสเซี่ย แต่เมื่อผู้อาวุโสเซี่ยตายไปแล้ว เขาก็ได้รับสิ่งที่สมควรแล้ว เมฆน้ำแข็ง ในความเห็นของข้าแล้ว เราแค่ปล่อยเรื่องนี้ไป” บรรพบุรุษผู้ก่อตั้ งหัวหน้าน้ำแข็งส่งข้อความบอกบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็ง นอกจากบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็งแล้ว ไม่มีใครได้ยินที่นางพูด

“แน่อนว่าเป็นไปไม่ได้ที่หยูหยางเซี่ยจะลบร่องรอยชองตัวเองได้หมดจดแบบนี้เมื่อดูจากความสามารถของเขา บอกข้ามา ใครกันที่หนุนหลังหยูหยางเซี่ย ? ” แต่บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ ำแข็งกลับทำเป็นไม่ได้ยินที่คนอื่นพูด นางยังถามต่อพร้อมแรงอาฆาตที่แผ่ออกมา

นางไม่ได้โง่ เมื่อเรื่องมาถึงจุดนี้ มันก็ชัดเจนขึ้นมาเรื่อย ๆ แล้ว แต่นางไม่คิดจะหยุดจนกว่าจะถึงเวลาที่เหมาะ กลับกันแล้ว นางยังคงถามราวกับว่านางจะไม่หยุดจนกว่าจะรู้แผนการทั งหมดและรายชื่อคนที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้